De grote spaarvermogen en spaargeld enquête!

[zarathustra]

Kinderen zijn (meestal) zelfgekozen... de chaos en druk krijg je er gratis bij. Ik vind de uitleg van cege zéér herkenbaar, vooral met kleinere kinderen. Eenmaal het pubers zijn is er iets minder chaos en druk maar dan krijg je weer andere problemen

Stukje dat hij niet aanhaalt zijn de hobbies -> ook daar is een 1e en 2e wagen verre van overbodige luxe

Jah ok, maar in zijn geval bijvoorbeeld kiest hij voor de dikke job. Dat moet niet eh. Je kan in de colruyt rekken gaan vullen ook en dan kan je waarschijnlijk perfect met de fiets gaan werken.

En ik heb gelijkaardige keuzes gemaakt, maar de auto is nodig wegens de keuzes die we maken. Of zoals @Muñoz zegt omdat we allemaal veel verwachten. Dat MOET natuurlijk niet.

 

[Sylverscythe]

Kinderen zijn (meestal) zelfgekozen... de chaos en druk krijg je er gratis bij. Ik vind de uitleg van cege zéér herkenbaar, vooral met kleinere kinderen. Eenmaal het pubers zijn is er iets minder chaos en druk maar dan krijg je weer andere problemen

Stukje dat hij niet aanhaalt zijn de hobbies -> ook daar is een 1e en 2e wagen verre van overbodige luxe

Goh ik denk dat het punt is dat er vaak wel (minder realistische of ongewenste) alternatieven zijn voor veel zaken. Maar ik ga akkoord natuurlijk dat het een gemak is. En dat is uiteindelijk het doel van goed verdienen lijkt me, meer opties en meer gemak.

Maar evengoed kan je bv. je kinder geen hobbies voorstellen die je met de wagen moet bereiken en dat soort dingen, lijkt me de insteek (maar wil je hen daarin beperken natuurlijk). Hoe mensen in bepaalde gevallen het zichzelf moeilijker maken dan echt noodzakelijk.

 

[Spooky]

Jah ok, maar in zijn geval bijvoorbeeld kiest hij voor de dikke job. Dat moet niet eh. Je kan in de colruyt rekken gaan vullen ook en dan kan je waarschijnlijk perfect met de fiets gaan werken.

En ik heb gelijkaardige keuzes gemaakt, maar de auto is nodig wegens de keuzes die we maken. Of zoals @Muñoz zegt omdat we allemaal veel verwachten. Dat MOET natuurlijk niet.

Ja tuurlijk, als je hard werkt wil je je vrije tijd niet verdoen met uren op het openbaar vervoer te zitten of door regen en wind te moeten fietsen, dus ik begrijp perfect dat als je een goede job hebt dan je dan kiest voor de "luxe" van 2 auto's op de oprit, maar die moeten geen 50k elk zijn natuurlijk.

Ik werk bvb full time van thuis uit en mijn madam heeft firmawagen, dus wij hebben bewust gekozen voor 2e kleine auto... sommigen gaan hierdoor misschien het beeld krijgen dat we ons geen 2 dikke auto's kunnen permitteren maar daar gaan we niet van wakker liggen.

 

[Ares]

Uiteindelijk is dat niet echt een argument natuurlijk @cege Dat is allemaal zelf gekozen chaos en druk. Je moet niet om 6:30 opstaat en om 19 uur thuis zijn natuurlijk.

Maar is dat als argument dan ook niet te herleiden de de non-argumenten "je moet geen kinderen krijgen", "je moet geen carrière willen maken", "je moet niet per se met twee willen gaan werken", "je moet niet per se op x afstand van je werk, school en winkels gaan wonen" of - why not - "moeilijk gaat ook".

De ochtendrush die Cege weergeeft, is niet bepaald iets supervreemd of weinig voorkomend, en bevat nog niet eens enkele rare drukte-punten. De uitdaging om dat in goede banen te leiden met openbaar vervoer, fiets of deelwagen, is wel degelijk een uitdaging en alvast heel reëel voor alles wat zich enkele kilometers buiten een stadskern bevindt.

 

[Muñoz]

Allemaal leuk en wel. Je bent jong, ik snap het. Maar met een gezin is het niet hebben van een auto wel relatief problematisch.

Hier lopen er 3 kinderen rond. We hebben 2 auto's. Een standaard weekdag ziet er als volgt uit:
6.30: opstaan
6.45: kinderen wakker maken, eten, kleren aandoen
7.45: ouder 1 vertrekt naar school met kwik en kwak en daarna naar de creche om nummer 3 af te leveren
8.05-8.15: Arriveren aan school en droppen. de school is open tussen 8.15 en 8.30. De rit is tussen de 13 en 30 min ifv de file. Relatief crap om op tijd te kunnen droppen...
8.15-8.30: 5 min door rijden naar de creche en nr 3 droppen
Als ik thuiswerk, is het ik of de madam die ze afzet. Als ik naar kantoor ga, de madam.
Als ik thuiswerk: tegen 8.45 thuis. Nog rap de kippen voederen, stort opruimen van die 3 terroristen en dan om 9h werken.
Als ik op kantoor werk, ben ik tegen 8h ten laatste weg met auto 2 en mag madam met mijn auto de 3 afzetten

's avonds: Wie ze afgezet heeft, gaat ze ophalen rond 17h (tenzij de schoonouders ze zijn gaan halen, dan worden ze bij ons gedropt). Als ik van kantoor kom, dan ben ik met auto 2 rond 19.00 thuis.

Hoe je dat zonder eigen auto ooit geregeld krijgt of met een linkie winkie huurfiets, Cambio, brommer, ... , mij een raadsel.

By the way, deelautos met kinderzitjes (of zelfs meer dan 1 kinderzitje), good luck with that...





Een bom mensen. 10% van de 20-25 jarigen? Dat is in the bigger scheme of things beperkt. Ik heb ook paar jaar geco-housed met een vriend van mij. Geen partner, geen kinderen. Het grootste probleem is wie het bier in de frigo bijvult. Vanaf er een partner was bij 1 van de 2, was het snel gedaan...



Allemaal leuk en wel, maar time is so precious. Ik had vroeger een bosmaaier, kettingzaag, heggenschaar, ... gedeeld met mijn schoonbroer en schoonpa. Die wonen 15 min van waar ik woon. Je bespaart 50 of 100 euro, maar je zet jezelf vast. Voor alles wat je wil doen, moet je 17 berichten sturen om te weten waar iets ligt, wie gaat het halen, is het nog in goeie staat, ...

Als ik op thuiswerkdag 30min break heb 's middags en ik wil plots een boom snoeien of gras afrijden, dan wil ik dat doen. Ik ga niet 3d wachten om dat georganiseerd te krijgen.

Resultaat: Ik heb geconsumeerd.




Wederom, je hebt duidelijk geen gezin. De weekdag staat hierboven. De zaterdag ziet er typisch als volgt uit:

9.00: Colruyt met 2 of 3 kinderen, afhankelijk hoe chill de madam het thuis wil hebben. Sleep minstens 1 12pack melk naar huis, 1 of 2 6packs water voor de babyflessen. 2 dozen ontbijtgranen. En andere loempe grote verpakkingen. Elke week. Ik wil dat gerust met mijn step of brommertje doen. Maar dan ben ik van 9.00 tot 16.00 bezig. Ik heb een koffer van ongeveer 1000l. Die zit toch bijna elk weekend redelijk vol...

Daarna naar de slager en/of kruidvat en/of bakker en/of andere winkels. Ik ben meestal op stap van 9.00 tot 12.00. Kinderen in, kinderen uit, kinderen in, kinderen uit. Good luck dat met de bus of brommer of whatever te doen.






Had iemand er maar aan gedacht dat een auto niet echt nodig is. Je onderschat de mensheid nogal. Denk je dat al die gezinsauto's rondrijden uit money flashing gedrag? Is het niet logischer dat die rondrijden omdat er geen alternatief is ?




Afprinten en inkaderen. Check eens 10y from now als je een gezin hebt

Ik had fyi gezegd dat met kinderen een auto idd tamelijk onmisbaar is. Dus je moet niet doen alsof ik dat niet snap, want uw situatie is de dagelijkse toestand bij een heel groot deel van de gezinnen.
Maar we moeten kat een kat noemen, 3 kinderen hebben is ook een keuze. Een keuze die gepaard gaat met dagelijkse tijdstress among other things en, ja, zelfs de noodzaak om een auto te moeten hebben. Maar zoals ik al zei: alles in het leven is een keuze.

 

[anders.]

Ik had fyi gezegd dat met kinderen een auto idd tamelijk onmisbaar is. Dus je moet niet doen alsof ik dat niet snap, want uw situatie is de dagelijkse toestand bij een heel groot deel van de gezinnen.
Maar we moeten kat een kat noemen, 3 kinderen hebben is ook een keuze. Een keuze die gepaard gaat met dagelijkse tijdstress among other things en, ja, zelfs de noodzaak om een auto te moeten hebben. Maar zoals ik al zei: alles in het leven is een keuze.

pssst, 2 van de 3 is een tweeling

Maar, alles in het leven is een keuze, arm zijn is ook een keuze.

 

[Muñoz]

pssst, 2 van de 3 is een tweeling

Maar, alles in het leven is een keuze, arm zijn is ook een keuze.

Ik zou arm zijn toch veel minder een keuze noemen dan (3) kinderen hebben. Het ene heb je doordat je the dance with no pants doet en (letterlijk) in de roos schiet (en zelfs na het doelpunt gemaakt te hebben kan je alsnog kiezen om het punt van het scorebord te laten halen: abortus), het andere in heel veel gevallen een gevolg van uw afkomst of een onveranderlijke toestand (bv. (zware) handicap). Akkoord, er zijn mensen die ondanks hun armoedige afkomst toch rijk (of tenminste welstellend) zijn geworden, maar dat is toch een kleine minderheid. Uw socio-economische afkomst is nog altijd bij de grootst bepalende variabelen van hoe uw latere leven er gaat uitzien.
Je hebt natuurlijk ook gevallen waar armoede de eigen schuld is, en daar is het dus wel de eigen keuze.

 

[Sylverscythe]

Uw socio-economische afkomst is bij de grootst bepalende variabelen van hoe uw latere leven er gaat uitzien.

Uit een eerdere thread herinner ik me dat er hier wat mensen zitten die daar niet mee akkoord zijn.

 

[Muñoz]

Uit een eerdere thread herinner ik me dat er hier wat mensen zitten die daar niet mee akkoord zijn.

Science doesn't care about opinions. Genoeg (econometrische) studies die dat kwantitatief aangetoond hebben, en genoeg sociologische studies die dat ook kwalitatief aantonen. Nu, dat is geen reden om bij de pakken te blijven zitten, want in België kan je veel bereiken als je maar je best doet (universiteit is goedkoop, arbeidsdiscriminatie wordt goed aangepakt, etc.), maar het is nog altijd wel een realiteit dat uw afkomst u voor een groot stuk bepaalt.

 

[Sylverscythe]

Science doesn't care about opinions. Genoeg (econometrische) studies die dat kwantitatief aangetoond hebben, en genoeg sociologische studies die dat ook kwalitatief aantonen. Nu, dat is geen reden om bij de pakken te blijven zitten, want in België kan je veel bereiken als je maar je best doet (universiteit is goedkoop, arbeidsdiscriminatie wordt goed aangepakt, etc.), maar het is nog altijd wel een realiteit dat uw afkomst u voor een groot stuk bepaalt.

Ja, dat weet ik. Maar mensen geloven nogal graag dat ze alles hebben bereikt door hun noeste arbeid natuurlijk.

 

[zarathustra]

Maar is dat als argument dan ook niet te herleiden de de non-argumenten "je moet geen kinderen krijgen", "je moet geen carrière willen maken", "je moet niet per se met twee willen gaan werken", "je moet niet per se op x afstand van je werk, school en winkels gaan wonen" of - why not - "moeilijk gaat ook".

De ochtendrush die Cege weergeeft, is niet bepaald iets supervreemd of weinig voorkomend, en bevat nog niet eens enkele rare drukte-punten. De uitdaging om dat in goede banen te leiden met openbaar vervoer, fiets of deelwagen, is wel degelijk een uitdaging en alvast heel reëel voor alles wat zich enkele kilometers buiten een stadskern bevindt.

Tuurlijk, maar ik heb bijvoorbeeld mijn 'vlieg rond elke maand' job opgegeven toen we aan kinderen begonnen. Ik had die keuze ook niet kunnen maken en dan klagen hoe moeilijk het wel niet is. Ik heb nee gezegd tegen een job waar ik veel minder van thuis kon werken om dezelfde reden.

Er is niemand die zegt dat wat hij daar vertelt supervreemd of abnormaal is, maar wel dat het een symptoom is van hoe wij als maatschappij alles willen. En ja dat is moeilijk,

 

[Sylverscythe]

Tuurlijk, maar ik heb bijvoorbeeld mijn 'vlieg rond elke maand' job opgegeven toen we aan kinderen begonnen. Ik had die keuze ook niet kunnen maken en dan klagen hoe moeilijk het wel niet is. Ik heb nee gezegd tegen een job waar ik veel minder van thuis kon werken om dezelfde reden.

Er is niemand die zegt dat wat hij daar vertelt supervreemd of abnormaal is, maar wel dat het een symptoom is van hoe wij als maatschappij alles willen. En ja dat is moeilijk,

En aangezien het de standaard is, is het ook praktisch not-done om niet aan zo'n zaken mee te doen. Het is toch een zekere teken van "succes in het leven" als je moet zeggen dat je van hot naar her moet rennen omdat je een voltijdse, uitdagende job combineert met kinderen en je partner hetzelfde doet. Waarna je op woensdagnamiddag en in het weekend dezelfde kinderen moet vervoeren tussen 2-3 hobby's voor hun persoonlijke ontwikkeling, terwijl je zelf toch ook nog een bloeiend sociaal leven onderhoudt met voldoende sport. en hobby's want je moet zelf ook aan persoonlijke ontwikkeling blijven doen hé, we zijn de jaren stilletjes niet.

 

[Ares]

Tuurlijk, maar ik heb bijvoorbeeld mijn 'vlieg rond elke maand' job opgegeven toen we aan kinderen begonnen. Ik had die keuze ook niet kunnen maken en dan klagen hoe moeilijk het wel niet is. Ik heb nee gezegd tegen een job waar ik veel minder van thuis kon werken om dezelfde reden.

Er is niemand die zegt dat wat hij daar vertelt supervreemd of abnormaal is, maar wel dat het een symptoom is van hoe wij als maatschappij alles willen. En ja dat is moeilijk,

Mwoah, kinderen én leuk werk, dat zie ik nog niet als "alles"; sterker nog, dat is redelijk basic (zeker in een maatschappij die geen "vrouw/man aan de hard"-principe hanteert).

Ik zou eerder durven stellen dat dit een symptoom is van een maatschappij die gewoon niet ingericht is op wat ze nastreven.

 

[contextbinder]

Helaas zelf (nog) geen kinderen - maar ik zie de rush uiteraard ook bij anderen - oppervlakkig en vanop een afstand gekeken zou ik dan denken: als de financiële situatie het toelaat - gewoon minder werken / 1 van beide die gewoon thuis blijft indien gewenst. Een optie die mogelijk is maar toch niet meteen populair blijkt te zijn -ook al wordt ze relatief veel vermeld en worden de mogelijkheden van ouderschapsverlof met open armen ontvangen.

Mss door het feit dat ik dat oppervlakkig ga bekijken want: is het wel mogelijk om minder te werken in een bepaalde functie of bij bepaalde werkgever, hebben we schrik om die keuze te maken, kiezen we bewust toch voor een en/en verhaal van gezin en carrière - met de nodige ongemakken, mss vinden we het helemaal niet zo erg om een beetje geleefd te worden - mss zelfs leuk, willen we nu fors doorduwen om dat later te doen, ...

à la limite lijkt zelfs "rentenieren" mogelijk voor sommigen, maar er zijn er maar weinig (zijn er?) die voor deze optie kiezen.

 

[JanusDR]

Ja, dat weet ik. Maar mensen geloven nogal graag dat ze alles hebben bereikt door hun noeste arbeid natuurlijk.

Het gaat vooral over de wil.
Als je hard genoeg wilt en karakter toont, is alles mogelijk.

Kijk bv. naar mij.
Ik wilde basketballen zoals Shaquille O'Neal maar blijkbaar wilde ik het niet hard genoeg, en ben ik in finance terechtgekomen.

 

[Nineshots]

Idd. Lastig om anders zonder een Dodge Ram Heavy Duty 3500 een plaatsje vrij te houden op de parking voor je buitenverblijf van 500k.

Sommige mensen hebben toch een héél eigen definitie over wat duur is.

Ja oké duur is misschien niet het juiste woord. Maar ik doel dus op het segment waar je niet meer in geraakt als gemiddelde werknemer met bedrijfswagen.

 

[Noctilucus]

Science doesn't care about opinions. Genoeg (econometrische) studies die dat kwantitatief aangetoond hebben, en genoeg sociologische studies die dat ook kwalitatief aantonen. Nu, dat is geen reden om bij de pakken te blijven zitten, want in België kan je veel bereiken als je maar je best doet (universiteit is goedkoop, arbeidsdiscriminatie wordt goed aangepakt, etc.), maar het is nog altijd wel een realiteit dat uw afkomst u voor een groot stuk bepaalt.

Voor een groot stuk maar in België gelukkig niet zo sterk als in veel andere landen / regio's.
Ik ken persoonlijk wel een paar voorbeelden van kinderen uit echt arme gezinnen die zich opgewerkt hebben tot minstens de goede middenklasse tot rijk of bijna rijk. Dat zie ik in de VS al veel minder gebeuren of je moet héél héél veel geluk hebben dat je 1 of andere beurs kan te pakken krijgen.

Maar de correlatie is er zeker.

 

[Muñoz]

En aangezien het de standaard is, is het ook praktisch not-done om niet aan zo'n zaken mee te doen. Het is toch een zekere teken van "succes in het leven" als je moet zeggen dat je van hot naar her moet rennen omdat je een voltijdse, uitdagende job combineert met kinderen en je partner hetzelfde doet. Waarna je op woensdagnamiddag en in het weekend dezelfde kinderen moet vervoeren tussen 2-3 hobby's voor hun persoonlijke ontwikkeling, terwijl je zelf toch ook nog een bloeiend sociaal leven onderhoudt met voldoende sport. en hobby's want je moet zelf ook aan persoonlijke ontwikkeling blijven doen hé, we zijn de jaren stilletjes niet.

Tgoh, die sociale norm is wel wat aan het veranderen eh. 'Werken om te leven' begint steeds meer de algemene opvatting te worden. Pas op, je hebt nog veel mensen voor wie hun werk/carrière hun identiteit is geworden en die buiten hun kinderen ofzo niets anders zijn of hebben, maar je kan gerust stellen dat dat mensen zijn met een mentaliteit uit de jaren stilletjes.

Mwoah, kinderen én leuk werk, dat zie ik nog niet als "alles"; sterker nog, dat is redelijk basic (zeker in een maatschappij die geen "vrouw/man aan de hard"-principe hanteert).

Ik zou eerder durven stellen dat dit een symptoom is van een maatschappij die gewoon niet ingericht is op wat ze nastreven.

Er is nog wel een heel grote grijze zone tussen een carrièrebeestje dat alsmaar meer wilt verdienen en hoger op de ladder wilt zitten en een huisvrouw/-man of professioneel dopper zijn: werken zien als een means to an end en voor de rest een 'hedonische' levensstijl/-visie hebben.
Als je mensen op hun sterfbed vraagt waar ze het meeste spijt van hebben, ga je nooit het antwoord krijgen "dat ik niet harder heb gewerkt", maar wel eerder dat ze te veel hebben gewerkt. Sommige mensen werken objectief heel graag en halen uit nergens meer genot dan de 'grootste' op de werkvloer te zijn, maar evengoed zijn er veel meer mensen die enkel zo hard werken omdat ze het zich wijsgemaakt hebben dat ze het moeten. Keuzes.

Voor een groot stuk maar in België gelukkig niet zo sterk als in veel andere landen / regio's.
Ik ken persoonlijk wel een paar voorbeelden van kinderen uit echt arme gezinnen die zich opgewerkt hebben tot minstens de goede middenklasse tot rijk of bijna rijk. Dat zie ik in de VS al veel minder gebeuren of je moet héél héél veel geluk hebben dat je 1 of andere beurs kan te pakken krijgen.

Maar de correlatie is er zeker.

Het is meer dan correlatie, er is een causaal verband. Mensen uit arme, zwakke milieus hebben een slechtere opvoeding, zwakkere taalbeheersing, krijgen minder de drang om te studeren mee, etc. Dat is een cirkel die moeilijk te doorbreken is.

 

[Secj]

Ik wilde basketballen zoals Shaquille O'Neal maar blijkbaar wilde ik het niet hard genoeg, en ben ik in finance terechtgekomen.

Shaquille O'Neal wilde basketballen zoals ik maar blijkbaar wilde Shaquille O'Neal het niet hard genoeg, en (ben) is Shaquille O'Neal niet in finance terechtgekomen.

Niet om afbraak te doen aan jouw verhaal maar als je te diep gaat op het ontbreken van "wil", kan je evengoed vanaf de geboorte je schup al kuisen.

Zo kansloos is de wereld nu ook niet. De wereld is gemiddeld grijs, niks mis mee.

Voor sommigen is arm zijn een keuze (geen wil+geluk) voor sommigen niet.(geen geluk).
(Wil=geluk?)

Hier ook kids en meerdere auto's.
Lijkt mij moeilijk zonder omdat die auto's er zijn vanuit een opgebouwde situatie.
Andere situatie mogelijks andere uitkomst denk ik dan.

 

[JPV]

Voor een groot stuk maar in België gelukkig niet zo sterk als in veel andere landen / regio's.
Ik ken persoonlijk wel een paar voorbeelden van kinderen uit echt arme gezinnen die zich opgewerkt hebben tot minstens de goede middenklasse tot rijk of bijna rijk. Dat zie ik in de VS al veel minder gebeuren of je moet héél héél veel geluk hebben dat je 1 of andere beurs kan te pakken krijgen.

Maar de correlatie is er zeker.

Ook al bedoel je het niet slecht, maar enkele voorbeelden geven van waar het wel lukt zal je in élk land in de wereld kunnen doen (ok, behalve in ministaatjes ). En ja, België is zeker bij de betere leerlingen, al hangt het ook hier héél erg af van in welke omgeving je opgroeit en hoe je eruitziet. Want zelfs al 'assimileer' je volledig, zal je desondanks met huidskleur of gestalte etc nog altijd anders bekeken worden. Niet noodzakelijk vanuit bewust racisme, maar onbewust gedrag.