Geld krijgen/geven van/aan familieleden?

[JPV]

Een (dubbele) simpele vraag: kreeg jij geld van je (groot)ouders en zoja/zonee, hoe stond je daar tegenover? Wat zou je zelf doen (indien je iets kan geven)?

Mijn ouders en schoonouders hebben beide een niet onbelangrijke som gestort toen we onze eerste woning kochten en ook toen we een vakantiewoning wilden beginnen. Bij de woning wisten we het (ongeveer) op voorhand, bij de vakantiewoning was het pas toen we op zoek gingen naar de lening dat we hoorden dat we iets gingen krijgen (was dus meer een vervroegde erfenis).

Ik zou hetzelfde doen met mijn kinderen (indien natuurlijk haalbaar, maar daar ziet het er wel naar uit): ze mogen gerust weten dat we ze gaan steunen, zodat ze een iets betere woning kunnen kopen dan anders, maar hoeven niet exact te weten wat ze gaan krijgen, zodat je het bedrag kan laten varieren volgens wat ze echt nodig hadden. We sparen ook specifiek om hen een som extra te gunnen, zodat ze een headstart krijgen en minder nutteloze kosten moeten maken. Natuurlijk krijgen ze het pas als ze het écht willen gebruiken en er verstandig mee om kunnen gaan.

 

[Fervet opus]

Van mijn grootmoeder bij overlijden rechtstreeks een deeltje gekregen als enige kleinkind. Toen ik appartement had gekocht (renovatieproject) heeft mijn vader de keuken betaald maar wist ik niks van tot ik ze besteld had.

Dat is natuurlijk altijd aangenaam en zorgt er wel voor (in mijn geval) dat je altijd comfortabel een spaarbuffer over hebt. Ik zou ook hetzelfde doen met mijn kinderen. Voordeel van het niet te 'groot' aan te kondigen is dat ze zelf goed beseffen wat wel en niet haalbaar is met hun budget.

 

[Galaxy]

Nog nooit iets gekregen, zelfs geen 500Euro.
Althans ze mij dit beloofd hadden.

 

[:unsure:]

Eenmalige sterke steun gekregen van ouders voor aankoop huis.
Van grootouders kleine steun gekregen, waar helft van weggeroofd was door een familielid met toegang tot de rekening.

 

[Vega]

Wij (zus en ik) hebben van onze ouders een zeer mooie steun gekregen toen we (partner en ik) ons appartement kochten, nl. 10.000 EUR per persoon (zus en ik), toen we dan 8 jaar later onze huidige woning kochten kregen we nog eens 10.000 EUR per persoon, ook kochten mijn ouders in totaal voor ca. 5.000 EUR aan meubels. Zeer dankbaar voor natuurlijk. Mijn ouders zijn zeker niet rijk maar kunnen zich ook dat met de glimlach veroorloven.

Van de grootouders/ouders van mijn partner hebben we nooit financiële steun gekregen, verwachten we ook helemaal niet, is ook niet haalbaar (grootouders zijn veelal reeds overleden, mijn schoonouders hebben daar de middelen niet voor).

 

[Sylverscythe]

Ik heb eenmalig of beperkter gekozen, al is dat ook voor interpretatie vatbaar. Toen ik ging alleen wonen heeft mijn vader (moeder was al overleden) me 10000 EUR geschonken om te helpen bij de aankoop van een appartement. Op zich is dat alles voor vastgoed, maar goed jaren daarvoor wou die ook een kleine 2dehandswagen voor me betalen aan zowat hetzelfde bedrag, wat natuurlijk ook zijn impact heeft.

Grootouders nooit wat gekregen, de nog levende grootouders waren ziekelijk gierig (oorlogstrauma vermoed ik).

Ik ben van plan mijn dochter ook te steunen in de toekomst, tenzij nu echt moest blijken dat het gelijk staat aan geld opfikken en de band zeer slecht is.

 

[nestorius]

Hier heeft mij moeder altijd gezegd dat wanneer ik volwassen werd ik 25000 euro kreeg, ik mocht kiezen tussen 2 dingen om het te gebruiken, ofwel een trouw ofwel voor de aankoop van een huis. Wijselijk maar voor het laatste gekozen en ik verdenk mijn moeder ervan dat het ook gewoon was om te zeggen dat je uw geld niet moet vergooien aan een trouw.

 

[Tjiftjaf]

Mijn ouders hadden een bedrag van 60.000 euro voor mij voorzien voor de aankoop van een huis. Met in het achterhoofd dat het fiscaal gezien beter is om nu reeds een schenking te doen dan om er over een (hopelijk) een paar decennia erfenisbelatingen op te betalen.

Desondanks hebben ik en mijn vriendin dat bedrag geweigerd aangezien mijn moeder nogal bemoeizuchtig is en ze die 60.000 euro als leverage zou gebruiken om mee inspraak te krijgen in onze woonplannen. Zo zou ze niet sponsoren als we dan bijvoorbeeld een huis zouden kopen buiten het dorp waar zij woont.

Uiteindelijk heeft ze wel begrip getoond voor onze keuze en heeft ze het geld gegeven voor de aankoop van twee garageboxen die hier in de straat te koop kwamen.

Enerzijds ben ik hier zeer dankbaar voor want zulke bedragen op relatief jonge leeftijd (32) ontvangen kan een gigantisch cumulatief verschil maken over de decennia. Anderzijds is het ook wel wat 'ongemakkelijk' om zo'n groot bedrag te krijgen waar je niet om hebt gevraagd. Zeker omdat we het op zich niet nodig hebben en we onze eigen boontjes kunnen doppen. Iedereen wil toch liever self-made zijn.

 

[pardal]

van mijn moeder (vader was reeds overleden) bij aankoop van de woning . Partner had het daar veel moeilijker mee dan ik (van haar kant niets gekregen) Vooral omdat mijn moeder tegen de familie moest vertellen dat ze geholpen had.

Wel een renteloze lening gekregen van mijn schoonvader voor de aankoop van de caravan.

Van mijn grootmoeder langs vader kant wel een erfenis gekregen, het deel van mijn overleden vader.

Eerlijk gezegd heeft me meer gezaag en stress aan mijn kop bezorgt, dan mij lief was. Anderzijds hebben we natuurlijk ook serieus profijt gehad.

Voor ons kinderen zal het echter minimaal zijn.

 

[parabellum]

Grootouders: ene kant wekelijks zakgeld, andere kant enkel af en toe bij gelegenheden. Ouders: bij verjaardagen, en toen we een huis gekocht hebben kreeg ik 30K.

Later wil ik dat wij gewoon het eerste huis voor ons kind kopen. Geen villa, maar een starterswoning. Het idee is wel om dit pas te communiceren nadat er een diploma behaald is. Maar financieel moet dit normaal lukken (behoudens tegenslag/ziekte).
En 'ze moeten op eigen benen kunnen staan' klopt zeker, maar ik wil mijn kind vooral onbezorgd en gelukkig zien. En ik denk dat het afwezig zijn van de financiele last van zich als starter op de huizenmarkt te moeten begeven, daar een grote rol in kan spelen. Moest ik zien dat het geld bij mijn kind toch maar door ramen en deuren buitenvliegt kunnen we natuurlijk altijd nog anders beslissen.

 

[Bompaization]

Ik heb een aanzienlijke som gekregen van mijn ouders toen ik een huis kocht, en ik heb hetzelfde gedaan toen mijn dochter dat deed. De andere twee kinderen hebben dan - ook al hadden ze het nog niet nodig - hetzelfde bedrag gekregen.
Ik ben ook van plan om mijn eigen huis te schenken aan mijn kinderen, de staat krijgt al genoeg geld van mij.

 

[Ares]

Hier niets gekregen van ouders noch grootouders, aangezien ze zelf niet de middelen hadden om dat te doen. Daar neem ik hen uiteraard hoegenaamd niets in kwalijk.

Voor onze kids hebben wij wel die ruimte, dus pakken we dat ook anders aan. Voor elk van hen zal er rond hun 25ste een fonds klaar staan waar tegen dan hopelijk een 150k-200k in zit, en een appartement in een studentenstad waar ze kunnen gaan wonen/dat ze kunnen verhuren/verkopen.
Dat is niet iets waar hen pas op dat moment van op de hoogte gaan brengen, dat weten ze nu al (al is dat nu niet direct iets waar ze echt mee bezig zijn uiteraard - wat er in hun spaarpotje thuis zit, boeit hen op dat vlak meer)

De rest zien we dan wel op het gepaste moment; fiscaal gezien optimaliseren we alles zodat wat we geven ook echt naar hen toe gaat ipv naar de fiscus, dus afhankelijk van waar we tegen dan fiscale verplichtingen hebben, gaan we ook de erfenis op die manier plannen.

 

[zarathustra]

Nope, ik zou wel altijd kunnen vragen als ik een extra paar handen nodig heb om iets te doen.

Is ook vooral uit het principe van wij hebben het allemaal zelf moeten doen, dus jullie ook. ( aka wees blij dat je al uw loon niet moet afgeven zolang je hier nog woont zoals wij moesten doen)

 

[contextbinder]

Hier een beetje a -typisch denk ik: niettegenstaande ik recentelijk (in het kader van successie) best veel heb gekregen, echter ben ik volledig inspiratieloos inclusief gebrek aan doelstellingen - gevolg is dat het er allemaal gewoon maar staat te staan/liggen.

Nooit naar gevraagd maar ben wel zeer open inzake financiën in de ruime zin - dus ook inzake successieplanning. Mocht ik zelf hopelijk/ooit de ware tegenkomen en kinderen (al dan niet plus) hebben zou ik wel wat bijpassen indien nodig/handig - mits er daar verantwoord mee wordt omgesprongen.

 

[Reverz]

Wat is "sterke steun" en wat is "beperkt"? Nogal vaag. Ik heb van mijn ouders bij een aantal gelegenheden wel een mooi bedrag gekregen maar vergeleken met mijn vrouw is dat dan wel weer "beperkt".

 

[JPV]

Wat is "sterke steun" en wat is "beperkt"? Nogal vaag. Ik heb van mijn ouders bij een aantal gelegenheden wel een mooi bedrag gekregen maar vergeleken met mijn vrouw is dat dan wel weer "beperkt".

sterke steun en beperkt zijn bewust vaag gehouden, omdat iedereen dat zelf moet bepalen voor zijn situatie. 1000 euro bij iemand die héél armoedig leeft is gigantisch sterk, terwijl 1 miljoen als je papa Albert Frère heet, eerder mager is.

 

[Gromker]

Mijn ouders hebben een stukje van mijn (eerste) trouw betaald en een bedrag aan meubels geschonken toen we gingen samenwonen(+- 5000 samen)
Later dan na mijn scheiding een eerste lening ( 1000) die ik niet heb mieten terugbetalen en nog later ook een renteloze lening (wel terugbetaald) voor een auto te kopen.
En dan was er nog een semi-schenking van geld dat oorspronkelijk van mijn grootouders kwam maar, om erfrechterlijke redenen al gespreid op rekeningen van mij en mijn zussen stond dat alleen in naam van ons was maar eigenlijk van mijn moeder dat ze toch aan ons heeft geschonken nadat de deurwaarder 1 zus´ rekening had aangeslagen.

Verder uit erfenis van mijn vader wel al de naakte eigendom (1/151ste) van 2 weilanden waar intussen 1 van verkocht is geraakt (de volle som van 103€ voor gekregen)


Dus wel altijd hulp/steun gehad naar hun beste vermogen. Moeder zou nu ook wel willen beginnen verdelen maar zolang die miserie met de zus in kwestie aansleept wilt ze geen geld in die bodemloze put gooien en hoopt ze dat dat opgelost is eer ze komt te overlijden.
Erfenis grootte kan ik moeilijk inschatten maar ik vermoed wel meer dan we denken omdat mijn vader financieel zeer onderlegd was en alles mooi had voorbereid voor haar na zijn overlijden en moeder nog altijd graag oppot "voor later", ze is nu 72
Voor de kleinkinderen (momenteel alleen die van mij) heeft ze wel een aanzienlijke som gereserveerd in een of andere constructie.

 

[Reverz]

Enerzijds ben ik hier zeer dankbaar voor want zulke bedragen op relatief jonge leeftijd (32) ontvangen kan een gigantisch cumulatief verschil maken over de decennia. Anderzijds is het ook wel wat 'ongemakkelijk' om zo'n groot bedrag te krijgen waar je niet om hebt gevraagd. Zeker omdat we het op zich niet nodig hebben en we onze eigen boontjes kunnen doppen. Iedereen wil toch liever self-made zijn.

Ik zie niet in waarom """iedereen""" (je bedoelt een kleine minderheid, de meerderheid wil gewoon geld, no matter waar het vandaan komt hoor) absoluut en volledig self-made zou willen zijn. Gewoon om voor jezelf te weten dat je het "allemaal alleen hebt gedaan"?

Uiteindelijk moet je die giften nog altijd 'correct' gebruiken ook. Ouders kunnen proberen wat ze willen om alleen geld vrij te geven 'voor een huis' of 'voor een trouw' of voor weet ik veel, dat maakt allemaal niet uit. Geld heeft geen geheugen. Als u ouders u €60k geven voor "2 garageboxen" en ge koopt u 2 jaar later nen auto van €60k dan kunnen ze evengoed uwen auto gesponsord hebben. Tis maar wat we onszelf willen wijsmaken natuurlijk...

 

[Five-seveN]

Als u ouders u €60k geven voor "2 garageboxen" en ge koopt u 2 jaar later nen auto van €60k dan kunnen ze evengoed uwen auto gesponsord hebben. Tis maar wat we onszelf willen wijsmaken natuurlijk...

Niet als ge die 2 garageboxen nooit zou gekocht hebben zonder steun van uw ouders omdat ge voor dat geld liever een auto van 60k of desnoods 120k had. Geld heeft dus wel een geheugen.

 

[Chelark007]

Hier 10j terug een som gehad van grootouders en moeder voor een nieuwe wagen, 2 x iets van 5000. Zal mijn eerste en laatste zijn. Waardeverlies is groot, alhoewel met het autosalon nu ik een nieuwe aan dezelfde prijs zou kunnen kopen.

En van de mama nog eens een mooie som voor het huis.