Ik versta perfect de bezwaren, maar wat hier me essentieel lijkt, is het feit dat de overheid de beelden niet controleert, wel de technologiebedrijven. Dat is wel een vrschil met China of andere landen.
Persoonlijk kan ik wel leven met dit voorstel, op voorwaarde dat er continue UITGEBREIDE "open source" controle is op hoe er met alles omgegaan wordt. En dat willen de technologiebedrijven vermoedelijk niet.
We moeten wel nadenken hoe we ons kunnen (proberen te) wapenen tegen misbruik door steeds slimmere (AI-gestuurde?) online fraude. Daar zie ik, zeker met URL's, een nut om te scannen.
Daarnaast zou ik pleiten voor een systeem waarbij mensen die dat willen, een extra bescherming kunnen krijgen door de scan op deze beelden te activeren. Dan zou je kunnen instellen dat iedereen die NAAR iemand die die extra bescherming wil, enkel 'semi-geëncrypteerde' beelden kan sturen. Op die manier kan er een gedeeltelijke bescherming zijn. En wie een account aanmaakt op Whatsapp en co, moet bepaalde minimumgegevens ter beschikking stellen die geëncrypteerd blijven, tenzij na huiszoekingsbevel (waarbij men 'digitaal' het account ontsleutelt).