Shooter

Wanneer je discussies opzoekt omtrent remasters, dan zul je op fora, sociale media en dergelijke vaak tegenspraak lezen. Velen beschouwen zulke releases als goedkope cash grabs, of uiten hun teleurstelling als de betrokken firma’s achter zo’n product amper tijd opzij hadden gezet voor behulpzame features. In de ergste gevallen kan ik zulke opinies volledig begrijpen: kijk eens hoe de eerste Red Dead Redemption werd overgedragen naar de PS4 en de Switch bijvoorbeeld, of erbarmelijke ‘definitieve’ versies zoals The Batman Arkham Collection. Veel instanties waar heel wat aan schort jammer genoeg, of zelfs immense schade hebben verricht aan de perceptie rondom een gegeven spel. Toch vind ik dat remasters een terechte plaats op de markt hebben, want er zijn zoveel games die door bepaalde platformen werden gegijzeld, of te redden zijn met enkele slimme aanpassingen. Ik ben dus altijd nieuwsgierig wat x of y ontwikkelaar in deze context ervan kan bakken, dus ik wou...

Ik mag het EA Originals-label wel. Het is de tak binnen EA waar het allemaal wat kleiner en gedurfder mag, en waar ontwikkelaars de kans krijgen de wat gekkere ideeën tot wasdom te brengen. Dat leverde toch al behoorlijk wat pareltjes op zoals het onweerstaanbare coöperatieve avontuur It Takes Two, het sfeervolle Lost in Random en uiteraard ook de Unravel-games. Immortals of Aveum van nieuwkomers Ascendant Studios is de jongste EA Original, al zou je het op het eerste zicht niet bepaald inschatten als een kleinschalige titel. Met een knetterende presentatie die steunt op het spierballengerol van de Unreal Engine 5 heeft deze aparte first-person shooter namelijk de allures van een grote zomerse blockbuster. Hoog tijd om het ding dan ook even van dichterbij te inspecteren en te ontdekken of deze EA Original daadwerkelijk magisch is.

Het moest de epische conclusie worden van een gamejaar dat sowieso al met glans geslaagd was. Zoals te verwachten, bereikte de hype rond Starfield de afgelopen weken zijn absolute hoogtepunt, natuurlijk extra gevoed door de vele online lekken. Bethesda Game Studios brengt dan ook niet elk jaar een nieuw IP uit dat ons een open wereld RPG voorschotelt met de omvang van onze Melkweg over pakweg driehonderd jaar. Vanzelfsprekend is de ambitie om te kunnen rondlopen, al vechtend of puzzelend op meer dan duizend planeten, dan ook nog eens verspreid over honderd zonnestelsels, op zijn minst lovenswaardig te noemen. Daarbovenop herinnert iedereen zich natuurlijk wat voor een hemels genot het kan zijn om een titel uit een Bethesda-topfranchise als Fallout of The Elder Scrolls te spelen. De vele uitgestrekte wonderbaarlijke werelden met die beklijvende atmosfeer, de lore, de mystiek, de keuzes tussen heel wat uniek ogende facties met hun onderlinge dynamiek welke grotendeels het memorabele...