Het debat in de zevende dag is wel zeer tekenend voor heel dit debat.
Het is ook wat ik in het reuzegom topic reeds zei.
De rationaliteit en realiteit heeft plaats gemaakt voor pure emotie en onmacht om redelijk na te denken.
Ik heb het toen ook gezegd, maar ik herhaal het nu nog eens.
Het is zeer makkelijk om een conclusie te trekken op basis van buikgevoel en met de beperkte info die voorhanden was.
Maar weinig mensen hebben effectief het vonnis in het reuzegom dossier gelezen, dat is tekenend. En toch heeft iedereen er een mening over.
Dat process is gevoerd en kent zijn uitspraak. Als je het vonnis zou lezen, wat ik wel deed al ben ik zeker geen jurist, dan kan je u wel een beeld schetsen op welke grond deze uitspraak tot stand is gekomen.
Er heerst een publieke woede omdat de reuzegommers niet veroordeeld zijn geweest voor moord.
Maar dat zij schuldig zijn bevonden aan dierenmishandeling, onterende behandeling en onvrijwillige doodslag. Maar dat is wel nadat alle stukken geanalyseerd zijn geweest en alles afgewogen is.
En dus niet met de beperkte info op wat de publieke opinie gebaseerd is.
Als je dan twee jonge mensen ziet spartelen om toch maar hun punt te maken, dat is pijnlijk als er tegenover u een juriste zit de nagels met koppen slaat. Een juriste die wel het dossier kent en het vonnis gelezen heeft.
Je zou deze mensen voor zichzelf moeten beschermen, want dit was echt zeer pijnlijk.
Mensen willen dit graag zien als een tweede luik in het reuzegom proces. Maar dat is het niet. De woede die er toen was, onterecht of terecht nog in het midden gelaten, kan je niet op dit proces projecteren.
Deze zaak tegen acid is direct gelieerd aan dat proces. Dus de publieke woede wordt nog eens aangewakkerd.
De feiten die acid gepleegd heeft zijn strafbaar in de essentie, dat klopt. Vraag is in hoeverre dit onder laster en eerroof valt en in hoeverre de zaken die hij zei foutief waren en de schade effectief aantoonbaar was dat is een andere.
Want volgens het onderzoek zijn de zaken die hij zei feitelijk juist. De man stond niet terecht, maar was wel één van de drijvende krachten en bedenkers van heel het schouwspel. Daarnaast was hij prominent raadgever in de beslissing die gemaakt zijn geweest in de laatste uren van het leven van Sanda Dia.
Dus u openlijk de vraag stellen waarom er geen veroordeling volgde is legitiem. Wat niet kan is de familie schade berokkenen.
En laat dat nu net hetgeen zijn waarop de rechtbank streng heeft gestraft. En dat voelt uiteraard een beetje wrang, want in proportie tegenover de strafbare feiten die de reuzegommers pleegden en voor veroordeeld zijn is dit natuurlijk niet.
