Archief - studiekeuze

Welke studiekeuze heb je gedaan en waarom? Het is om een beetje te kijken voor mijn studiekeuze

alvast bedankt

Ik heb gekozen voor Fysica.

Reden:
Ik wou iets met wiskunde en/of wetenschappen doen en na eliminatie bleef er enkel Wiskunde en Fysica over.
Hiertussen wist ik totaal ni wa kiezen en hebik dan maar "op goed geluk" gekozen en kheb er nog geen 5 sec spijt van!
Uw gevoel volgen dus!

goh, makkelijk in de zin van dat ik wist dat ik wetenschappen wou gaan studeren.

Moeilijk in de zin dat ik eigenlijk een tijdlang getwijfeld heb tussen fysica, ingenieur (wat er wel altijd bovenstak en wat het dus geworden is) en ook informatica.

Nog steeds geen spijt, buiten dat ik theoretische fysica ook wel interessant vind en dat misschien een beetje mis.

edit: owja, meer specifiek was het zeker ze: iets met programmeren of iets me "kleine" fysica (elektronica e.d.)

Ik wou iets met wetenschappen, en heb ondoordacht een wetenschapsrichting genomen (nl bio ingenieur), of het mijn ding is zullen we wel nog zien zeker

Eerst criminologie (dat was fout, vondek ongelofelijk saai)
Nu rechten, dus nu de goeie keuze

Ik was aan't twijfelen tussen geschiedenis (enorme interesse), vertaler-tolk (altijd snel weggeweest met talen), A1 verpleegkunde (werkzekerheid + opvolging van school uit) en journalistiek (leunde imo sterk aan bij geschiedenis).

Om een lang verhaal kort te houden:
-Geschiedenis mocht opeens niet meer omdat het univ was
-Vertaler-tolk werd mij teveel opgedrongen (de jaren daarvoor moest ik verplicht de richting volgen die mijn ouders gekozen hadden en kheb daar nu een ket van een trauma van )
-Verpleegkunde was dicht bij huis én heeft een goeie reputatie daar
-Journalistiek had het bijna geweest maar een van die docenten die daar zat was zo boertig dat ik vriendelijk bedankt heb.

Uiteindelijk is het verpleegkunde geworden. Nadat ik daar buiten ben gegaan (bij journalistiek) ging ik naar het andere gebouw. Daar kon ik iets niet tegoei lezen en die mensen hebben mij en mijn broer naar boven getrokken voor een rondleiding. Aangezien ik mij hier echt welkom voelde ben ik er ook begonnen, alsmede door interesse natuurlijk.

Nu doe ik stage in Imelda, op hartbewaking, en damn, zalige stage. Blijkt dat iemand die daar werkt eigenlijk nog een medestudente is (in brugopleiding), én diezelfde persoon is een van mijn stagemonitoren enzo. Iig, kwil er eigenlijk ni weg, maar ja..

Bio-ir ... Van ergens halverweg van het 5e eigenlijk al zeker van die richting : ik wou eigenlijk gewoon een richting waarin alle wetenschappen van in het middelbaar nog ongeveer even veel aan bod kwamen en dan blijven er nimmer veel richtingen over natuurlijk

Nog geen spijt van

eerst verkeerskunde, was wel interessant, maar niet interessant genoeg

nu maatschappelijk assistent, voelt ook niet echt goed aan, maar ik weet niet wat anders doen

Dit jaar begonnen aan 1Ba Integrale ProductOntwikkeling aan de hogeschool antwerpen

Ik wil creativiteit en verstand kunnen gebruiken in men werk later

Hiervoor hebk Wetenschappen 8u Wiskunde gevolgd, zullen es zien wa da geeft in de examens (kwas vorige jaren nie bepaald de beste student, integendeel, maar nu is het iets dat me echt ligt )

ik wou iets met economie (omdak eco-mt deed, iets anders interesseerde me nie echt). Zit nu in Accountancy-fiscaliteit, maar hoe dichter de exames naderen hoemeer dak weer begin te twijfelen. Motivatie om te blokken is er niet echt, en boekhouden is wel plezant enzo om die oefeningen gewoon te maken. Maar op't examen is da nog altijd ne beetje anders.

Had m'n keuze gemaakt erges tegen april vorig jaar, nadien kregek dan interesse voor lightjockey (die gasten die zo met de lichten 'spelen' op fuiven enzo). Mocht da niet doen van m'n ma die zei dat niks voor mij was enzo, en dat er nieveel toekomst daarin is....

Soit, nu zittek hier dus e. Doe het wel graag enal, ma just da blokken is er teveel aan, ben al 3j schoolmoe, en nu nog es 3j...
Na de lessen gaan is niks, maar als't moment gekomen is om de boeken boven te halen laat ik het afweten

verdomme ziede, tegen 19u gingek es beginnen blokken, 'k zit ier nog altijd^^

Licentiaat informatica, die keuze was niet al te moeilijk, ik heb altijd al op de zwaardere richtingen gemikt, en mijn twee grote interesses zijn altijd al gitaar/muziek en informatica geweest. De optie-keuze was een hardere dobber, maar het gevoel gevolgd en dat bleek de juiste keuze (theoretische informatica jammie jammie).

Ik vind het wat vreemd als mensen zo echt geen idee hebben wat ze willen studeren, maar niet iedereen heeft uitgesproken interesses zeker .

QplQyer zei:

Licentiaat informatica, die keuze was niet al te moeilijk, ik heb altijd al op de zwaardere richtingen gemikt, en mijn twee grote interesses zijn altijd al gitaar/muziek en informatica geweest. De optie-keuze was een hardere dobber, maar het gevoel gevolgd en dat bleek de juiste keuze (theoretische informatica jammie jammie).

Ik vind het wat vreemd als mensen zo echt geen idee hebben wat ze willen studeren, maar niet iedereen heeft uitgesproken interesses zeker .

Klik om te vergroten...

Je moet je interesses ook in de juiste richting terugvinden, als je veel leest en een passie voor literatuur hebt maar taalkunde verafschuwt is Germaanse bijvoorbeeld toch niet zo'n goede keuze dan als je op het eerste gezicht zou denken.

Velen zijn in hun jeugd ook bezig met hobby's die ver liggen van de richtingen die ze aanbieden aan de universiteit en de hogeschool.

Anderen hebben dan weer de interesse maar het ontbeert hen aan werklust, ze zijn het niet gewoon om zich in te zetten voor een paper en dergelijke.

Ik vind het spijtig dat je hier niet zoals in de Verenigde Staten zelf je curriculum kan samenstellen, al verbetert dit nu al wel in de latere jaren met een meer uitgebreide keuze aan minoren dan vroeger, al is dit ook afhankelijk van welke richting je volgt. Het lijk me bijvoorbeeld leuk als je zowel literatuur, filosofie, geschiedenis én economie kan studeren en dat de universiteit in eerste instantie een uitbreiding vormt van je kennis en dat de echte specialisaties pas in de masterjaren volgt. Nu maken er velen nog foute keuzes doordat ze -zoals je ook al aangaf- geen zeer uitgesproken interesses hebben...

NeoGeo zei:

Je moet je interesses ook in de juiste richting terugvinden, als je veel leest en een passie voor literatuur hebt maar taalkunde verafschuwt is Germaanse bijvoorbeeld toch niet zo'n goede keuze dan als je op het eerste gezicht zou denken.

Klik om te vergroten...

Ik snap wat je bedoelt, maar gelijk welke richting iemand volgt, een basis moet gelegd worden, dus ja. Maar ik snap wel dat sommigen dan liever niet een bepaalde richting kiezen omdat ze een hekel hebben aan een bepaald vak (of het een goede motivatie is om een richting af te schrijven is een andere zaak).

Velen zijn in hun jeugd ook bezig met hobby's die ver liggen van de richtingen die ze aanbieden aan de universiteit en de hogeschool.

Klik om te vergroten...

Hmm, dat klopt wel ja.

Anderen hebben dan weer de interesse maar het ontbeert hen aan werklust, ze zijn het niet gewoon om zich in te zetten voor een paper en dergelijke.

Klik om te vergroten...

Mensen zonder werklust horen nergens in het hoger onderwijs thuis lijkt me, dus die zouden geen moeite mogen hebben om te kiezen. Dat klinkt misschien wat bruut, maar het is wel de waarheid.

Ik vind het spijtig dat je hier niet zoals in de Verenigde Staten zelf je curriculum kan samenstellen, al verbetert dit nu al wel in de latere jaren met een meer uitgebreide keuze aan minoren dan vroeger, al is dit ook afhankelijk van welke richting je volgt. Het lijk me bijvoorbeeld leuk als je zowel literatuur, filosofie, geschiedenis én economie kan studeren en dat de universiteit in eerste instantie een uitbreiding vormt van je kennis en dat de echte specialisaties pas in de masterjaren volgt. Nu maken er velen nog foute keuzes doordat ze -zoals je ook al aangaf- geen zeer uitgesproken interesses hebben...

Klik om te vergroten...

Ik vind dat geen goed systeem. De bachelorjaren dienen om een basis te leggen voor de master-jaren en met die basis alleen kan je zeker drie jaar vullen. Daarnaast bestaat er dan het probleem dat het keuze-probleem enkel maar groter wordt, naast een hoofdrichting (want dat moet men in de VS ook kiezen), moet men uit zoveel vakken gaan kiezen, wat het alleen maar moeilijker maakt om de juiste te kiezen. Immers, in je eerste jaar weet je nog niet in welke richting je interesses zullen evolueren omtrent je bachelor-richting, dan kan het zijn dat je vereiste vakken voor een bepaalde master te volgen of voor bepaalde interessante vakken te volgen vergeten nemen hebt en ze zo niet kunt volgen.

Daarnaast devalueert de waarde van een diploma daar ook mee. Een diploma heeft als functie om aan te tonen dat iemand bepaalde basiszaken zeker beheerst, een werkgever kijkt daarom naar een diploma, maar die gaat zich niet bezighouden met het minuscuul bekijken van het curriculum van elke kandidaat. Bijgevolg heeft een diploma geen richtinggevende functie meer en devalueert bijgevolg wat in waarde.

Vrije beeldende kunsten, beeld en installatie.

Alle mediums worden verkent maar het valt wel op dat de docenten een te grote neerslag hebben op de ''kunstenaars'' in spe.

Mensen zonder werklust horen nergens in het hoger onderwijs thuis lijkt me, dus die zouden geen moeite mogen hebben om te kiezen. Dat klinkt misschien wat bruut, maar het is wel de waarheid.

Klik om te vergroten...

Er zijn zat mensen met veel talent die van het middelbaar komen, de stap wagen naar het onderwijs en falen. Niet omdat ze het niet kunnen maar omdat ze niet gewoon zijn te leren, faalangst hebben, niet met stress om kunnen, ... Om tegen die mensen simpelweg te zeggen dat ze niet welkom zijn en maar moeten gaan werken is geen oplossing. Je hebt nu eenmaal een diploma nodig in deze maatschappij, of je moet erg veel geluk hebben in het leven. Het is dan ook nodig dat de onderwijsinstellingen zulke personen stimuleren en ze een goede begeleiding geven, niet iedereen is even sterk.

Ik vind dat geen goed systeem. De bachelorjaren dienen om een basis te leggen voor de master-jaren en met die basis alleen kan je zeker drie jaar vullen. Daarnaast bestaat er dan het probleem dat het keuze-probleem enkel maar groter wordt, naast een hoofdrichting (want dat moet men in de VS ook kiezen), moet men uit zoveel vakken gaan kiezen, wat het alleen maar moeilijker maakt om de juiste te kiezen. Immers, in je eerste jaar weet je nog niet in welke richting je interesses zullen evolueren omtrent je bachelor-richting, dan kan het zijn dat je vereiste vakken voor een bepaalde master te volgen of voor bepaalde interessante vakken te volgen vergeten nemen hebt en ze zo niet kunt volgen.

Klik om te vergroten...

Als je een foute keuze maakt zou wel de mogelijkheid moeten bestaan om nog van vak te veranderen tijdens het semester, dat zou in ieder geval simpeler zijn dan te veranderen van richting, zoals nu nog vaak gebeurt in de eerste bachelor. En vereiste vakken kan je nog nemen in je tweede of derde bachelor he. Je zal meer keuzes moeten maken maar er minder vast aan zitten, het is een flexibeler systeem, en is flexibiliteit niet in de mode?

Daarnaast devalueert de waarde van een diploma daar ook mee. Een diploma heeft als functie om aan te tonen dat iemand bepaalde basiszaken zeker beheerst, een werkgever kijkt daarom naar een diploma, maar die gaat zich niet bezighouden met het minuscuul bekijken van het curriculum van elke kandidaat. Bijgevolg heeft een diploma geen richtinggevende functie meer en devalueert bijgevolg wat in waarde.

Klik om te vergroten...

Ik bekeek de universiteit dan ook als meer dan enkel een springplank naar de werkvloer en meer als een stap in je algemene intellectuele ontwikkeling. Verder moet je er rekening mee houden dat er in de latere jaren van je opleiding nog tijd genoeg is om je te specialiseren en om zo af te studeren met een diploma dat meer is dan een mengelmoes van vakken. Verder kan je nog altijd kiezen voor een programma dat sterk lijkt op de richtingen die nu bestaan door niet teveel buiten de grenzen van je "major" te gaan snoepen he

Opzich niet moeilijk, ik stond op, zoals gewoonlijk was ik weer retelui, ik dacht, werken=bah, zoals velen zal ik maar hogeschool doen. Ik wou iets doen dat luiheid grarandeerde en iets dat bij men interesses lag. Natuurlijk gaan we dan maar bach informatica doen, want ik hang toch den hele dag achter de pc.

Ach ja, uiteindelijk was het maar om toch ene vorm van hogeschool gedaan te hebben, zo van kijk ma, zo stom ben ik nog niet.

En nu, bah ik wil gewoon een routinejobke van 40 jaar lang waar ge verstand op 0 mag zetten.

Oorspronkelijk wilde ik electro-mechanica doen, maar bij nader inzien is de kans dan later vrij groot dat je vaak zult mogen rechtstaan en rondlopen.

en nu, kgaan verder counterstrike spelen, oh ja ik had daarnet 26-5 als score

Oh kijk eens aan, ik heb net weer een vordering gemaakt in het leven, de 4 laatste seizoenen van Married With Children zijn verzonden

me:http://www.aseclub.net/gallery/albums/album52/Al_Bundy.jpg

Goh, dat is redelijk gemakkelijk gegaan.

Het heeft wel een grote evolutie doorgegaan omdat ik al redelijk vroeg een uitgesproken mening had van 'wat ik later wou worden', en sinds het middelbaar van 'wat ik later ga studeren'. Het is eigenlijk gepaard gegaan met mijn interesses en capaciteiten.

Ging zoiets als: astronout, paleontholoog, dierenarts, journalistiek, astronomie (nu nog steeds een grote interesse), japanologie (same) en psychologie (huidige studierichting).

Ik hoop dat ik nog iets kan realiseren dat ook maar iets met japanologie te maken heeft...Waarschijnlijk avondschool Japans...we zien wel

Hellrabbit zei:

Bio-ir ... Van ergens halverweg van het 5e eigenlijk al zeker van die richting : ik wou eigenlijk gewoon een richting waarin alle wetenschappen van in het middelbaar nog ongeveer even veel aan bod kwamen en dan blijven er nimmer veel richtingen over natuurlijk

Nog geen spijt van

Klik om te vergroten...

²nded

Breedste wetenschappelijke basis op universitair niveau + ingenieurstechnische benadering: my cup of tea

NeoGeo zei:

Er zijn zat mensen met veel talent die van het middelbaar komen, de stap wagen naar het onderwijs en falen. Niet omdat ze het niet kunnen maar omdat ze niet gewoon zijn te leren, faalangst hebben, niet met stress om kunnen, ... Om tegen die mensen simpelweg te zeggen dat ze niet welkom zijn en maar moeten gaan werken is geen oplossing. Je hebt nu eenmaal een diploma nodig in deze maatschappij, of je moet erg veel geluk hebben in het leven. Het is dan ook nodig dat de onderwijsinstellingen zulke personen stimuleren en ze een goede begeleiding geven, niet iedereen is even sterk.

Klik om te vergroten...

Ja, daar ga ik mee akkoord, maar de voorbeelden die je aanhaalt zijn geen mensen zonder werklust, wat hetgeen was waar ik op inpikte, hé.

Als je een foute keuze maakt zou wel de mogelijkheid moeten bestaan om nog van vak te veranderen tijdens het semester, dat zou in ieder geval simpeler zijn dan te veranderen van richting, zoals nu nog vaak gebeurt in de eerste bachelor. En vereiste vakken kan je nog nemen in je tweede of derde bachelor he. Je zal meer keuzes moeten maken maar er minder vast aan zitten, het is een flexibeler systeem, en is flexibiliteit niet in de mode?

Klik om te vergroten...

Flexibiliteit is in de mode, maar daarom is het niet noodzakelijk goed ofzo natuurlijk .

Je kan wel de vereiste vakken in je tweede of derde bachelor nemen, maar dat betekent dat je aan het begin (!) (want dan kies je die vakken) van je tweede of derde bachelor al goed moet weten welke master je uitwilt. Wat niet altijd zo evident is, zeker niet voor iemand die al last had om te weten of hij de major-richting leuk ging vinden.

En dan is er het feit dat als je nog niet weet welke master je gaat volgen in je derde bachelorjaar, en je hebt niet de benodigde voorkennis (doordat bv. redelijk wat vakken als voorkennis gevraagd waren, meer dan dat men nog kon kiezen toen men eindelijk de master wist die men wilde volgen), je eveneens voorgoed vastzit aan je keuze.

Ik bedenk nu dat een eventuele goede implementatie van zo'n systeem wel enkele punten uit de weg kan gaan door goede informatie-verspreiding. Bijvoorbeeld door voorbeeld curricula uiteen te zetten voor de "oude" richtingen, en dergelijke meer (het punt van in contact komen met veel zaken binnen het vakgebied van je major, dat in de paragraaf hieronder staat wordt daarmee echter niet opgelost natuurlijk).

Echter, ook in dat geval zou de basis bij sommigen die last hadden met kiezen toch meer in gebreke zijn dan bij een vast curriculum, omdat men nu al basisstof genoeg heeft om drie volledige bachelorjaren op te vullen, die mensen die andere vakken kozen ontbreken dus wel een zekere basis (het gaat weliswaar gepaard met een verruiming op een ander gebied, maar ja).

Er is altijd wel een keerzijde aan de medaille (ik begrijp je punt, en op dat vlak zou het een beter systeem zijn, maar er zijn ook redelijk wat gebreken aan) .

Ik bekeek de universiteit dan ook als meer dan enkel een springplank naar de werkvloer en meer als een stap in je algemene intellectuele ontwikkeling. Verder moet je er rekening mee houden dat er in de latere jaren van je opleiding nog tijd genoeg is om je te specialiseren en om zo af te studeren met een diploma dat meer is dan een mengelmoes van vakken. Verder kan je nog altijd kiezen voor een programma dat sterk lijkt op de richtingen die nu bestaan door niet teveel buiten de grenzen van je "major" te gaan snoepen he

Klik om te vergroten...

Ja, ik ben de laatste om een hogere opleiding zo eng te zien als "een diploma behalen", maar het blijft wel een punt dat een curriculum met zoveel keuzemogelijkheden niet meer richtinggevend is omtrent wat een persoon kent en kan (of wat men zou mogen verwachten dat hij kent en kan).
Het is positief langs de ene kant, omdat men meer diepgang kan verkrijgen in zaken die mensen reeds interesseren, maar dan heb je dus dat je niet steeds in contact komt met zaken die je eventueel zouden kunnen interesseren (omdat je ze niet gekozen hebt), dus langs de andere kant zou het ook een vernauwing van de intellectuele verruiming kunnen betekenen ...

Alsof de playstation 3 niet genoeg intellectuele verruiming zal zijn