Vijf jaar na de release van Joker blijf ik twijfelen over wat ik nu echt van die film vind. Zelfs na drie keer kijken, blijft de film me intrigeren, maar ik vind hem verre van fantastisch zoals anderen dat vinden. Eén ding wist ik echter zeker: Joker had geen sequel nodig. Of ik het destijds bij het rechte eind had, dat lees je hieronder.
In 2019 waagde Warner Bros. een grote gok met Joker. Een R-rated oorsprongsverhaal over Gothams beruchte superschurk, gemaakt met een relatief bescheiden budget van 55 miljoen dollar. De film werd een onverwachte monsterhit, won twee Oscars en veroverde een plek in de IMDb Top 250. Met de hoogste box-office opbrengst ooit voor een R-rated film, tot Deadpool & Wolverine hem dit jaar van de troon stootte, leek een vervolg onvermijdelijk. Ook dit deel werd geregisseerd door Todd Phillips, die opnieuw samenwerkte met Scott Silver aan het scenario. Naast Joaquin Phoenix zien we in dit deel ook Lady Gaga en Brendan Gleeson in de cast.
I used to think that my life was a tragedy, but now I realize, it's a fucking
De film opent met een geanimeerde scène die meteen weer de discussie oproept of Arthur Fleck zijn misdaden pleegde uit eigen wil, of dat zijn mentale aandoeningen hem ertoe dreven. Arthur zit inmiddels in het Arkham State Hospital, waar hij geen rooskleurig leven leidt. Zijn voorbeeldige gedrag van de afgelopen twee jaar zorgt ervoor dat bewaker Jackie Sullivan (Brendan Gleeson) hem toegang verschaft tot een andere afdeling van de psychiatrie, waar hij deelneemt aan een zangtherapie. Daar ontmoet hij Lee Quinzel (Lady Gaga), die hem vertelt dat ze een grote fan van de Joker is en speciaal naar hem op zoek is gegaan. De affectie van Harley wakkert emoties aan die Arthur nooit eerder heeft ervaren. Terwijl hij zijn nieuwe liefde ontdekt, bereidt Arthur zich ook voor op zijn rechtszaak voor de gepleegde misdaden. Samen met zijn advocate Maryanne Stewart (Catherine Keener) proberen ze de jury ervan te overtuigen dat niet hijzelf, maar zijn alter ego Joker, verantwoordelijk was voor de vijf moorden vanwege zijn psychische aandoening.
Joker: Folie à Deux is een uiterst gewaagde zet van Todd Phillips. Het grootste deel van de film speelt zich af als een rechtbankdrama, verweven met een liefdesverhaal en komt tot uiting als een musical. Dit laatstgenoemde genre zal het bloed onder de nagels vandaan halen van de menige musicalhaters. Ditmaal geen overtollig gebruik van verschillende nummers in de soundtrack, want de cast vult zelf de muzikale momenten in. Waar de vorige film de kijker veel ruimte liet om dingen zelf in te vullen, is dat bij Folie à Deux niet het geval. De gezongen stukken lijken vaak de gedachten van Arthur te weerspiegelen. In het begin vond ik het vernieuwend en stond ik ervoor open, maar na de twintigste zangscène begon het tempo van de film onvermijdelijk te vertragen en werd het ronduit vervelend.
Lady Gaga had nochtans de perfecte Harley Quinn kunnen zijn, maar helaas wordt haar talent nauwelijks benut. Net zoals in de eerste film zien we Arthur worstelen met zijn identiteit, maar ditmaal is het Quinn die zijn transformatie in gang zet. Het probleem is dat Phillips hetzelfde doet als met zijn Hangover-sequels: hij vertelt hetzelfde verhaal, maar dan zonder originaliteit. Ditmaal ontbreken de talloze films die Phillips eerder als inspiratiebron gebruikte, en dat merk je. Het mengen van een musicalelement brengt de film slechts tot op zekere hoogte vooruit.
Was er echt behoefte aan een rechtbankdrama over iemand die in de vorige film zes moorden pleegde? Voor een strippersonage met onuitputtend bronmateriaal voelt deze film ongeïnspireerd en saai. De ellenlange, repetitieve rechtbankscènes voegen weinig toe, en de film lijkt nergens echt heen te gaan. Zonde van al het talent dat eraan verbonden is. Waar de eerste film je aan het denken zette, biedt Folie à Deux weinig meer dan 130 minuten herhaling met een anticlimax als gevolg.
Joker: Folie à Deux werd deels gefilmd met IMAX-camera's, en hoewel ik normaal gesproken deze filmervaring prefereer, vond ik het bij deze film overbodig. Daarnaast bevatte het promotiemateriaal, zoals trailers en posters, scènes die niet in het eindproduct voorkwamen, wat voor misleidende verwachtingen kan zorgen.
In 2019 waagde Warner Bros. een grote gok met Joker. Een R-rated oorsprongsverhaal over Gothams beruchte superschurk, gemaakt met een relatief bescheiden budget van 55 miljoen dollar. De film werd een onverwachte monsterhit, won twee Oscars en veroverde een plek in de IMDb Top 250. Met de hoogste box-office opbrengst ooit voor een R-rated film, tot Deadpool & Wolverine hem dit jaar van de troon stootte, leek een vervolg onvermijdelijk. Ook dit deel werd geregisseerd door Todd Phillips, die opnieuw samenwerkte met Scott Silver aan het scenario. Naast Joaquin Phoenix zien we in dit deel ook Lady Gaga en Brendan Gleeson in de cast.
I used to think that my life was a tragedy, but now I realize, it's a fucking comedy musical
De film opent met een geanimeerde scène die meteen weer de discussie oproept of Arthur Fleck zijn misdaden pleegde uit eigen wil, of dat zijn mentale aandoeningen hem ertoe dreven. Arthur zit inmiddels in het Arkham State Hospital, waar hij geen rooskleurig leven leidt. Zijn voorbeeldige gedrag van de afgelopen twee jaar zorgt ervoor dat bewaker Jackie Sullivan (Brendan Gleeson) hem toegang verschaft tot een andere afdeling van de psychiatrie, waar hij deelneemt aan een zangtherapie. Daar ontmoet hij Lee Quinzel (Lady Gaga), die hem vertelt dat ze een grote fan van de Joker is en speciaal naar hem op zoek is gegaan. De affectie van Harley wakkert emoties aan die Arthur nooit eerder heeft ervaren. Terwijl hij zijn nieuwe liefde ontdekt, bereidt Arthur zich ook voor op zijn rechtszaak voor de gepleegde misdaden. Samen met zijn advocate Maryanne Stewart (Catherine Keener) proberen ze de jury ervan te overtuigen dat niet hijzelf, maar zijn alter ego Joker, verantwoordelijk was voor de vijf moorden vanwege zijn psychische aandoening.Joker: Folie à Deux is een uiterst gewaagde zet van Todd Phillips. Het grootste deel van de film speelt zich af als een rechtbankdrama, verweven met een liefdesverhaal en komt tot uiting als een musical. Dit laatstgenoemde genre zal het bloed onder de nagels vandaan halen van de menige musicalhaters. Ditmaal geen overtollig gebruik van verschillende nummers in de soundtrack, want de cast vult zelf de muzikale momenten in. Waar de vorige film de kijker veel ruimte liet om dingen zelf in te vullen, is dat bij Folie à Deux niet het geval. De gezongen stukken lijken vaak de gedachten van Arthur te weerspiegelen. In het begin vond ik het vernieuwend en stond ik ervoor open, maar na de twintigste zangscène begon het tempo van de film onvermijdelijk te vertragen en werd het ronduit vervelend.
There is no punchline
Zelden betrap ik mezelf erop dat ik tijdens een film op de klok kijk om te zien hoe lang het nog duurt, maar dit keer gebeurde dat tot tweemaal toe. Folie à Deux voelt als een inhoudsloze sequel, die niets nieuws te vertellen heeft en de kijker twee uur en een kwartier opsluit richting een climax die er nooit komt. De film blijft maar in herhaling vallen, waarbij gebeurtenissen uit de eerste film opnieuw worden opgerakeld. De cinematografie verdient lof, maar zelfs dat herhaalt zichzelf te vaak, zoals de vele tv-beelden van de rechtszaak die live wordt uitgezonden, of de voortdurende silhouetten met tegenlicht. Hoewel het risico om van de film een musical te maken enorm gedurfd was, en de prestaties van Phoenix en Gaga sterk zijn, blijft het eindresultaat simpelweg saai en overbodig. Het is duidelijk dat Phillips een interessant idee voor ogen had, maar niet genoeg inspiratie had om het te doen werken en het op beeld te brengen.Folie à Deux voelt als een inhoudsloze sequel, die niets nieuws te vertellen heeft en de kijker 138 minuten opsluit richting een climax die er nooit komt.
Lady Gaga had nochtans de perfecte Harley Quinn kunnen zijn, maar helaas wordt haar talent nauwelijks benut. Net zoals in de eerste film zien we Arthur worstelen met zijn identiteit, maar ditmaal is het Quinn die zijn transformatie in gang zet. Het probleem is dat Phillips hetzelfde doet als met zijn Hangover-sequels: hij vertelt hetzelfde verhaal, maar dan zonder originaliteit. Ditmaal ontbreken de talloze films die Phillips eerder als inspiratiebron gebruikte, en dat merk je. Het mengen van een musicalelement brengt de film slechts tot op zekere hoogte vooruit.
Was er echt behoefte aan een rechtbankdrama over iemand die in de vorige film zes moorden pleegde? Voor een strippersonage met onuitputtend bronmateriaal voelt deze film ongeïnspireerd en saai. De ellenlange, repetitieve rechtbankscènes voegen weinig toe, en de film lijkt nergens echt heen te gaan. Zonde van al het talent dat eraan verbonden is. Waar de eerste film je aan het denken zette, biedt Folie à Deux weinig meer dan 130 minuten herhaling met een anticlimax als gevolg.
Joker: Folie à Deux werd deels gefilmd met IMAX-camera's, en hoewel ik normaal gesproken deze filmervaring prefereer, vond ik het bij deze film overbodig. Daarnaast bevatte het promotiemateriaal, zoals trailers en posters, scènes die niet in het eindproduct voorkwamen, wat voor misleidende verwachtingen kan zorgen.
Conclusie
Na het zien van de eerste Joker-film leek een vervolg voor mij al overbodig. Toch wekte de aankondiging dat regisseur Todd Phillips van de sequel een musical zou maken mijn nieuwsgierigheid. Helaas bleek de vernieuwing van het musicalaspect al snel uitgewerkt en werd het naar het einde toe zelfs ronduit irritant. Joker: Folie à Deux is een inhoudsloze en overbodige sequel die weinig nieuws te bieden heeft. De film is een onsamenhangende mix van rechtsbankdrama en een liefdesverhaal in een jasje van musical. Het is verbazingwekkend hoe een iconisch personage als de Joker met een onuitputtende bron aan materiaal zo saai kan zijn. Hoewel Joaquin Phoenix en Lady Gaga wederom indrukwekkend acteren en de cinematografie bij momenten sterk is, vervalt de film gaandeweg in herhaling. Zelfs het musicalconcept kan de film niet redden. De opbouw naar een climax die er nooit komt zorgt ervoor dat velen de zaal teleurgesteld en onvoldaan zullen verlaten.
Pro
- Het musicalaspect begint interessant ...
- Acteerprestaties van Phoenix en Gaga
- Cinematografie
- Soundtrack
Con
- ... maar wordt gaandeweg irritant
- Gaga wordt niet voldoende benut
- Film valt na het eerste uur in elkaar en wordt ontzettend saai
- Opbouw naar een climax die er nooit komt
5.5
Over deze film
Beschikbaar vanaf
2 oktober 2024
Genre
- Drama
- Misdaad
- Musical
- Thriller
Speelduur
138 minuten
Regie
Todd Phillips
Cast
Joaquin Phoenix, Lady Gaga, Brendan Gleeson en Harry Lawtey
Uitgever
Warner Bros.
