Vanuit eigen ervaring in het werkveld/ samen te zijn met een logopediste
1. grootste factor in meekunnen in het onderwijs is de sociaal - economische status van het gezin, los van afkomst. Gezinnen die hierin een positieve status hebben, lukt het om een taalachterstand weg te werken en kunnen de kinderen meedraaien in het onderwijs.
2. Personen die naar hier komen (asielzoekers) komen niet naar hier voor onze schoon ogen, maar wel omdat ze in gevaar zijn. Dit maakt dat deze groep personen heel divers is. Het gaat van hoogopgeleiden tot personen die analfabeet zijn. Mijn vrouw ziet duidelijk een verschil tussen kinderen waarvan ouders hoog geschoold zijn en ouders die hun eigen moedertaal niet beheersen.
Voor die tweede groep is het sowieso al moeilijk om in hun eigen taal dingen te begrijpen, laat staan dat ze op korte tijd een nieuwe taal moeten leren en dit ook kunnen overbrengen aan hun kinderen.
Blijft een onethische keuze (ten koste van de andere kinderen in de klas/school) en een signaal van gebrekige integratie tot zelfs verwerping van de Belgische/Vlaamse cultuur om je kinderen zonder kennis van de landstaal/het Nederlands naar school te sturen, wanneer je zelf nota bene in het Vlaamse onderwijs werkt. Daar ging het hier over: het falen van de multiculturele samenleving.
Ik gaf net een voorbeeld uit een 'sociaal beter' milieu dan de relschoppers van Vilvoorde.
'Hooggeschoolde' mama (anders word je geen zorgcoördinator zonder deftig diploma) die zo'n opiniestuk zelfs nog durft schrijven met kritiek op het beleid van een onderwijsminister die eindelijk de niveauverlaging in het onderwijs door taalachterstand van leerlingen met allochtone roots durft aanpakken;