tolya zei:
taal en letterkunde is de theorie terwijl toegepaste taalkunde toch gewoon de praktijk is, dacht ik altijd.
taal en letterkunde is de vroegere romaanse en germaanse filologie
toegepaste taalkunde zijn de vroegere vertalers en tolken.
is dat verschil volledig weggewerkt?
Ik denk dat toegepaste taalkunde nog altijd wel een meer hands-on invulling heeft, waar taalverwerving centraal staat. Taal-en letterkunde is inderdaad meer theoretisch (al schakelen mensen het vaak gelijk met gewoon literatuur. 50% van de opleiding is taalkunde, maar daar kunnen mensen zich al helemaal niets bij voorstellen precies

).
Veel mensen beginnen aan T&L met het idee dat ze er een taal gaan leren, en kappen er dan mee omdat ze niet het gevoel hebben dat ze praktische skills meekrijgen. In de eerste twee jaren heb je een paar vakken (taal en tekst heten die) die echt draaien om woordenschat en grammatica, maar dat is het dan ook. Ik heb altijd begrepen dat men in de opleiding van je verwacht dat je buiten de vakken om er
zelf voor zorgt dat je je talen onderhoudt en verbetert, door veel te lezen, te schrijven, in contact te gaan met moedertaalsprekers, televisieprogramma's te volgen, enzovoort.
Ik heb het dus nooit een probleem gevonden dat de opleiding een theoretische inval heeft, ik vond dat juist interessant, en mijn talen verbeteren deed ik buiten de uren. Voor veel mensen gaat dit niet werken (zeker als ze totaal geen interesse hebben in literatuur, geschiedenis van talen, dialectenstudie, ...) Dan is Toegepaste taalkunde een veel betere keuze, want in t&l zou men snel gefrustreerd worden. Maar nogmaals, ik weet niet wat de exacte invulling van toegepaste taalkunde is, daar zal iemand anders beter voor geplaatst zijn
