Bewust alleenstaande moeder

[Maya]

Een goede vriendin vertelde me dat ze bezig is met het traject om bewust alleenstaande moeder te worden. In eerste instantie was dit echt wel even een schok, maar anderzijds begrijp ik haar ook wel. Ze is bijna 30 en heeft altijd een kinderwens gehad. Ik vraag me alleen af hoe het voor het kind moet zijn later om zijn vader niet te kennen. Ontneem je je kind dan niet een deel van zijn identiteit. En hoe je dat op je eentje allemaal kan redden om een kind op te voeden in combinatie met werken etc…
Hoe denken jullie hierover?

 

[Mulan]

En hoe je dat op je eentje allemaal kan redden om een kind op te voeden in combinatie met werken etc…
Hoe denken jullie hierover?

Vervang alles eens door een alleenstaande moeder die na een relatie met de papa er alleen voor komt te staan.

Qua vragen omtrent identiteit heb je zeker een punt! Maar voor al de rest is er toch geen enkel verschil met de honderdduizenden alleenstaande ouders?

 

[Cupcake]

Ik denk dat 't wel belangrijk is om een netwerk te hebben als alleenstaande moeder. Familie en eventueel dichte vrienden, zodat je er niet altijd helemaal alleen voor staat.

Sowieso valt er wel iets te zeggen over de identiteit van het kind. Maar het kind is in elk geval al gewenst.
Podcast Weg sprak met een vrouw die kwam te weten dat ze een donorkind is en wat dit met haar gedaan heeft / doet.

 

[oxbow1]

Ik heb het moeilijk met sommige BOM verhalen die ik in mijn omgeving al gehoord heb, soms komt het ook zelfs egoïstisch over en heb ik er serieuze bedenkingen bij.

Het begint vanaf minuut 1 de geboorte, na een zware bevalling is het standaard dat de partner helpt, hoe doet een BOM dit?
Haar naasten, ouders,zussen,broers zullen vanzelfsprekend en uit morele overwegingen helpen. (maar zij hebben hier eigenlijk niet voor gekozen)

Als alleenstaande met kinderen is een fulltime job vereist de dag van vandaag, hoe plan je dit? alweer een last op de grootouders/familie. of optie B, er een sleutelkind van maken?

Persoonlijk ken ik een BOM met 2 kinderen en die leunt voor 200% op haar vader die weduwnaar is. (Bij een BOM is er ook geen 2de set grootouders ter beschikking, als opa dood valt, is het kerstfeest een feestje met 2)
Die mens is 70+ en is 90% van zijn tijd hiermee bezig , maar zij is voor de buitenwereld wel een straffe madam. (hij heeft hier niet voor gekozen, en heeft ook geen inspraak gehad)

Of de ouders nu een M/M of V/V of M/V zijn is allemaal prima voor mij, maar om bewust een kind zonder die 2de persoon te zetten daar heb ik het moeilijk mee.

 

[Karton]

Een goede vriendin vertelde me dat ze bezig is met het traject om bewust alleenstaande moeder te worden. In eerste instantie was dit echt wel even een schok, maar anderzijds begrijp ik haar ook wel. Ze is bijna 30 en heeft altijd een kinderwens gehad. Ik vraag me alleen af hoe het voor het kind moet zijn later om zijn vader niet te kennen. Ontneem je je kind dan niet een deel van zijn identiteit. En hoe je dat op je eentje allemaal kan redden om een kind op te voeden in combinatie met werken etc…
Hoe denken jullie hierover?

Ik denk dat dat voor het kind niet zo veel uitmaakt zolang daar in het begin duidelijk over gecommuniceerd wordt. Desondanks ben ik ook wel voorstander van de-anonimisering. Ik ben zelf vroeger spermadonor geweest en ben ook van plan om mijn DNA openbaar te zetten zodat moesten er later mensen zijn die dat willen weten mij ook kunnen vinden.

Doordat er in België verplichte anonimiteit is gaan wensouders soms op zoek op internetfora en facebookgroepen omdat ze, zoals je zelf ook aanvoelt, willen dat hun kind later kan weten wie de biologische vader is. Maar daar wordt er dan weer niet gescreend, je moet de mensen daar op hun woord geloven. Wat soms ook wantoestanden geeft. Vandenbroucke is bezig met een universeel donorregister, da's al een goede eerste stap, maar we zijn nog ver verwijderd van een ideale situatie.

Het voordeel bij bewust alleenstaande moeders is dat ze zoals het in de naam staat "bewust" zijn van de uitdagingen die het met zich meebrengt en daar wordt in de ziekenhuizen ook op gescreend. Ook voor de psychologie van het kind staan we al veel verder dan vroeger. Er wordt nu aangeraden om gewoon open te zijn met het kind over dat het van een (anonieme) donor komt, zonder dat te proberen te verbergen (zoals vroeger vaak gebeurde). Anders komt dat soms uit op latere leeftijd en geeft dat trauma's. Terwijl als daar meteen over gecommuniceerd wordt dat gewoon een normale situatie is, net zoals twee mama's of twee papa's etc ook als normaal kan ervaren worden.

 

[Castil]

In de vriendenkring toch ook een paar rare verhalen.

Vriendin 1 wou altijd een jonge mama zijn en liefst voor haar 22ste. Geen vaste relatie rond die tijd, dan na 2 weken in een nieuwe relatie zwanger en gaat kind natuurlijk houden.
De biologische vader had geen keuze (ja condoom kan maar als ze zeggen dat ze de pil neemt en een morningafter gaat halen) en blijft samen, wanneer het kindje 1 jaar is uit elkaar.

Vriendin 2, ×/-35 en wou een kind want anders ging het te laat zijn. Zwanger geraakt na ons en heeft nooit aan de vader laten weten dat hij een kind heeft.
Wanneer het kind paar maand is heel te tijd geklaag dat het zwaar is enz want ze staat er alleen voor.

Vriendin 3 beetje van het zelfde, wou zwanger raken voor haar 30ste, ons, zwanger, zegt het wel tegen de vader maar wilt met de vader niks te maken hebben. De vader zelf wou alles proberen voor het kind tot rechtzaak toe. Geen idee hoe dit verder gelopen is want we zien ze niet meer.

Dan vriend 1, relatie van 2 jaar, onverwachts een kind, wel gewenst.
Madam 8 maand zwanger, breekt met de vriend en ontzegt alle contact na geboorte. Vriend trekt voor het gerecht, na 2 jaar kan hij een eerste keer zijn zoontje vasthouden.

Conclusie, BOMs zijn egoïstische wezens .

 

[stowaway]

Huh, maar @Castil, dat zijn toch totaal geen bewust alleenstaande moeders die in dat ziekenhuistraject zijn gestapt?

 

[the_fox]

Huh, maar @Castil, dat zijn toch totaal geen bewust alleenstaande moeders die in dat ziekenhuistraject zijn gestapt?

Een beetje een dubbel, want in mijn ogen zijn vriendin 1, 2 & 3 zeker wel BAM's. Ze hebben gewoon voor een "spermadonor" via relatie/one night stand gekozen i.p.v. via ziekenhuistraject.
1 kan nog een twijfelgeval zijn sinds het van horen zeggen is, maar als je binnen een relatie liegt over anticonceptie & morning after pil dan is het toch duidelijk dat het meer om zwanger geraken te doen was dan een relatie... Dan alleenstaand achterblijven is in mijn ogen een logisch gevolg.

De rest van het traject en de vragen van de TS zijn allemaal hetzelfde.

 

[Castil]

Huh, maar @Castil, dat zijn toch totaal geen bewust alleenstaande moeders die in dat ziekenhuistraject zijn gestapt?

Via het officieel traject niet nee, maar wel degelijk BAM.

Een beetje een dubbel, want in mijn ogen zijn vriendin 1, 2 & 3 zeker wel BAM's. Ze hebben gewoon voor een "spermadonor" via relatie/one night stand gekozen i.p.v. via ziekenhuistraject.
1 kan nog een twijfelgeval zijn sinds het van horen zeggen is, maar als je binnen een relatie liegt over anticonceptie & morning after pil dan is het toch duidelijk dat het meer om zwanger geraken te doen was dan een relatie... Dan alleenstaand achterblijven is in mijn ogen een logisch gevolg.

De rest van het traject en de vragen van de TS zijn allemaal hetzelfde.

Dit dus.

 

[phate_13]

Maar dat is wel niet waar de TS over begon. "Het traject om bewust alleenstaande moeder te worden" is niet u ne zatte kerel opscharrelen op een fuif om zo onder valse voorwendselen moeder te worden.

Het doet de discussie serieus wat oneer aan om dat op één hoop te gooien.

 

[Sylverscythe]

Een beetje een dubbel, want in mijn ogen zijn vriendin 1, 2 & 3 zeker wel BAM's. Ze hebben gewoon voor een "spermadonor" via relatie/one night stand gekozen i.p.v. via ziekenhuistraject.
1 kan nog een twijfelgeval zijn sinds het van horen zeggen is, maar als je binnen een relatie liegt over anticonceptie & morning after pil dan is het toch duidelijk dat het meer om zwanger geraken te doen was dan een relatie... Dan alleenstaand achterblijven is in mijn ogen een logisch gevolg.

De rest van het traject en de vragen van de TS zijn allemaal hetzelfde.

Goh, een relatie van bijna 2 jaar lijkt me nu wel een nogal brede definitie van een BAM. (1)
Ook heel wat standaardkoppels ontdekken dat een kind hebben zwaar is. (2)

Dat laatste voorbeeld spreekt dan nog enkel over "onverwacht zwanger" in een relatie van twee jaar, en dan een relatiebreuk na 8 maand zwangerschap. Ook vrouwen die geen BAM willen worden doen hun ex al eens de duvel aan. Lijkt me ook redelijk vergezocht om dat als BAM te zien.

Van de 4 voorbeelden zeker 3 waar er moreel heel wat verkeerd zit, maar het bij een discussie over BAM's die een traject volgen bovenhalen vind ik nogal raar, zeker om dan daaruit te beslissen dat het allemaal egoïsten zijn.

Via het officieel traject niet nee, maar wel degelijk BAM.

Euh, zo kan je vrouwen met kind die hun man vermoorden ook meerekenen hé.

 

[Mulan]

In de vriendenkring toch ook een paar rare verhalen.

Vriendin 1 wou altijd een jonge mama zijn en liefst voor haar 22ste. Geen vaste relatie rond die tijd, dan na 2 weken in een nieuwe relatie zwanger en gaat kind natuurlijk houden.
De biologische vader had geen keuze (ja condoom kan maar als ze zeggen dat ze de pil neemt en een morningafter gaat halen) en blijft samen, wanneer het kindje 1 jaar is uit elkaar.

Dus ze wou moeder worden, geen BEWUST ALLEENSTAANDE moeder.

Vriendin 2, ×/-35 en wou een kind want anders ging het te laat zijn. Zwanger geraakt na ons en heeft nooit aan de vader laten weten dat hij een kind heeft.
Wanneer het kind paar maand is heel te tijd geklaag dat het zwaar is enz want ze staat er alleen voor.

Da's idd BAM op de onverantwoordelijke manier.

Vriendin 3 beetje van het zelfde, wou zwanger raken voor haar 30ste, ons, zwanger, zegt het wel tegen de vader maar wilt met de vader niks te maken hebben. De vader zelf wou alles proberen voor het kind tot rechtzaak toe. Geen idee hoe dit verder gelopen is want we zien ze niet meer.

Da's gewoon iemand met meer dan 1 probleem. Jammer voor die papa!

Dan vriend 1, relatie van 2 jaar, onverwachts een kind, wel gewenst.

Dus niet alleenstaand en niet bewust.

Conclusie, BOMs zijn egoïstische wezens .

Of gij moet beter uw vrienden leren kiezen.

 

[nestorius]

Alle, we zijn 6 posts ver en we hebben al alle bam's of bom's gemarginaliseerd.

 

[Tonerider]

My 2 cents:
- het kind gaat waarschijnlijk ooit willen weten wie de vader is, dus op dat vlak is het niet de ideale keuze.
- beter 1 liefdevolle moeder dan 2 ouders, waarvan 1 liefdevolle moeder en 1 slechte vader (of omgekeerd) of gewoon 2 slechte ouders.
- het argument van geen tijd want de moeder moet fulltime werken: Is dat nu ook niet het geval dat bij 2-ouder gezinnen beide ouders fulltime werken en een kind vooral door grootouders en creche worden opgevangen? Uit een ander topic haal ik dat er zelfs politiekers zijn die huismoeders verplicht willen doen werken. Dus dat zie ik niet echt als argument. Ja, het gaat druk zijn, maar dat is sowieso het geval als je kinderen hebt.
Wel vind ik dat een BAM er niet van mag uitgaan dat ouders of personen in de directe omgeving het kind wel zullen opvangen wanneer er problemen zijn. Wil je ze als backup, dan ga je dat met hen moeten overleggen voor je aan het verhaal begint. Grootouders hebben ook recht op een onbezorgde oude dag, dat mag je hen niet zomaar ontnemen. Maar dat geldt ook voor 2-oudergezinnen: ook zij kunnen er imo niet van uitgaan dat ze nog kunnen leven als toen ze geen kinderen hadden en dat de familie de kinderen wel zal opvangen als zij (weer) eens op vakantie willen gaan. Goede afspraken maakt goede vrienden.

 

[the_fox]

Maar dat is wel niet waar de TS over begon. "Het traject om bewust alleenstaande moeder te worden" is niet u ne zatte kerel opscharrelen op een fuif om zo onder valse voorwendselen moeder te worden.

Het doet de discussie serieus wat oneer aan om dat op één hoop te gooien.

Waarom?
Ik zeg niet dat ze allemaal zo zijn maar maakt het uit? Uiteindelijk is het doel die ze voor ogen hebben en het traject grotendeels hetzelfde, enige verschil is of ze via officiële kanalen een anonieme zaaddonor zoeken of er zelf achter gaan zoeken...

Als je bewust zwanger wilt worden en ne zatte kerel opscharrelt en er geen contactgegevens mee deelt, wat is het verschil dan? Zeker in kader van de vragen van de openingspost i.v.m. vader niet kennen en het alleen moeten redden.

 

[nestorius]

Een goede vriendin vertelde me dat ze bezig is met het traject om bewust alleenstaande moeder te worden. In eerste instantie was dit echt wel even een schok, maar anderzijds begrijp ik haar ook wel. Ze is bijna 30 en heeft altijd een kinderwens gehad. Ik vraag me alleen af hoe het voor het kind moet zijn later om zijn vader niet te kennen. Ontneem je je kind dan niet een deel van zijn identiteit. En hoe je dat op je eentje allemaal kan redden om een kind op te voeden in combinatie met werken etc…
Hoe denken jullie hierover?

Wel, het lijkt me als moeder erg moeilijk om het allemaal beredderd te krijgen, zowel financieel als praktisch maar langs de andere kant zijn er effectief wel al meerdere vrouwen die bewezen hebben dat het kan. Mij lijkt het gewoon cruciaal dat die moeder zelf realistisch in het leven staat en zich bewust is van de zware last die ze zich op de schouders zal halen. Over of het kind zijn vader moet kennen kunnen we ook weer discussieren he, als het een slechte moeder is dan zou het inderdaad opportuun zijn dat het kind terecht kan bij de vader. Is dat een moeder uit de duizend en kan die haar kind perfect opvoeden dan zie ik niet in waarom het kind een tekort zou hebben in de identiteit. Lesbiennes of homos kunnen ook perfect kinderen groot brengen dus het lijkt mij niet cruciaal dat kinderen van beide genders een voorbeeld hebben.

 

[Sylverscythe]

Persoonlijk denk ik dat het geen perfecte situatie is voor een kind. Maar ik denk ook dat zeer weinig kinderen in het perfect gezin opgroeien waar geen problemen (ook tussen de partners) optreden.

Dus als die persoon verantwoordelijk is, en vooral realiteitszin bezit, waarom niet. Ik vermoed dat ze wel weet hoe veel gezinnen kreunen onder de stress...ik heb me al vaak afgevraagd hoe een alleenstaande ouder het vandaag de dag moet redden. Dat lijkt me zeer zwaar. Maar als die persoon dit weet en ernaar plant, is dat kind waarschijnlijk beter af dan een groot deel van de kinderen.

Wat de gevolgen zijn van je vader niet kennen weet ik niet, maar ik denk dat daar een beetje dezelfde redenering kan gevolgd worden.

 

[phate_13]

Waarom?
Ik zeg niet dat ze allemaal zo zijn maar maakt het uit? Uiteindelijk is het doel die ze voor ogen hebben en het traject grotendeels hetzelfde, enige verschil is of ze via officiële kanalen een anonieme zaaddonor zoeken of er zelf achter gaan zoeken...

Als je bewust zwanger wilt worden en ne zatte kerel opscharrelt en er geen contactgegevens mee deelt, wat is het verschil dan? Zeker in kader van de vragen van de openingspost i.v.m. vader niet kennen en het alleen moeten redden.

Ben je nu serieus? Je ziet geen verschil tussen de persoon die zich professioneel laat begleiden en degene die zelf beslist om er mensen voor te beliegen?

Zie je dan ook geen verschil tussen een chirurg die een tumor wegsnijdt en jij die het zelf doet?

Het grote verschil zit hem juist in de informatie. In het volledige plaatje bekijken. Er doordacht mee om gaan op een volwassen manier. En niet hoogmoedig "ik kan dat zelf wel ff doen".

 

[the_fox]

Ben je nu serieus? Je ziet geen verschil tussen de persoon die zich professioneel laat begleiden en degene die zelf beslist om er mensen voor te beliegen?

Zie je dan ook geen verschil tussen een chirurg die een tumor wegsnijdt en jij die het zelf doet?

Het grote verschil zit hem juist in de informatie. In het volledige plaatje bekijken. Er doordacht mee om gaan op een volwassen manier. En niet hoogmoedig "ik kan dat zelf wel ff doen".

En wederom: wat maakt dat uit voor de vragen die gesteld worden in de openingspost?
De mening werd gevraagd over de vader niet kennen & alleen alles redden... Dat is in beide situaties exact hetzelfde hoor.

Ik zal er even een site bijhalen van 1 van de partners van de Vlaamse Overheid en 1 van de uitbetalers van het groeipakket:

bewust-alleenstaande-moeders-hoe-doen-ze-het

www.myfamily.be

Hoe word je bewust alleenstaande mama (BAM)?​

Kies je ervoor om een kind te krijgen zonder partner, dan moet je bevrucht worden met zaadcellen van een donor. Daarvoor ga je op zoek naar een ziekenhuis dat medisch begeleide voortplanting (MBV) uitvoert.

Een andere mogelijkheid is om zelf op zoek te gaan naar een donor en op de gekende manier tot bevruchting te komen of jezelf te insemineren. Hierbij is het wettelijk kader minder duidelijk, wat het heel wat risicovoller maakt.

Zie de andere mogelijkheid...

En de reden dat ik er zo naar kijk: een vriendin van mij is ook zwanger geworden na een one night stand, heeft er zelf voor gekozen om het kind te houden niet niet actief op zoek te gaan naar de vader (ze had er geen contactgegevens van). Ze beschouwt de vader ook als anonieme spermadonor. De keuze om BAM te worden (en zo beschouwt ze zichzelf ook, ze benoemt het zelf ook zo) is er gekomen nadat ze ontdekt heeft zwanger te zijn. Maakt in haar ogen en in mijn ogen dan ook niets uit wanneer of hoe je zwanger geraakt.

 

[Mulan]

Tja, als er dan toch van alles bijgesleurd kan worden dat niet relevant is voor de vraagsteller is elke alleenstaande moeder die niet werd gedumpt door haar ex, een bewust alleenstaande moeder.