Dokter altijd te laat op afspraak

Ik weet niet of het loon van de gemiddelde huisarts uitermate royaal is ivg met specialisten?
Je moet dan ook vergelijken met andere knelpuntberoepen :unsure:
Zag net andere topic ivm freelancers/ondernemers.
Gelijkaardige denkoefening

Stel 40u werken per week
Stel 20-25patienten per dag = 22x27, grofweg 600 euro/dag

220 werkbare dagen = 220x600 = 132 000
Komt dan op 6000 netto ongeveer?
+ premies, ...
Door de kunstmatige schaarste werken huisartsen wel ietsje meer dan 40u en aan een kwartier per consult zien ze wel iets meer dan 25 patiënten per dag.
Is dit veel of is dit weinig, kan je over discussiëren.
Maar het probleem is niet per se het loon.
Het probleem is de kunstmatige schaarste!
Is evenveel als vele IT-freelancers, maar je moet er geen 9 jaar voor studeren...
Als je betaalde stage als studeren telt toch. Maar dat zou niet fair zijn en is een heel naïeve benadering. Je kan die stagejaren ook realistischer bekijken als een juniorfunctie met quasi garantie op promotie.
 
+ premies, ...
Door de kunstmatige schaarste werken huisartsen wel ietsje meer dan 40u en aan een kwartier per consult zien ze wel iets meer dan 25 patiënten per dag.

Je zou de jaarrekeningen van huisartsen moeten nakijken, maar ik denk dat de gemiddelde huisarts toch hierrond zal zitten.
Zullen wel uitschieters zijn in beide richtingen natuurlijk.
 
Je zou de jaarrekeningen van huisartsen moeten nakijken, maar ik denk dat de gemiddelde huisarts toch hierrond zal zitten.
Zullen wel uitschieters zijn in beide richtingen natuurlijk.
Daarbovenop:
Er zijn een heel aantal huisartsen die in een bediendenstatuut werken of als natuurlijk persoon (ipv een vennootschap) en dus helemaal niet aan die bedragen geraken. Vele Wijkgezondheidscentra ook met huisartsen die er werken en die misschien een goeie 3000 netto verdienen?
 

Drie op de vier gemeenten hebben te weinig huisartsen


Het is toch niet waar zeker? Wie had dat nu zien aankomen?
Misschien moeten we die huisartsen nog wat extra premies geven want voor € 20 000 draaiden ze hun hand niet om blijkbaar.

Degoutant.
Ik zie veel meer heil in de eindnoot van het artikel en in wat in een andere thread al vermeld wordt.
Te veel administratieve rompslomp die het werk van een arts weghaalt van het echte patiëntenwerk.
De zorg moet toch veel efficiënter op dat vlak...
 
Gelukkig komt er volgend jaar al een andere ondersteuning:
"Er komt een subsidie voor huisartsen die assistentie zoeken of in praktijken samengaan", aldus Zorg en Gezondheid.

Stel je voor dat de bakker of slager een specifieke, extra subsidie krijgt om personeel aan te werven
Artsen mogen niet klagen, ze krijgen de meeste en beste premies/vergoedingen van de hele gezondheidszorg-tak. Daar staat natuurlijk wat tegenover...toch is er een gigantische onbalans wat betreft enkele premies (bv de oude telematicapremie of geintegreerde praktijkpremie, maar zelfs wat betreft verplichte bijlessen loopt dit mank).
Praktijkpremie: 6000 euro per jaar tov wij als apothekers...0 euro. Dat terwijl ons informaticagegeven even belangrijk is (ok, deze premie omvat in sommige gevallen de belofte om met forfetaire betaling te werken...maar dat is voor ons zelfs vanzelfsprekend). Ik hoest elk jaar 300 euro op om mijn verplichte bijlessen te 'mogen' volgen, waar het voor de arts zelfs geld binnen brengt (het accrediteringshonorarium) om lessen te volgen. Een arts lachte me hiervoor over enkele jaren zelfs nog uit (niet persoonlijk natuurlijk).
Maar het gaat natuurlijk veel verder dan dat. Impulseo 1 (renteloze leningen), 2 en 3 (''tegemoetkoming in een deel van de loonkosten van de bediende en voor de kosten van een telesecretariaat, tot bijna 6600 euro/jaar) + tegemoetkoming voor kosten voor diensten van medisch telesecretariaat, 3500 euro per jaar). De premie voor installatie in een huisartsarme zone is inderdaad net afgeschaft, maar daar zullen nog onderhandelingen voor komen om dit te compenseren op één of andere manier.
En plus: beheer GMD/EMD (31,80 tot 58,30 euro per patient per jaar); beschikbaarheidshonoraria voor wachtdiensten (dit komt bovenop het extra honorarium per prestatie); het sociaal statuut van het RIZIV (5000 euro per jaar, dat meestal wordt uitgekeerd bij het op pensioen gaan). En dan heb je nog het LOK: een beroepsmatig overleg tussen artsen onderling. Per vergadering...200 euro. Er is nog hoor...maar het punt is gemaakt.

En toch heb ik er niets op tegen, hoe vreemd ook, het is gegund. De onbalans is schandalig, maar het is hen door de jaren toch maar mooi gelukt om dit binnen te rijven. Een sterke beroepsorganisatie is goud waard.
 
Laatst bewerkt:
Het alternatief is: Afschaffen van toelatingsexamen, afschaffen van numerus clausus, artsen solliciteren bij een ziekenhuis voor een vast maandloon onafhankelijk van "technische prestaties", met halfjaarlijks een evaluatiegesprek, met patiëntentevredenheidsscores, etc. Enfin, je weet wel, gewoon zoals het eraan toegaat bij alle andere bedienden, ambtenaren en andere stervelingen in dit universum. :unsure:
Om ter toch even op terug te komen.

Dit alternatief bestaat naar mijn weten grotendeels in de Universitaire ziekenhuizen.
Arts solliciteert voor een bepaalde invulling en krijgt een vast maandloon en heeft functioneringsgesprekken
Wat is het gevolg: de arts zal geen extra werk doen want hij wordt er toch niet extra voor vergoed.

Dit in tegenstelling tot een perifeer ziekenhuis waar een arts privé werkt. Extra werk is er geen probleem, want de portefeuille wordt extra aangedikt.

Je zal veel sneller een afspraak of extra onderzoek voor elkaar krijgen in de perifere ziekenhuizen tov de universitaire. Net omwille van dit systeem van vergoeding dat volledig tegenstrijdig is.

Is de arts te laat op afspraak (cfr originele topiconderwerp), dan denk ik dat dit eerder aan de arts zelf en zijn organisatie en structuur ligt dan iets anders.
 
Ons zoontje was al even ziek en donderdagavond besloten om vrijdag nog naar de dokter te gaan want om een dokter te kunnen strikken in het weekend moeten ze al halfdood liggen.

Vrijdagmorgen dus naar de huisarts.
Huisarts: "Beter bekijken met pediater!"
Bellen naar pediater: "Dokter x werkt niet op vrijdag, kom maandag maar terug"
Assertief moeten zijn; Hij is al zo lang ziek, hij heeft er last van, ... is het toch niet mogelijk om nog iemand te zien?
Ah ja, stagiair y en assistent z zijn nog beschikbaar op dat uur. Ok.
Lang verhaal kort: "Binnen de 2 weken moet hij naar NKO-arts".
Ik probeer een afspraak te maken met de NKO-arts: "Ah ja, ik heb pas binnen een anderhalve maand nog een plaatsje".
Opnieuw assertief moeten zijn: "onze pediater heeft uitdrukkelijk gezegd dat het binnen de 2 weken moest!".
"Ah, kom in dat geval maar langs op datum A, tijdstip B".

:wtf:
Als ik het goed begrepen heb, steunt heel onze gezondheidszorg op dat concept van "doorverwijzen". Probeer je zelf een afspraak te boeken bij een specialist, dan moet je een half jaar wachten. Als je doorverwezen wordt dan kan het sneller. Maar in de realiteit is dat dus gewoon gelul. Er is geen enkele dokter die zelf zijn telefoon pakt en naar de specialist in kwestie gaat doorverwijzen, of de briefing doet. Neen, in het beste geval krijg je een geïmproviseerd post-itje met een telefoonnummer op. Als je daarnaartoe belt dan weet men ook van niets. En als je bij de specialist komt, dan moet je from scratch uw verhaal gaan doen.

Wanneer ik morgen pijn heb aan mijn pols, dan bel ik gewoon rechtstreeks naar de radioloog en zeg dat ik zogezegd "doorverwezen ben door random huisarts x". Wedden dat je ermee wegkomt? Wat een slechte organisatie. Wat een klucht.
 
Ons zoontje was al even ziek en donderdagavond besloten om vrijdag nog naar de dokter te gaan want om een dokter te kunnen strikken in het weekend moeten ze al halfdood liggen.

Vrijdagmorgen dus naar de huisarts.
Huisarts: "Beter bekijken met pediater!"
Bellen naar pediater: "Dokter x werkt niet op vrijdag, kom maandag maar terug"
Assertief moeten zijn; Hij is al zo lang ziek, hij heeft er last van, ... is het toch niet mogelijk om nog iemand te zien?
Ah ja, stagiair y en assistent z zijn nog beschikbaar op dat uur. Ok.
Lang verhaal kort: "Binnen de 2 weken moet hij naar NKO-arts".
Ik probeer een afspraak te maken met de NKO-arts: "Ah ja, ik heb pas binnen een anderhalve maand nog een plaatsje".
Opnieuw assertief moeten zijn: "onze pediater heeft uitdrukkelijk gezegd dat het binnen de 2 weken moest!".
"Ah, kom in dat geval maar langs op datum A, tijdstip B".

:wtf:
Als ik het goed begrepen heb, steunt heel onze gezondheidszorg op dat concept van "doorverwijzen". Probeer je zelf een afspraak te boeken bij een specialist, dan moet je een half jaar wachten. Als je doorverwezen wordt dan kan het sneller. Maar in de realiteit is dat dus gewoon gelul. Er is geen enkele dokter die zelf zijn telefoon pakt en naar de specialist in kwestie gaat doorverwijzen, of de briefing doet. Neen, in het beste geval krijg je een geïmproviseerd post-itje met een telefoonnummer op. Als je daarnaartoe belt dan weet men ook van niets. En als je bij de specialist komt, dan moet je from scratch uw verhaal gaan doen.

Wanneer ik morgen pijn heb aan mijn pols, dan bel ik gewoon rechtstreeks naar de radioloog en zeg dat ik zogezegd "doorverwezen ben door random huisarts x". Wedden dat je ermee wegkomt? Wat een slechte organisatie. Wat een klucht.
Over de hele lijn met praktisch alles akkoord. Enkel dat laatste klopt niet, want voor alle medische beeldvorming heb je een voorschrift nodig.

Oogartsen zijn hetzelfde probleem, maanden wachten. Ik zoek meestal gewoon random een specialist met een online agenad op en ga bij de eerste die ik kan strikken... Anders is het idd gekkenwerk.
 
Wachtlijst oogartsen hier loopt ondertussen op tot meer dan één jaar: nu afspraak maken, is komen begin 2023. LOL.
 
Ons zoontje was al even ziek en donderdagavond besloten om vrijdag nog naar de dokter te gaan want om een dokter te kunnen strikken in het weekend moeten ze al halfdood liggen.

Vrijdagmorgen dus naar de huisarts.
Huisarts: "Beter bekijken met pediater!"
Bellen naar pediater: "Dokter x werkt niet op vrijdag, kom maandag maar terug"
Assertief moeten zijn; Hij is al zo lang ziek, hij heeft er last van, ... is het toch niet mogelijk om nog iemand te zien?
Ah ja, stagiair y en assistent z zijn nog beschikbaar op dat uur. Ok.
Lang verhaal kort: "Binnen de 2 weken moet hij naar NKO-arts".
Ik probeer een afspraak te maken met de NKO-arts: "Ah ja, ik heb pas binnen een anderhalve maand nog een plaatsje".
Opnieuw assertief moeten zijn: "onze pediater heeft uitdrukkelijk gezegd dat het binnen de 2 weken moest!".
"Ah, kom in dat geval maar langs op datum A, tijdstip B".

:wtf:
Als ik het goed begrepen heb, steunt heel onze gezondheidszorg op dat concept van "doorverwijzen". Probeer je zelf een afspraak te boeken bij een specialist, dan moet je een half jaar wachten. Als je doorverwezen wordt dan kan het sneller. Maar in de realiteit is dat dus gewoon gelul. Er is geen enkele dokter die zelf zijn telefoon pakt en naar de specialist in kwestie gaat doorverwijzen, of de briefing doet. Neen, in het beste geval krijg je een geïmproviseerd post-itje met een telefoonnummer op. Als je daarnaartoe belt dan weet men ook van niets. En als je bij de specialist komt, dan moet je from scratch uw verhaal gaan doen.

Wanneer ik morgen pijn heb aan mijn pols, dan bel ik gewoon rechtstreeks naar de radioloog en zeg dat ik zogezegd "doorverwezen ben door random huisarts x". Wedden dat je ermee wegkomt? Wat een slechte organisatie. Wat een klucht.

Ben jij als ouder niet eerder het probleem in deze casus?
Zoontje is al heel lang ziek, maar plots beslissen wij als ouder dat hij nu moet geholpen worden en moet er meteen iemand klaarstaan?

Oh wacht, er staat meteen iemand klaar om te helpen de volgende ochtend, de huisarts!
In dringende gevallen zal die wel zijn telefoon nemen en meteen alles doorbellen hoor...

Maar voor langdurende niet levensbedreigende klachten moet er toch niet iemand stante pede klaar staan?
Al zeker niet bij een klein kindje met aanhoudende NKO-infecties (veelvuldige oor/keelontstekingen waarvoor misschien buisjes in de oren of tonsilwegname nodig is?)
 
Ben jij als ouder niet eerder het probleem in deze casus?
Zoontje is al heel lang ziek, maar plots beslissen wij als ouder dat hij nu moet geholpen worden en moet er meteen iemand klaarstaan?

Oh wacht, er staat meteen iemand klaar om te helpen de volgende ochtend, de huisarts!
In dringende gevallen zal die wel zijn telefoon nemen en meteen alles doorbellen hoor...

Maar voor langdurende niet levensbedreigende klachten moet er toch niet iemand stante pede klaar staan?
Al zeker niet bij een klein kindje met aanhoudende NKO-infecties (veelvuldige oor/keelontstekingen waarvoor misschien buisjes in de oren of tonsilwegname nodig is?)

Wij willen inderdaad niet de ouder zijn die om de haverklap met een domme snotneus naar de dokter loopt waardoor de gezondheidszorg overbelast zou raken. Ook niet voor het minste beetje verhoging van temperatuur of lichte koorts. Dokters hebben het toch zo druk? Er is toch sprake van overconsumptie?

Welnu, daar willen wij gerust een handje mee helpen. Maar daar tegenover staat dan wel dat er op billijke termijn iemand kan helpen natuurlijk. Onze pediater werkt blijkbaar maar 3 dagen per week. Ik zou het gezicht van die pediater niet meer herkennen, het is telkens iemand anders. Ofwel naar de huisarts, ofwel een assistent ofwel een stagiair ofwel een collega. Het is vaak gewoon grijpen wat je kan grijpen, zodat uw kleine niet nog eens extra 3 dagen met koorts moet rondlopen met slapeloze nachten en alle gevolgen vandien. Omdat het telkens iemand anders is, is al verschillende malen informatie niet doorgespeeld en moesten we zelf alert zijn om misverstanden te vermijden, gelukkig is mijn vrouw medisch onderlegd want ik had het niet geweten.

Niet dat dit grote schandalen zijn maar telkens ik in contact kom met een dokter spat het suboptimale ervan af.
 
Zagen over wachtlijsten en tekorten, maar je zou dan wel voor wat pijn in de pols direct naar een radioloog stappen.
Dat is een denkbeeldig scenario hé. :wtf: Ik draag mijn steentje bij aan de lange wachtlijsten, zie boven. Maar dat is blijkbaar ook weer niet goed.

In de rest van uw verhaal zie ik eigenlijk amper een probleem, je kind was ziek, moest naar de pediater: je hebt er een gezien (of toch een assistent), je kind heeft binnen de 2 weken een NKO nodig: je kan er binnen de 2 weken terecht.
Zie boven.
Bovendien moet je assertief zijn. De zwakken in de maatschappij zullen telkens achteraan vliegen. Het zou net omgekeerd moeten zijn.
Er bestaat zoiets als een verwijsbrief en een arts kan wél de telefoon nemen en naar een specialist bellen als dat echt nodig is.
Dat moet een heel dure brief zijn want ik ben al verschillende keren doorverwezen de laatste jaren en heb nog nooit zo'n brief gezien en ook geen enkele dokter was op de hoogte van mijn komst.
 
Told you so.

Mijn bovenstaande woorden zijn nog niet koud:
Charmeoffensief van huisartsen naar arts-specialisten: "Hou ons op de hoogte over onderzoeken bij onze patiënt"

Ze willen dat informatie over patiënten beter naar hen doorstroomt. Dat moet voorkomen dat bijvoorbeeld onderzoeken dubbel gebeuren of dat medicatie-aanpassingen niet doorgegeven worden. Omgekeerd vragen de specialisten dat de huisartsen hen óók goed op de hoogte brengen wanneer ze een patiënt doorverwijzen.

Precies alsof journalisten hier meelezen.
 
Told you so.

Mijn bovenstaande woorden zijn nog niet koud:
Charmeoffensief van huisartsen naar arts-specialisten: "Hou ons op de hoogte over onderzoeken bij onze patiënt"



Precies alsof journalisten hier meelezen.
Dat heeft toch niks te maken met de kwestie eerste huisarts of rechtstreeks specialist? Dat artikel gaat gewoon over het communicatienetwerk van medische gegevens. Dat daar nog gaten in zitten, wat trouwens klopt. Enkele jaren geleden is Abrumet opgericht voor het Brusselse netwerk, dat werkt heel goed.
 
Wij willen inderdaad niet de ouder zijn die om de haverklap met een domme snotneus naar de dokter loopt waardoor de gezondheidszorg overbelast zou raken. Ook niet voor het minste beetje verhoging van temperatuur of lichte koorts. Dokters hebben het toch zo druk? Er is toch sprake van overconsumptie?

Welnu, daar willen wij gerust een handje mee helpen. Maar daar tegenover staat dan wel dat er op billijke termijn iemand kan helpen natuurlijk. Onze pediater werkt blijkbaar maar 3 dagen per week. Ik zou het gezicht van die pediater niet meer herkennen, het is telkens iemand anders. Ofwel naar de huisarts, ofwel een assistent ofwel een stagiair ofwel een collega. Het is vaak gewoon grijpen wat je kan grijpen, zodat uw kleine niet nog eens extra 3 dagen met koorts moet rondlopen met slapeloze nachten en alle gevolgen vandien. Omdat het telkens iemand anders is, is al verschillende malen informatie niet doorgespeeld en moesten we zelf alert zijn om misverstanden te vermijden, gelukkig is mijn vrouw medisch onderlegd want ik had het niet geweten.

Niet dat dit grote schandalen zijn maar telkens ik in contact kom met een dokter spat het suboptimale ervan af.
Ga je naar een ziekenhuis of een privé praktijk? In ons ziekenhuis zijn er een aantal pediaters en als je niet persé altijd naar dezelfde wil gaan dan heb je altijd een vrij slot ten laatste de dag erna, soms zelfs dezelfde dag. Er was ook altijd iemand die de zaterdag werkte.
 
Dat heeft toch niks te maken met de kwestie eerste huisarts of rechtstreeks specialist? Dat artikel gaat gewoon over het communicatienetwerk van medische gegevens. Dat daar nog gaten in zitten, wat trouwens klopt. Enkele jaren geleden is Abrumet opgericht voor het Brusselse netwerk, dat werkt heel goed.
Ik wees er net op dat het zogenaamde "doorverwijzen", waar heel de flow van de gezondheidszorg blijkbaar op steunt, een lege doos is. Dat de dokters elkaar niet eens inlichten dat er een patiënt van hen op komst is, laat staan dat er informatie doorgespeeld wordt. Zoals ik hieronder had beschreven.
Als ik het goed begrepen heb, steunt heel onze gezondheidszorg op dat concept van "doorverwijzen". Probeer je zelf een afspraak te boeken bij een specialist, dan moet je een half jaar wachten. Als je doorverwezen wordt dan kan het sneller. Maar in de realiteit is dat dus gewoon gelul. Er is geen enkele dokter die zelf zijn telefoon pakt en naar de specialist in kwestie gaat doorverwijzen, of de briefing doet. Neen, in het beste geval krijg je een geïmproviseerd post-itje met een telefoonnummer op. Als je daarnaartoe belt dan weet men ook van niets. En als je bij de specialist komt, dan moet je from scratch uw verhaal gaan doen.

Wanneer ik morgen pijn heb aan mijn pols, dan bel ik gewoon rechtstreeks naar de radioloog en zeg dat ik zogezegd "doorverwezen ben door random huisarts x". Wedden dat je ermee wegkomt? Wat een slechte organisatie. Wat een klucht.

Dat is bijna 1 op 1 de kritiek die je ook in dat artikel terugvindt. Ik vind het toch zorgwekkend dat een random patiënt zoals ik die toevallig en slechts sporadisch in aanraking komt met de gezondheidszorg, de due dilligence moet verzorgen van een sector waar zoveel geld in omgaat en die zo essentieel is voor de volksgezondheid. Dat zegt veel over het gebrek aan (organisatorisch) professionalisme.
 
Ik wees er net op dat het zogenaamde "doorverwijzen", waar heel de flow van de gezondheidszorg blijkbaar op steunt, een lege doos is. Dat de dokters elkaar niet eens inlichten dat er een patiënt van hen op komst is, laat staan dat er informatie doorgespeeld wordt. Zoals ik hieronder had beschreven.


Dat is bijna 1 op 1 de kritiek die je ook in dat artikel terugvindt. Ik vind het toch zorgwekkend dat een random patiënt zoals ik die toevallig en slechts sporadisch in aanraking komt met de gezondheidszorg, de due dilligence moet verzorgen van een sector waar zoveel geld in omgaat en die zo essentieel is voor de volksgezondheid. Dat zegt veel over het gebrek aan (organisatorisch) professionalisme.
Ik volg je daar volledig in. Ik snapte gewoon de correlatie met dat artikel niet zo goed, maar geef je wel gelijk. De theorie van dat systeem is simpelweg dat er een filter/triage wordt ingebouwd bij de huisarts, om te voorkomen dat je met een kleine opgezwollen klier zelf een afspraak inboekt bij de oncoloog. Daar komt het op neer. Maar het is idd correct dat die doorverwijzingsbrieven weinig nut hebben.
 
Zonet het hele topic doorgelezen en toch even een reactie als partner van een huisarts.

- Het aantal specialisten per specialisme wordt beperkt om een schreeftrekking te voorkomen. Wat ben je met 35 urologen die met hun vingers zitten te draaien als er een groot tekort is aan cardiologen? Is het systeem voor verbetering vatbaar, zeker. Maar verder dan 'laat er meer toe' zie ik hier niet veel suggesties. Hoe je dat dan logistiek moet oplossen is dan weer een probleem voor een ander blijkbaar?
- Of die specialisten zoveel moeten verdienen laat ik in het midden. Met minder zouden ze ook toekomen, zeker en vast. Maar maximumbedragen werken nooit. Zie maar is hoe goed onze openbare instellingen geleid worden waar je als CEO een pak minder verdient dan in de privé. Dit is het concept van de vrije markt. Als jij supergoed bent in iets en de ene geeft u 2000€ en de andere 3500€ voor net hetzelfde werk zal je snel gekozen hebben... Je kan als overheid dus bijna niet anders als concurreren met de privé als je 'toppers' wil binnenhalen.
- Een huisarts moet zowat van alle markten thuis zijn. Mijn vriendin is dagelijks bezig met bij te studeren en zich in te lezen in topics van patiënten die een afspraak hebben gemaakt. Je zou het kunnen vergelijken met een mechanicien die aan elk automerk moet kunnen werken zonder een handleiding te hebben. Die mens zal zichzelf ook wat moeten bijscholen.
Zal de huisarts af en toe de bal is misslaan, zeker. Maar het zijn ook maar mensen, laat ons dat nooit vergeten.
- Als je huisarts niet open staat voor een gesprek rond een behandeling waar je u twijfels bij hebt zoek je u beter een andere.
- Het is niet omdat een huisarts u niet doorverwijst naar een specialist dat hij er geen raadpleegt.
- Qua verdienste zit een huisarts een pak onder de specialisten en wordt het inderdaad vaak gezien als vangnet voor mensen die op geen specialisatie worden toegelaten. Mijn vriendin heeft bewust de keuze huisarts gemaakt omdat ze geen zin had om tijdens de specialisatie in die backstabbing ratrace mee te doen. Ze was toegelaten om endocrinoloog te worden maar heeft hier vanaf gezien. En zoals haar zijn er meerderen in haar vriendenkring. Dus het is zeker geen vuilbak.
- Gezien je rechtstreeks met mensenlevens bezig bent vind ik het ergens normaal dat je enkel met de top aan de slag wil. Of een ingangsexamen dan de beste manier is om die selectie te maken weet ik niet. Maar alleen maar toeteren dat het weg moet 'want er zijn er tekort' is geen oplossing.
- Zijn er specialisten die gewoon geld verdienen op de rug van hun assistenten? Zeker wel. Maar zeggen dat alle specialisten dat doen is zoals zeggen dat alle doppers beroepsdoppers zijn. De meeste specialisten zullen dit doen uit liefde voor hun vak en de voldoening van jonge mensen iets bij te brengen.
- Het voorstel dat ze nu doen ter afschaffing van het remgeld voor iedereen zal zorgen voor overconsumptie van de huisarts want 'het kost toch maar drie euro'. Dat mensen met minder middelen in een derde betalerssysteem moeten zitten vind ik niet meer dan normaal. Maar een groot deel van de bevolking zal echt niet de overweging maken 'blijf ik hier sterven in men zetel of ga ik toch is naar de dokter voor die 25€'. Als je (te) ziek bent ga je naar de dokter, punt.


Zoals in vele discussies merk je vaak dat iedereen kan zeggen wat er slecht is maar mis ik concrete voorstellen voor verbetering.
 
Zonet het hele topic doorgelezen en toch even een reactie als partner van een huisarts.

- Het aantal specialisten per specialisme wordt beperkt om een schreeftrekking te voorkomen. Wat ben je met 35 urologen die met hun vingers zitten te draaien als er een groot tekort is aan cardiologen? Is het systeem voor verbetering vatbaar, zeker. Maar verder dan 'laat er meer toe' zie ik hier niet veel suggesties. Hoe je dat dan logistiek moet oplossen is dan weer een probleem voor een ander blijkbaar?
- Of die specialisten zoveel moeten verdienen laat ik in het midden. Met minder zouden ze ook toekomen, zeker en vast. Maar maximumbedragen werken nooit. Zie maar is hoe goed onze openbare instellingen geleid worden waar je als CEO een pak minder verdient dan in de privé. Dit is het concept van de vrije markt. Als jij supergoed bent in iets en de ene geeft u 2000€ en de andere 3500€ voor net hetzelfde werk zal je snel gekozen hebben... Je kan als overheid dus bijna niet anders als concurreren met de privé als je 'toppers' wil binnenhalen.


Zoals in vele discussies merk je vaak dat iedereen kan zeggen wat er slecht is maar mis ik concrete voorstellen voor verbetering.

Ik zou voor mijn beroep ook graag hebben dat er een beperking is van de instroom zodat we zeker niet teveel mensen hebben, om dan daarna te zeggen dat de werkgever mij maar meer moet betalen want da's nu eenmaal vraag en aanbod.

Niet om te zeggen dat het loon voor artsen per sé te hoog ligt, in een land als de VS waar de vrije markt veel meer speelt verdienen ze nog meer, maar je kan niet enerzijds je beroep afschermen van de vrije markt om dan diezelfde vrije markt als argument te gebruiken waarom de overheid je veel zou moeten betalen.
 
Terug
Bovenaan