Dan ga je er vanuit dat mensen die langdurig werkloos zijn, ook effectief in het werk zullen gezet kunnen worden én ze op een andere manier geen geld zullen kosten.
Het laatste is al duidelijk dat dit in grote mate niet zo is: toen men strenger begon te activeren, belande heel wat mensen op leefloon of ziekteuitkeringen. Dit gewoon voor een groot deel omdat die mensen niet te activeren waren en ze vroeger 'uit gemak' gerust gelaten werden op de werkloosheid.
Het eerste, dat ze ze effectief in het werk gezet zullen worden, blijkt ook verre van evident. Werkgevers zelf zijn niet happig om langdurige werklozen in het werk te krijgen, je hebt gewoon véél minder kans. En als je kans hebt, is het vaak via tijdelijke contracten. En rara: die mensen blijven in de statistieken als langdurig werkloze staan als ze niet maandenlang zonder dag werkloosheid zitten.
Denk je overigens niet rijk met de uitkeringen die je denkt te besparen. De uitkeringen die je bespaart zijn maximaal 2 miljard (minder dan een derde van de totale uitgaven aan uitkeirngen van RVA, een groot deel is aan werkenden) als je al zou kunnen iedereen eruit halen. Waarvan:
- de helft gegeven wordt aan 50-plussers
- 82% gegeven wordt aan mensen met Belgische nationaliteit (91% in Vlaanderen bij de mensen >5 jaar werkloos)
- In Vlaanderen 50% laaggeschoold, 35% een arbeidsbeperking heeft en 18% beperkte kennis NL
.
. 
