Geloof in een/het hiernamaals?

[Tagliata]

Mijn vader was bang voor de dood en is helaas plotseling wegens hartaderbreuk overleden, dus ik hoop voor hem dat hij letterlijk op een wolkje daarboven ligt te sippen van een gin-cola en geniet van rust.

Toch ergens kan het zijn dat allemaal heel donker is en er praktisch niets is (zie dwalen in een soort van nacht). (ergens gelezen)

Of het kan zijn dat onze geest, ziel naar een ander dimensie, niveau gaat en we daar op een of andere manier verder leven, geen idee. Laten we gewoon hopen dat het niet hel of whatever is.

 

[C11]

Voor de mensen die het moest interesseren: dit is een boeiend gesprek over leven na de dood. Enkele academici van de universiteit van Virginia lichten toe wat ze onderzoeken.
Over bijna-dood ervaringen en visioenen op het sterfbed had ik al wel gehoord, maar het was de eerste keer dat ik een betrouwbare bron hoorde spreken over reïncarnatie. Toch wel bijzonder dat hier vanuit een universiteit op een wetenschappelijke manier onderzoek naar wordt gedaan.

 

[insane01]

Voor de mensen die het moest interesseren: dit is een boeiend gesprek over leven na de dood. Enkele academici van de universiteit van Virginia lichten toe wat ze onderzoeken.
Over bijna-dood ervaringen en visioenen op het sterfbed had ik al wel gehoord, maar het was de eerste keer dat ik een betrouwbare bron hoorde spreken over reïncarnatie. Toch wel bijzonder dat hier vanuit een universiteit op een wetenschappelijke manier onderzoek naar wordt gedaan.

Wow.. Heel interessante materie!

 

[GETHEZ]

 

[Deleted member 451]

Ik vrees van niet helaas.

Hoe erg ik het ook vind om dit hier nu te typen:
maar ik vrees dat dit "hiernamaals" verhaal gewoon uitgevonden is om mensen met rouw hun pijn wat te verzachten. Of mensen met een slepende ziekte, toch wat "hoop" te geven op iets.

En toch hoop ik dat ik verkeerd ben. En dat er weldegelijk iets is !

 

[Avondland]

Hoe moeten we dat hiernamaals dan zien? Eeuwig leven in spirituele vorm? Dat leidt toch tot verveling en een doodswens?

 

[Wilcao]

Ik vrees van niet helaas.

Hoe erg ik het ook vind om dit hier nu te typen:
maar ik vrees dat dit "hiernamaals" verhaal gewoon uitgevonden is om mensen met rouw hun pijn wat te verzachten. Of mensen met een slepende ziekte, toch wat "hoop" te geven op iets.

En toch hoop ik dat ik verkeerd ben. En dat er weldegelijk iets is !

Ik denk eerder uitgevonden om mensen bang te maken en zo macht te krijgen.

In mijn ogen is dat net het mooiste, dat er niks meer is hierna. Zo kun je maximaal genieten van je tijd die je met zekerheid hebt ipv te leven in de hoop dat je hierna beloond gaat worden. Zoals Ricky Gervais zegt:

It’s a strange myth that atheists have nothing to live for. It’s the opposite. We have nothing to die for. We have everything to live for.

 

[anders.]

Ik bedenk altijd "als er een hiernamaals is, dan wil ik daar vooral niet zijn gezien het aantal insecten dat er al gestorven is. Het moet daar bomvol muggen zitten".
Ik zie ook gewoon geen enkele reden waarom er zoiets zou bestaan.

 

[_-Butch-_]

Volgens mij is geloof iets dat geëvolueerd is door de evolutie van de mens zelf.
"Onze hersenen zijn zo ingedeeld. Je moet natuurlijk niet akkoord zijn met wat ik zeg".
Hoop is een deel dat nodig is om te leven. Daardoor maken wij plannen, willen wij verder leven etc...

Vroeger vereerden mensen de zon, de maan, de sterren.
Daarna is het geëvolueerd naar Goden (dat is nog niet zo lang geleden)
Nu nog steeds zijn er mensen die geloven in de kerk of God of ... (er zijn 1000'en verschillende religies")
Door al die 1000'en jaren heen is geloven iets "menselijks" geworden.
Ik heb ooit een artikel van een hersenchirurg gelezen.
"The God part". Als je dat deel van de hersenen stimuleert, geloof je.
Neem je die stimulans weg, dan verlies je het geloof.

Volgens mij is net geloven menselijk. Ik heb nog geen dier zien bidden.

Misschien sla ik de bal mis, maar kan dat wat ik hier vertel niet kloppen?

 

[JanusDR]

Voor de mensen die het moest interesseren: dit is een boeiend gesprek over leven na de dood. Enkele academici van de universiteit van Virginia lichten toe wat ze onderzoeken.
Over bijna-dood ervaringen en visioenen op het sterfbed had ik al wel gehoord, maar het was de eerste keer dat ik een betrouwbare bron hoorde spreken over reïncarnatie. Toch wel bijzonder dat hier vanuit een universiteit op een wetenschappelijke manier onderzoek naar wordt gedaan.

Wow.. Heel interessante materie!

Mijn quatsch-meter slaat hoog in het rood uit.

 

[Horse]

Ik wou dat ik oprecht in God en het hiernamaals kon geloven, omgaan met sterfte zou het iets makkelijker maken. Denk ik.

Same here, ik besef al jaren dat het hier binnenkort gedaan is (40 jaar?) - dat maakt me al jaren zeer ongelukkig

Ik probeer van iedere dag te genieten, maar word zeer ongelukkig van de gedachte dat ik al in deel 2 zit. Als er een pil bestaat die dit kan doen vergeten, en ze kost 100k, dan koop ik ze direct.

Alles wat wij doen, werken hobby vrienden restaurant, pfff

In The end, it does’t even matter

 

[Tonerider]

Ik denk eerder uitgevonden om mensen bang te maken en zo macht te krijgen.

In mijn ogen is dat net het mooiste, dat er niks meer is hierna. Zo kun je maximaal genieten van je tijd die je met zekerheid hebt ipv te leven in de hoop dat je hierna beloond gaat worden. Zoals Ricky Gervais zegt:

Ik vind dat eigenlijk een beetje los van elkaar staan. Je hoeft noch gelovig, noch atheist zijn om maximaal te genieten van het leven nu.
Genoeg gelovige mensen die 100% genieten van het leven en ook genoeg atheïsten die maximaal genieten. Het geloof in een hiernamaals heeft daar nul invloed op.

Same here, ik besef al jaren dat het hier binnenkort gedaan is (40 jaar?) - dat maakt me al jaren zeer ongelukkig

Ik probeer van iedere dag te genieten, maar word zeer ongelukkig van de gedachte dat ik al in deel 2 zit. Als er een pil bestaat die dit kan doen vergeten, en ze kost 100k, dan koop ik ze direct.

Alles wat wij doen, werken hobby vrienden restaurant, pfff

In The end, it does’t even matter

Same here: 47, ... fuck zeg dat is ineens zo snel gegaan. En dan lees je in de krant van mensen van je leeftijd die een hartstilstand kregen en gedaan ermee ... er gaat geen dag voorbij dat ik niet even (en soms lang) aan sterven denk . Voor mij zou het een enorme troost zijn, moest ik geloven dat er een hiernamaals is, maar helaas: dood is dood. En daar heb ik een hemelse schrik van ook al weet ik dat ik het niet ga weten dat ik gestorven ben. maar ik wil niet ophouden te bestaan.
De gedachte dat ik miljoenen jaren niet heb bestaan en nu door een toevalstreffer wel en dan binnenkort miljoenen jaren weer niet helpt niet echt. kzou graag blijven bestaan. stom bewustzijn.

 

[Avondland]

Ik vind dat eigenlijk een beetje los van elkaar staan. Je hoeft noch gelovig, noch atheist zijn om maximaal te genieten van het leven nu.
Genoeg gelovige mensen die 100% genieten van het leven en ook genoeg atheïsten die maximaal genieten. Het geloof in een hiernamaals heeft daar nul invloed op.

Same here: 47, ... fuck zeg dat is ineens zo snel gegaan. En dan lees je in de krant van mensen van je leeftijd die een hartstilstand kregen en gedaan ermee ... er gaat geen dag voorbij dat ik niet even (en soms lang) aan sterven denk . Voor mij zou het een enorme troost zijn, moest ik geloven dat er een hiernamaals is, maar helaas: dood is dood. En daar heb ik een hemelse schrik van ook al weet ik dat ik het niet ga weten dat ik gestorven ben. maar ik wil niet ophouden te bestaan.
De gedachte dat ik miljoenen jaren niet heb bestaan en nu door een toevalstreffer wel en dan binnenkort miljoenen jaren weer niet helpt niet echt. kzou graag blijven bestaan. stom bewustzijn.

Ik heb dat ook soms: een golf van weemoed wanneer ik terugdenk aan iets stoms zoals een namiddag op café met teveel blauwe Chimays tussen twee lesuren. Dat mijn leven toen vrij en onbezonnen was, dat ik nog aan het begin stond van een carrière, ... en soms ook hoe ik het anders had kunnen aanpakken. Het heeft niet veel zin om daar te lang bij stil te staan, maar het is sterker dan mezelf en die verwondering vind ik ook een meerwaarde hebben.

36 jaar en ik mis soms de tijd dat ik aan de universiteit studeerde en machtige, maar zeer vage dromen had. Nu volop in een carrière en gezin en hypotheek en het is allemaal zo ... prozaïsch. Van enige romantiek ontdaan. Ik zie mijn dochter (en vrouw) doodgraag, maar dat wilde dromen van mijn jeugd mis ik best wel.

 

[Tonerider]

ik wou dat ik de meerwaarde kon zien.
't is verdorie zo vlug gegaan. niet dat ik het gevoel heb dat mijn leven gedaan is, ik wil er nog steeds van genieten, maar het voelt wel raar aan om deze leeftijd te hebben. 't is alsof dat mijn brein blijven hangen is op eind de twintig, maar in de spiegel staart een andere Tonerider terug.

Als ik naar mijn werk rij en ik zie dan de jongeren naar school gaan, dan zou ik soms willen stoppen om hen te zeggen dat ze er van moeten genieten, want dat het ineens zo vlug zal gaan...*creepy old men gets out of the car, start yelling 'you're doomed, doomed I say'

 

[Wilcao]

Ik vind dat eigenlijk een beetje los van elkaar staan. Je hoeft noch gelovig, noch atheist zijn om maximaal te genieten van het leven nu.
Genoeg gelovige mensen die 100% genieten van het leven en ook genoeg atheïsten die maximaal genieten. Het geloof in een hiernamaals heeft daar nul invloed op.

Het staat niet altijd los van elkaar. Uiteraard is het niet zwart-wit dat elke atheïst volop geniet en iemand die gelooft niet he. Maar er zijn genoeg echte gelovigen (dan bedoel ik niet de mensen die denken dat er iets is, maar er eigenlijk niks meedoen) die hun leven leven volgens een geloof. En dan is de vraag of ze geen volledig ander leven zouden leiden wanneer er geen geloof was.

 

[Avondland]

ik wou dat ik de meerwaarde kon zien.
't is verdorie zo vlug gegaan. niet dat ik het gevoel heb dat mijn leven gedaan is, ik wil er nog steeds van genieten, maar het voelt wel raar aan om deze leeftijd te hebben. 't is alsof dat mijn brein blijven hangen is op eind de twintig, maar in de spiegel staart een andere Tonerider terug.

Als ik naar mijn werk rij en ik zie dan de jongeren naar school gaan, dan zou ik soms willen stoppen om hen te zeggen dat ze er van moeten genieten, want dat het ineens zo vlug zal gaan...*creepy old men gets out of the car, start yelling 'you're doomed, doomed I say'

Elke geboorte is een doodvonnis, als je het cru wil stellen. Je kan alleen maar hopen dat je het einde kan bereiken met een mooie bagage en liefst niet kwijlend met een pamper en dementerend.

Het is onbevattelijk dat je na de dood er gewoon niet meer bent. Dat Grote Niets ... het heeft geen zin om er angst voor te hebben, want het is niet dat je daar iets van gewaar zal worden.

 

[Mr.Anderson]

Elke geboorte is een doodvonnis, als je het cru wil stellen. Je kan alleen maar hopen dat je het einde kan bereiken met een mooie bagage en liefst niet kwijlend met een pamper en dementerend.

Het is onbevattelijk dat je na de dood er gewoon niet meer bent. Dat Grote Niets ... het heeft geen zin om er angst voor te hebben, want het is niet dat je daar iets van gewaar zal worden.

Weg sfeer.

 

[Avondland]

Weg sfeer.

... maar het leven is wel een dans op het galgenveld. Dus ge kunt het nog wel plezant maken voor je de pijp aan Maarten geeft.

Zo beter?

 

[Eland]

Zijn jullie dan vooral bang om te sterven of bang voor de dood? Voor mij is het namelijk dat eerste. Met het feit dat ik ooit niet meer zal zijn, heb ik geen problemen.

Ik heb vooral geen zin in een pijnlijk stervensproces. Ik hoop dat als ik me eenmaal laat gaan, sterven zo erg nog niet is. Het besef dat het de laatste keer is dat je afziet, kan ook voor berusting zorgen.

 

[Wilcao]

Zijn jullie dan vooral bang om te sterven of bang voor de dood? Voor mij is het namelijk dat eerste. Met het feit dat ik ooit niet meer zal zijn, heb ik geen problemen.

Ik heb vooral geen zin in een pijnlijk stervensproces. Ik hoop dat als ik me eenmaal laat gaan, sterven zo erg nog niet is. Het besef dat het de laatste keer is dat je afziet, kan ook voor berusting zorgen.

Idem. De dood zelf doet me niks, want je weet toch niks meer. De manier waarop je sterft is wel iets waar ik "bang" voor ben. Euthanasie doe je natuurlijk niet voor je plezier, maar dat is misschien nog wel de meest "prettige" dood. Of gewoon in je slaap natuurlijk.