Gamen uit nostalgie

Thin Liz

Well-known member
Crowdfunder FE
Dit zal waarschijnlijk weer een 'ouw-ballen' topic worden, maar ach ja... :D

Ik vraag me af hoeveel van jullie gamen uit nostalgie. En als je dan iets van 10-20-30 jaar geleden van onder het (digitale) stof haalt, in welke mate is dat nog speelbaar? Hoe lang speel je dat dan? Is het niet vooral in je fantasie nog 'geweldig' goed...maar stiekem akelig te oud geworden...

Ik merk het geregeld zelf: Oh game X (Terra Nova, Jill of the Jungle, Wing Commander, Rise of The Triad...) in aanbieding op Steam/GOG/... Dat is een klassieker, toch maar aanschaffen want zalige tijden gehad. Waarna je dat spel effectief 4 minuten na het opgestart te hebben al direct beu bent. Het aantal games van een tijd terug dat echt nog speelbaar is, is toch onvoorstelbaar klein? Zeker als je spreekt over niet gemodde games en 'echt' oude games. Brutal Doom vind ik bv nu nog heel speelbaar, C&C Remaster ook... Als je spreekt over het 'pure' product, dan kan ik maar bitter weinig games opnoemen die nu nog te genieten zijn. Je moet jezelf al forceren om voorbij de pixelbrij te kijken, dat is er meestal al te veel aan. Dark Forces is zo'n mooi voorbeeld. Ooit een geweldig goed game, een ultieme classic...maar ik moet mezelf forceren om dat langer dan een half uur te spelen. Bovendien zijn games van toen ook 'traag' en moeilijker. Het gaat het over meer dan graphics alleen. Ik wijt het ook deels op de hedendaagse games. Alles is er nu zodanig op gericht dat je nog weinig geduld aan de dag kan brengen: instant satisfaction. Het is wellicht ook een fenomeen van de maatschappij. Misschien moet je terug 'leren' om deze games te apprecieren voor wat te zijn/waren en vergt dat ook geduld, maar ja...veel leeftijdsgenoten zitten in een gezinsleven waarbij je net op zoek bent naar games die je even 'snel' kan spelen.

Ik ben nu een pure PC gamer, maar ik vraag me af of dit bij consolegames ook zo gaat. Wie kan er nu nog genieten van de games op de eerste Playstation, Game Boy, Atari of Nintendo bv?
 
Hier hetzelfde gevoel.
Heb gameboy met 15 tal games. Meer verzamel dan echt gamen. Ook mini snes met 100den games gehad. Amper gespeeld. Enkel op men ps4 speel ik nog
 
Toch al een paar keer onderstaande reeks van deel 1 tot deel 5 achtereenvolgend uitgespeeld. Nuja zal ook wel de enigste reeks zijn voor mij :p Valt ook niet echt onder de typische games. Een meesterwerk waarin ge van int begin ingezogen wordt dat de pixels uiteindelijk niet boeien. MGS 1 toch al bijna 25 jaar oud damn

 
Hangt ervan af op welk platform je gamed vind ik
Die nintendo games op bvb snes zijn nog altijd zo leuk en mooi als toen. Mario kart mss als uitzondering.
De eerste 3d games zijn nu niet meer om aan te zien op bvb ps1 of saturn.
De enige oude console die ik nog soms eens opstart is de dreamcast om dan ready to rumble of power stone te spelen
Marvel vs capcom is ook nog de moeite.

Ik zou graag een neo geo arcade stick pro op de kop willen tikken. Maar dat krijg ik thuis niet uitgelegd 😅😅
 
De momenten waarop het kan, zijn tegenwoordig zeer beperkt, maar als het past, kan ik me nog steeds uren verliezen in warcraft 2. Prima speelbaar op een WindowsXP pc.
En theme hospital 🤓
 
Suikoden 1 en 2 voor de ps1. ging die vroeger elke week huren in de videotheek. wil die eigelijk wel eens opnieuw spelen
 
Ik heb geleerd van het bij de mooie herinnering te houden. Ik kom altijd na 5 minuten gedegouteerd terug als ik mij toch eens aan iets waag vanuit mijn kinderjaren.
 
Vooral die graphics. In mijn herinneringen zag het er toch allemaal veel beter uit. Ik heb mijn ogen uitgekeken op dat MGS filmpje. Dat zag er in mijn herinneringen veel beter uit. Maar dat had ik ook met gta San Andreas.

Die games kan ik omwille van die reden niet meer spelen nu, maar nog oudere games zoals Mario en crash bandicoot kan ik me nog wel uren mee bezig houden als het eens op staat.
 
Ik heb nog nooit een probleem gehad om oudere videospelletjes te herspelen. Graphics vind ik dan ook niet zo belangrijk. Die bepalen voor mij niet hoe goed een game is. Het klopt wel dat sommige spelletjes niet goed oud zijn geworden vanwege verouderde gameplay, maar daarentegen zijn er sommige die na al die jaren nog steeds staan als een huis. Enkele van mijn favoriete games (Klonoa voor PS1, The Illusion of Time voor de SNES) kan ik jaarlijks met veel plezier nog herspelen. Chrono Trigger, nog zo'n spel dat jaren voor was op zijn tijd. En alle oudere pokémongames.
 
Als je puur uit nostalgie speelt zal dit waarschijnlijk gebonden zijn aan het terug opnieuw willen 'voelen' van de ervaring. Vandaar dat je na 4 min. gameplay het al beu bent want het effect is dan uitgewerkt. Als je effectief een goede game hebt die de tand des tijds overleeft, zoals Ocarina of Time, dan kan je blijven spelen. Je bent dan misschien nog op zoek naar bepaalde scenes of momenten in de game die nostalgisch zijn, maar speelt vooral omdat het plezant blijft. Iets al Pokemon R/U zou ik nog kunnen spelen, maar de nostalgie piekt denk ik in het eerste uur en na gym nr1 zou ik wsl al stoppen.

Een aantal andere games, zoals Neverwinter Nights, vind ik gewoon niet speelbaar meer. Gfx daar kan ik over kijken ("enhanced" betekent hier niet veel), maar de gameplay is traag en niet meer van deze tijd. Andere games hebben bijv. een level design die ook verouderd is. Zoals je stelt hebben mensen gewoon de tijd niet om te verspillen aan het zoeken naar een verborgen switch ergens achter een muur. Nostalgie zou tijdloos moeten zijn, maar het moet toch wel vooruit gaan.
 
Als het over het grafische gaat: In 3D games is er toch ergens in het PS2/Xbox tijdperk (2002-2003) een sprong gebeurd in grafische kwaliteit die voor mij een grens is tussen lelijk en acceptabel. Ik weet niet exact wat het is, maar ik zie het als ik een pak games vergelijk met hun sequels die rond die periode uitkwamen.

GTA 3 <-> San andreas
Deus Ex <-> Invisible War
Thief 2 <-> Thief 3
Half life 1 <-> Half Life 2
Neverwinter Nights <-> KOTOR (geen sequels maarwel opeenvolgende Bioware titels)

Het gekke is dat die grens voor mij niet mee verschuift naarmate de jaren verstrijken, maar dat die altijd daar blijft liggen. Het is niet omdat er steeds mooiere games uitkomen dat de grens ineens op 2010 komt te liggen. Misschien heeft het te maken met het feit dat er tegen dan genoeg polygonen waren om personages met gelaatsuitdrukken te tonen in plaats van de rare poppen ervoor.

Ik speel nog met plezier eenderwelk 3D spel dat ik indertijd goed vond dat rond 2002-2003 of later is uitgekomen, maar voor alles ervoor moet de gameplay toch serieus sterk zijn.
 
Toen ik heel jong was , speelde ik samen met een vriendje C-Dogs op de pc. Met 2 op hetzelfde toetsenbord :p man dat waren tijden
 
Ik heb dit jaar volledig Doom nog eens uitgespeeld en ben ook bezig aan Doom 2. Ik heb onlangs ook Rollercoaster Tycoon 2 gekocht om te spelen via OpenRCT.
Bij Doom merk je wel hoe simpel de 'AI' in elkaar zit. Ik vind het leuk om te doen infighten en zelfs op ultra violence is dit eigenlijk een gemakkelijke game.

Onlangs een video over HL2 bekeken en het begon te kriebelen om daar ook nog eens door te gaan.

Toen ik heel jong was , speelde ik samen met een vriendje C-Dogs op de pc. Met 2 op hetzelfde toetsenbord :p man dat waren tijden
Man ik dacht werkelijk dat ik de enige op de planeet was die dit spel kende. Het moet de 1e keer zijn dat ik een vermelding tegen kom. Ik speelde dat super veel met mijn broer.
 
Bruh in Guess that Game heb ik screens van Cyberdogs gepost, ik speelde dat spel kapot! Leukste vond ik het wapen dat bommetjes schoot en vijanden kapotlopen als je genoeg armor hebt.
 
(Valt dit ook onder games? :unsure: ) Ik heb een tijd geleden verschillende spelletjes van Pyjama Sam, Freddi Fish en Putt-Putt weer eens gespeeld. :love2:
Voor de rest gamede ik niet als kind.
 
Terug
Bovenaan