Pleegzorg als alleenstaande?

[Eline]

Ik ben een vrouw van 29 en heb al lange tijd een kinderwens. Helaas ben ik al enige tijd single.
Ik heb overwogen om bewust alleenstaande moeder te worden, maar heb het moeilijk met het feit dat ik mijn kind een vader ontneem. Zeker omdat ik zelf amper familie of vrienden heb. Ik heb van familie enkel nog mijn mama. Geen broers of zussen want ben enig kind. Verder niets van familie meer buiten haar.

Ook op vlak van vrienden heb ik er niet veel. Ik heb nog een paar vriendinnen van de middelbare school die ik gemiddeld 1x per jaar zie en nog 1 vriendin die ik 3 à 4 keer per jaar zie. Ik zou zelfs niet weten wie ik als meter of peter zou vragen. Meter misschien wil iemand, maar als peter helemaal niemand.

Ik ben er me van bewust dat de kans ook zeer sterk aanwezig is dat ik nooit kinderen zal krijgen. Dit doet me enorm veel pijn. Maar ik besef dat ik veel te weinig/geen familie heb om bewust alleenstaande moeder te worden, dus dat valt af.

Ik heb dan ook de optie van pleegzorg bekeken. Zou het wel mogelijk zijn gezien mijn beperkte sociaal netwerk om een vorm van pleegzorg te doen? Ik zou graag langdurig voltijds een kindje opvangen. Twijfel alleen of ik daar voor goedgekeurd zal worden. Crisis is niet mogelijk met mijn werk en dan heb je ook nog weekendpleegzorg. Dat is gemiddeld 1 weekend om de 14 dagen en soms ook tijdens vakanties.
Ik heb zo veel liefde te geef en zou echt graag iets betekenen voor een kind. Ik werk fulltime.

Voor mezelf heb ik zoiets dat als ik op mijn 31-32 nog single ben, ik dan graag pleegouder zou willen worden.

 

[Tonerider]

djees Eline, met alle respect, maar ge hebt wel veel grote levensvragen voor een forum te stellen. Allez, ik hoop dat ge niet beledigd voelt, maar heb je al eens gedacht aan wat gesprekken bij een professionele persoon? Die gaan u wat beter kunnen helpen met tools om zelf beslissingen in het leven te gaan nemen, want je hebt hier toch al wat zaken die levensingrijpend zijn gepost en het wordt alleen maar gecompliceerder bij u. Verder studeren, alleen wonen of niet, zorg voor je ma, nu weer crisiszorg?
Allez, ge gaat daar toch een beetje orde in moeten krijgen en weten wat je nu wil, zekers voor je ook nog even een kind van een ander gaat in huis nemen en opvoeden.

 

[Eline]

djees Eline, met alle respect, maar ge hebt wel veel grote levensvragen voor een forum te stellen. Allez, ik hoop dat ge niet beledigd voelt, maar heb je al eens gedacht aan wat gesprekken bij een professionele persoon? Die gaan u wat beter kunnen helpen met tools om zelf beslissingen in het leven te gaan nemen, want je hebt hier toch al wat zaken die levensingrijpend zijn gepost en het wordt alleen maar gecompliceerder bij u. Verder studeren, alleen wonen of niet, zorg voor je ma, nu weer crisiszorg?
Allez, ge gaat daar toch een beetje orde in moeten krijgen en weten wat je nu wil, zekers voor je ook nog even een kind van een ander gaat in huis nemen en opvoeden.

Begrijp je reactie, maar zoals ik onderaan schrijf is het niet voor dadelijk maar voor over enkele jaren. Ik stelde deze vraag eerder om ervaringen/perspectieven van andere mensen te horen.

En ja, ik heb dat oprecht al overwogen. De wachtlijsten zijn helaas megalang dus… moet nog 3 maanden wachten.

 

[Str8_6]

Begrijp je reactie, maar zoals ik onderaan schrijf is het niet voor dadelijk maar voor over enkele jaren. Ik stelde deze vraag eerder om ervaringen/perspectieven van andere mensen te horen.

En ja, ik heb dat oprecht al overwogen. De wachtlijsten zijn helaas megalang dus… moet nog 3 maanden wachten.

wij hebben 2 kinderen in pleegzorg, maar is helemaal niet te vergelijken met hoe het zou zijn bij jou. Zijn de kinderen van mijn vriendin haar overleden man die ze in pleegzorg genomen heeft. Ze kende die al van kleins af aan.

Je moet er vooral rekening mee houden dat het kinderen zijn met een rugzak en dat het niet allemaal zo gemakkelijk gaat. En (iets wat bij ons minder van toepassing is) dat pleegzorg iets tijdelijk is. Ze proberen altijd in te zetten op contactherstel met de ouders of het kan als ze meerderjarig zijn dat je ze nog zelden hoort of ziet.

Dus hou daar zeker rekening mee in je beslissing dat het iets totaal anders is dan je kinderwens proberen te vervullen want dan ga je teleurgesteld zijn vrees ik.

 

[Falafel]

Pleegzorg is ontzettend gecompliceerd en zwaar. Hoe ik het lees is het geen antwoord op jouw nood.

Daarbij lijk je eerder pleegmoeder te zijn van jouw moeder. Ik bedoel dat niet rot, maar de mate van parentificatie lijkt mij persoonlijk niet gezond. Ik adviseer je om met iemand professioneel te gaan praten om jouw relatie met je ouders in beeld te krijgen en daarmee ook jouw beeld van ouderschap. Focus op jezelf leggen, wie jij bent, jouw groei.