Aller, dan zal ik het zuurblik maar open trekken zeker. Waarom zou je dit standpunt niet serieus kunnen nemen? Moeten wij als maatschappij nu echt alles goed vinden en goedkeuren als er één of andere outsider zich 'iets' voelt te zijn. Heel dat non-binaire gedoe vind ik gewoon bruggen te ver gaan. Hoe ons dat is opgedrongen geweest tijdens het Songfestival walgelijk gewoon en vooral buitenproportioneel . Het is net die opdringerigheid dat een verkeerd effect geeft. Wil je u voelen gelijk ne kikker, vrouw, Mieke of ne lepel fine by me maar moet dat dan echt door onze strot worden geramd als iets 'normaal'? Waar als maatschappij willen jullie dan de grens trekken, nooit dan? Als ik het goed versta - want de gedachten moet zijn iedereen 'verdiend' zijn hokje...? Welke meerwaarde geeft dat nu? Iemand gaan aanspreken met 'hen'/'hun' laat ons vooral niet overdrijven want dat is pure woke-hysterie...
Drie jaar geleden was het de LGBQT+ gemeenschap, vandaag is het al de LGBQTIA+- gemeenschap; misschien gewoon binnenkort elke letter van het alfabet er aan kleven want onder elke letter zal één of ander individu zich wel met verzoenen (neen, dat is niet serieus bedoeld). Er zijn ondertussen zo'n 64 genders (!) is dat niet een beetje teveel van het goede?
Laat me duidelijk zijn dat ik niets tegen homo's, lesbiennes of eventueel transseksuelen heb. Ook helemaal niets tegen mensen die een geslachtsoperatie uitvoeren als het een weloverwogen keuze is; als er voldoende informatie en onderzoek is naar geweest als bv therapie niet helpt of als het echt een probleem is. Maar ik vind niet dat dit bv op scholen een gespreksonderwerp hoeft te zijn. Wel dat het bestaat, wel dat het aanwezig is en wel dat zoiets normaal is. De school hoeft niet de laatste trigger te zijn in het verhaal die een kind kan overhalen om die geslachtsoperatie te doen...(ik wil geen beschuldigende vinger doen naar de scholen want ik heb daar te weinig zicht op...)
voorbeeldje: two-spirit gender