Film

Luca Guadagnino heeft zich gespecialiseerd in sexy films. Zijn remake van Suspiria was uiteraard een in hekserij gedrenkte horror, maar het sexappeal van de dansers was een veel grotere factor dan in het origineel van Argento het geval was. Call Me by Your Name was dan weer gevuld met al te suggestieve shots van fruit, terwijl Bones and All parallellen trok tussen kannibalisme en de verslindende kracht van liefde en lust. Ook Challengers draait wederom rond aantrekkingskracht en blinde liefde, en doet dat met het afrodisiacum van de topsport als achtergrond.

Vijf jaar na de release van Joker blijf ik twijfelen over wat ik nu echt van die film vind. Zelfs na drie keer kijken, blijft de film me intrigeren, maar ik vind hem verre van fantastisch zoals anderen dat vinden. Eén ding wist ik echter zeker: Joker had geen sequel nodig. Of ik het destijds bij het rechte eind had, dat lees je hieronder.

Met Weekend in Taipei levert regisseur George Huang een nieuwe actiethriller af, waarvoor hij samen met Luc Besson aan het script heeft gewerkt. De film heeft een veelbelovende cast, met Luke Evans, Gwei Lun-Mei en Sung Kang in de hoofdrollen. Ondanks deze veelbelovende ingrediënten mist Weekend in Taipei echter de originaliteit die we van een dergelijke samenwerking mogen verwachten. In deze review duik ik dieper in wat er goed gaat, maar vooral ook in waar de film tekortschiet.

Ik hou wel van een verhaal dat draait rond een sterke vrouwelijke hoofdrol. Giet hier wat geschiedenis bij in de vorm van een kostuumdrama, en mijn interesse is meteen gewekt. Ik leer graag bij over vrouwen en hun rol in de geschiedenis. Zo luisterde ik onlangs nog naar de VRT-podcast “De vorstinnen van Vlaanderen”, een samenwerking tussen historici Els De Paermentier en Lisa Demets van UGent, en Julie Van Bogaert. De podcast, die het ontstaan van Vlaanderen (en Bourgondië) door een vrouwelijke bril bekijkt, was een welkome aanvulling op het boek (en gelijknamige podcast) “De Bourgondiërs” van Bart van Loo dat ik gelijktijdig aan het lezen was, en dus de ontstaansgeschiedenis eerder bespreekt vanuit de mannelijke lijn. Nog te vaak wordt geschiedenis bekeken vanuit het dominerende, vaak mannelijke perspectief. Dan denk ik meteen aan de geschiedenislessen die ik in het middelbaar aangeboden kreeg en dit idee dus mooi reflecteren. Een ander perspectief op geschiedenis kan me dus zeker...

We mogen ons gelukkig prijzen dat we in een tijd leven waarin zowel de Japanse kaiju-films als het Hollywood MonsterVerse volop leven. Met slechts vier maanden tussen, konden we in de bioscoop genieten van Godzilla Minus One en Godzilla x Kong: The New Empire. Deze laatste is nu uit op blu-ray, en hieronder lees je wat ik ervan vond!

Deze documentaire volgt het traject van enkele kostbare kunstwerken die lang geleden uit het koninkrijk Dahomey werden geroofd en nu eindelijk terugkeren naar het huidige Benin, Afrika. Filmmaker Mati Diop documenteert deze betekenisvolle reis, waarbij de kunstwerken worden vervoerd vanuit het Musée du Quai Branly - Jacques Chirac in Parijs naar het presidentiële paleis van Cotonou.