Archief - Twee op drie leraars vindt dat kwaliteit onderwijs daalt

Xevven zei:

Ondanks al die negatieve kritiek hier in deze thread op leerkrachten en leerkrachten in spe, ben ik nog steeds 100% zeker van mijn keuze om leerkracht te worden.

Ikzelf ben nu 25 en heb er net mijn 1e jaar aan de hogeschool opzitten, richting leerkracht secundair onderwijs. Ik heb ook dikwijls het gevoel gehad dat mijn vakleerkrachten de leerstof niet onder de knie hadden, maar ik heb daar nooit een probleem van gemaakt... Ik leerde gewoon wat er in mijn boek stond, klaar.

Naast de leerplannen zijn er ook de vakoverschrijdende eindtermen waar wij als leerkracht rekening moeten mee houden:

Gemeenschappelijke stam
Context 1: Lichamelijke gezondheid en veiligheid
Context 2: Mentale gezondheid
Context 3: Sociorelationele ontwikkeling
Context 4: Omgeving en duurzame ontwikkeling
Context 5: Politiek-juridische samenleving
Context 6: Socio-economische samenleving
Context 7: Socioculturele samenleving
Leren leren

Om een voorbeeld te accentueren, neem nu de gemeenschappelijke stam:

Code:

De eindtermen in de gemeenschappelijke stam zijn gericht op een aantal sleutelcompetenties, hieronder in vetjes aangegeven. 
Deze eindtermen zijn vrij algemeen geformuleerd zodat ze breed kunnen worden geinterpreteerd en toepasbaar zijn in alle opvoedings- en onderwijsactiviteiten van de 
school. De bedoelde sleutelcompetenties zijn:
•  communicatief vermogen in de zin van verbale en non-verbale taal en contactvaardigheid, zich moeiteloos onder andere mensen begeven, naar anderen toestappen 
en zich in gezelschap mengen;
•  creativiteit in de zin van ondernemend en innoverend, soepele geest en inventiviteit;
•  doorzettingsvermogen in de zin van wilskracht, keuzes kunnen maken en verantwoorden, ambitieus en moedig zijn;
•  empathie in de zin van inlevingsvermogen en responsiviteit, het vermogen af te 
stemmen op de gesprekspartner en relationele gerichtheid;
•  esthetische bekwaamheid in de zin van schoonheid in cultuur- en kunstuitingen kunnen waarderen en schoonheid naar eigen smaak kunnen creëren;
•  exploreren in de zin van actief zoeken naar situaties om de eigen capaciteiten te 
verbreden en verdiepen, leergierig zijn, durven en een actief aftasten van handelingsmogelijkheden;
•  flexibiliteit in de zin van mentale soepelheid en veerkracht, relativeringsvermogen 
(humor) en stressbestendigheid;
•  initiatief in de zin van anticiperen, proactief handelen, wensen nastreven en taken 
aanpakken zonder dat het gevraagd wordt of zonder dat omstandigheden ertoe 
dwingen;
•  kritisch denken in de zin van onderscheidingsvermogen;
•  mediawijsheid in de zin van een bewuste en kritische houding ten opzichte van klassieke (televisie, radio, pers) en nieuwe media (internettoepassingen, sms) en het 
vermogen tot een alledaags, informeel en creatief mediagebruik dat (impliciet of 
expliciet) gericht is op participatie in de culturele publieke sfeer (lezersbrief, you 
tube, chatrooms, blogs, webcam, enz.);
•  een open en constructieve houding tonen in de zin van ruimdenkend, maar ook belangstellend en relationeel gericht;VOET @ 2010  —  9
•  respect in de zin van verdraagzaamheid, hoffelijkheid, ethisch denken en handelen, 
verbondenheid met de eigen leefwereld en de ruimere samenlevingscontext, verantwoordelijkheid;
•  samenwerken in de zin van solidariteit en daadwerkelijke inzet voor een publieke 
zaak, constructieve deelname aan initiatieven die een plaatselijke of grotere gemeenschap raken;
•  verantwoordelijkheid in de zin van engagement en betrokkenheid, maar ook loyaliteit 
en effectbesef van eigen denken en handelen;
•  zelfbeeld in de zin van zelfkennis en realistisch zelfwaardegevoel, weet hebben van 
beperkingen en vertrouwen op capaciteiten, oprechtheid en authenticiteit;
•  zelfredzaamheid in de zin van kunnen zorgen voor zichzelf en het sociaal, cultureel 
of economisch netwerk kunnen benutten wanneer nodig;
•  zorgvuldigheid in de zin van accuratesse, nauwkeurigheid en organisatievermogen, 
de wil om het werk goed te doen, bedachtzaam t.a.v. middelen en doel;
•  zorgzaamheid in de zin van behulpzaam en liefhebbend, proactief dienst- en zorgverlenend als inter-persoonlijke, interculturele, sociale en civiele vaardigheid.
De eindtermen in de stam zijn niet enkel onderling combineerbaar, maar kunnen ook 
samen met andere vakoverschrijdende en vakgebonden eindtermen worden aangepakt

Dus als dat eens allemaal zou lezen, snap je ineens ook waarom er groepswerken, spreekbeurten, etc... gedaan worden. Indien men enkel puur theorie en oefeningen geven betreffende een gekozen vak, dan wordt enkel de kennis van de kinderen aangedikt, maar veel andere (in het leven noodzakelijke) vaardigheden niet..

Ik vind het jammer dat iedereen zo een kritiek geeft op het onderwijs...

Klik om te vergroten...

welke vakken?

Ik vind het jammer dat iedereen zo een kritiek geeft op het onderwijs...

Klik om te vergroten...

dat is dan ook omdat we allemaal zelf hebben beleefd hoe slecht het boeltje in elkaar steekt
Kritiek ga je altijd en overal hebben, en het heeft meer zin om het te proberen te weerleggen dan je er op te ergeren

Vaardigheden vind ik toch belangrijk hoor, vooral bij de talen. Ik vind het nog altijd vreemd dat ik gedurende 8 jaar toch ettelijke uren Frans heb gehad (5uur in 1e en 2e middelbaar) en helemaal niet goed Frans spreek. Grootste oorzaak hiervan is dat we 80% van de tijd bezig waren met grammatica en vocabulaire.

Xevven zei:

Dus als dat eens allemaal zou lezen, snap je ineens ook waarom er groepswerken, spreekbeurten, etc... gedaan worden. Indien men enkel puur theorie en oefeningen geven betreffende een gekozen vak, dan wordt enkel de kennis van de kinderen aangedikt, maar veel andere (in het leven noodzakelijke) vaardigheden niet..

Ik vind het jammer dat iedereen zo een kritiek geeft op het onderwijs...

Klik om te vergroten...

No offense, maar ook in de lerarenopleidingen trekken ze voluit de kaart van de vaardigheden.

Allemaal mooi in theorie, maar eens je echt in de praktijk staat zullen je ogen wel opengaan. Begin maar eens met je groepswerkjes en spreekbeurten in een klas van 25 leerlingen in een éénuursvak. Hoe effectief is dat nog?

Ik blijf erbij dat de didactiek in functie moet staan van de leerstof en de leerlingen én niet omgekeerd.

Xevven zei:

Ondanks al die negatieve kritiek hier in deze thread op leerkrachten en leerkrachten in spe, ben ik nog steeds 100% zeker van mijn keuze om leerkracht te worden.

Ikzelf ben nu 25 en heb er net mijn 1e jaar aan de hogeschool opzitten, richting leerkracht secundair onderwijs. Ik heb ook dikwijls het gevoel gehad dat mijn vakleerkrachten de leerstof niet onder de knie hadden, maar ik heb daar nooit een probleem van gemaakt... Ik leerde gewoon wat er in mijn boek stond, klaar.

Naast de leerplannen zijn er ook de vakoverschrijdende eindtermen waar wij als leerkracht rekening moeten mee houden:

Gemeenschappelijke stam
Context 1: Lichamelijke gezondheid en veiligheid
Context 2: Mentale gezondheid
Context 3: Sociorelationele ontwikkeling
Context 4: Omgeving en duurzame ontwikkeling
Context 5: Politiek-juridische samenleving
Context 6: Socio-economische samenleving
Context 7: Socioculturele samenleving
Leren leren



Dus als dat eens allemaal zou lezen, snap je ineens ook waarom er groepswerken, spreekbeurten, etc... gedaan worden. Indien men enkel puur theorie en oefeningen geven betreffende een gekozen vak, dan wordt enkel de kennis van de kinderen aangedikt, maar veel andere (in het leven noodzakelijke) vaardigheden niet..

Ik vind het jammer dat iedereen zo een kritiek geeft op het onderwijs...

Klik om te vergroten...

Ik vind het geweldig dat je 100% achter je keuze staat, begrijp me niet verkeerd. Maar het is het gebrek aan structuur, waar leerkrachten deel van uitmaken, die een soort van normvervanging met zich meebrengen. Als dat er in de lerarenopleiding en directie-cursussen niet ingestampt wordt, dan kun je het er ook niet instampen bij de leerlingen. Gewoon een gebrek aan visie imo.

Mensen moeten weten waar ze voor staan, waar ze het voor moeten doen, welke normen en waarden gehanteerd worden. En daardoor krijg je een gevoel van eigenwaarde.

Het spijtige is dat je als individu (lees leerkracht die problemen heeft met bepaalde onderwijspraktijken op school) weinig kunt veranderen. Je loopt telkens met je kop tegen de muur.

dajonaz zei:

Vaardigheden vind ik toch belangrijk hoor, vooral bij de talen. Ik vind het nog altijd vreemd dat ik gedurende 8 jaar toch ettelijke uren Frans heb gehad (5uur in 1e en 2e middelbaar) en helemaal niet goed Frans spreek. Grootste oorzaak hiervan is dat we 80% van de tijd bezig waren met grammatica en vocabulaire.

Klik om te vergroten...

Ja, en waarom laten leerkrachten je niet eens spontaan een gesprek voeren in het Frans? Waarom steeds van die artificiële spreekoefeningen waar je staat te bibberen vooraan met een blad in je handen waarop de tekst is uitgetypt?

Omdat leerkrachten schrik hebben dat ze geen bewijs voor de inspectie hebben daarvan.

Alles in functie van de vaardigheden, maar bij zoiets krijg je gegarandeerd opmerkingen.
Vaardigheden zijn allemaal goed en wel, maar de manier waar er nu mee wordt omgesprongen is niet oké.

glashelder zei:

Het moet maar eens gedaan zijn met groepswerkjes en filmpjes tonen in de les en spreekbeurten en presentaties en peer-reviews en debatten en andere nutteloze werkjes.

Ga maar lekker oefeningen maken en toetsen leren. Ja, dat is saai en verschillenden zullen afhaken maar hey, niet elke dag kan een feestje zijn. Soms moet je eens iets doen dat je niet graag doet. Daar is nog niemand slechter van geworden. De enkele leerlingen die op zo'n momenten hun aandacht er niet bij kunnen houden, ambetant doen of zich vervelen wegens gebrek aan stimulatie, die haken dan maar af, die zitten dan blijkbaar niet op hun plek.

Het is ook een vicieuze cirkel volgens mij. Als je in elke les filmpjes te zien krijgt en groepswerkjes mag maken (= 90% babbelen en onnozel doen en 10% werken), hoe kan men dan verwachten dat een leerling wel gewoon ernstig en gemotiveerd kan blijven als er ineens niets anders te doen is dan zwijgen en oefeningen maken? Compleet overgestimuleerd omdat alles de hele tijd wordt aangepast naar wat de leerling wil, interessant vindt en waardoor ze niet lastig gaan doen.

Ik weet nog dat ik voor Nederlands en Engels een leerkrachte had die altijd erg enthousiast was en ons dus in één lesuur 2 of 3 verschillende dingen liet doen. Een opstelletje schrijven dat we daarna moesten voorlezen voor de klas, een filmpje bekijken over Shakespeare en daarna nog even zelf iets opzoeken op internet. Sta-pel-gek werd ik er van. Geef mij toch gewoon les, verdomme, in plaats van dat kleuterklasgedoe.

Klik om te vergroten...

Dikke ²
Het meest frustrerende aan al die groepswerkjes en spreekbeurten vond ik dat het niet uitmaakte hoeveel werk je er in stak. Zolang je maar mondig bent! Zo was er een jongen in mijn klas die voor zijn mondelinge boekbespreking geen boek had gelezen. Die komt in de les: 'hoe, moesten wij een boek lezen?'
De leerkracht had dat gehoord en zei: dan verzin je maar snel iets. Toen heeft die jongen zijn handboek op een willekeurige pagina opengeslagen, een artikel voorgelezen, een beetje sociaal geklets er rond gedaan,...
resultaat? Een 4.5/10...Ok, dat is gebuisd, maar hij had niet eens een boek gelezen: vereiste nummer 1 voor een boekbespreking. Bij mijn ma (leerkracht Engels) zou dat een 0 zijn.

|R4ptOri4N| zei:

Ja, en waarom laten leerkrachten je niet eens spontaan een gesprek voeren in het Frans? Waarom steeds van die artificiële spreekoefeningen waar je staat te bibberen vooraan met een blad in je handen waarop de tekst is uitgetypt?

Omdat leerkrachten schrik hebben dat ze geen bewijs voor de inspectie hebben daarvan.

Alles in functie van de vaardigheden, maar bij zoiets krijg je gegarandeerd opmerkingen.
Vaardigheden zijn allemaal goed en wel, maar de manier waar er nu mee wordt omgesprongen is niet oké.

Klik om te vergroten...

Ik zie niet waarom ze die vaardigheden niet gewoon kunnen inbouwen door de taalles volledig in die taal te geven. Maar dan ook echt, want meestal vallen ze heel snel terug op nederlands.

Oh u stelt een vraag in het nederlands ? Sorry.

zarathustra zei:

Ik zie niet waarom ze die vaardigheden niet gewoon kunnen inbouwen door de taalles volledig in die taal te geven. Maar dan ook echt, want meestal vallen ze heel snel terug op nederlands.

Oh u stelt een vraag in het nederlands ? Sorry.

Klik om te vergroten...

Mijn vroegere leerkracht Engels (de enige goede leerkracht naar mijn mening) was daar heel streng in. Als iemand na één waarschuwing nog een vraag in het Nederlands stelde, werd die uit de les gezet. Hetzelfde met flauwe plezanteriken of mensen die de les stoorden.

Imo is dat probleem ook aanwezig op de universiteit.

DesorteD zei:

Imo is dat probleem ook aanwezig op de universiteit.

Klik om te vergroten...

Ik zou dat zelfs durven doortrekken naar het hoger onderwijs in het algemeen. Het systeem van outputfinanciering en de houding van 'zoveel mogelijk mensen moeten verder studeren' waarbij men gemakshalve al te snel uitgaat van het principe 'iedereen is gelijk' i.p.v. het iets genuanceerder principe 'iedereen is gelijkwaardig/iedereen moet gelijke kansen krijgen' heeft daar niet veel goeds aan gedaan, wel integendeel.

Ik had e goeie leerkracht gehad in mijn middelbaar voor Frans. Ik was wel altijd gebuisd, maar dat lag aan mijzelf, ni aan de leerkracht

Van haar moesten wij _altijd_ in het Frans praten tijdens de lessen. Wilde je iets zeggen aan je buur? Geen probleem, zolang het maar in't Frans is. Zo leerde je ook je 'plan' trekken al pratend. Als je bv een woordje niet wist in't Frans, dan kon je beginnen beschrijven wat je bedoelde. Hierdoor kan ik mondeling wel mijn plan trekken asek een beetje Frans moet praten. (Schrijven laat ik terzijde... ik kan gewoon geen Frans )

Zelfde ook voor andere taalvakken eigenlijk (Duits & Engels).

DesorteD zei:

Imo is dat probleem ook aanwezig op de universiteit.

Klik om te vergroten...

De verlaging van het niveau? Zeker en vast. Getuige de GIT-trajecten die er in overvloed zijn. Een vakje es niet slagen kan gebeuren denk ik, maar je hebt mensen die 5 jaar studeren voor een bachelor en 7 voor een master ofzo. Dat zou toch helemaal niet mogen kunnen he.

Daarnaast vind ik het wel een grappige redenering van de leerkracht in spe hier. Iemand die lijnchauffeur wordt kan even goed zeggen: ik vind het jammer dat hier zo veel op de stiptheid van de bussen wordt gekakt, want het systeem zit op zich goed in elkaar!

Overigens kan ik van die punten die de leerkracht heeft opgenoemd heel weinig merken in de les. Politiek - neen. Juridische setting - neen.

Enige gezwetst dat we kregen was links centrumgezwets met hier en daar overdrijvingen van rechts bij.

Laat leerkrachten vrij praten over politiek in de lessen die daartoe geschikt zijn. Laat leerkrachten een mening hebben en laat ze die ook verkondigen, hoe extreem die ook moge zijn. (natuurlijk niets xenofobisch).

Een geschokte geest wordt veel meer aangezt tot denken dan voorgekauwde politieke opvattingen te moeten slikken.

Heeft het gemengd onderwijs ook geen invloed gehad op de resultaten en het niveau?

Xevven zei:

Ondanks al die negatieve kritiek hier in deze thread op leerkrachten en leerkrachten in spe, ben ik nog steeds 100% zeker van mijn keuze om leerkracht te worden.

Ikzelf ben nu 25 en heb er net mijn 1e jaar aan de hogeschool opzitten, richting leerkracht secundair onderwijs. Ik heb ook dikwijls het gevoel gehad dat mijn vakleerkrachten de leerstof niet onder de knie hadden, maar ik heb daar nooit een probleem van gemaakt... Ik leerde gewoon wat er in mijn boek stond, klaar.

Naast de leerplannen zijn er ook de vakoverschrijdende eindtermen waar wij als leerkracht rekening moeten mee houden:

Gemeenschappelijke stam
Context 1: Lichamelijke gezondheid en veiligheid
Context 2: Mentale gezondheid
Context 3: Sociorelationele ontwikkeling
Context 4: Omgeving en duurzame ontwikkeling
Context 5: Politiek-juridische samenleving
Context 6: Socio-economische samenleving
Context 7: Socioculturele samenleving
Leren leren

Om een voorbeeld te accentueren, neem nu de gemeenschappelijke stam:

Code:

De eindtermen in de gemeenschappelijke stam zijn gericht op een aantal sleutelcompetenties, hieronder in vetjes aangegeven. 
Deze eindtermen zijn vrij algemeen geformuleerd zodat ze breed kunnen worden geinterpreteerd en toepasbaar zijn in alle opvoedings- en onderwijsactiviteiten van de 
school. De bedoelde sleutelcompetenties zijn:
•  communicatief vermogen in de zin van verbale en non-verbale taal en contactvaardigheid, zich moeiteloos onder andere mensen begeven, naar anderen toestappen 
en zich in gezelschap mengen;
•  creativiteit in de zin van ondernemend en innoverend, soepele geest en inventiviteit;
•  doorzettingsvermogen in de zin van wilskracht, keuzes kunnen maken en verantwoorden, ambitieus en moedig zijn;
•  empathie in de zin van inlevingsvermogen en responsiviteit, het vermogen af te 
stemmen op de gesprekspartner en relationele gerichtheid;
•  esthetische bekwaamheid in de zin van schoonheid in cultuur- en kunstuitingen kunnen waarderen en schoonheid naar eigen smaak kunnen creëren;
•  exploreren in de zin van actief zoeken naar situaties om de eigen capaciteiten te 
verbreden en verdiepen, leergierig zijn, durven en een actief aftasten van handelingsmogelijkheden;
•  flexibiliteit in de zin van mentale soepelheid en veerkracht, relativeringsvermogen 
(humor) en stressbestendigheid;
•  initiatief in de zin van anticiperen, proactief handelen, wensen nastreven en taken 
aanpakken zonder dat het gevraagd wordt of zonder dat omstandigheden ertoe 
dwingen;
•  kritisch denken in de zin van onderscheidingsvermogen;
•  mediawijsheid in de zin van een bewuste en kritische houding ten opzichte van klassieke (televisie, radio, pers) en nieuwe media (internettoepassingen, sms) en het 
vermogen tot een alledaags, informeel en creatief mediagebruik dat (impliciet of 
expliciet) gericht is op participatie in de culturele publieke sfeer (lezersbrief, you 
tube, chatrooms, blogs, webcam, enz.);
•  een open en constructieve houding tonen in de zin van ruimdenkend, maar ook belangstellend en relationeel gericht;VOET @ 2010  —  9
•  respect in de zin van verdraagzaamheid, hoffelijkheid, ethisch denken en handelen, 
verbondenheid met de eigen leefwereld en de ruimere samenlevingscontext, verantwoordelijkheid;
•  samenwerken in de zin van solidariteit en daadwerkelijke inzet voor een publieke 
zaak, constructieve deelname aan initiatieven die een plaatselijke of grotere gemeenschap raken;
•  verantwoordelijkheid in de zin van engagement en betrokkenheid, maar ook loyaliteit 
en effectbesef van eigen denken en handelen;
•  zelfbeeld in de zin van zelfkennis en realistisch zelfwaardegevoel, weet hebben van 
beperkingen en vertrouwen op capaciteiten, oprechtheid en authenticiteit;
•  zelfredzaamheid in de zin van kunnen zorgen voor zichzelf en het sociaal, cultureel 
of economisch netwerk kunnen benutten wanneer nodig;
•  zorgvuldigheid in de zin van accuratesse, nauwkeurigheid en organisatievermogen, 
de wil om het werk goed te doen, bedachtzaam t.a.v. middelen en doel;
•  zorgzaamheid in de zin van behulpzaam en liefhebbend, proactief dienst- en zorgverlenend als inter-persoonlijke, interculturele, sociale en civiele vaardigheid.
De eindtermen in de stam zijn niet enkel onderling combineerbaar, maar kunnen ook 
samen met andere vakoverschrijdende en vakgebonden eindtermen worden aangepakt

Dus als dat eens allemaal zou lezen, snap je ineens ook waarom er groepswerken, spreekbeurten, etc... gedaan worden. Indien men enkel puur theorie en oefeningen geven betreffende een gekozen vak, dan wordt enkel de kennis van de kinderen aangedikt, maar veel andere (in het leven noodzakelijke) vaardigheden niet..

Ik vind het jammer dat iedereen zo een kritiek geeft op het onderwijs...

Klik om te vergroten...

Proficiat dat je nog zo denkt...
Ik dacht vroeger ook zo (al sta ik nu nog altijd 100% achter wat ik doe als leekracht), maar ik ben realistischer geworden.

Alleen (en dit wordt duidelijk in jouw lange tekst) is het zo dat leerkrachten tegenwoordig geen leerkracht meer zijn.
Neen leekrachten zijn docent, vriend, buurman, begeleider, psycholoog en wat nog allemaal tegelijk...

Kinderen straffen? oh neen hoor.. dat mag niet.. de ouders pikken dat niet.
Kinderen veel huiswerk geven? Ah neen, ze zitten al heel de dag op school, je mag er niet aan denken dat ze thuis nog moeten werken.
Een leerling bestraffen omdat hij/zij 5 dt fouten maakt in 5 zinnen (ik geef wiskunde, dus veel taal is er al niet om te verbeteren) mag niet want ik ben geen leerkracht nederlands.

Examens mogen niet te moeilijk zijn => lees als: examens moeten zo opgesteld zijn dat de meerdereheid er vlot door is. Te veel buizen mag niet. Ookal betekent dit dat ik moet vragen hoeveel 5+5 is om toch maar genoeg punten te geven.


Ik geef wiskunde.... geen sociologie, geen mediatraining, geen gesprekstraining... Alleen snappen de docenten in het hoger onderwijs (die leerkrachten opleiden) dit precies niet.
Ze schaffen 1 vak af (van 3 naar 2) en voeren dan nog meer vakdidactiekbullshit in. En ze schaffen de stage af in het eerste jaar.
Ze leren hun leerlingen hoe ze een mooi filmpje moeten zoeken voor tijdens de les, hoe ze groepswerkjes moeten invoeren etc...
Allemaal mooi en wel, maar wat ben je daarmee tijdens een les wiskunde?
Of ik moet computers betrekken bij mijn lessen wiskunde! Moet ge mij is uitleggen wat ik kan doen met computers in de lessen wiskunde in het 3de,4de of 5de middelbaar... Dat heeft totaal geen zin.


Al die dingen zijn goed en mooi, maar niet om door elke docent te moeten gebruiken!
Laat dat over aan die docenten die zulke vakken geven of bv de klastitularis, maar toch niet aan de leerkracht fysica (die ocharme 2 uur les heeft), chemie, wiskunde, etc...


Wat mij nog het ergste van al stoorde tijdens mijn opleiding was dat een groot deel van de docenten die toekomstige leerlingen moesten opleiden zelf NOOIT voor een klas gestaan hebben in het middelbaar.
Ook spraken ze elkaar continue tegen en was het beoordelen van leerlingen (op stage) een zeer subjectief iets.

En dan maar lullen over hoe je pubers moet aanpakken terwijl ze zelf niks ervaring hadden.
Ik had zelfs een docent (een socioloog) die een vak sociologie gaf over hoe je als docent met leerlingen moest omgaan. Die man had zelf nooit voor een klas gestaan, maar was direct van de unief, doctoraat overgestapt naar het docentenkorps op de hogeschool.



Ik zeg niet dat alles fout gaat en dat er geen goede dingen inzitten, maar het wordt eens tijd dat er terug gegrepen wordt naar het lesgeven!
En dat al die overdreven didactiek wordt afgeschaft om terug meer vakkennis te geven.

De fout ligt trouwens bij verschillende partijen: de overheid (leerplan), de docenten die toekomstige leerkrachten moeten opleiden, de scholen en vooral ook de ouders van leerlingen (hoevaak ik die ik al heb moeten uitleggen dat hun zoon/dochter echt straf verdiende en dat ik niet zomaar zit te verzinnen dat hun zoon in de klas had gespuwd op de grond. Als ouders dan zeggen: bewijs het maar is leerkrachtje, dan sta je daar met uw mond vol tanden...).

Ace of Spades zei:

Ik zou dat zelfs durven doortrekken naar het hoger onderwijs in het algemeen. Het systeem van outputfinanciering en de houding van 'zoveel mogelijk mensen moeten verder studeren' waarbij men gemakshalve al te snel uitgaat van het principe 'iedereen is gelijk' i.p.v. het iets genuanceerder principe 'iedereen is gelijkwaardig/iedereen moet gelijke kansen krijgen' heeft daar niet veel goeds aan gedaan, wel integendeel.

Klik om te vergroten...

Ik heb al situaties meegemaakt waar zwakkeren beduidend meer "kansen" krijgen, ik bedoel dan extra uitleg, extra oefeningen, etc. Ondanks die extra kansen slagen ze er niet in te voldoen aan de vooropgelegde criteria maar toch krijgen ze op het einde van de rit hun diploma met als excuus "ze kunnen niet beter, dus kunnen we niet meer verwachten".

Zwakkere krijgen over het algemeen geen gelijke kansen, ze krijgen er beduidend meer dan de rest.

Xevven zei:

Dus als dat eens allemaal zou lezen, snap je ineens ook waarom er groepswerken, spreekbeurten, etc... gedaan worden. Indien men enkel puur theorie en oefeningen geven betreffende een gekozen vak, dan wordt enkel de kennis van de kinderen aangedikt, maar veel andere (in het leven noodzakelijke) vaardigheden niet..

Klik om te vergroten...

Dus iedereen die vroeger in de les geen groepswerken en spreekbeurten en zo'n onzin moest maken, is een sociaal debieltje of zo?

In het lager middelbaar moesten wij één keer per jaar voor Nederlands een spreekbeurt geven. Dat was zenuwachtig gedoe en achteraf was je blij dat het achter de rug was. De rest van het jaar had je gewoon les. Zinsontleding, spelling, begrijpend lezen, werkwoorden,... Tegen dat ik in het hoger middelbaar zat (wat wel even geduurd heeft, tweedekansonderwijs en zo ), was er een spreekbeurt/presentatie/voorleesgedoe om de les. Je raakt het wel gewend, ja, ik ben eigenlijk nooit meer zenuwachtig geweest om een spreekbeurt of presentatie te geven, maar aan gewone les kwamen we niet meer toe. Ah nee, we moesten eerst nog een filmpje bekijken en dan vraagjes over dat filmpje oplossen met behulp van het internet en als er nog tijd over was, dan kregen we misschien eens les.

Dus nu kan iedereen spreekbeurten geven en powerpointpresentaties in elkaar steken en heeft iedereen 25 filmpjes gezien over Shakespeare, maar een werkwoord vervoegen? Niet te moeilijk doen hé.

Ook nog zoiets dat ik heb zien veranderen: toen ik in het lager middelbaar zat, kreeg je gewoon bijles als je niet goed mee kon met een vak. Je volgde de gewone lessen en daarnaast ging je nog eens apart naar de leraar over middag of zo om een uurtje bijles te krijgen. Nu blijf je gewoon in de klas zitten en krijg je die bijles in de klas, waardoor 24 andere leerlingen uit hun neus zitten te vreten en de ganse les een kwartier wordt opgehouden.

DesorteD zei:

Ik heb al situaties meegemaakt waar zwakkeren beduidend meer "kansen" krijgen, ik bedoel dan extra uitleg, extra oefeningen, etc. Ondanks die extra kansen slagen ze er niet in te voldoen aan de vooropgelegde criteria maar toch krijgen ze op het einde van de rit hun diploma met als excuus "ze kunnen niet beter, dus kunnen we niet meer verwachten".

Zwakkere krijgen over het algemeen geen gelijke kansen, ze krijgen er beduidend meer dan de rest.

Klik om te vergroten...

:naughty:a.u.b. niet veralgemenen ik heb dyslexie ik kreeg geen extra uitleg, geen extra oefeningen en moest gewoon wat extra leren. Nu ik heb altijd hard moet werken met als beloning doe ik hs.

en aub praat er niet over als je het zelf niet hebt want het kan soms een zware handicap zijn bij lees opdrachten of bij vraagstukken. ik heb vaak gevloekt in het begin dat ik verkeerde gegevens had gebruikt.
en ja er kunnen soms profiteurs zijn maar die worden toch afgestraft als de leerkrachten het konden.

tommie314 zei:

n/o, maar het is nogal raar als je kritiek geeft op het niveau van het onderwijs en je middelbaar via tweedekans hebt behaald

Klik om te vergroten...

Want jij weet waarom ik tweedekansonderwijs heb gedaan? Niet omdat ik het zo slecht deed hoor