Xbox One

Uitgever Annapurna Interactive heeft doorheen de jaren een mooi portfolio weten uit te bouwen. Deze naamsbekendheid heeft als resultaat dat veel gamers reikhalzend uitkijken naar de indies die in de maak zijn. Zelf wacht ik vol ongeduld op Stray en hoop ik eindelijk te weten te komen wat er in de kop van een kat omgaat. In tussentijd waagde ik me aan The Artful Escape. Een muzikaal avontuur waarin een folkspeler de kosmos doorkruist op zoek naar zijn eigen identiteit. De premisse klinkt alvast buitengewoon, de game zelf doet er nog een schepje bovenop. Het relaas van deze bizarre tocht lees je in onderstaande review.

Working nine to five. Geen idee welke generatie nog vertrouwd is met dit lied, maar het was een hit in 1980 voor een zekere Dolly Parton. Alhoewel het lied vooral gebaseerd was op de werkcondities van vrouwen, roept de gedachte van negen tot vijf bij velen sterke emoties op in verband met werk. Vooral mensen die in een groot bedrijf werken kunnen zich al eens als een niet zo bijzonder belangrijk radartje in een groot netwerk voelen. Dat is ook een beetje de insteek van de game die we gaan reviewen.

Knappe vrouwen en mannen die schaars gekleed uit de bol gaan op het strand, de drank die rijkelijk vloeit, de temperatuur die boven de vijfentwintig graden stijgt en feestjes die eindigen met het aanschouwen van een prachtige zonsopgang. Deze beelden roepen de woorden Summertime Madness bij me op. Het contrast met deze game kan echter niet groter zijn. Geen wilde braspartijen, maar escapisme staat centraal in deze puzzelgame van ontwikkelaar DP Games. De game verscheen vorige zomer reeds voor pc, maar vindt nu ook zijn weg naar de consoles. In deze review kom je te weten of Summertime Madness een blijvende indruk heeft achtergelaten.

Als kind moest ik niet weten van champignons of paddenstoelen in het algemeen. En al zeker niet op mijn bord bij een goede biefstuk. Ik ben de dingen echter gaan waarderen, al heeft het spel Mushroom Wars daar niets mee te maken. Die game dateert al van 2009 en werd oorspronkelijk voor PlayStation 3 uitgebracht. Nadien volgden nog andere platformen, tot Mushroom Wars 2 in 2016 een realiteit werd, maar toen enkel voor pc en mobiele toestellen. Nu, meer dan vijf jaar laten kunnen we ook op PlayStation 4, Xbox One en Nintendo Switch met de real-time strategygame aan de slag!

Data East: een naam die reeds decennia irrelevant bleef, en toch koesteren bepaalde demografieën (bij het retro-gamervolk) nog positieve herinneringen ten opzichte van dit failliet bedrijf. Zij brachten enkele guilty pleasures tot stand, titels met charmerende kwaliteiten ondanks hun betwistbare afwerking, maar af en toe kwam er zelfs een hardnekkige cult hit tevoorschijn. Windjammers (uitgebracht in 1994) behoort overduidelijk tot die laatste categorie, want deze omschrijf je het beste als een obscure arcadetitel (voor de knalrode Neo Geo MVS) die veel langer wist te overleven dan verwacht. Het was verre van een financieel succes, maar diens groeiende hoeveelheid aanhangers blijft het tot de dag van vandaag spelen. Anders waren er in het recente verleden geen toernooien voor grote evenementen zoals bijvoorbeeld het Franse Stunfest, het door Sony opgekochte EVO...

Vorig jaar werd deze unieke Telltale-achtige game op ons losgelaten: Alfred Hitchcock - Vertigo. Ik moet eerlijk bekennen dat ik Vertigo nog nooit bekeken heb. De gelauwerde film uit 1958 wordt vaak bestempeld als meesterwerk en een van de beste films van de jaren 50. Ik weet wel dat de game een heel ander verhaal heeft dan de film, maar toch een eerbetoon probeert te zijn aan Hitchcock. Op papier klinkt het allemaal heel mooi, maar heeft de Spaanse developer Pendulo Studios ook een goede game afgeleverd? Let’s see!

Tom Clancy's Rainbow Six Siege gaat al vele jaren mee en wordt nog altijd ondersteund door ontwikkelaar Ubisoft. De erg populaire game, waarin je als team bijzonder goed moet samenwerken om je doelstellingen tot een goed einde te brengen, was de inspiratie voor Tom Clancy's Rainbow Six Extraction. Meer nog, ze hebben zelfs grote delen uit die game geïmplementeerd in Extraction. Of het zorgt voor een ijzersterk spel, lees je in deze review.

Als kind en ook als jonge tiener was ik fan van André Van Duin. Ik keek graag naar zijn shows en had een cassette met zijn muziek op. Het was niet moeilijk te begrijpen dat ik geen vrienden had. Ondertussen zijn we veel ouder, maar nog steeds niet wijzer, want zelfs nu nog kijk ik af en toe op YouTube naar zijn shows of speel ik eens een liedje van hem af. Misschien vragen jullie zich af waarom ik jullie deelgenoot maak van dit verschrikkelijk geheim en wat dit nu in hemelsnaam te maken heeft met de DLC van Far Cry 6. Wel, André Van Duin had ooit een liedje met als titel: “Daar ben ik niet blij mee!” en het refrein klonk zo: “Daar ben ik niet blij mee, daar ben ik niet blij mee. Daar ben ik hele-hele-helemaal niet blij mee. Daar ben ik niet blij mee, daar ben ik niet blij mee. Ik ben hele-hele-helemaal niet blij.” Googlen voor de muziek doe je trouwens op eigen risico. Het is zeker geen hoogstaande tekst, maar dat refreintje schoot wel in m’n gedachten toen ik deze...

Voor videogames is het heelal quasi de ultieme speelplaats. Wegens diens kolossale omvang is het voor wetenschappers een haast oneindige taak om veel eigenschappen grondig te ontcijferen, waardoor creatieve zielen in de entertainmentindustrie de verleiding om te fantaseren nauwelijks kunnen weerstaan. Platformers zoals Super Mario Galaxy verzonnen talloze plezierige taferelen met een thema zoals het universum, om nog maar te zwijgen over de epische schaal van bepaalde actiespellen, de potentiële diversiteit van science-fiction RPG’s of de intensiteit van futuristische racegames. Titels in de aard van Elite: Dangerous of Star Citizen bewijzen eveneens dat er een doelgroep rond intergalactische ontdekkingsreizen bestaat , en deze invalshoek is net hetgeen wat Mobius Digital inspireerde voor hun (inmiddels beroemde) Kickstarter-project.