Gisteren de Everest challenge gereden op snowy mountain (MyWhoosh). Ik dacht van de eerste x de 10.000hm te doen, kijk ik nadien op de site. Blijkt dat ze verwachten dat je ondertussen ook 400km aflegt. Achja van minder belang…
Om 7h ‘s morgens begonnen, eerste helling was vrij zwak, hartslag zeer hoog. Ik zou me zorgen baren moest ik niet weten dat mijn hartslag ‘s ochtends en ‘s avonds 20 slagen per minuut kan schelen voor dezelfde inspanning, en dat dit na 1.5h normaal wel zakt en stabiel blijft.
Mijn grootste inspanning hiervoor was LBL2024 waar ik 10h effectief gefietst heb.
Deze inspanning heeft 16h19min geduurd.
Afstappen mocht tijdens het dalen, waardoor je telkens iets van een 5 a 7min had dat je mag/kon afstappen en pauzeren zonder dat je stopt.
(Wat de virtuele challenge veel makkelijker maakt denk in)
Eten is nooit een probleem voor mij en nattevingerwerk volstaat meestal.
Maar omdat ik niet wist hoe mijn lichaam ging reageren toch ff chatgpt mijn voedings & pacing coach gemaakt.
In beklimming 11 van de 15,2 een dipje gehad, 150w trappen voelde bijna moeilijk, maar na een gelletje met cafeine kwam ik er volledig door en kon ik makkelijk 200w trappen.
Mijn laatste 3 beklimmingen wist ik dat alles onder controle had.
ik kon zelf de beste (persoonlijke) tijden neerzetten. Met mijn laatste de snelste 12min sneller dan de eerste klim en 13min sneller dan de 11de.
De waardes: gemiddelde hartslag 145, terwijl een paar jaar geleden mijn onderste lactaat punt op 161 lag en ik minder getraind was.
Doet me denken dat ik nog wel dieper kon gaan
Ik weeg 76,5kg
Ten slot.
Ik heb weinig gevoel van voldoening,
Ondanks dat ben ik wel een beetje trots denk ik.
Na een jaar veel sporten zonder doelen, toch eens iets gedaan.