Drama

“This blessed plot, this earth, this realm, this England.”. Het is de quote die Boris Johnson in het begin en einde van de serie This England aanhaalt. Het verklaart ook meteen waar de naam van de serie vandaan komt. Deze quote komt rechtstreeks uit het toneelstuk Richard II dat geschreven werd door William Shakespeare. De ex-premier van het Verenigd Koninkrijk blijkt een groot aanbidder te zijn van Shakespeare. Zodanig groot zelfs dat hij er een boek over schreef, net als over Winston Churchill en het Romeinse Rijk. This England maakt in de eerste aflevering meteen duidelijk dat Johnson meer is dan een politicus. Hij is ook nog een echtgenoot, vader én auteur. This England volgt de eerste maanden van het premierschap van Churchill die gedomineerd werden door de Brexit en nadien door COVID-19. Dan rest ons nu nog de vraag: To see, or not to see.

Downton Abbey is het soort serie die zich steevast wat in mijn periferie ophield. Ik had vaagweg de notie dat het over een welgestelde familie en het reilen en zeilen op hun landgoed in het Engeland aan het begin van de twintigste eeuw draaide. Dat klonk me, in een periode waarin ik me vooral met boevenbendes uit Birmingham en het voortbestaan van Westeros bezighield, niet bepaald als muziek in de oren. Downton Abbey is dan ook een kostuumdrama en dat brengt al snel het clichébeeld mee van affaires met kamermeisjes, familievetes en intriges achter kamerdeuren. Het klinkt niet bepaald als mijn kopje thee. Ik sta echter altijd open voor herkansingen en nieuwe probeersels, zeker als de lady van mijn persoonlijke manor besloten heeft een reeks als dit samen met me te bekijken. Hoog tijd dus om eindelijk eens richting Downton Abbey te trekken met deze review van de complete collectie en uit te dokteren of de Engelse aristocratie tegenwoordig beter bij me past, of dat ik beter terug in...

Geschiedenis is een kwestie van overlevering en net als bij het bekende fluisterspel, is na een tijdje de oorspronkelijke waarheid nog moeilijk uit te puren. Wat na vele jaren nog overblijft van een mens zijn leven, zijn de anecdotes, de verhalen die blijven plakken. Dan kan je gerust heel je leven een brave kerkganger geweest zijn, als je een keer uit je slof geschoten was toen een kleinkind een bal door de ruit shotte, ben je tien generaties later over-over-overgrootoom Karel met een huis vol breekbare kostbaarheden en een kort lontje. Gaf je een keer een snoepje aan het buurmeisje, ben je na honderdvijftig jaar de heks met het peperkoeken huisje. Wij zijn geen meester van ons karakterieel erfgoed. The Serpent Queen laat ons persoonlijk kennismaken met iemand wiens rekening door overlevering gemaakt werd: Catharina de Medici.

Vorig jaar speelde ik dankzij de release van The Last of Us Part I op PlayStation 5 voor het eerst het knappe verhaal uit dat de genieën van Naughty Dog op het gamende publiek afvuurden. Hierin worden de Verenigde Staten bedreigd door een schimmelinfectie die mensen transformeert naar moordlustige individuen. Wat volgt is een ontzettend knap in beeld gebracht verhaal van oude knar Joel en de jonge Ellie die tegen wil en dank een onvoorwaardelijke vriendschap smeden. Dat verhaal vuren HBO en bij ons ook Streamz af op bingewatchers en meer. Ik kon vroegtijdig genieten van de negen afleveringen en mijn bevindingen lees je in deze review.

Italië, la bella Italia, het land met haar prachtige stranden, haar pittoreske dorpen, haar overheerlijke keuken, haar indrukwekkend cultureel erfgoed en haar rijke (Romeinse) geschiedenis. Er is dan ook een reden waarom romantische films, zoals Letters to Juliet, het land vaak als setting gebruiken. Neem hier even een pauze als je nog eventjes wil wegdromen. Je zou haast vergeten dat het land ook armoede kent. De Italiaanse serie Christian breekt met dit sprookjesachtige beeld van Italië en neemt je mee naar de achtergestelde buurten in Rome waar armoede, criminaliteit, bendes en drugs de overhand hebben.