Genderidentiteit en gendertherapie

Sorry, maar gaan we nu de betekenis van woorden verbuigen of subjectief maken om het doen uit te komen? Jij zegt gewoon "net zoals ik het verbazingwekkend vind dat mensen denken dat ze noch man noch vrouw zijn, dat vind ik ook behoorlijk fanatiek", kortom enige afwijking van 100% man of vrouw, dat kan gewoon niet. Dat lijkt me niet echt aan te sluiten bij de realiteit, dat is een extreem van het debat, waar "ieder zijn eigen gender" het andere is.

Ik reageerde gewoon met dezelfde bewoording op iemand die mijn mening omschreef als fanatiek religieus, vandaar.

Als je geen enkele toegeving wil maken en geen verandering wil, hoe is dat niet star? Star is geen synoniem voor onverdraagzaam of onrespectvol. Zaken benoemen, waren we daar niet voor?

Een toegeving is dan ook gewoon respect hebben voor iemand die nu al bladzijdes volgeschreven heeft waarom hij bepaalde woorden niet wil gebruiken en er toch over willen blijven doorgaan?
Zoals ik zei: ik vind het ook nogal star dat je gewoon niet kan accepteren dat anderen er anders over denken en bijgevolg accepteren dat zij bepaalde woordenschat niet gaan gebruiken.
Ik kan/wil accepteren dat mensen denken dat ze noch man noch vrouw zijn, ondanks dat ik er mijn mening over heb. Nu omgekeerd ook nog begrip dat ik daarvoor mijn woordenschat niet ga aanpassen.
Anders vind ik dat net de starre houding.
 
Ja, je ziet inderdaad mijn reactie komen en ik blijf erbij. Dit is hoe ik het aanvoel, van mij mag iedereen vragen wat hij wil aan mij maar ik ben niet verplicht om daarin mee te gaan en ik zal dat ook nooit doen.

Beetje wederzijds begrip voor elkaar (ook mijn mening en die van velen anderen met me) en we komen wat verder als we verdraagzaam willen zijn.
Nogmaals, ik versta niet waarom mijn gevoel van identiteit moet onderschikt zijn aan het gevoel van iemand die beweert noch man noch vrouw te zijn.
Live and let live.
Maar jouw ‘wederzijds respect’ bestaat er gewoon uit om mensen te mogen blijven pijn doen ook al hebben ze gevraagd om het niet te doen. Dat is geen wederzijds respect, dat is jouw wil doorduwen omdat we (in jouw woorden) jou moeten verwennen om tegemoet te komen aan jouw narcisme en jouw politiek. En antwoord nu eens zonder te wijzen naar de ander? Want je doet wat je aanklaagt.
 
Maar jouw ‘wederzijds respect’ bestaat er gewoon uit om mensen te mogen blijven pijn doen ook al hebben ze gevraagd om het niet te doen. Dat is geen wederzijds respect, dat is jouw wil doorduwen omdat we (in jouw woorden) jou moeten verwennen om tegemoet te komen aan jouw narcisme en jouw politiek. En antwoord nu eens zonder te wijzen naar de ander? Want je doet wat je aanklaagt.

Maar opnieuw: jij wil niet verstaan dat het andere mensen ook pijn doet om woorden te gebruiken die tegen hun identiteit ingaan.

En dat jij net jouw wil doorduwt door te zeggen dat ik die woorden maar moet gebruiken ondanks dat dat tegen mijn identiteit ingaat en dan in dezelfde adem mij ook nog eens verwijten dat het uit narcisme is.
En dan praat JIJ over wederzijds respect?
Alsjeblieft zeg.
 
Een toegeving is dan ook gewoon respect hebben voor iemand die nu al bladzijdes volgeschreven heeft waarom hij bepaalde woorden niet wil gebruiken en er toch over willen blijven doorgaan?
Zoals ik zei: ik vind het ook nogal star dat je gewoon niet kan accepteren dat anderen er anders over denken en bijgevolg accepteren dat zij bepaalde woordenschat niet gaan gebruiken.
Ik kan/wil accepteren dat mensen denken dat ze noch man noch vrouw zijn, ondanks dat ik er mijn mening over heb. Nu omgekeerd ook nog begrip dat ik daarvoor mijn woordenschat niet ga aanpassen.
Anders vind ik dat net de starre houding.
Als we moeten respect hebben voor elke mening waar iedereen wat bladzijdes over schrijft zijn we ver van huis lijkt me. Verder komen al jouw posts de voorbije weken meestal neer op "dit is mijn standpunt en ik wil er niet over discussiëren, respecteer mij!" Ik vind dat nogal gemakkelijk, zeker als je in elke thread blijft reageren komt er nu eenmaal een discussie op een discussieforum zeker.

Ik accepteer dat mensen dat denken hoor, het lijkt me gewoon niet erg sociaal. Ik zie daar (IMO) hetzelfde mechanisme als mensen die vasthouden aan één bepaalde politieke partij of een religieuze interpretatie, omdat ze dat linken aan hun persoonlijkheid. En dat is star. Dat jij dat liever niet hoort en "de andere" star vindt, mja eerlijk, is zoiets een argument tegenwoordig?

Allez serieus, "respecteer dat ik anderen niet wil respecteren", "ik hou vast aan een dogma maar ben niet star, jij bent star om dat niet ok te vinden". Sorry hoor, maar daar zit toch geen enkele samenhang of logica in? Ik ben precies aan het discussiëren met een of andere partijzeloot of religieuze fundamentalist. Nu goed, het is niet of jij kan die standpunten nog uitdiepen volgens mij, en ik heb ook wel wat anders te doen.
 
Maar opnieuw: jij wil niet verstaan dat het andere mensen ook pijn doet om woorden te gebruiken die tegen hun identiteit ingaan.

En dat jij net jouw wil doorduwt door te zeggen dat ik die woorden maar moet gebruiken ondanks dat dat tegen mijn identiteit ingaat en dan in dezelfde adem mij ook nog eens verwijten dat het uit narcisme is.
En dan praat JIJ over wederzijds respect?
Alsjeblieft zeg.
En nu een antwoord zonder te wijzen naar de ander? Dat gaat niet, want dan zie je zelf toch dat je gewoon hetzelfde doet als de extreemste tegen wie je reageert.

Edit: lees mijn post nog eens, ik had het niet over narcisme om ‘woorden te gebruiken die ik wil’ (wat jij dus ook doet), maar jij zelf. Net als het wederzijds respect, dat kwam ook van jou.
 
Ik versta ook niet waarom er hier altijd totaal van de pot gerukte vergelijkingen moeten zijn?
Ik denk dat ik mijn mening al meer dan voldoende uitgebreid toegelicht heb.

In de haag pissen, het woord neger, een vrouw weigeren de hand te schudden,... Ik weet niet waarom er hier met talrijke voorbeelden moeten afgekomen worden die los staan van deze discussie.
Je kan ook gewoon reageren op wat ik zeg in plaats van altijd maar voorbeelden erbij te betrekken om op een of andere manier een onrechtlijnigheid of hypocrisie aan te tonen?
Dat brengt weinig toe aan de essentie van de discussie denk ik.
Omdat mensen proberen om u aan de hand van analoge situaties proberen er op te wijzen dat respectloos omgaan met de wensen van anderen niet boven kritiek staat.

Het zal die mens die weigert om de hand te schudden met vrouwen ook 'pijn' doen dat het toch van hem verwacht wordt, maar daar gaan we ook niet van zeggen dat we daar maar gewoon respect voor moeten hebben. Als iemand Petra de Sutter consequent met 'meneer' blijft aanspreken, omdat hij vindt dat De Sutter een aansteller is met psychische problemen, of om welke reden dan ook, is dat juist hetzelfde. Daar hoef ik helemaal geen respect voor te hebben.
 
Laatst bewerkt:
Wanneer het op dat gendergedoe aankomt, vind ik de vergelijking met bepaalde psychoses pertinenter, ondanks dat men het omwille van politieke druk uit de DSM gehaald heeft. En de beste vergelijking misschien wél de lobotomie: een procedure waar ooit de Nobelprijs voor geneeskunde naartoe ging! Ik hoop dat men ooit hetzelfde denkt van kinderen (!) puberteitsblokkers te geven, hun hele hormoonhuishouding overhoop te gooien, met levenslange schade tot gevolg, en ja... zelfs voor volwassenen (toch zeker in landen met een genationaliseerd gezondheidszorg) dure/functievernietigende hormoontherapieën en chirurgische ingrepen te vergoeden, ronduit immoreel denk ik dan, maar goed dat is een discussie voor een andere thread eigenlijk...
Fyi: bv voor operaties is de tussenkomst van het ziekenfonds relatief beperkt. Dat betaalt één preoperatief, één postoperatief en hetgeen er in de operatiezaal plaats vindt. Alle nazorg is zelf te bekostigen. Voor een "simpele" geslachtsoperatie en borstvergroting moet rekenen voor een oplog van minsten 7.5k (prijzen die ik ken, zijn van begin dit jaar).

Andere zaken zoals bv. platische chirurgie aan het gezicht of logopedie voor stemtraining zijn op eigen kost. Gesprekken met een psycholoog weet ik niet meer zo van buiten maar da's deels gecoverd dacht ik (recht op een aantal sessies).

Qua medicijnen valt het ook nog wel mee. Daar komt het ziekenfonds zo'n 15 euro tussen per doos van 10 dosissen. Da's 1.5 euro per dag.
Hormonen zijn afhankelijk van welke je juist neemt maar dat lag in dezelfde grootteorde afaik.

Bron: een vriendin in transitie.
Die haar transitie zal op twee jaar tijd ruwgeschat tussen de 25k en 40k kosten. Afhankelijk van wat ze nog gaat bij doen qua plastische chirurgie. In dat bedrag zitten dus operaties en consultaties, geen medicatie.
 
Als we moeten respect hebben voor elke mening waar iedereen wat bladzijdes over schrijft zijn we ver van huis lijkt me. Verder komen al jouw posts de voorbije weken meestal neer op "dit is mijn standpunt en ik wil er niet over discussiëren, respecteer mij!" Ik vind dat nogal gemakkelijk, zeker als je in elke thread blijft reageren komt er nu eenmaal een discussie op een discussieforum zeker.
Tuurlijk komt er discussie.
En jouw standpunt is dat jij wil dat ik iemand anders respecteer. Ik vraag gewoon net hetzelfde terug.

Ik accepteer dat mensen dat denken hoor, het lijkt me gewoon niet erg sociaal.

Het lijkt me ook niet sociaal om het gebruik van woorden in deze op te leggen.


Ik zie daar (IMO) hetzelfde mechanisme als mensen die vasthouden aan één bepaalde politieke partij of een religieuze interpretatie, omdat ze dat linken aan hun persoonlijkheid. En dat is star. Dat jij dat liever niet hoort en "de andere" star vindt, mja eerlijk, is zoiets een argument tegenwoordig?

Ik zie dat helemaal anders. Ik vind net de genderideologie die toer opgaat.

Allez serieus, "respecteer dat ik anderen niet wil respecteren", "

Nee, opnieuw. Respecteer dat ik een andere visie heb.
En nogmaals: ik vind het onrespectvol anderen woorden gaan op te leggen en hen verwijten onrespectvol te zijn wanneer ze dat niet doen.
Ondanks bladzijdes van toelichting van hun standpunt.

ik hou vast aan een dogma maar ben niet star, jij bent star om dat niet ok te vinden". Sorry hoor, maar daar zit toch geen enkele samenhang of logica in? Ik ben precies aan het discussiëren met een of andere partijzeloot of relgieuze fundamentalist. Nu goed, het is niet of jij kan die standpunten nog uitdiepen volgens mij, en ik heb ook wel wat anders te doen.

Akkoord met het laatste. Jammer dat het in vet gedrukte er bij staat.
 
En nu een antwoord zonder te wijzen naar de ander? Dat gaat niet, want dan zie je zelf toch dat je gewoon hetzelfde doet als de extreemste tegen wie je reageert.

Edit: lees mijn post nog eens, ik had het niet over narcisme om ‘woorden te gebruiken die ik wil’ (wat jij dus ook doet), maar jij zelf. Net als het wederzijds respect, dat kwam ook van jou.

Ik heb mijn standpunt al voldoende toegelicht hoor zonder te wijzen naar een ander.
Ik gebruik geen woorden die fundamenteel tegen mijn identiteit ingaan. De rest kan je op de voorbije pagina's terug lezen.
Verder ga ik dat standpunt ook echt niet wijzigen, hoor.
 
Akkoord met het laatste. Jammer dat het in vet gedrukte er bij staat.
Ja, het zou mij kwetsen en tegen de kern van mijn persoonlijkheid ingaan om dat niet te vermelden. Beetje wederzijds begrip voor elkaar (ook mijn mening en die van velen anderen met me) en we komen wat verder als we verdraagzaam willen zijn.
 
Ja, het zou mij kwetsen en tegen de kern van mijn persoonlijkheid ingaan om dat niet te vermelden. Beetje wederzijds begrip voor elkaar (ook mijn mening en die van velen anderen met me) en we komen wat verder als we verdraagzaam willen zijn.

Jammer, ik denk dat ik toch geprobeerd heb om mijn standpunt vriendelijk, respectvol en uitgebreid toe te lichten.
Mocht dat niet zo zijn, mag je mij daar altijd op wijzen.

Dit soort reactie verziekt het wat en zoals ik zei getuigt net dat soort houding van een bepaalde starheid.
 
Ik heb mijn standpunt al voldoende toegelicht hoor zonder te wijzen naar een ander.
Ik gebruik geen woorden die fundamenteel tegen mijn identiteit ingaan. De rest kan je op de voorbije pagina's terug lezen.
Verder ga ik dat standpunt ook echt niet wijzigen, hoor.
Maar niet over dat zogenaamde wederzijdse respect, want dat zie ik daarin niet terug. Ik vind er eerder wederzijdse respectloosheid in terug.

Ik probeer je ook niet te overtuigen, hoor. Maar ik reageer wel op wat je schrijft. Je gaat ook nogal snel voorbij aan het hele psychologische proces inclusief behandeling en jarenlange worsteling van de afwijkende genderidentiteit en stelt die gelijk aan jouw politieke redenen. Dat zou ik niet doen en voor mij klinkt dat hetzelfde als de gehandicaptenparkeerplaats wel willen, omdat je ‘ook graag dicht bij de deur staat’ en misschien zelfs wat moe bent van het wandelen.
 
Jammer, ik denk dat ik toch geprobeerd heb om mijn standpunt vriendelijk, respectvol en uitgebreid toe te lichten.
Mocht dat niet zo zijn, mag je mij daar altijd op wijzen.

Dit soort reactie verziekt het wat en zoals ik zei getuigt net dat soort houding van een bepaalde starheid.
Ik heb je eigen post geciteerd (waar het ging over enkel man/vrouw aanvaarden). Het ontgaat me echt hoe je dan zo kan reageren maar wanneer je hetzelfde wil toepassen op een hele groep mensen het wel ok is en eigenlijk moet gerespecteerd worden.

Starheid, jezus christus.

Net zoals ik het verbazingwekkend vind dat mensen denken dat ze noch man noch vrouw zijn, dat vind ik ook behoorlijk fanatiek.
Beetje wederzijds begrip voor elkaar (ook mijn mening en die van velen anderen met me) en we komen wat verder als we verdraagzaam willen zijn.

Ik versta ook de quasi obsessie niet om anderen het gebruik van woorden en de daarbij horende ideologie op te leggen, eerlijk gezegd. En dat allemaal onder de noemers respect en verdraagzaamheid.
Ik vind dat nogal redelijk ironisch.
Ik vind dit ook allemaal nogal redelijk ironisch.
 
Maar jouw ‘wederzijds respect’ bestaat er gewoon uit om mensen te mogen blijven pijn doen ook al hebben ze gevraagd om het niet te doen. Dat is geen wederzijds respect, dat is jouw wil doorduwen omdat we (in jouw woorden) jou moeten verwennen om tegemoet te komen aan jouw narcisme en jouw politiek. En antwoord nu eens zonder te wijzen naar de ander? Want je doet wat je aanklaagt.

Maar dat "pijn" doen, vind je dat nu zelf niet overdreven?

Ik kan me toch echt moeilijk inbeelden dat bij iemand die echt worstelt met genderdysforie de manier waarop hij/zij wordt aangesproken echt zo verschrikkelijk hard kwetst. Er lijken mij dan toch echt wel andere zaken daarin die meer aandacht verdienen en belangrijker zullen zijn dan dat. Voor mij zijn degenen die daar dan echt zo een groot probleem van maken dan ook eerder heel erg egocentrisch en narcistisch ingesteld en eigenen ze zichzelf meer aandacht en belang toe dan nodig is, omdat ze per sé een eigen voornaamwoord willen. En dan heb ik het voor de goede orde niet over pakweg Petra De Sutter ostentatief aan te spreken als hij, laatst staan bij haar deadname.
 
Oei, jongens. Voor jullie mensen dergelijke vergelijkingen gaan opdringen, toch even vragen: vinden jullie het ok wat die man doet?
Zeker niet, ik heb het zelfs in de post gezet.

Want: een hand geven is bij ons een ingeburgerd gebruik binnen onze maatschappij, een teken van respect en een normale door de hele maatschappij aanvaardde begroeting.
Dat is toch niet het geval in alle gemeenschappen in onze maatschappij. En wanneer twee mensen uit verschillende gemeenschappen met elkaar in contact komen, dan kom je soms in botsende situaties terecht. Dan vind ik het toch belangrijk om een beetje ideologische flexibiliteit te tonen om de andere persoon niet te kwetsen, wat ik ook mag vinden van hun ideeën.

Mijn moeder is diepgelovig en zegt vaak te bidden voor mij. Dan zeg ik ook bedankt in plaats van mijn eigen ideologie kenbaar te maken.

Want: een hand geven is bij ons een ingeburgerd gebruik binnen onze maatschappij, een teken van respect en een normale door de hele maatschappij aanvaardde begroeting.
Net zoals het gebruik van de persoonlijke voornaamwoorden hij en zij in onze maatschappij algemeen aanvaard is om mensen te bespreken of aan te spreken van een welbepaald geslacht.
Dat verzacht de feiten. Iemand geen hand geven is een duidelijk statement terwijl het verkeerde voornaamwoord gebruiken onschuldiger is omdat het net zo goed vergetelheid kan zijn. Maar doelbewust het verkeerde voornaamwoord blijven gebruiken omwille van je eigen gedachtegoed valt daar natuurlijk niet onder en vind ik beledigend gedrag.
 
Net zoals ik het verbazingwekkend vind dat mensen denken dat ze noch man noch vrouw zijn, dat vind ik ook behoorlijk fanatiek.
Ik vond dat ook verbazingwekkend. Dus heb ik eens een de wetenschap erop nagelezen, gezien dat het effectief best vaak voorkomt, en dat bestaande normen over gender vaak voor depressies zorgen bij dergelijke mensen. Dus sindsdien denk ik 'a ja, misschien moeten we die mensen als zo normaal mogelijk behandelen'. Voila, klaar.

Sindsdien word ik bijna nooit mentaal geconfronteerd met genderfluiditeit. Omdat ik in mijn hoofd afstand genomen heb dat het een issue is. De enige keren dat ik geforceerd wordt om er over na te denken is door mannetjes op het internet die het allemaal niet zo ok vinden.
 
Laatst bewerkt:
Maar dat "pijn" doen, vind je dat nu zelf niet overdreven?

Ik kan me toch echt moeilijk inbeelden dat bij iemand die echt worstelt met genderdysforie de manier waarop hij/zij wordt aangesproken echt zo verschrikkelijk hard kwetst. Er lijken mij dan toch echt wel andere zaken daarin die meer aandacht verdienen en belangrijker zullen zijn dan dat. Voor mij zijn degenen die daar dan echt zo een groot probleem van maken dan ook eerder heel erg egocentrisch en narcistisch ingesteld en eigenen ze zichzelf meer aandacht en belang toe dan nodig is, omdat ze per sé een eigen voornaamwoord willen. En dan heb ik het voor de goede orde niet over pakweg Petra De Sutter ostentatief aan te spreken als hij, laatst staan bij haar deadname.
Vind je het dan ook niet wat overdreven dat hier respect wordt gevraagd voor mensen bij wie het pijn doet om zo'n mensen anders aan te spreken? En, opnieuw IMO hé, is het dan misschien veiliger dat gewoon op te lossen door de aanspreking aan te passen, dan door zelf proberen de afweging te maken of dat die mensen wel hard kwetst en ze misschien niet gewoon narcisten zijn?

Ik denk toch wel dat bij elk van die zaken dat allemaal "organischer" en met minder miserie gaat wanneer het niet over het zwaar gepolitiseerd genderdebat gaat.
 
Nee. Een hand geven aan een vrouw is een teken van respect. Iemand beleefd aanspreken met de term waarvan hij/zij/hen aangeeft te verkiezen is ook een teken van respect.

Als je dan respect wil voor je eigen overtuiging om een m/v/x niet "correct" (let op de aanhalingstekens) aan te spreken, moet je ook respect hebben voor het feit dat die man geen hand wil geven.

Goed voorbeeld dus imo.

Al valt er wel te argumenteren dat die man die geen handen wil schudden vrouwen niet gelijk behandelt en dan zit je met gelijkheid tussen man en vrouw. Terwijl achter het weigeren van het gewenste voornaamwoord te gebruiken misschien wat onschuldiger van aard is.

Zeker niet, ik heb het zelfs in de post gezet.


Dat is toch niet het geval in alle gemeenschappen in onze maatschappij. En wanneer twee mensen uit verschillende gemeenschappen met elkaar in contact komen, dan kom je soms in botsende situaties terecht. Dan vind ik het toch belangrijk om een beetje ideologische flexibiliteit te tonen om de andere persoon niet te kwetsen, wat ik ook mag vinden van hun ideeën.

Mijn moeder is diepgelovig en zegt vaak te bidden voor mij. Dan zeg ik ook bedankt in plaats van mijn eigen ideologie kenbaar te maken.


Dat verzacht de feiten. Iemand geen hand geven is een duidelijk statement terwijl het verkeerde voornaamwoord gebruiken onschuldiger is omdat het net zo goed vergetelheid kan zijn. Maar doelbewust het verkeerde voornaamwoord blijven gebruiken omwille van je eigen gedachtegoed valt daar natuurlijk niet onder en vind ik beledigend gedrag.

Mij gaat het eerder om het feit dat het geen hand willen geven de uitzondering en afwijkend gedrag is, net zoals het vragen van een eigen persoonlijk voornaamwoord. Als daar dan op beide commentaar op komt vanuit de maatschappij, is dat niet onlogisch imo.

Ik vind het gebruiken van de gekende voornaamwoorden op basis van uiterlijke kenmerken, zoals het ook algemeen aanvaard is in onze maatschappij, voldoende respectvol. Ik vind echt niet dat we zoiets op dezelfde lijn kunnen plaatsen als het weigeren van een hand bij een vrouw.

Nogmaals, ik vind dat het weinig met respect of bewust willen kwetsen of dergelijke te maken heeft. Het gaat mij meer om praktische bezwaren in een veel te individualistisch, egocentrisch en narcistisch wordende maatschappij.
 
Hoezo over the top? Velen opperden hier zelfs dat bosneger niet eens een scheldwoord is maar perfect normaal taalgebruik. Zelfs mensen die niets moeten hebben van LGBTQ beseffen dat ze zelf niet graag verkeerd gegenderd worden en dat dit kwetsend is.

Eerlijk blijven hè. Dat ging erover dat bosneger als verspreking van Bosniak en in die context gebruikt, dus ook naar niemand persoonlijk gericht, geen scheldwoord is. Dat Carmel Waterslaegers perfect normaal taalgebruik hanteert heeft niemand ooit gezegd.
En daarna ging het erover dat het een ander woord voor Marron was. Denk niet dat iemand destijds beweerde dat het geen scheldwoord was als je een wildvreemde zo zou aanspreken.
 
Maar dat "pijn" doen, vind je dat nu zelf niet overdreven?

Da's relatief natuurlijk he. Ge moet er iets naast zetten om het mee te kunnen vergelijken, pakweg de "pijn" die sommigen hier klaarblijkelijk ervaren wanneer hen gevraagd wordt om een bepaalde pronoun te gebruiken.

Dan hebt ge langs één kant een pijn van iemand die zich waarschijnlijk geruime tijd niet goed voelt/heeft gevoeld in zijn/haar lichaam, een heel psychologisch proces achter de rug heeft (of er nog middenin zit), dat allemaal in een wereld die - let's face it - daar niet altijd super happig op is, die moet opboksen tegen maatschappelijke/familiale verwachtingen, die de moed heeft gehad om zijn/haar wensen kenbaar te maken naar de buitenwereld en die dan vervolgens geconfronteerd wordt met iemand die er doelbewust voor kiest om uw wensen te negeren en/of het bestaan van uw problemen ontkennen.

Langs de andere kant hebt ge dan iemand die waarschijnlijk ook wel een bepaalde mate van "pijn" voelt omdat het wereldbeeld waarmee ze zijn opgegroeid is aan het evolueren, en dat ze voelen dat de maatschappij ook aan hen vraagt om mee te evolueren, terwijl ze daar geen zin in hebben. Meestal is dat omdat ze er het nut niet van inzien, omdat de problematiek geen betrekking op hen heeft.

Daarop zeg ik: hoe ge u voelt in uw lichaam is geen keuze. Op wie ge verliefd wordt is geen keuze. Hoe ge omgaat met uw medemens is dat wel. Het is volstrekt logisch dat ge u er niet al te veel bij kunt inbeelden, want gij zijt tenslotte (hoogstwaarschijnlijk) iemand die nooit met de problematiek te kampen heeft gehad. Probeer gewoon empathisch te zijn.

Ik denk dat veel 'conservatieven' vooral schrik hebben dat hen iets afgenomen wordt, terwijl dat niet zo is. Het wordt allemaal iets ingewikkelder, dat wel, maar ik denk niet dat er veel hier zijn die al effectief in een situatie zijn geweest waarbij hen gevraagd werd om een afwijkende pronoun te gebruiken, dus het is niet dat uw wereld op dit moment echt ondersteboven wordt gezet. Ik denk/hoop dat jullie in de realiteit wel gewoon het voornaamwoord zullen gebruiken dat de persoon in kwestie graag wilt horen, omdat ik denk/hoop dat jullie in de realiteit ook zullen vermijden van mensen opzettelijk te schofferen, omdat ge op dat moment een persoon van vlees en bloed voor uw neus hebt staan die gewoon een beetje anders is dan u, maar voor de rest ook met goede bedoelingen is opgestaan, net zoals gij zelf ook.
 
Terug
Bovenaan