LOTR blijft het voorbeeld uiteraard; de eerste hoofdstukken van boek 1 zijn ook heel beschrijvend en opbouwend, maar het verhaal gaat gaandeweg wel naar een aantal hoogtepunten (Moria, Helm's Deep, Pelennor Fields) of onthullingen en zelfs twists. Idem voor ASOIF, maar zelfs bij Kingkiller heb je dat (al zijn het daar geen massale gevechten of zo, maar zie je eerder duidelijke sprongen voorwaarts in de verhaallijn van Kvothe - Denna, de universiteit, Trebon, Felurian).
Again, ik beklaag me Stormlight niet, verre van, maar die hoogtepunten of sprongen voorwaarts lijken me minder uitgesproken. Gisteren net een hoofdstuk gelezen waarin Shallan, die al 1/3 boek in de kampen probeert te geraken, tekeningen gaat maken van de lokale flora; die is er dus duidelijk nog niet

. Er zijn uiteraard tussenin doorbraakjes, maar mij voelt het voorlopig nog steeds aan als een giga-opbouw naar wat hopelijk in boek 5 tot een eerste conclusie komt.