Vega zei:
Vind dat er een nogal grimmige visie is op werkgevers... Als je goed bent in je job, je ligt goed in de groep (meestal volgt dit vanzelf als je je job graag doet), waarom zou je je dan moeten "beschermen" tegen het ontslagen worden?
Omdat de gevolgen van een ontslag gigantisch kunnen zijn voor een werknemer, veel minder voor de werkgever die met een (onverwachts) ontslag te maken heeft. De reden waarom een opzegtermijn hoger is als je ontslagen wordt dan als je je ontslag neemt, ligt dan ook daarin. Een werkgever mag in België ook niet klagen: geen verplichte opzegvergoeding (tenzij in een héél beperkt aantal sectoren), geen absoluut ontslagverbod (gemeengoed in bepaalde situaties in andere landen), geen lange procedures, ...
MrKend54l zei:
Probeer maar eens een vakbondsafgevaardigde te ontslaan.
Ik wens u alvast veel geluk. Ik wil niet de manager zijn die dat dossier moet indienen.
Ik zie het frequent gebeuren en écht niet zelden omwille van verkeerde redenen... Wij hebben een aantal werkgevers waarvan we weten dat wie daar delegee wordt, jarenlang lastig gevallen zal worden door de werkgever. En dit gaat niet over kleine werkgevers en heeft zelfs niets te maken met het gedrag van die delegee. Gewoon het feit dat je delegee wil worden, zorgt al voor die behandeling.
(en ja, tuurlijk zijn er ook werknemers die misbruik maken van het statuut van vakbondsafgevaardigde, maar gezien de rechtbankdossiers die in beide richtingen bestaan denk ik dat je wel van een redelijk evenwicht kan spreken, waarbij een werknemer nog altijd het nadeel heeft dat in het geval dat de uitspraak in zijn voordeel genomen wordt hij zijn werk nog altijd kwijt is.
iamhollywood zei:
Ik ga wel maandelijks eens met mijne bedrijfswagen naar de carwash en ik heb zodanig onregelmatige dagen/vaak op de baan dat het vaak wel tempting is om ‘s middags iets kleins warm te lunchen. Ik heb simpelweg geen tijd om te koken en niemand die het voor mij doet.
Ik wil je niet persoonlijk aanvallen, want ik begrijp wel je redenering, maar zeg dit eens tegen een poetsvrouw die:
- met haar eigen wagen
- continu op de baan
- géén plaats om te eten
- ook zelf moet koken
- verre van een loon heeft om 's middags iets kleins warm te lunchen
maar géén bedrijfswagen* en géén maaltijdcheques** en géén onkostenvergoeding krijgt
* : ik ken 2 bedrijven die wél een bedrijfswagen aanbieden, maar zonder tankkaart en met forse eigen bijdrage
** : enkele bedrijven bieden maaltijdcheques aan, maar meestal max 3-4 euro.
Er is géén enkele reden waarom je een poetsvrouw tegenover jou anders zou moeten behandelen op het vlak van nettovergoedingen. Hoger brutoloon wegens ingewikkelder werk of met meer verantwoordelijkheid of ter compensatie van verwachte overuren, ok. Maar extra netto?
.