Can - Hallewluhwah - 0
Black Sabbath - War Pigs - 1
Uit de memoires van de heren Iommi en Osbourne heb ik verstaan dat Paranoid (de plaat) ontstaan is door lang in dezelfde club in Zwitserland te spelen en daar te jammen. Dus eigenlijk zitten we met 2 jamnummers.
En dan zie ik een groot verschil tussen beide. Can heeft veel goede stukken en elk stuk kan een degelijk tot goed nummer op zichzelf zijn maar plak die allemaal achter elkaar en dat wordt langdradig, saai en afmattend. Maak een plaat met elk ideetje apart en je hebt een klassieker. Maar zo allemaal op elkaar geplakt zonder transities is het gewoon too much. Als je alle riffs van Paranoid in 1 nummer van 20 minuten zouden zitten had je ook geen all time classic gehad.
Maar War Pigs zo heb ik mijn jam nummers wel graag. Iommi zijn riffs zijn goud, 1 voor 1 en wat de man uit zijn verminkte vingers haalt is gewoon episch van begin to eind. Die loden riffs, die solos, die transities het is gewoon af van begin tot eind. Geezer en Bill Ward vormen daarbij een perfecte ritmesectie. Ward drumt als een bezetene en Geezer zit bij de beste bassisten ooit. En die tekst? Die brengt Ozzy met het nodige drama en de terechte epiek. En die tekst is in tijden van Gaza, Oekraïne en Soedan helaas niet alleen geniaal maar ook pijnlijk relevant. Deze mag echt wel de finale winnen van mij.
