Bordspellen waarbij je met dobbelstenen rolt, heb je bij de vleet. Maar een bordspel waarbij je met je meeples rolt, dat kom je toch niet elke dag tegen. Het is zeker niet het eerste spel dat de geliefde pionnetjes op een originele manier probeert te gebruiken, maar het is alvast een geslaagde manier om op te vallen. Al is dit niet het enige element waarmee ontwerper John D. Clair, het brein achter onder andere Mystic Vale, Space Base en Cubitos probeert uit te pakken met zijn nieuwste bordspel.
Rolling Heights
, de titel geeft het waarschijnlijk al een beetje weg. Rolling verwijst uiteraard naar het rollen met de meeples, terwijl Heights een indicatie geeft van het tweede kernelement in dit spel. Je meeples zijn namelijk werkkrachten die bezig zijn met het bouwen van indrukwekkende gebouwen en parken om zo een nieuwe stad uit de grond te stampen. Hiervoor zal je plastic blokjes op elkaar stapelen om zo de stad zo vorm te geven. Je bent uiteraard niet de enige aannemer die projecten realiseert en de competitie is hevig. Alleen de beste stadsplanner zal de overwinning in de wacht kunnen slepen.
Deze voorbereiding kan je eigenlijk al doen wanneer je medespelers aan de beurt zijn, waardoor je de downtime in het spel toch aanzienlijk verlaagt. Wanneer je zelf vervolgens aan de beurt bent, kan je jouw eigen meeples activeren en de nodige acties uitvoeren. De meeste meeples geven gewoon één of twee grondstoffen van een bepaalde kleur, al zijn er ook enkele speciale meeples aanwezig in het spel. Zo is er eentje dat als hij op halve kracht werkt, toelaat om de rustende meeples nog eenmaal gratis te herrollen of een andere die op volle kracht je toelaat om het speciale effect van een bepaald gebouw te activeren. De grondstoffen zelf gebruik je vervolgens om bouwplannen te kopen van een van de twee marktrijen of als bouwblokjes voor de gebouwen op deze bouwplannen. De bouwplannen zelf leg je natuurlijk op de map van de stad en afhankelijk van de plaatsing kan je er bonuspunten mee verdienen of uiteraard je tegenstanders strategisch mee dwarsbomen.
Eens je al je gewenste acties hebt uitgevoerd, voer je een opruimfase uit waarbij je bijvoorbeeld al je ongebruikte grondstoffen terug afgeeft, de markt aanvult en al je meeples opnieuw verzamelt. Daarna is het aan de volgende speler en zo verloopt het spel totdat de eindconditie van het spel wordt bereikt, waarna de ronde wordt afgewerkt en iedereen nog één beurt krijgt. Vervolgens tel je de punten door een van je geheime doelen te kiezen, de drie algemene advertenties te scoren en punten te krijgen voor resterende jokertegels. De speler met de meeste punten mag zichzelf tot heer en meester van de stad kronen.
Het bouwen van je gebouwen en de stad zien groeien geeft ook veel voldoening wanneer je aan het spelen bent. Zeker wanneer er wat hoge gebouwen op het bord komen te staan, ziet het spel er eigenlijk vrij indrukwekkend uit. Dit heeft Rolling Heights natuurlijk ook te danken aan de vele plastic onderdelen in heel wat kleuren, waarmee je de gebouwen opbouwt. Daarnaast zit er ook een hele hoop plastic meeples in het spel, heel wat kartonnen tokens en zelfs twee doosjes die de spelers kunnen gebruiken om de meeples in te rollen. Al deze onderdelen zorgen er helaas wel voor dat het spel niet bepaald goedkoop is. Hoewel je het intussen al wat goedkoper kan vinden online, is de adviesprijs van Rolling Heights namelijk € 79,99 bij uitgever White Goblin Games en dit is naar mijn gevoel toch wat aan de hoge kant voor de ervaring die het spel voorschotelt.
Over de kwaliteit van de componenten valt er gelukkig niet te klagen en het grafisch ontwerp van het spel is ook knap en vooral duidelijk. De artwork werd verzorgd door Kwanchai Moriya, een van mijn favoriete illustratoren. Al moet ik wel bekennen dat ik iets minder fan ben van zijn artwork hier, al past het wel goed bij de jaren twintig-sfeer die het spel probeert op te roepen. Het enige element in de productie dat voor mij beter kon, is de manier waarop je de markt aanvult. Hierbij moet je de tegens naar "beneden" schuiven langs een smal bord met de desbetreffende prijzen. Maar doordat er een redelijk grote spatie is tussen de tegels, is dit eigenlijk niet zo handig. Daarnaast kampt het spel vooral met een te lange speelduur. De geadverteerde zestig minuten is echt wel heel optimistisch, zeker als je speelt met enkele mensen die het spel voor de eerste keer spelen, en uiteindelijk speel je al snel minstens twee uur. Het spel voelt vooral te lang aan doordat je toch redelijk wat moet wachten voordat het weer aan jou is en de beurten over het algemeen vrij hetzelfde aanvoelen. Voor mij mocht de speelduur dus gerust wat korter zijn.
Rolling Heights
Het harde leven van een aannemer
Het spelverloop van Rolling Heights is alvast opvallend eenvoudig. Eens het spel is opgezet, spelen de spelers om de beurt waarbij je tijdens je beurt drie klassieke fases doorloopt. In de voorbereidende fase rol je je meeples om te zien welke van je meeples er zal werken tijdens je beurt. Een rechtstaande meeple werkt aan volle kracht, terwijl een meeple die op zijn zij ligt aan halve kracht werkt. Neerliggende meeples verkiezen te rusten en kan je in principe niet activeren deze ronde. Omdat slechts één keer rollen maar flauw zou zijn, heb je natuurlijk de kans om je neerliggende meeples te herrollen. Zolang dit aantal hoger is dan het aantal actieve meeples kan je dit zonder consequenties doen. Zit je minstens aan de helft, dan dien je bij jouw nieuwe worp minstens één (half-)actieve meeple te hebben. Zoniet, verlies je niet alleen de kans om te herrollen, maar gaat een deel van je meeples ook staken en verlies je de helft van je actieve meeples, al krijg je ook wel een jokertegel als compensatie.Deze voorbereiding kan je eigenlijk al doen wanneer je medespelers aan de beurt zijn, waardoor je de downtime in het spel toch aanzienlijk verlaagt. Wanneer je zelf vervolgens aan de beurt bent, kan je jouw eigen meeples activeren en de nodige acties uitvoeren. De meeste meeples geven gewoon één of twee grondstoffen van een bepaalde kleur, al zijn er ook enkele speciale meeples aanwezig in het spel. Zo is er eentje dat als hij op halve kracht werkt, toelaat om de rustende meeples nog eenmaal gratis te herrollen of een andere die op volle kracht je toelaat om het speciale effect van een bepaald gebouw te activeren. De grondstoffen zelf gebruik je vervolgens om bouwplannen te kopen van een van de twee marktrijen of als bouwblokjes voor de gebouwen op deze bouwplannen. De bouwplannen zelf leg je natuurlijk op de map van de stad en afhankelijk van de plaatsing kan je er bonuspunten mee verdienen of uiteraard je tegenstanders strategisch mee dwarsbomen.
Eens je al je gewenste acties hebt uitgevoerd, voer je een opruimfase uit waarbij je bijvoorbeeld al je ongebruikte grondstoffen terug afgeeft, de markt aanvult en al je meeples opnieuw verzamelt. Daarna is het aan de volgende speler en zo verloopt het spel totdat de eindconditie van het spel wordt bereikt, waarna de ronde wordt afgewerkt en iedereen nog één beurt krijgt. Vervolgens tel je de punten door een van je geheime doelen te kiezen, de drie algemene advertenties te scoren en punten te krijgen voor resterende jokertegels. De speler met de meeste punten mag zichzelf tot heer en meester van de stad kronen.
Architecturale wonderen
Zoals je tussen de lijntjes kan lezen, is Rolling Heights redelijk eenvoudig om te spelen. De grootste uitdaging komt voort uit het optimaal selecteren van je bouwplannen en het plaatsen van deze plannen op het bord. Het al dan niet kiezen om te herrollen kan ook voor wat interessante dilemma's zorgen, zeker als net die ene meeple van een bepaalde kleur die je nog nodig hebt om een bouwplan te voltooien, plat blijft liggen. Hier komt een goede portie geluk aan te pas natuurlijk, maar door dit in de vorm van dit soort push your luck-mechanisme te gieten, is de geluksfactor hier helemaal niet storend. Verder geeft het natuurlijk een geweldig gevoel wanneer je eens een groot aantal rechtstaande meeples hebt en blijft de frustratie grotendeels achterwege doordat je gratis mag herrollen totdat je de helft van je meeples actief hebt. Als je daarna faalt door te gulzig te zijn, heb je dit volledig aan jezelf te danken natuurlijk.Het bouwen van je gebouwen en de stad zien groeien geeft ook veel voldoening wanneer je aan het spelen bent. Zeker wanneer er wat hoge gebouwen op het bord komen te staan, ziet het spel er eigenlijk vrij indrukwekkend uit. Dit heeft Rolling Heights natuurlijk ook te danken aan de vele plastic onderdelen in heel wat kleuren, waarmee je de gebouwen opbouwt. Daarnaast zit er ook een hele hoop plastic meeples in het spel, heel wat kartonnen tokens en zelfs twee doosjes die de spelers kunnen gebruiken om de meeples in te rollen. Al deze onderdelen zorgen er helaas wel voor dat het spel niet bepaald goedkoop is. Hoewel je het intussen al wat goedkoper kan vinden online, is de adviesprijs van Rolling Heights namelijk € 79,99 bij uitgever White Goblin Games en dit is naar mijn gevoel toch wat aan de hoge kant voor de ervaring die het spel voorschotelt.
Zoals je tussen de lijntjes kan lezen, is Rolling Heights redelijk eenvoudig om te spelen.
Over de kwaliteit van de componenten valt er gelukkig niet te klagen en het grafisch ontwerp van het spel is ook knap en vooral duidelijk. De artwork werd verzorgd door Kwanchai Moriya, een van mijn favoriete illustratoren. Al moet ik wel bekennen dat ik iets minder fan ben van zijn artwork hier, al past het wel goed bij de jaren twintig-sfeer die het spel probeert op te roepen. Het enige element in de productie dat voor mij beter kon, is de manier waarop je de markt aanvult. Hierbij moet je de tegens naar "beneden" schuiven langs een smal bord met de desbetreffende prijzen. Maar doordat er een redelijk grote spatie is tussen de tegels, is dit eigenlijk niet zo handig. Daarnaast kampt het spel vooral met een te lange speelduur. De geadverteerde zestig minuten is echt wel heel optimistisch, zeker als je speelt met enkele mensen die het spel voor de eerste keer spelen, en uiteindelijk speel je al snel minstens twee uur. Het spel voelt vooral te lang aan doordat je toch redelijk wat moet wachten voordat het weer aan jou is en de beurten over het algemeen vrij hetzelfde aanvoelen. Voor mij mocht de speelduur dus gerust wat korter zijn.
Conclusie
Rolling Heights neemt ons mee naar de Roaring Twenties en de enorme stadsgroei die deze periode kende, wolkenkrabbers inbegrepen. Als speler is het aan jou om jouw arbeiders zo goed mogelijk te managen en de opbouw van de stad zo goed mogelijk in te plannen. Het spel combineert enkele boeiende spelmechanismes, waarbij de meest opvallende het rollen met de meeples is. Door de vele spelcomponenten is de prijs van het spel wel wat aan de hoge kant en helaas is de duur van het spel ook wat aan de lange kant.
Pro
- Productiekwaliteit
- Knappe presentatie
- Toegankelijk en toch voldoende diepgang
- Geslaagde combinatie van spelmechanismes
Con
- Prijzig
- Lange speelduur
- Aanvullen van de markt is vrij onhandig
7.5
Over
Uitgever
- White Goblin Games
Designer
John D. CLair
Aantal spelers
1-4
Tijdsduur
60 minuten
