Crimson Desert was zonder twijfel een van de meest gehypte games van dit jaar, uiteraard naast Grand Theft Auto 6. De afgelopen maanden werden we overspoeld met trailers en gameplaybeelden, wat de verwachtingen bij veel spelers alleen maar verder aanwakkerde. Ook ik moet toegeven dat mijn interesse, die aanvankelijk eerder beperkt was, gaandeweg steeds groter werd naarmate de release dichterbij kwam. Nog vóór ik het spel zelf in handen kreeg, werd het al vergeleken met grote namen binnen het RPG-genre, waardoor mijn verwachtingen behoorlijk opliepen. Ik was zelf niet bekend met het eerdere werk van ontwikkelaar Pearl Abyss, die eerder de MMORPG Black Desert ontwikkelde. Of de hoge verwachtingen en de enorme hype terecht waren, lees je in mijn review van het spel.
In het verhaal van Crimson Desert
neem je de controle over een personage genaamd Kliff, een huurling en lid van een groep genaamd de Greymanes. Het verhaal speelt zich af op het continent Pywel, waar een oorlog woedt tussen rivaliserende facties. Aan het begin van het spel wordt je clan aangevallen door de Black Bears, die veel van je kameraden uitmoorden en de overlevenden uit elkaar drijven. Zelf keer je op mysterieuze wijze terug na een bijna-doodervaring, wat het geheel alleen maar raadselachtiger maakt. Je doel is om de overgebleven Greymanes opnieuw te verenigen en wraak te nemen op Myurdin, de leider van de rivaliserende clan die verantwoordelijk is voor alle ellende. Lukt het Kliff om zijn missie te volbrengen en de Greymanes weer samen te brengen? Je ontdekt het allemaal in het verhaal van het spel.
Ik hoor jullie al denken: wat heeft deze videogame dan wél te bieden naast het middelmatige verhaal? Laat me meteen duidelijk zijn: enorm veel, en dan bedoel ik écht immens veel. Crimson Desert zit boordevol opties en mogelijkheden, en juist daarin schuilt een groot deel van de charme van het spel. Om maar een paar voorbeelden te geven: je kunt armworstelen, boogschieten en vuistgevechten aangaan, allemaal om geld mee te verdienen. Daarnaast kun je je op verschillende mounts door Pywel verplaatsen en zijn er korte sessies waarin je met andere personages kunt spelen.
Het spel blinkt uit door de enorme hoeveelheid opties en de vrijheid die het de speler biedt, waardoor de ervaring echt de moeite waard is. Tijdens mijn sessies had ik nergens het gevoel van repetitie of storende herhalingen. Er is gewoon zoveel te doen dat ik nog dagelijks nieuwe mogelijkheden ontdek, of tegenkom in filmpjes die mensen op sociale media delen. Zo ontdekte ik deze week bijvoorbeeld dat je een dier letterlijk kunt doden als je het te lang onder water houdt, of dat je met een boomstam een bepaalde baas onmiddellijk kunt verslaan. Die creativiteit en vrijheid in wat je kunt doen vormen zonder twijfel de grootste charme van het spel.
Daarnaast voel je op sommige momenten duidelijk het MMORPG-DNA door het spel heen, vooral bij bepaalde missies. Veel quests laten je soms nutteloos heen en weer lopen, en simpele fetch quests liggen nooit ver weg. Soms had ik het gevoel alsof ik een MMO-spel solo aan het spelen was. Dit bedoel ik overigens niet negatief: dankzij het gevoel van ontdekking in de wereld en de onverwachte dingen die je onderweg tegenkomt, blijft het nog steeds leuk om te doen. Op het vlak van verkennen doet Crimson Desert me dan ook sterk denken aan hoe The Legend of Zelda: Breath of the Wild dat in 2017 deed.
Op het gebied van actie zit de game uitstekend in elkaar en voelt de combat enorm goed en soepel aan. Je hebt veel opties qua wapens, en door je skilltree verder uit te bouwen, krijg je steeds meer mogelijkheden om tientallen vijanden tegelijk te verslaan. Daarnaast kun je echt spectaculaire dingen doen die de game fantastisch laten aanvoelen. Zo kun je grote torens op vijanden laten instorten, vijanden letterlijk van een berg gooien of explosieve tonnen op ze afwerpen. De mogelijkheden zijn enorm, en ik ben er zeker van dat ik nog lang niet alles ontdekt heb. Daardoor verveelt de formule zelfs na vele uren niet, en ik heb meerdere keren hardop moeten lachen om de creatieve manieren waarop ik bepaalde vijanden aan hun einde bracht.
Als laatste punt wil ik benadrukken dat de game visueel enorm indrukwekkend is op de PlayStation 5 Pro, waarop ik het speelde. Ook heb ik de pc-versie getest, en daar ziet het er zelfs nog indrukwekkender uit. De wereld van Crimson Desert is prachtig vormgegeven, en over het algemeen liep de game soepel in de performance-modus op de Pro. Wel kwamen er op bepaalde momenten en in sommige gebieden lichte framedrops voor, maar niets dat echt storend was. Helaas hoorde ik minder positieve verhalen over de standaard PlayStation 5-versie, en via cloud streaming op de PlayStation Portal had ik zelf ook een merkbaar mindere ervaring. Wat betreft bugs en fouten duiken er hier en daar kleine foutjes op, maar ze zijn zeer minimaal gezien de omvang van dit spel.
In het verhaal van Crimson Desert
Crimson Desert staat bol van opties en mogelijkheden
Ik zal dan ook meteen openen met de vaststelling dat het verhaal van Crimson Desert best tegenvalt. Op het vlak van schrijfwerk en het verdere verloop is dit geen game om over naar huis te schrijven. Hoewel de intro best indrukwekkend is, slaagt het verhaal er nergens echt in om te beklijven of mee te slepen. Mijn advies is dan ook duidelijk: heb je interesse in deze game, temper dan vooral je verwachtingen wat het verhaal betreft. Op het vlak van sidequests zijn er af en toe wel interessante momenten die degelijk uitgewerkt zijn, maar verwacht ook daar niets baanbrekends.Ik hoor jullie al denken: wat heeft deze videogame dan wél te bieden naast het middelmatige verhaal? Laat me meteen duidelijk zijn: enorm veel, en dan bedoel ik écht immens veel. Crimson Desert zit boordevol opties en mogelijkheden, en juist daarin schuilt een groot deel van de charme van het spel. Om maar een paar voorbeelden te geven: je kunt armworstelen, boogschieten en vuistgevechten aangaan, allemaal om geld mee te verdienen. Daarnaast kun je je op verschillende mounts door Pywel verplaatsen en zijn er korte sessies waarin je met andere personages kunt spelen.
Het spel klikte de eerste uren nog niet
Zo heb je, net als in Red Dead Redemption 2, een kamp dat je kunt beheren en voorzien van allerlei grondstoffen en geld. Je kunt je kompanen op missies uitsturen en hen inzetten om samen met je personage rivaliserende kampen te veroveren. Gaandeweg kun je je basis uitbreiden, upgraden en missies aannemen van de clanleden die er wonen. Er zijn dus ontzettend veel opties, en ik moet eerlijk toegeven: hoewel het spel de eerste vijf uur niet meteen klikte bij mij, ontdekte ik al snel dat hoe meer ik de wereld van Pywel verkende, hoe meer plezier ik eraan beleefde. En wat ik hier opsom, is nog maar een fractie van alles wat de game te bieden heeft.Het spel blinkt uit door de enorme hoeveelheid opties en de vrijheid die het de speler biedt, waardoor de ervaring echt de moeite waard is. Tijdens mijn sessies had ik nergens het gevoel van repetitie of storende herhalingen. Er is gewoon zoveel te doen dat ik nog dagelijks nieuwe mogelijkheden ontdek, of tegenkom in filmpjes die mensen op sociale media delen. Zo ontdekte ik deze week bijvoorbeeld dat je een dier letterlijk kunt doden als je het te lang onder water houdt, of dat je met een boomstam een bepaalde baas onmiddellijk kunt verslaan. Die creativiteit en vrijheid in wat je kunt doen vormen zonder twijfel de grootste charme van het spel.
De besturing voelt niet intuïtief aan
Waarom het spel in de eerste uren niet meteen klikte bij mij, ligt vooral aan de besturing, die nogal omslachtig is. Er zijn diverse knoppencombinaties die je moet indrukken om bepaalde acties uit te voeren, en die voelen vaak niet intuïtief aan. Om een voorbeeld te geven: om over een grote kloof te springen, moet je eerst L1 indrukken, vervolgens richten met een cirkeltje dat in beeld verschijnt, en daarna nog eens op vierkant drukken om de sprong daadwerkelijk te maken. Dit geldt niet alleen voor zulke momenten; ook tijdens gevechten voelen bepaalde combinaties soms niet soepel of strak aan, wat de gameplay in het begin wat frustrerend maakt. Ik moet echter toegeven dat je er na een tijdje wel aan went, maar het blijft zeker een struikelblok in het begin.Daarnaast voel je op sommige momenten duidelijk het MMORPG-DNA door het spel heen, vooral bij bepaalde missies. Veel quests laten je soms nutteloos heen en weer lopen, en simpele fetch quests liggen nooit ver weg. Soms had ik het gevoel alsof ik een MMO-spel solo aan het spelen was. Dit bedoel ik overigens niet negatief: dankzij het gevoel van ontdekking in de wereld en de onverwachte dingen die je onderweg tegenkomt, blijft het nog steeds leuk om te doen. Op het vlak van verkennen doet Crimson Desert me dan ook sterk denken aan hoe The Legend of Zelda: Breath of the Wild dat in 2017 deed.
Een mooie mix van toptitels in een blender gegooid
Eigenlijk noemde ik al enkele grote namen in deze review, maar dat is ook precies wat Crimson Desert is: een mix van toppers zoals The Legend of Zelda: Breath of the Wild, Red Dead Redemption 2, met een vleugje The Witcher en wat Skyrim door elkaar. De game haalt letterlijk elementen uit al deze titels en voegt ze samen, en ergens moet ik toegeven dat dat als geheel verrassend goed werkt. Toch is er een belangrijke kanttekening: de game wordt gepresenteerd als een openwereld-RPG, maar buiten de skilltree, buit en uitrusting die je kunt verzamelen, is het nergens echt een RPG. Je kunt niet levelen, geen eigen personage maken, en de keuzes die je maakt hebben geen doorslaggevende effecten zoals bij andere grootheden in het genre. Persoonlijk zou ik het dan ook eerder omschrijven als een actie-openwereldspel, met MMORPG‑facetten eromheen.Op het gebied van actie zit de game uitstekend in elkaar en voelt de combat enorm goed en soepel aan. Je hebt veel opties qua wapens, en door je skilltree verder uit te bouwen, krijg je steeds meer mogelijkheden om tientallen vijanden tegelijk te verslaan. Daarnaast kun je echt spectaculaire dingen doen die de game fantastisch laten aanvoelen. Zo kun je grote torens op vijanden laten instorten, vijanden letterlijk van een berg gooien of explosieve tonnen op ze afwerpen. De mogelijkheden zijn enorm, en ik ben er zeker van dat ik nog lang niet alles ontdekt heb. Daardoor verveelt de formule zelfs na vele uren niet, en ik heb meerdere keren hardop moeten lachen om de creatieve manieren waarop ik bepaalde vijanden aan hun einde bracht.
Visueel enorm indrukwekkend
Een ander verbeterpunt dat me soms tegen de borst stuitte, is dat de game vaak weinig uitleg geeft. Er zijn zoveel simpele dingen over de besturing of gameplay-elementen die niet echt worden toegelicht, waardoor ik soms bepaalde zaken moest opzoeken. Daarnaast zitten er puzzels in het spel die ik zonder opzoekingswerk nooit had kunnen oplossen. Wel moet ik toegeven dat het vooral optionele puzzels waren, maar achteraf, toen ik de oplossingen zag, dacht ik vaak: hier was ik zelf nooit op gekomen.De creativiteit en vrijheid in wat je kunt doen, vormen zonder twijfel de grootste charme van het spel
Als laatste punt wil ik benadrukken dat de game visueel enorm indrukwekkend is op de PlayStation 5 Pro, waarop ik het speelde. Ook heb ik de pc-versie getest, en daar ziet het er zelfs nog indrukwekkender uit. De wereld van Crimson Desert is prachtig vormgegeven, en over het algemeen liep de game soepel in de performance-modus op de Pro. Wel kwamen er op bepaalde momenten en in sommige gebieden lichte framedrops voor, maar niets dat echt storend was. Helaas hoorde ik minder positieve verhalen over de standaard PlayStation 5-versie, en via cloud streaming op de PlayStation Portal had ik zelf ook een merkbaar mindere ervaring. Wat betreft bugs en fouten duiken er hier en daar kleine foutjes op, maar ze zijn zeer minimaal gezien de omvang van dit spel.
Conclusie
Ondanks dat het verhaal tegenvalt, is Crimson Desert zeker de moeite waard om te spelen. Dit komt vooral door de vrijheid, de vele opties en de diversiteit aan functies die het spel biedt. Sommige quests zijn echter wat teveel van het goede en neigen naar fetch quests, wat duidelijk het MMORPG-DNA laat zien. Daarnaast is de besturing vrij omslachtig en vergt het tijd om eraan te wennen. Ook legt het spel soms te weinig uit over hoe bepaalde dingen werken of op te lossen zijn, wat voor lichte frustratie kan zorgen. Gelukkig heeft Pearl Abyss sinds de release al veel problemen waar spelers tegenaan lopen aangepakt, waardoor de ervaring de komende maanden alleen maar beter zal worden. Als je over het minder sterke verhaal heen kunt kijken en houdt van het verkennen van een wereld en het op ontdekkingstocht gaan, kan ik het spel van harte aanbevelen.
Pro
- Enorm veel om te doen en te ontdekken
- Vrijheid en mogelijkheden
- Combat is uitgebreid
- Een mooie mix van bekende gameplay-ervaringen
- Prachtige wereld
Con
- Zeer zwak verhaal
- Besturing is omslachtig
- Het spel legt soms weinig uit
- Moeilijke, onlogische optionele puzzels
8
Over
Beschikbaar vanaf
19 maart 2026
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- Adventure
- RPG
Ontwikkelaar
- Pearl Abyss
Uitgever
- Pearl Abyss
