ADHD

sinvayne

Member
Er waren een paar oude topics van ADHD maar die leken meestal te gaan over het feit of ADHD "echt" is of gewoon een bullshit bestempeling om moeilijkere mensen onder te klasseren. Ik ben nu een eind in de 30 en na een paar gesprekken met mijn psycholoog is er een sterk vermoeden dat ik een vorm van ADHD zou hebben. Ik wou mij hierop verder laten testen maar was toch serieus verschoten van het kostenplaatje: 1.500EUR voor een traject. De officiële stempel interesseert me eigenlijk niets maar als ik naar de symptomen kijk, kan ik zo goed als alles afchecken:
Veel voorkomende problemen bij personen met AD(H)D:

/ Vergeetachtigheid
/ Moeite met planning op lange termijn
/ Vlug afgeleid
/ Te veel taken opnemen en niet afmaken
/ Slechte tijd-structuruatie
/ Vaak op zoek gaan naar nieuwe uitdagingen
/ Nood hebben aan spanning
/ Temperamentvol gedrag
/ Stemmingswisselingen
/ Problemen met sociaal contact
/ Impulsieve beslissingen nemen
/ Studies niet afmaken
/ Vaak van job veranderen
/ Problemen met geldbeheer
/ Slaapproblemen
/ Relatieproblemen
/ Laag zelfbeeld en onzekerheid

Het enige dat niet echt van toepassing is, zijn "studies niet afmaken": daar ben ik net doorgesparteld en eigenlijk wel dankzij het (illegaal) gebruik van relatine. Ik herinner me van toen hoeveel productiever ik was met die drug en verzette vaak 4 keer het werk van wat ik normaal verzette. En dit is dan ook één van de grootste drijfveren om mij toch eens te laten testen: zodat ik deze keer legaal relatine kan kopen en zien of het wat rust/structuur in mijn hoofd kan brengen. Zijn er mensen met ADHD die hiermee leven en het verschil eens kunnen toelichten?
 
1500 flappen? Ik heb ooit zo'n traject gevolgd om mij te testen op ADD (en ik vermoed dat dat wel min of meer hetzelfde zal zijn als voor ADHD) en ik kan me niet herinneren dat me dat zoveel heeft gekost hoor. Ik zou precies ook eens gewoon langs uw huisdokter gaan.

Betreffende rilatine: dat is defacto een amfetamine (OK, niet in stricte zin) dus uiteraard werkt dat. Je bent gigantisch veel productiever. Maar 'rust in mijn hoofd' brengt dat bij mij niet. Eerder het tegenovergestelde: ik verzet zoveel werk dat mijn brein nadat ik gestopt ben met werken het moeilijk heeft om te stoppen met denken. Maar dat is wellicht één van de verschillen tussen ADD en ADHD.
 
Hier ook de diagnose ADD gekregen na een bezoek bij de psychiater in het ziekenhuis enkele jaren geleden. Ook een voorschrift Rilatine gekregen maar ik voelde me dan heel opgefokt, precies alsof ik een lijn coke gesnoven had.

Geen idee waar die 1500 euro vandaan komt want lijkt me wel heel sterk.
 
Geen idee waar die 1500 euro vandaan komt want lijkt me wel heel sterk.
Naar het model bij diagnostiek van kinderen (in centra voor ontwikkelingsstoornissen) wordt dit soort diagnostiek voor volwassenen ook vaak multidisciplinair gedaan in privé centra. Enorm veel vraag naar diagnostiek (bewustzijn, modefenomeen, sociale media, ...) voor autisme/adhd/add etc dus is een verdienmodel geworden met wachtlijsten en hoge prijzen.
 
Ik wilde mij ook laten onderzoeken voor ADHD en kwam na wat rondzoeken op verschillende centra terecht. Ben op inleidend gesprek geweest bij 1 in Gent, en dat ging mij toch ook tenminste 1200 euro kosten hoor (dat gesprek alleen al was 125 euro :') ). Je kan ook terecht bij Dias++ wat veel goedkoper is maar daar was er een wachtlijst van 4 a 5 jaar iirc.
Ik heb ook geen zin om er 1200+ aan te geven. maar ik zou wel graag een beetje die bevestiging krijgen, en vooral ook zien of bepaalde medicatie mij zou helpen bij bepaalde zaken.
 
Er waren een paar oude topics van ADHD maar die leken meestal te gaan over het feit of ADHD "echt" is of gewoon een bullshit bestempeling om moeilijkere mensen onder te klasseren. Ik ben nu een eind in de 30 en na een paar gesprekken met mijn psycholoog is er een sterk vermoeden dat ik een vorm van ADHD zou hebben. Ik wou mij hierop verder laten testen maar was toch serieus verschoten van het kostenplaatje: 1.500EUR voor een traject. De officiële stempel interesseert me eigenlijk niets maar als ik naar de symptomen kijk, kan ik zo goed als alles afchecken:
Veel voorkomende problemen bij personen met AD(H)D:

/ Vergeetachtigheid
/ Moeite met planning op lange termijn
/ Vlug afgeleid
/ Te veel taken opnemen en niet afmaken
/ Slechte tijd-structuruatie
/ Vaak op zoek gaan naar nieuwe uitdagingen
/ Nood hebben aan spanning
/ Temperamentvol gedrag
/ Stemmingswisselingen
/ Problemen met sociaal contact
/ Impulsieve beslissingen nemen
/ Studies niet afmaken
/ Vaak van job veranderen
/ Problemen met geldbeheer
/ Slaapproblemen
/ Relatieproblemen
/ Laag zelfbeeld en onzekerheid

Het enige dat niet echt van toepassing is, zijn "studies niet afmaken": daar ben ik net doorgesparteld en eigenlijk wel dankzij het (illegaal) gebruik van relatine. Ik herinner me van toen hoeveel productiever ik was met die drug en verzette vaak 4 keer het werk van wat ik normaal verzette. En dit is dan ook één van de grootste drijfveren om mij toch eens te laten testen: zodat ik deze keer legaal relatine kan kopen en zien of het wat rust/structuur in mijn hoofd kan brengen. Zijn er mensen met ADHD die hiermee leven en het verschil eens kunnen toelichten?
Eerlijk, als ik die lijst zie kan ik ook wel een paar dingen afvinken. Sterker nog ik denk dat je 70% van alle mensen kunt catalogiseren onder meerdere problematieken.
 
Ik heb de diagnose ADD/autisme gekregen na enkele gesprekken met een psychiater. Dat was niet echt een traject en al zeker niet 1.5k. Rilatine werkt wel wat maar verwacht zeker geen mirakels.
Ik had graag geëxperimenteerd met medicatie maar de psychiater was daar spijtig genoeg gene fan van. Ik heb de vertraagde afgifte wel nog gepaakt en die deed helemaal niks voor mij. Ik pak er nu normaal 3 op een dag, Medikinet. Vooral in de ochtend helpt dat wel. In het begin had ik daar wel hartkloppingen van dus dan pakte ik er meestal maar 2 per dag. Het effect is naar mijn gevoel wel algemeen verminderd. De hartkloppingen heb ik niet meer, het concentreren ook niet altijd even hard.
 
Ik was via een dokter doorverwezen naar een centrum in Antwerpen en daar werd die prijs er direct opgeplakt.
Tis exact wat @Tanuki_ aangeeft.
1500 flappen? Ik heb ooit zo'n traject gevolgd om mij te testen op ADD (en ik vermoed dat dat wel min of meer hetzelfde zal zijn als voor ADHD) en ik kan me niet herinneren dat me dat zoveel heeft gekost hoor. Ik zou precies ook eens gewoon langs uw huisdokter gaan.

Betreffende rilatine: dat is defacto een amfetamine (OK, niet in stricte zin) dus uiteraard werkt dat. Je bent gigantisch veel productiever. Maar 'rust in mijn hoofd' brengt dat bij mij niet. Eerder het tegenovergestelde: ik verzet zoveel werk dat mijn brein nadat ik gestopt ben met werken het moeilijk heeft om te stoppen met denken. Maar dat is wellicht één van de verschillen tussen ADD en ADHD.
Thanks voor de feedback! Maar je pakt wel nog steeds rilatine? Je hebt het gewoon nodig om te kunnen werken dan maar zou het liever niet nemen? Of pak ik de verkeerde conclusies.
 
Ik was via een dokter doorverwezen naar een centrum in Antwerpen en daar werd die prijs er direct opgeplakt.
Tis exact wat @Tanuki_ aangeeft.

Thanks voor de feedback! Maar je pakt wel nog steeds rilatine? Je hebt het gewoon nodig om te kunnen werken dan maar zou het liever niet nemen? Of pak ik de verkeerde conclusies.

Ben er lange tijd volledig mee gestopt, maar nu pak ik het occasioneel nog is wanner ik 's morgens voel dat er echt geen fut in zit. Dus inderdaad: ik zou het liever niet nemen maar er zijn dagen dat ik anders niets verzet krijgt. Dat komt omdat ik momenteel door een zwaardere periode ga in combinatie met stresserende en weinig boeiende opdrachten op het werk. Ik slaap bijgevolg heel slecht.
 
Naar het model bij diagnostiek van kinderen (in centra voor ontwikkelingsstoornissen) wordt dit soort diagnostiek voor volwassenen ook vaak multidisciplinair gedaan in privé centra. Enorm veel vraag naar diagnostiek (bewustzijn, modefenomeen, sociale media, ...) voor autisme/adhd/add etc dus is een verdienmodel geworden met wachtlijsten en hoge prijzen.
Nou ja, verdienmodel ... Er is vraag naar gepersonaliseerde ondersteuning / verduidelijking / bevestiging van aandoeningen zoals aut/add/adhd, dit zijn arbeidsintensieve analyses, ik begrijp wel dat zo'n zaken geld kosten
Snel gevonden voorbeeld, https://www.adhdpraktijk.be/ 90min intake 90€, lijkt mij niet volledige onredelijk die prijs. Wat er dan in "het pakket" zit aan 480 euro is minder duidelijk
 
Ik wilde mij ook laten onderzoeken voor ADHD en kwam na wat rondzoeken op verschillende centra terecht. Ben op inleidend gesprek geweest bij 1 in Gent, en dat ging mij toch ook tenminste 1200 euro kosten hoor (dat gesprek alleen al was 125 euro :') ). Je kan ook terecht bij Dias++ wat veel goedkoper is maar daar was er een wachtlijst van 4 a 5 jaar iirc.
Ik heb ook geen zin om er 1200+ aan te geven. maar ik zou wel graag een beetje die bevestiging krijgen, en vooral ook zien of bepaalde medicatie mij zou helpen bij bepaalde zaken.
Mijn zus zei recent ook: "Mijn vrienden en ik denken dat ik ADD heb". Persoonlijk heb ik dat idee nooit gehad bij haar (Ikzelf heb wel de diagnose van ADHD); dus ik heb haar gewoon de criteria doorgestuurd van de DSM V.
Ze gaf direct aan, bij het overlezen dat dit inderdaad niet het geval was voor haar. Zo snel kan het soms ook gaan. ;)

Ik heb de diagnose als 14-jarige gekregen via een kinderpsychiater; iemand die ik ken die de diagnose kreeg als volwassene heeft 2 consulten bij een psychiater laten doorgaan; een eerste als "verkennende" gesprek en dan een 2de met een concentratietest (gezien die persoon ADD heeft en focus altijd en probleem is/was).
Het kan VEEL goedkoper zijn om via je huisarts te vragen welke psychiater aan diagnosestelling doet. Mijn psychiater voelt zich dan weer niet comfortabel om zo een diagnose te stellen; die verwees ook door naar een gespecialiseerd centrum. 1 van de belangrijkste redenen waarom die zo duur zijn; is omdat ze ook breder kijken. Ze testen niet enkel op de kenmerken van ADHD/ADD maar nemen ook een IQ-test af, testen mee op ASS, gesprekken met meerdere personen,... Het is appelen met peren vergelijken wanneer je de dure tests bij gespecialiseerde centra (en daar zitten zeker commerciële charlatas tussen!) vergelijkt met een gesprek met een huisarts (die normaal alleen medicatie mag voorschrijven na een verslag van een psychiater met de diagnose) of psycholoog (die geen diagnoses mag stellen wettelijk gezien)/psychiater.
 
Ze gaf direct aan, bij het overlezen dat dit inderdaad niet het geval was voor haar. Zo snel kan het soms ook gaan. ;)
Snap ik zeker, maar ik zou mij niet bezig houden met een diagnose te krijgen als ik niet oprecht dacht dat het van toepassing was op mij/mij eventueel zou kunnen helpen. Van alles wat ik ondertussen de voorbije jaren heb gelezen, en gemerkt bij mijzelf, lijkt het mij sterk dat ik niet iets in die richting heb. Ik kan alles afvinken op het lijstje van OP en ook op jouw document veel meer wel dan niet. Ik ga het eens bespreken met mijn huisdokter!
 
...
vergelijkt met een gesprek met een huisarts (die normaal alleen medicatie mag voorschrijven na een verslag van een psychiater met de diagnose) of psycholoog (die geen diagnoses mag stellen wettelijk gezien)/psychiater.
1) Hoeft niet: verslag van psychiater/neuroloog is enkel nodig voor terugbetaling bij kinderen. Bij volwassenen is er sowieso geen terugbetaling (tenzij bij narcolepsie) dus is dit verslag niet nodig.

2) Mag wel, psycholoog is een autonoom gezondheidsberoep en bevoegd voor de psychodiagnostiek. (naar terugbetalingscriteria kunnen er andere voorwaarden zijn maar sowieso niet van toepassing bij volwassenen).
 
Er waren een paar oude topics van ADHD maar die leken meestal te gaan over het feit of ADHD "echt" is of gewoon een bullshit bestempeling om moeilijkere mensen onder te klasseren. Ik ben nu een eind in de 30 en na een paar gesprekken met mijn psycholoog is er een sterk vermoeden dat ik een vorm van ADHD zou hebben. Ik wou mij hierop verder laten testen maar was toch serieus verschoten van het kostenplaatje: 1.500EUR voor een traject. De officiële stempel interesseert me eigenlijk niets maar als ik naar de symptomen kijk, kan ik zo goed als alles afchecken:
Veel voorkomende problemen bij personen met AD(H)D:

/ Vergeetachtigheid
/ Moeite met planning op lange termijn
/ Vlug afgeleid
/ Te veel taken opnemen en niet afmaken
/ Slechte tijd-structuruatie
/ Vaak op zoek gaan naar nieuwe uitdagingen
/ Nood hebben aan spanning
/ Temperamentvol gedrag
/ Stemmingswisselingen
/ Problemen met sociaal contact
/ Impulsieve beslissingen nemen
/ Studies niet afmaken
/ Vaak van job veranderen
/ Problemen met geldbeheer
/ Slaapproblemen
/ Relatieproblemen
/ Laag zelfbeeld en onzekerheid

Het enige dat niet echt van toepassing is, zijn "studies niet afmaken": daar ben ik net doorgesparteld en eigenlijk wel dankzij het (illegaal) gebruik van relatine. Ik herinner me van toen hoeveel productiever ik was met die drug en verzette vaak 4 keer het werk van wat ik normaal verzette. En dit is dan ook één van de grootste drijfveren om mij toch eens te laten testen: zodat ik deze keer legaal relatine kan kopen en zien of het wat rust/structuur in mijn hoofd kan brengen. Zijn er mensen met ADHD die hiermee leven en het verschil eens kunnen toelichten?
Ik heb relatine nog niet geprobeerd, maar het belemmerd echt mijn vooruitgang in mijn freelancewerk, dus ik ga in juni nog eens naar de psychiater om medicatie te krijgen. Ik vraag me echt af hoe dat voelt, u zo kunnen focussen.
Eerlijk, als ik die lijst zie kan ik ook wel een paar dingen afvinken. Sterker nog ik denk dat je 70% van alle mensen kunt catalogiseren onder meerdere problematieken.
Mja, sorry, maar ik heb me laten diagnosticeren door twee personen: een klinisch psycholoog en een psychiater. Duidelijk ADHD met "mogelijk" ook tekenen van autisme.
Ik kan je verzekeren: het is niet omdat je zaken hierin "herkent" dat je ADHD hebt; het zit vaak dieper.

In mijn geval zijn sommige dingen echt problematisch. Ik heb een bijna fysieke afgunst om dingen af te werken. Ik zie soms gewoon zaken letterlijk niet totdat iemand me erop wijst. Dit is bv. De badge voor het kantoor binnen te geraken. Ik weet waar het ligt, want ik leg het altijd op dezelfde plaats: tezamen bij mijn autosleutels, EN TOCH vergeet ik het vaak te nemen.
Idem met zaken afwerken. Ik negeer werk tot de dag er voor en ik echt stress krijg. Of letterlijk met mijn vrouw naast mij aan het kijken om iets af te werken en nog altijd continue switchen naar iets anders tot 4 maal toe.
Ik heb nog duizenden voorbeelden van in mijn jeugd tot nu.

Nog een leuke: "maak een TODO lijst". Ja, tof, maar het probleem is dat zelfs de TODO-lijst maken niet afgewerkt raakt.

Als je dan als feedback krijgt. Focus meer. NO SHIT?! Dat is net het probleem. Het is cliché, maar dat is echt moeilijk om te snappen als je het niet hebt.

Neem op dit moment nu, ik schrijf deze post en pas het af en toe aan omdat ik tegelijkertijd nog aan een blogpost werk en ondertussen zit ook nog in mijn hoofd dat ik een prospect moet bellen, een mail versturen voor die prospect, mijn boekhouding controleren, de was uithalen, naar het toilet gaan, eten, terug focussen op de blog, mijn bedrijfswebsite, en dan starten deze namiddag bij mijn huidige klant. Daartussen zal ik ook nog denken aan: gereedschap bestellen, een voeger zoeken, Moederdagcadeau, meezingen met een lied, een schutting voorbereiden, materiaal voor een afdak bestellen, etc. En het passeert allemaal de revue met steeds een switch in focus.
 
Laatst bewerkt:
Mja, sorry, maar ik heb me laten diagnosticeren door twee personen: een klinisch psycholoog en een psychiater. Duidelijk ADHD met "mogelijk" ook tekenen van autisme.
Ik kan je verzekeren: het is niet omdat je zaken hierin "herkent" dat je ADHD hebt; het zit vaak dieper.
Mensen lezen ergens een lijstje van kenmerken en zoals ze een horoscoop lezen gaan ze zichzelf of anderen even gaan diagnoses opplakken. Plots vinden velen dat ze toch wel autistische kantjes hebben of dat persoon X, met wie ze negatieve ervaringen hebben, wel een narcist of psychopaat moet zijn. Er is een reden dat diagnoses door experts worden gesteld en na een bepaalde procedure te doorlopen.
 
Mensen lezen ergens een lijstje van kenmerken en zoals ze een horoscoop lezen gaan ze zichzelf of anderen even gaan diagnoses opplakken. Plots vinden velen dat ze toch wel autistische kantjes hebben of dat persoon X, met wie ze negatieve ervaringen hebbe, wel een narcist of psychopaat moet zijn. Er is een reden dat diagnoses door experts worden gesteld en na een bepaalde procedure te doorlopen.
Dat zegt Coldvinc toch?
 
@Tanuki_ Ik denk dat hij mij gewoon quote om dit te beamen ;)

En het is een verhaal van jaren dat zich vaak manifesteert in de jeugd (tot zelfs uw eerste kinderjaren) en uw leven lang blijft volgen.

We hebben onze dochter ook laten testen (al is dat niet evident als vierjarige) en bij haar werd selectief mutisme al zeker opgemerkt en hier ook mogelijk op het spectrum. We gaan er voorlopig nog niets mee doen, want het gevaar is daarbij dan weer dat als je er te hard op focust, het een self-fulfilling prophecy wordt.

Op dit moment doet ze het gelukkig vrij goed, al blijft dat selectief mutisme wel duidelijk aanwezig en je merkt hier dat de omgeving het al minder begint te begrijpen. Eerst was het van: "Ach, da's normaal hoor, dat gaat wel over als ze naar school gaat." Maar nu is het toch al van: "Oei, ze praat zo te zien niet graag met mij?" :shutup:Zucht...
 
Laatst bewerkt:
@Sylverscythe Ahja ok sorry, het 'klonk' niet alsof je akkoord was


Ik vind het best jammer dat er zo'n toename lijkt te zijn van zelf diagnoses en daarmee ook de kritiek op mensen met ADHD of met een vermoeden. Ik heb er heel lang mee gewacht want ik vond het best moeilijk om tegen mijn dichte omgeving te zeggen dat ik dacht had dat ik dat heb, omdat ik schrik had om direct ook bestempeld te worden als "'t is weer zo ene." Ondanks dat ik er echt veel over gelezen had en mezelf redelijk kritisch heb proberen 'analyseren' en vooral heb zitten zoeken naar redenen waarom ik het niet zou hebben. Dat zal sowieso mensen tegenhouden om toch tenminste zich te laten onderzoeken en dan ook misschien stappen ondernemen naar een beter leven. Zelf in dit topic kunnen sommigen het toch weer niet laten om het een beetje te minimaliseren, terwijl het echt een erkende stoornis is met echte symptomen en gevolgen (wat dan ook weer een stuk het gevolg is van mensen die bij het minste zichzelf een of andere ziekte diagnosticeren).
 
Terug
Bovenaan