Hiervoor zijn er verschillende redenen. Het gros van die VN resoluties komt van een kleine groepering van suborganisaties, commissies en onderzoeksmissies in het leven geroepen rond het Israëlisch-Palestijnse conflict (UNRWA, UNCCP, CEIRPP, UNDPR, ... Al deze mini-organen brengen regelmatig verslag uit over het conflict in Palestina en hiervoor wordt in de VN lichamen dan vergaderd en zo is de situatie in Israël een vast agendapunt geworden. Voor het gros van de andere conflicten bestaan er geen resem suborganisaties die met de regelmaat van de klok hetzelfde conflict aanhalen en dit komt dan minder ter sprake in de VN sessies en bijhorende resoluties.
Daarnaast zijn er ook veel Palestijnse diplomatieke inspanningen, bijv. sinds 1998 gaf de VN "Palestina" extra privileges waarmee de Palestijnen mochten deelnemen aan vergaderingen en mede conceptresoluties mochten indienen. Opnieuw werd Palestina hierin bevoordeeld t.o.v. andere landen waar conflicten gebeurden.
Bovendien staat de VN ook toe dan NGO's worden uitgenodigd om raad te geven, waaronder plaatselijke "mensenrechtenorganisaties" als Al-Haq, Ittijah en Badil. Deze organisaties 'adviseren' de mensenrechtenraad vaak vanuit een vooringenomen standpunt ten aanzien van het Israëlisch-Palestijnse conflict.
Bekijk de link eens die ik hierboven gaf:
https://unwatch.org/2020-2021-un-ge...ons-singling-out-israel-texts-votes-analysis/
en vergelijk dan die commentaar op Israël eens (in relatief vreedzame tijden) met de resoluties tegen de Islamitische republiek of het uitmoorden van de Rohingya's (waar de VN veel minder resoluties aan versleet).