Albanese zal formeel een onderscheid maken tussen Israëliërs en hun regering of tussen Israëliërs en de staat Israël. Maar dat feit zegt niet alles over haar gedachtegoed en werkwijze. Misschien is het nuttig om hier toch iets dieper op in te gaan.
Toen Macron de wreedheden op 7 oktober beschreef als een antisemitische misdaad, vond Albanese het opportuun om te ontkennen dat antisemitisme een rol speelde. De slachtoffers werden volgens Albanese niet gedood omwille van hun etniciteit maar als reactie op de bezetting.
x.com
Dat de terroristen
“dood aan de Joden” scandeerden tijdens de slachtingen kon haar ook niet overtuigen. In een webinar voor Harvard verklaart Albanese dat wanneer Hamas het heeft over de
“Yahudi” ze Israëli bedoelen.
x.com
Ook op de dag van slachting zelf vond Albanese het opportuun om te stellen dat het geweld in de juiste context moet gezien worden.
x.com
Die context voor Albanese is dat aanvallen op Israël louter het gevolg zijn van het Israëlische beleid. Interne factoren binnen de Palestijnse of Arabische samenleving die een rol zouden kunnen spelen in het geweld of het plegen van oorlogsmisdaden worden onder de mat geveegd. De daad is gerechtvaardigd verzet, de oorlogsmisdaden zijn louter uitwasemen. En ook de oorlogsmisdaden zijn volgens Albanese in essentie de schuld van Israël wiens beleid de haat en wraak heeft veroorzaakt.
dawnmena
Een fragment uit een interview met
JNS:
Q: So according to international law, and in your view, Hamas is justified in crossing the delineated border, going over to Israel’s side and killing soldiers on Israel’s side of the border?
A: Killing soldiers is not an international crime. I mean, why is this so unbelievable? You seem to be puzzled by this. What is the right to resist for the Palestinians? No one wants to live under oppression.
Waarschijnlijk is die stelling in theorie te verdedigen volgens bepaalde principes of uitspraken binnen het huidige Internationaal Recht. Maar ik vraag mij af waarom het voor haar zo belangrijk is om dit onderscheid te blijven benadrukken.
Het doel van 7 oktober was om elke elke Jood (of Israëli) die men te pakken kon krijgen op brute wijze te vermoorden en te ontvoeren. De soldaten stonden hen gewoon in de weg. Is dit het soort aanval die een verdediging vereist volgens het internationale rechtsprincipes? Is het nodig om een soort dissectie uit te voeren zodat een feitelijk genocidaire daad toch gerechtvaardigd kan worden? Voor mij getuigt dit toch niet van een groot humanitair inzicht. Laat staan van enig inzicht in de Palestijnse maatschappij.
En ondanks het feit dat Palestijns geweld vaak geen onderscheid maakt tussen burgers en militairen blijft ze hun gewelddadig verzet steunen.
In 2022 nam Albanese deel aan een conferentie georganiseerd door Hamas, met leden van de Palestijnse Islamitische Jihad als andere genodigden. Achteraf beweerde ze dat ze niet wist dat het de NGO die haar uitnodigde gelinkt was aan Hamas.
In een videoboodschap wist ze wel de verzamelde terroristen het volgende te vertellen: “Jullie hebben het recht om je tegen deze bezetting te verzetten.” Ze voegde eraan toe: “Israël zegt dat ‘verzet gelijkstaat aan terrorisme’, maar een bezetting vereist geweld en leidt tot geweld.”
Il Giornale
In 2025 gaf Albanese een speech waar ze zei dat “Hamas een politieke beweging” is “die in Gaza aan de macht is gekomen via verkiezingen die alom worden beschreven als de meest democratische, en geen bende moordenaars zoals sommigen het voorstellen,” “Het is belangrijk om te beseffen dat men bij het spreken over Hamas niet automatisch moet denken aan bloeddorstige moordenaars of zwaarbewapende strijders. Dat is niet de werkelijkheid.”
MiddleEastMonitor
Ik betwijfel of Albanese zelf bewust is dat ze ons een rad voor de ogen draait, maar dat is wel wat ze doet. Ze blijft Arabische misdaden witwassen of kapot relativeren zodat het enige dat nog over blijft in het verhaal een kwaadaardige entiteit is genaamd Israël. Ze deinst er niet van weg om Hamas en andere terreurorganisaties te rehabiliteren. Het kan goed zijn dat je ze niet gaat betrappen op een gelijkstelling van de Israëlische samenleving of de natie met hun leiders, maar de feiten schetsen een ander beeld.
Om af te sluiten toch nog een paar retweets die mogelijk een inzicht geven in haar persoonlijke overtuigingen:
In januari retweette ze het volgende bericht: "Israël is het pure kwaad op een manier die de wereld nog nooit eerder heeft gezien"
bron
In oktober 2025 deelde ze het volgende bericht: "Israël is de belichaming van het kwaad. Een kunstmatige, dystopische, messiaanse, fanatieke en criminele staat, vermomd als democratie, die zich moreel zou willen onderscheiden van de islamitische dictaturen in het Midden-Oosten. In vergelijking met de zionisten, zijn de Ayatollahs Artsen zonder Grenzen."
bron