Hiapoe zei:
Mjah... ik raad toch altijd iemand af om tot z'n 28ste te studeren (als het niet over geneeskunde gaat) aan ManaMa's, MBA's, doctoraten,...
Heb niet tot mijn 28ste gestudeerd. Heb tot mijn 25ste gestudeerd. Ook nog een aggregaat gehaald om ervoor te zorgen dat ik eens 50 en afgeschreven was als leerkracht kon starten tot aan mijn pensioen. Leek mij de beste koppeling van een korte termijn strategie aan een lange termijn strategie zonder er al te veel voor op te offeren.
Spijtig genoeg is de crisis er gekomen waardoor mijn ganse planning in het water is gevallen. Indien ik op dat moment 3 - 5 jaar ervaring had gehad was ik grof wild geweest. Krijg nu regelmatig telefoontjes van die toenmalige managers die vroegen dat ik hun terug contacteerde eens ik 3 jaar ervaring had... Aanbiedingen zijn niet slecht... 4000- 5000€. Maar ik ben koppig (altijd al geweest), ik voel mij goed in mijn vel momenteel, de overheid heeft mij een kans gegeven. Dus geef ik de overheid nu een kans om mij te houden. Ik verwacht binnen een termijn van 2 jaar een upgrade naar A2, en dat is een haalbare mogelijkheid op dit moment.
Hiapoe zei:
Als je je eerste master binnen hebt, smijt je op de jobmarkt, wees ambitieus, bewijs jezelf, toon initiatief, bouw een netwerk op, leer wat het bedrijfsleven inhoudt,...
En dan kan je na een paar jaar die ManaMa gaan doen of die MBA.
Je hebt gelijk. Maar heel veel heeft te maken met op de juiste plaats te zijn op het juiste moment.
En mijd KMO's als de pest.
Hiapoe zei:
Als ik iemand met een MBA zie zonder enige werkervaring, dan vraag ik mij af waaraan die persoon alles wat hij in die opleiding gezien heeft getoetst heeft? Misschien interpreteerd hij alles wat hij in die opleiding gezien heeft wel helemaal verkeerd omdat hij het niet in het juiste kader kan plaatsen.
En denk jij nu echt dat je met 3 jaar ervaring genomen beslissingen beter kunt kaderen? Uiteindelijk bestudeer je alles achteraf... en dan is het zeer makkelijk om te beslissen dit is een goede keuze geweest. Voor het zelfde geld is die keuze op dat moment juist de slechte keuze geweest en was er een veel betere keuze.
Hiapoe zei:
Ik vind werkervaring persoonlijk een vereiste om een MBA of zo te gaan doen.
Zou nuttiger geweest zijn indien je werkervaring op dat niveau had gehad, maar bon dan spreken we eigenlijk al over de groep van personen die de 40 al gepasseerd zijn. Maar op het niveau van projectleider of zo biedt die ervaring echt geen meerwaarde voor een MBA.
Wolfskin zei:
Een MBA aan respectabel instituut kan je niet doen zonder relevante werkervaring! Een MBA impliceert sowieso dat ge al werkervaring hebt gehad in een leidinggevende functie.
Zucht, nu gaat dit niet meer dat is correct. Aangezien er een te grote instroom was van potentiële kandidaten hebben ze er een een extra vereiste opgezet. Maar toen was deze vereiste er nog niet.
Mooncat zei:
Een MBA en een master in management behandelen dezelfde leerstof, enkel het uitgangspunt is anders. Bij een MBA gebruiken ze meer case studies om het pragmatisch te houden, bij een master in management wordt vooral de theorie besproken. Eigenlijk zijn die twee opleidingen min of meer gelijk en hangt de meerwaarde van de opleiding meer van de persoon zelf af.
Vraag mij effectief af waar jij uw informatie hiervoor haalt. Die master in management was in mijn ogen gewoon een verkorte TEW opleiding waar men dezelfde cursussen die TEW/HIR kreeg in 4 jaar er heeft doorgedraaid in 1 jaar. Met een paar andere extra accenten.
De MBA is dan een eerder doorgedreven praktische economische uitdieping van verschillende fenomenen, ideeën, strategieën, menselijke gedragingen en dit via een focus op verschillende cases.
Kortom die master in management is er om mensen zonder enige Economische kennis de basisprincipes van economische beslissingen mede te delen. Men zou een HIR zot verklaren indien die zo'n opleiding zou volgen. Maar een MBA dat is iets totaal anders.