Ik heb zelf al veel kritiek geleverd op justitie, ook vanuit de praktijk, maar ik denk dat je hier te veel vanuit emotie reageert. En hoewel dat begrijpelijk is in een zaak als deze, verlies je ook wel perspectief imo.Die redeneringen van "Middeleeuwse praktijken" of "18e eeuw" (over de precisie van de tijdschaal zullen we maar even zwijgen, de intentie is duidelijk) houden hier géén steek.
Als je echter vaststelt dat onze rechtbanken falen in de functies die we hen toebedelen, en in dit Reuzegom verhaal falen ze in meerdere van deze 4 dimensies (minstens vergelding en afschrikking, en herhaling eigenlijk ook door afwezigheid van deftige strafbladen), dan moet je niet verbazen dat er mensen zijn onder dat woedende volk, die bepaalde Middeleeuwse praktijken herintroduceren, zij het onder een moderne vorm. Social media zijn inderdaad genadeloos, zelfs soms voor mensen die écht onschuldig zijn. Vallen die praktijken an sich daarom goed te keuren? Op zichzelf niet. Maar in niet-ideale omstandigheden, vallen niet-ideale maatregelen misschien alsnog te vergoelijken.
- Als samenleving hebben we er inderdaad voor gekozen om zaken als eerwraak, volkswoede, schandpalen, etc. liefst zoveel mogelijk in het verleden te laten en een geïnstitutionaliseerd en onafhankelijk orgaan voor zowel ordehandhaving (politie) als rechtspraak (het gerecht) in het leven te roepen, en dit ook niet meer aan de willekeur religieuze ordes, koningen of politiek over te laten, maar aan een onafhankelijke macht. Op zich een positieve evolutie die ik gerust wil verdedigen.
...- Wat je als "volk" in ruil mag verwachten is een rechtspraak die:
- zorgt voor voldoende vergelding na gepleegde feiten voor slachtoffers maar ook het volk.
- herhaling door dezelfde daders voorkomt, door ze (voorwaardelijk of effectief) te bestraffen en indien mogelijk te rehabiliteren.
- een afschrikkend effect heeft op potentiële nieuwe criminelen.
- de samenleving beschermt tegen de gevaarlijkste daders door ze op te sluiten
De argumenten die ik hier echter lees in de trend van: ah, de rechtbank achtte het niet nodig deze Reuzegommer te vervolgen, dus hij heeft recht op privacy en anonimiteit. Euhm, het lijkt mij dat de rechtbank in deze zaak ook al tekort geschoten is in de zwakke strafmaten die ze heeft uitgedeeld, waarom zou kritiek op wie ze wél of niet vervolgd heeft dan niet mogen? Iemand die vanop afstand deze gebeurtenissen meevolgde en géén hulpdiensten verwittigde, dat is oké zegt ons gerecht? Ik vind van niet.
Iemand die in die groep zit en leest hoe er wordt aanbevolen bewijsmateriaal te vernietigen? Dat vind ik toch al behoorlijk immoreel hoor, als dat niet strafbaar is, dan zou het dat moeten zijn.
Er had écht wél een lijst van alle leden van Reuzegom bij dat dossier moeten zitten (daarom niet gepubliceerd achteraf) om alle mogelijke banden en corruptie uit te sluiten, maar ook dat lijkt niet gebeurd. Dat lijkt mij ook nog eens een schromelijk falen van justitie, je zou ook voor minder complottheorieën gaan zoeken. Bij andere organisaties waar zaken mislopen, gaat men ook naar allé leden kijken denk ik dan.
Nogmaals: van mij mag iedereen weten dat ik vroeger bij de KLJ was, of bij welke studentenkringen ik (kortstondig) gezeten heb.
Ik kan ook met mijn hand op het hart zeggen dat ik nooit in e-mailketens of WhatsApp-groepen heb gezeten waarin bijna Middeleeuwse (om dat woord dan ook eens te gebruiken) folterpraktijken werden toegejuicht.
De waarheid mag wat mij betreft gezegd worden, daar is niets laster of eerroof aan denk ik dan, maar één van de meest waardevolle leden van dit forum (dit is voor de duidelijkheid niet ironisch bedoeld, maar bedankt voor de verduidelijking @JPV) heeft me weer wat bijgeleerd... zogenaamde "kwaadwillige geruchtmaking" zou hier blijkbaar gebruikt (of misbruikt) kunnen worden... toegegeven ik kende dat concept niet. Lijkt mij nu eens echt wetgeving op maat van mensen die gemakkelijk snel een goede advocaat kunnen inschakelen en daar ook baat bij hebben. Als je de waarheid vertelt, louter met als doel iemand de schaden, dan mag dat niet?
Zou niet van toepassing mogen zijn éénmaal je boven een bepaalde maatschappelijke drempel komt zoals bepaalde duurbetaalde politieke functies, mogelijk zelfs bepaalde vrije beroepen. Deze wet zit wat mij betreft qua nut en wenselijkheid in dezelfde categorie als gods- of koningslastering, een gevaar voor de vrijheid van meningsuiting met weinig meerwaarde.
Samengevat: in een ideale wereld zou ik inderdaad niets van dit alles willen: geen publieke schandpaal en wél privacy voor daders na een gepaste straf en ook vergeving na berouw... maar in diezelfde wereld hadden mensen zoals deze Reuzegommers de rechtbank niet buiten gewandeld zonder een strafblad (nu ja, de meesten waren niet eens aanwezig bij de uitspraak van het vonnis, figure of speech dus), was de zaak guitgebreider gevoerd (inclusief mensen die vanop afstand de zaken meevolgden) en was er nu géén gevoel van onrechtvaardigheid buiten de rechtszaal. Dan was er ook géén eer en glorie te behalen voor Acid om met dit soort info naar buiten te komen (wat overigens niet alleen enkel kan door het falen van de rechtbank, maar ook door de zogenaamde 'deontologie' van de andere media)
Rechtspraak dient nooit als vergelding voor de slachtoffers. Justitie is niet het zwaard van het volk. Zeker voor zaken zoals deze, waar nooit een dergelijke balans kan bereikt worden zonder werkelijk barbaarse praktijken.
Het voorkomen van herhaling gebeurt niet door de ernst van de straf. Dat gebeurt door rehabilitatie maar vooral door de pakkans van volgende vergrijpen. De ernst van de straf is zelden een grote afschrikker. De lengte van een vrijheidsberoving is eerder in functie van de het beschermen van de maatschappij door een bepaalde individu een gepaste tijd uit te sluiten.
Hoe gevaarlijk zijn de betrokkenen echt en wat is het nut van hen een gevangenisstraf te geven? De omstandigheden in deze zaak hebben heel veel variabelen waar terecht mee rekening werd gehouden. Waarom is volgens jou met zekerheid een zwaardere straf beter? Welke straf is gepast? Hiervoor moet je de kwalificatie van de feiten én de toegepaste strafmaat in acht nemen, alsook de houding en situatie van de betrokkenen. Als ik zou moeten gokken denk ik dat jij deze afweging niet hebt gemaakt, maar gewoon aan de feiten en het tragisch einde denkt en vanuit gevoel een straf voor ogen neemt.
Ik heb trouwens het vonnis niet gelezen maar er is ook nog een groot verschil tussen zeggen dat bewijsmateriaal moet worden vernietigd, het doen enzovoort. En vermoedelijk zal dat ook wel benoemd zijn geweest. Weinig mensen zullen tevens tegenspreken dat dit verwerpelijk gedrag is.
Als ik me niet vergis is de zaak trouwens van rechtbank/arrondissement veranderd wegens nauwe banden van één van de leden met een magistraat van de rechtbank. Dus ik vermoed dat men voldoende is nagegaan in welke mate de directe banden van de betrokkenen invloed zouden kunnen hebben gehad op de rechtbank. Ik begrijp niet goed waarom je er van uit gaat dat dit niet is gebeurd. Ik weet ook niet in welke mate jij graag zou willen dat ze betrokkenen nagaan. Moet je een lijst indienen van iedereen die je kent of iets dergelijks? Ook zuivere speculatie.
Het is niet omdat jij, zonder al te veel dossierkennis, de straf ongepast vind dat ze dat daarom ook is in de werkelijkheid en dat daarom een omhooggevallen youtuber de veroordeelden bijkomend mag straffen voor extra aandacht en likes en basically ook op de kap van Sanda Dia...
Een goed jurist is dan ook objectief en past de wet toe. Want zo vermijd je willekeur. Is de wet gebrekkig? Dan kaart je dat aan, maar je past hem wel toe gelijk voor iedereen tot er verandering is. Anders voeg je enkel maar je eigen mening toe en wijk je af van recht. Ik zie het ook niet als een nadeel dat een jurist deze handelingen in de juiste context probeert te plaatsen. Uiteindelijk is dat de bedoeling. Als je vanuit gevoel en horen zeggen begint kan je even goed de hooivork er bij nemen.Het is duidelijk dat je een juridische achtergrond hebt. In mijn naaste familie is rechten het meest voorkomende diploma. Er zitten advocaten, rechters en een prof aan de unif tussen. Ik herken de manier van denken, het is iets wat aangeleerd wordt tijdens de opleiding.
Het komt er op neer dat je je persoonlijke visie aan kant schuift, uitschakelt zelf, en enkel gaat beoordelen in het licht van de wet. Er is geen goed of kwaad, er is enkel wat wettelijk is en wat niet wettelijk is. Het gaat niet over je oordeel over de daad, maar aan het toetsen van de daad tegenover de wetteksten.
Ik snap de achtergrond van de aanpak wel. Recht moet zo objectief mogelijk blijven. Anderen bepalen wat wel of niet mag en maken de wetten, een advocaat probeert de daad in zijn context te plaatsen, een rechter oordeelt over hoe de daad binnen het wettelijk kader gesitueerd dient te worden. Complete objectiviteit is natuurlijk een waanbeeld, maar dat is voer voor een andere discussie.
Zo ook: voor jou is het duidelijk dat de uitspraak van de rechter over het overlijden van Sanda Dia objectief en eerlijk is. En dat er een straf is uitgesproken, en dat als die straf is uitgevoerd de daders met een schone lei mogen beginnen. Schuld en boete en vergiffenis, zo je wil.
Dat is althans die juridische logica.
Maar ik, en met mij vele anderen, kennen nog een andere dan de juridische logica. Over de strafmaat spreek ik mij niet uit, ik ben zelf geen jurist. Maar het is die schone lei die mij stoort. Om het samen te vatten: die juridische boete en juridische vergiffenis, daar heb ik geen boodschap aan.
Als een van de veroordeelden ooit bij ons komt solliciteren, dan wil ik niet dat die mijn collega wordt. En dan kan jij van mening zijn dat hij zijn straf heeft volbracht en dat gedane feiten verder geen invloed moeten hebben op zijn leven, mijn moreel kompas werkt anders. Ik zeg niet dat hij nergens meer werk mag vinden. Ik zeg dat ik niets te maken wil hebben met zo'n personen. Net zoals ik ook geen collega's zou willen die hun vrouw in elkaar kloppen, of ooit veroordeeld zijn voor pedofilie, of...
Neem nu Michelle Martin. Die is tegenwoordig ook op vrije voeten. Moest die in een broodjeszaak werken, ik zou voor geen geld ter wereld daar een broodje willen kopen. Het staat een broodjeszaak vrij om Michelle Martin aan te nemen. Net zoals het mij vrij staat om daar geen broodjes te kopen.
Het staat de leden van Reuzegom die veroordeeld zijn vrij om te gaan en staan waar ze willen. Net zoals het mij vrij staat om uit persoonlijke overwegingen niets, maar dan ook niets, met één van hen te maken willen hebben, op welk gebied dan ook. Los van of ze hun straf, juridisch gezien dan, al hebben ingelost of niet.
Bespaar me trouwens groteske uitspraken als 'het einde van hun leven moeten betekenen'. Sommige werkgevers zouden er voor kiezen om ze niet aan te nemen, anderen gaan er geen seconde bij stilstaan. Sommige mensen zullen geen contact wensen als ze van de veroordeling op de hoogte zijn, anderen zullen dat door de vingers zien. Schuld en boete, zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar. En boete, dat is breder dan de strict juridische interpretatie.
Er is in dit verhaal trouwens maar één iemand voor wie het letterlijk het einde van zijn leven heeft betekend, dus om dan te gaan spelen met de figuurlijke betekenis van 'einde van het leven' getuigt van weinig klasse. Of inlevingsvermogen.
Ik heb ook bepaalde emoties bij de feiten, ik heb ook vooroordelen tegen fils à papas (wat de reuzegommer stereotyp lijken te zijn) maar dat betekent niet dat ik daarom recht moet laten gaan. Ik heb begrip voor de meer emotionele reacties, maar ook voor het oordeel. En alles in acht genomen zijn de straffen niet buitensporig slap. Alles bij elkaar genomen zijn ze misschien wel gewoon best accuraat.
Het ding is dat jullie niet vanuit een logica spreken, jullie spreken vanuit een gevoel. En ik probeer gewoon context te geven aan een beslissing die niet zo slecht is als men op het eerste zicht zou denken.
Je doet iets fout en je wordt gestraft. Na het straffen komt steeds het zalven. Je daden dienen je (meestal) niet heel je leven te achtervolgen. En al zeker niet omdat iemand anders mensen bijkomend opjut tegen jou, terwijl je misschien al lang je leven hebt gebeterd. Dat verder straffen is namelijk niet de plaats van de lokale hofnar.
Het staat jou inderdaad vrij om hun namen op te slaan en nooit met hen te maken te hebben. Maar dat betekent niet dat iemand hen opgejaagd wild mag maken.
Zo grotesk is die uitspraak niet. Daar maak jij veel meer van dan het is. Ik doelde daar op hoe sommigen eisten dat men de veroordeelden veel zwaarder meost straffen. En een gevangenisstraf met bijhorend strafblad beëindigt wel degelijk je leven zoals het voordien was. Om dat nu in mijn mond te leggen en in te vullen om het dan te vergelijk met Sanda Dia zelf is simpelweg intellectueel corrupt en eigenlijk dieptriest. Ik probeer nuance te brengen, ik heb respect voor mensen die reageren vanuit een emotioneel oogpunt en ik tracht ook een ander standpunt aan te bieden zodat er begrip is voor de uitspraak. Ik vind het heel kort door de bocht als dat voor jou een gebrek aan klasse en inlevingsvermogen betekent. Het is niet omdat ik ook aan de andere partijen denk dat ik daarom minder inleef dan jou of dat ik Sanda Dia vergeet. Toch een immens verschil.
Laatst bewerkt: