De abortuskwestie

Wat vind je van de abortuswetgeving in België?

  • Te streng: de termijn moet worden uitgebreid.

    Stemmen: 44 35,2%
  • Goed zoals hij is.

    Stemmen: 68 54,4%
  • Niet streng genoeg: abortus mag enkel bij medische noodgevallen en verkrachting.

    Stemmen: 8 6,4%
  • Moet volledig op de schop: abortus mag nooit een optie zijn.

    Stemmen: 1 0,8%
  • Veel te streng: er mag geen termijn staan op abortus.

    Stemmen: 4 3,2%

  • Totaal aantal stemmers
    125
Wie gelijk heeft? Dat is in deze geen absolute wetenschap, de waarheid ligt wat mij betreft ergens in het midden voor een keer.
Dat is voor mij ook net het punt. Geef mensen zelf de keuze tot een bepaalde datum. Het gaat mij niet om gelijk te krijgen. Ik wil gewoon niet gestuurd worden door mensen met een denkwijze, die in mijn ogen, niet meer van deze tijd zijn en zeker niet de mijne zijn. Dat andere andere keuzes maken is ook prima voor mij. Geef mensen de vrijheid om zelf hun keuze te maken tot een objectief ethisch aanvaardbare tijd. En ook daar zal niet iedereen het over eens zijn, maar dat zul je toch altijd hebben. Gelukkig zitten we in België ook in die situatie en ik verwacht daar eigenlijk ook niet veel verandering in. Amerika is gewoon het land van extremen en dan krijg je dit soort absurditeit. Leuk voor de extremisten, maar toch vooral pijnlijk voor de gewone mens.
 
Dat van die vrouwenrechten lijkt me toch ook eerder een marketingidee of een argument om jezelf tot de goeie te kunnen rekenen in het debat (zoals godsdienst dat ook is) want die vrouwenrechten gaan ook weer helemaal voorbij aan de vraag wat leven is. Die vrouwenrechten spelen alleen als je het niet als leven beschouwt maar als je het niet als leven beschouwt, dan zou de discussie voor 99% van de mensen ook meteen al gedaan zijn.

Dat van die vrouwenrechten speelt enkel als het gaat om mensen die het niet als leven beschouwen maar die toch vinden dat het de plicht van een vrouw is om kinderen te krijgen of iets dergelijks.
Langs de andere kant is het ook niet juist om dat stuk volledig weg te schuiven als propaganda. Het is wel degelijk een belangrijke factor in het debat. Eender wat het verbod is, het wordt namelijk altijd opgelegd aan vrouwen.

Het is ook niet zo zwart-wit: Het is een leven, dús het heeft evenveel rechten als de vrouw. Dat is niet zo. Als de kans groot is dat de vrouw sterft tijdens de zwangerschap/bevalling, en de foetus kan niet leven als hij op dat moment komt, zijn beiden misschien "leven", maar zul je toch moeten kiezen. Niet kiezen is ook kiezen. En een dokter kiest dan voor de moeder, omdat de foetus nog niet levensvatbaar is.

Daarom, ook voor mensen die het wel als een leven beschouwen, spelen vrouwenrechten wel degelijk mee. En dat is niet alleen in de medische keuze zo, maar ook in de ethische. Ik beschouw een vlieg ook als een leven. Een hond ook. Geen haar op mijn hoofd dat eraan zou denken om gewoon een hond af te maken. Maar als de situatie zo is dat ik die verschrikkelijke keuze zal moeten maken, dan mag ik toch hopen dat er niemand met een vingertje achter mij gaat staan om te zeggen wat ik beter wel of beter niet had gedaan, hoe betere keuzes mij een beter "moraal kompas" hadden gegeven, vanuit een soort betweterigheid of morele verhevenheid zonder enige inkijk in mijn precieze situatie.

In plaats daarvan zou je ook ervoor kunnen zorgen dat die verschrikkelijke keuze tenminste hygiënisch, sereen en bekwaam verloopt.Want je kunt nog discussiëren tot je een ei bent, abortus zal voor altijd en eeuwig deel uitmaken van de samenleving. Dat verbieden is in de praktijk gewoon zeggen tegen vrouwen: dat jullie eraan zouden sterven door de diy-abortussen/achterkamertjes, dat willen we wel slikken, als dat betekent dat we x-aantal foetussen kunnen 'redden'. Die dan meestal nog eens zo ongewenst zijn en in zo'n slechte situatie terechtkomen dat de moeder zelfs het ondenkbare liever had gedaan dan hem daadwerkelijk opvoeden. Maar wat weet die moeder, hè.

Dààrom is het ook een debat over vrouwenrechten.
 
Ik blijf dit toch een vreemde discussie vinden tbh.
Allereerst valt op dat hij omgekeerd gevoerd wordt. De vraagstelling is waarom er überhaupt een beperking op de tijd zou moeten zijn. Ik lees hier veel emotionele argumenten en moraliserende betogen, en dat is allemaal prima, maar laat de vrouw in kwestie toch gewoon bepalen tot waar ze mag gaan? Wat hebben wij daar als samenleving überhaupt over te zeggen?
 
Wat mij vooral ook stoort aan het "pro"-life groepje is dat er licht overgegaan wordt over een keuze van abortus. Er zijn genoeg mensen die een kinderwens hebben, zwanger geraken en dan de verschrikkelijke keuze van een abortus moeten nemen omdat er iets mis is met dat kindje. Het wilt niet zeggen dat je voor de mogelijkheid bent van een abortus, dat dat daarom een makkelijke keuze is. Ikzelf heb ook meer moeite met een abortus, door een bende marginalen, die overal onbeschermd hun zwiele induwen of laten induwen en dan kiezen voor abortus. Helaas zijn er heel veel andere gevallen ,waarbij het recht op abortus, wel een enorme meerwaarde heeft.
 
Dat is voor mij ook net het punt. Geef mensen zelf de keuze tot een bepaalde datum. Het gaat mij niet om gelijk te krijgen. Ik wil gewoon niet gestuurd worden door mensen met een denkwijze, die in mijn ogen, niet meer van deze tijd zijn en zeker niet de mijne zijn. Dat andere andere keuzes maken is ook prima voor mij. Geef mensen de vrijheid om zelf hun keuze te maken tot een objectief ethisch aanvaardbare tijd. En ook daar zal niet iedereen het over eens zijn, maar dat zul je toch altijd hebben. Gelukkig zitten we in België ook in die situatie en ik verwacht daar eigenlijk ook niet veel verandering in. Amerika is gewoon het land van extremen en dan krijg je dit soort absurditeit. Leuk voor de extremisten, maar toch vooral pijnlijk voor de gewone mens.

Ik blijf dit toch een vreemde discussie vinden tbh.
Allereerst valt op dat hij omgekeerd gevoerd wordt. De vraagstelling is waarom er überhaupt een beperking op de tijd zou moeten zijn. Ik lees hier veel emotionele argumenten en moraliserende betogen, en dat is allemaal prima, maar laat de vrouw in kwestie toch gewoon bepalen tot waar ze mag gaan? Wat hebben wij daar als samenleving überhaupt over te zeggen?

Maar is de essentie niet dat die datum een probleem vormt? Ook binnen pro-choice gaan bepaalde stemmen zeggen tot 12 weken (zoals hier op het forum blijkbaar de meerderheid) en niet verder. Als mensen op een glijdende schaal zaken als leven gaan zien gaan ze allemaal zeggen, of ze nu 0, 5, 10, 15, 20,... weken aanhangen dat alles ervoor aanvaardbaar is en erna ethisch richting moord gaat neigen. Dus ook binnen pro-choice zit je met veel mensen die abortus vanaf een bepaalde datum zullen gaan bevechten. Als 51% van de mensen in België nu zegt dat abortus tot 15 of later weken kan, en de wet verschuift dan naar 15 weken, dan vindt 49% van de mensen (inclusief pro-choice) dat er kindermoord toegelaten wordt door de Belgische staat in meer of mindere mate. Dat is maatschappelijk een extreem moeilijke situatie, want er zijn weinig andere discussies waar men zaken afzet als kindermoord (iets negatiefs) vs vrouwen-mensenrecht (iets positiefs).

Een soort van vrijblijvende gedachte van -het is de vrouw haar keus- en iedereen doet toch wat die wil is logisch als je grens vandaag oké vindt (of als die verder wil verschuiven), maar eenmaal de grens verder opschuift zul je mensen zich heviger zien verzetten.

In die context schiet mij iets te binnen: Zou een deel van de VS zich niet extreem zijn gaan beginnen verzetten omdat ze de resultaten van abortus tot +20 weken begonnen te zien? Kan zijn dat die dat initieel wel accepteerden, maar dat ze door de beelden van uit stukken gerukte foetussen (want dat is abortus op 20 weken) anti-abortus zijn geworden?

In plaats daarvan zou je ook ervoor kunnen zorgen dat die verschrikkelijke keuze tenminste hygiënisch, sereen en bekwaam verloopt.Want je kunt nog discussiëren tot je een ei bent, abortus zal voor altijd en eeuwig deel uitmaken van de samenleving. Dat verbieden is in de praktijk gewoon zeggen tegen vrouwen: dat jullie eraan zouden sterven door de diy-abortussen/achterkamertjes, dat willen we wel slikken, als dat betekent dat we x-aantal foetussen kunnen 'redden'. Die dan meestal nog eens zo ongewenst zijn en in zo'n slechte situatie terechtkomen dat de moeder zelfs het ondenkbare liever had gedaan dan hem daadwerkelijk opvoeden. Maar wat weet die moeder, hè.
Dat is dat niet zeggen, geen enkele pro-lifer zal dat zeggen. Je kan daar uiteraard tegen zijn, maar die zullen zeggen: 1) Vermijdt dat je zoveel mogelijk in de situatie komt (en ik heb het hier niet over verkrachting, maar bijvoorbeeld met Jan en alleman rondvogelen) 2) Als je toch fundamenteel ongewenst zwanger bent (en dat is de zeldzame casus) is adoptie altijd een mogelijkheid. Het gros van de zwangere vrouwen kan die baby heus wel opvoeden.

Noch pro-life, noch pro-choice wil dat vrouwen in vuile achterkamertjes sterven. Om het anders te stellen: Ik zeg toch ook niet dat jij wilt dat in een land waar abortus niet toegelaten is, dat jij zou willen dat vrouwen absoluut abortus gaan plegen in vuile achterkamertjes en daar sterven omdat jij pro-choice bent?
 
Kan allemaal best zijn, maar dat zijn voor mij allemaal argumenten om gewoon de vrouw te laten kiezen. Het gaat uiteindelijk om haar moreel kompas. Anderen mogen gerust een mening hebben daar over, maar een mening is ook maar een mening.
Nogmaals, ik zie absoluut geen reden waarom wij als maatschappij daar iets over te zeggen hebben.
 
Wat mij vooral ook stoort aan het "pro"-life groepje is dat er licht overgegaan wordt over een keuze van abortus. Er zijn genoeg mensen die een kinderwens hebben, zwanger geraken en dan de verschrikkelijke keuze van een abortus moeten nemen omdat er iets mis is met dat kindje. Het wilt niet zeggen dat je voor de mogelijkheid bent van een abortus, dat dat daarom een makkelijke keuze is. Ikzelf heb ook meer moeite met een abortus, door een bende marginalen, die overal onbeschermd hun zwiele induwen of laten induwen en dan kiezen voor abortus. Helaas zijn er heel veel andere gevallen ,waarbij het recht op abortus, wel een enorme meerwaarde heeft.
ik ben het feitelijk eens met een stelling die ik eens op het internet heb gehoord:

Als pragmatische pro-lifer ben ik akkoord dat alle extreme gevallen (verkrachting, zwaar zieke kindjes met levensverwachting van 1 maand,...) geaborteerd mogen worden, dat is 1% of minder van het aantal abortussen. Maar gaat pro-choice dan akkoord met het verbod op alle andere abortussen? Nooit, want daar draait het voor pro-choice niet om.

Die zeer kleine groep van gevallen wordt gewoon gebruikt als emotioneel argument om 99% van de andere gevallen er mee door te krijgen. In pro-choice betogingen zie je meer platen met incest, verkrachting,... dan waar het werkelijk om gaat en dat is dat vrouwen een lifestyle keuze willen maken en op dit moment geen zin hebben in een kind. Dat is intellectueel oneerlijk in mijn ogen.
 
Langs de andere kant is het ook niet juist om dat stuk volledig weg te schuiven als propaganda. Het is wel degelijk een belangrijke factor in het debat. Eender wat het verbod is, het wordt namelijk altijd opgelegd aan vrouwen.

Het is ook niet zo zwart-wit: Het is een leven, dús het heeft evenveel rechten als de vrouw. Dat is niet zo. Als de kans groot is dat de vrouw sterft tijdens de zwangerschap/bevalling, en de foetus kan niet leven als hij op dat moment komt, zijn beiden misschien "leven", maar zul je toch moeten kiezen. Niet kiezen is ook kiezen. En een dokter kiest dan voor de moeder, omdat de foetus nog niet levensvatbaar is.

Daarom, ook voor mensen die het wel als een leven beschouwen, spelen vrouwenrechten wel degelijk mee. En dat is niet alleen in de medische keuze zo, maar ook in de ethische. Ik beschouw een vlieg ook als een leven. Een hond ook. Geen haar op mijn hoofd dat eraan zou denken om gewoon een hond af te maken. Maar als de situatie zo is dat ik die verschrikkelijke keuze zal moeten maken, dan mag ik toch hopen dat er niemand met een vingertje achter mij gaat staan om te zeggen wat ik beter wel of beter niet had gedaan, hoe betere keuzes mij een beter "moraal kompas" hadden gegeven, vanuit een soort betweterigheid of morele verhevenheid zonder enige inkijk in mijn precieze situatie.

In plaats daarvan zou je ook ervoor kunnen zorgen dat die verschrikkelijke keuze tenminste hygiënisch, sereen en bekwaam verloopt.Want je kunt nog discussiëren tot je een ei bent, abortus zal voor altijd en eeuwig deel uitmaken van de samenleving. Dat verbieden is in de praktijk gewoon zeggen tegen vrouwen: dat jullie eraan zouden sterven door de diy-abortussen/achterkamertjes, dat willen we wel slikken, als dat betekent dat we x-aantal foetussen kunnen 'redden'. Die dan meestal nog eens zo ongewenst zijn en in zo'n slechte situatie terechtkomen dat de moeder zelfs het ondenkbare liever had gedaan dan hem daadwerkelijk opvoeden. Maar wat weet die moeder, hè.

Dààrom is het ook een debat over vrouwenrechten.
"Leven" was inderdaad een verkeerde noemer, heb dat in een latere post aangepast. En inderdaad, in levensbedreigende omstandigheden zal er hoe dan ook een afweging moeten gemaakt worden en is daar ook weinig ethisch tegenover in te brengen maar dat is een uitzonderingssituatie waar het debat eigenlijk niet over gaat of het is toch maar een klein deelgebied van dat debat.

Vrouwenrechten zijn inderdaad wel relevant hier, welke beslissing je neemt zal vooral een impact hebben op vrouwen maar het is gewoon geen goed argument. Recht op leven is voor een mens het belangrijkste grondrecht bij uitstek, in de praktijk wegen we rechten af maar enkel in extreem uitzonderlijke omstandigheden vinden we dat we iemand's recht op leven moeten afpakken om een ander recht te vrijwaren. Niemand zou er bvb ook maar aan denken om kindermoord ok te vinden omdat kinderen een beknotting kunnen zijn van de vrijheid en het leven van ook voornamelijk vrouwen. De enige belangrijke parameter is of het een persoon is die recht heeft op leven heeft en als dat het geval is mag abortus niet, zoniet mag het wel.

Al de rest is ondergeschikt aan die ene discussie en de discussie afschilderen als louter een debat om vrouwenrechten, wat massaal gebeurt, dient vooral om het debat te winnen door de andere zijde zwart te maken en het niet te moeten hebben over waar het echt om draait volgens mij.
 
Laatst bewerkt:
Ik blijf dit toch een vreemde discussie vinden tbh.
Allereerst valt op dat hij omgekeerd gevoerd wordt. De vraagstelling is waarom er überhaupt een beperking op de tijd zou moeten zijn. Ik lees hier veel emotionele argumenten en moraliserende betogen, en dat is allemaal prima, maar laat de vrouw in kwestie toch gewoon bepalen tot waar ze mag gaan? Wat hebben wij daar als samenleving überhaupt over te zeggen?

Wat mij vooral ook stoort aan het "pro"-life groepje is dat er licht overgegaan wordt over een keuze van abortus. Er zijn genoeg mensen die een kinderwens hebben, zwanger geraken en dan de verschrikkelijke keuze van een abortus moeten nemen omdat er iets mis is met dat kindje. Het wilt niet zeggen dat je voor de mogelijkheid bent van een abortus, dat dat daarom een makkelijke keuze is.
Dit.

Er zijn 'tig medische redenen om abortus te moeten overwegen, zowel voor moeder als kind trouwens.
Er zijn 'tig psychologische redenen om abortus te moeten overwegen.
Er zijn 'tig andere redenen, waarvan verkrachting er één is, of ik zeg maar iets, als 16 jarige voor het eerst seks hebben, condoom scheurt en je bent zwanger.

Gaan wij als maatschappij beslissen wat de keuze moet zijn als er een medische reden is?
Gaan wij als maatschappij zeggen dat een meisje van 16 dat door stom toeval zwanger is geworden dan maar tienermoeder moet worden?

Ik snap echt gewoon niet dat hier zelfs discussie rond is. Van mannen dan nog natuurlijk. Laat een vrouw de keuze te doen met haar lichaam wat zij zelf wil.
 
Kan allemaal best zijn, maar dat zijn voor mij allemaal argumenten om gewoon de vrouw te laten kiezen. Het gaat uiteindelijk om haar moreel kompas. Anderen mogen gerust een mening hebben daar over, maar een mening is ook maar een mening.
Nogmaals, ik zie absoluut geen reden waarom wij als maatschappij daar iets over te zeggen hebben.
Leg dergelijk relativisme eens voor aan figuren zoals Dutroux en Fourniret. Het gaat uiteindelijk om hun moreel kompas. Anderen mogen gerust een mening hebben daar over, maar een mening is ook maar een mening.

Sorry dat ik misschien zo een extreem voorbeeld geef, maar zo wil ik aantonen dat relativisme totaal niet houdbaar is in dergelijke discussies.
 
Dat is dat niet zeggen, geen enkele pro-lifer zal dat zeggen. Je kan daar uiteraard tegen zijn, maar die zullen zeggen: 1) Vermijdt dat je zoveel mogelijk in de situatie komt (en ik heb het hier niet over verkrachting, maar bijvoorbeeld met Jan en alleman rondvogelen) 2) Als je toch fundamenteel ongewenst zwanger bent (en dat is de zeldzame casus) is adoptie altijd een mogelijkheid. Het gros van de zwangere vrouwen kan die baby heus wel opvoeden.

Noch pro-life, noch pro-choice wil dat vrouwen in vuile achterkamertjes sterven. Om het anders te stellen: Ik zeg toch ook niet dat jij wilt dat in een land waar abortus niet toegelaten is, dat jij zou willen dat vrouwen absoluut abortus gaan plegen in vuile achterkamertjes en daar sterven omdat jij pro-choice bent?
Dan weer een heel belangrijke vraag: Waarom is "fundamenteel ongewenst zwanger" de zeldzame casus? Wat is volgens jou dan de hoofdreden van abortus, behalve de medische en levensbeschermende (want daar was je voor)?

Je kunt het dan niet eens zijn met de stelling dat de abortuswet verstrengen = kiezen voor de dood van die vrouwen. Maar je weet 100% zeker dat de praktische uitkomst van je verstrenging van de abortusregels zou neerkomen op vrouwen die vinden dat hun leven voorbij is omdat ze nooit dat kind hadden gewild, op meer kinderen die in foute situaties worden grootgebracht en op vrouwen die sterven in achterkamertjes omdat abortussen illegaal uitgevoerd moeten worden. Dan kun je niet zeggen dat het niets heeft te maken met vrouwenrechten. Dat was het punt.

En toch blijf je voor die verstrenging. Dan heb je in jouw hoofd die afweging gemaakt, en helt de weegschaal over naar de foetussen die wél zijn grootgebracht (en ook op een goeie manier). Dat kan, dat mag. Fijn. Maar waarom wil je ook eisen van anderen dat die weegschaal op dezelfde manier overhelt? Waarom wil je niet dat een ander die ethische afweging mag maken, en zelf tot een conclusie mag komen over haar eigen leven?
 
Nogmaals, ik zie absoluut geen reden waarom wij als maatschappij daar iets over te zeggen hebben.
Afhankelijk van waar je de grenst plaatst wanneer 'leven' begint, gaat het om geassisteerde moord.
Toch normaal dat de maatschappij daar dan regels/voorwaarden aan verbindt?
 
En toch blijf je voor die verstrenging. Dan heb je in jouw hoofd die afweging gemaakt, en helt de weegschaal over naar de foetussen die wél zijn grootgebracht (en ook op een goeie manier). Dat kan, dat mag. Fijn. Maar waarom wil je ook eisen van anderen dat die weegschaal op dezelfde manier overhelt? Waarom wil je niet dat een ander die ethische afweging mag maken, en zelf tot een conclusie mag komen over haar eigen leven?
En dat is de fundamentele kern: omdat ik foetussen als leven zie.

Ik zie dat als doden van andere mensen, en daartegen verzet ik mij. Net als jij dat zult doen voor zaken die jij als moord ziet.
Ik vind niet dat de belangen van een vrouw/koppel opwegen tegen de belangen van een leven. En dat is heel de discussie hier ook: vanaf wanneer is iets leven en verdient het bescherming?
 
Leg dergelijk relativisme eens voor aan figuren zoals Dutroux en Fourniret. Het gaat uiteindelijk om hun moreel kompas. Anderen mogen gerust een mening hebben daar over, maar een mening is ook maar een mening.

Sorry dat ik misschien zo een extreem voorbeeld geef, maar zo wil ik aantonen dat relativisme totaal niet houdbaar is in dergelijke discussies.

Abortus plegen is geen strafbaar feit zoals de daden van Dutroux. Niet te vergelijken. En het is btw geen relativisme.

Afhankelijk van waar je de grenst plaatst wanneer 'leven' begint, gaat het om geassisteerde moord.
Maatschappij mag daarover wel iets zeggen lijkt me... :tongue:

Again, laat dat gewoon aan de vrouwen en dokters in kwestie over. Ik zou het nooit moord noemen. Een parasiet laat je toch ook niet zitten totdat het je dood kan betekenen.
 
En dat is de fundamentele kern: omdat ik foetussen als leven zie.

Ik zie dat als doden van andere mensen, en daartegen verzet ik mij. Net als jij dat zult doen voor zaken die jij als moord ziet.
Ik vind niet dat de belangen van een vrouw/koppel opwegen tegen de belangen van een leven. En dat is heel de discussie hier ook: vanaf wanneer is iets leven en verdient het bescherming?
Nee, zo niet. Je antwoordt maar op 1 vraag.

Je post bestond uit een stelling die kant noch wal raakt: 'Fundamenteel ongewenst zwanger is de zeldzame casus. Hoezo?
 
Je kunt het dan niet eens zijn met de stelling dat de abortuswet verstrengen = kiezen voor de dood van die vrouwen. Maar je weet 100% zeker dat de praktische uitkomst van je verstrenging van de abortusregels zou neerkomen op vrouwen die vinden dat hun leven voorbij is omdat ze nooit dat kind hadden gewild, op meer kinderen die in foute situaties worden grootgebracht en op vrouwen die sterven in achterkamertjes omdat abortussen illegaal uitgevoerd moeten worden. Dan kun je niet zeggen dat het niets heeft te maken met vrouwenrechten. Dat was het punt.
Voor mij is het de afweging dat er veel meer onschuldige kinderen sterven. Vrouwen maken de keuze zelf (hoewel ik begrijp dat sommige vrouwen in heel moeilijke situaties zitten), die kinderen kunnen die keuze zelf niet maken.

De kern draait om vanaf het moment dat iets leven is voor mij. En dan bescherm ik dat ten allen prijzen. En je kan daar mee akkoord gaan of niet, maar je moet dan niet doen alsof ik fan ben van allerlei horrorscenarios voor vrouwen, precies of ik dat graag zou hebben. Maar welk horrorscenario dan ook (en al mijn sympathie en medelijden voor de betrokkenen), ik vind dat je een kind niet actief moet gaan doden.

Laten we geen karikatuur maken van elkaar. Ik geloof ook niet dat jij kickt op de afgerukte ledematen van foetussen ofzo.
 
Kan allemaal best zijn, maar dat zijn voor mij allemaal argumenten om gewoon de vrouw te laten kiezen. Het gaat uiteindelijk om haar moreel kompas. Anderen mogen gerust een mening hebben daar over, maar een mening is ook maar een mening.
Nogmaals, ik zie absoluut geen reden waarom wij als maatschappij daar iets over te zeggen hebben.
Ik ga er mee akkoord dat het de vrouw haar keuze is. Maar het framework waarin dit mag/kan gebeuren, mag(moet!) wel vastgelegd worden. Oa het vastleggen van de termijn tot wanneer het nog veilig is om bv zo'n pil te nemen of wanneer moet overgegaan worden tot een meer drastische ingreep.
 
Ik vind dat mannen toch ook meer verantwoordelijkheid moeten nemen tegenover vriendinnen of onenightstands die door hun "toedoen" zwanger zijn geraakt. Want een man heeft het gemakkelijker dan een vrouw: die moet geen zwangerschap doorstaan of bevallen. Die kan zijn verantwoordelijkheid gemakkelijker ontlopen, terwijl de vrouw ermee blijft zitten. Kan hij dat niet fysiek, dan financieel. Hij is medeverantwoordelijk voor het ontstaan van dat kind.

Wat verkrachtingen betreft: ik vermoed dat er ook heel wat verkrachtingen "onder de radar" vliegen en dat geldt ook voor zwangerschap na verkrachting. Niet elke vrouw gaat de dag nadien naar de politie om aangifte te doen. Vaak is die drempel zeer hoog. Sommige vrouwen komen pas na 50 jaar naar buiten met zo'n verhaal.
 
Abortus plegen is geen strafbaar feit zoals de daden van Dutroux. Niet te vergelijken. En het is btw geen relativisme.



Again, laat dat gewoon aan de vrouwen en dokters in kwestie over. Ik zou het nooit moord noemen. Een parasiet laat je toch ook niet zitten totdat het je dood kan betekenen.
Da's een argument dat neerkomt op: "Als ik gelijk heb, heb ik gelijk". De grote vraag is of het al dan niet een persoon is die bescherming geniet, uiteraard mag een vrouw zelf beslissen wat ze doet als het geen mens is.
 
Abortus plegen is geen strafbaar feit zoals de daden van Dutroux. Niet te vergelijken. En het is btw geen relativisme.
Abortus na een aantal weken is dat wel en abortus is dat bovendien heel lang geweest. Jawel het is wel relativisme: iedereen doet maar waar die zin in heeft en elke vrouw mag afgaan op haar eigen moreel kompas is relativisme. Dan krijg je vrouwen voor wie abortus op 6 maanden nog oké is. Zelfs onder de pro-choicers hier ga je veel mensen vinden die absoluut niet akkoord gaan gaan hiermee.
 
Terug
Bovenaan