Gevoelens in tijden van Corona (ofte de Corona connectie thread)

Killjoy

Redactiechef
Goed, melige titel. Dat weet ik, maar ik krijg ergens het gevoel dat er misschien nood kan zijn aan een thread als dit. Ja hoor, het is wederom een thread rond Corona op een stuk van het forum waar al zo druk gepalaverd wordt over Corona.

Alleen gaat deze thread niet over Corona, niet echt. We hebben de thread rond de maatregelen waar mensen als JPV zo sterk hun ding doen en waar druk over de maatregelen in discussie gegaan kan worden. Die thread gaat over het nieuws, een andere over de ziekte en nog een andere over de vaccinaties.

Deze thread gaat over het menselijke dat er rond hangt. Het "o mijn fucking god, ik trek die boel niet meer" gevoel. Deze thread gaat over omgaan met eenzaamheid, de verveling van technisch werkloos thuis zitten, het verliezen van een grootouder, het zat zijn om niet meer zat van café te kunnen komen in het weekend, het gaat kortom om dingen missen en hoe daar mee om te gaan.

Daarom dus deze thread. Het is een plek waar je even je frustraties kunt tot uiting brengen als je daar nood aan hebt, kunt laten weten als je nood hebt aan of open staat voor een gesprek, een (zoom)call of een potje online multiplayer. Mensen die graag even buiten komen, maar niet meteen iemand hebben, kunnen eventueel afspreken om eens te gaan wandelen ( uiteraard met het in acht nemen van maatregels)

Ook wanneer de maatregelen binnenkort eindelijk versoepelt worden kan er in deze thread een vuist gemaakt worden tegen eenzaamheid. Heb je iemand nodig om naar een optreden te gaan, of hebben enkele Beyonders zin om deze zomer een gezellig terras semi onveilig te maken met een drinkmeet? Dit is een thread waar dat soort ideetjes kunnen afgevuurd worden.

Daarom, sta jij open voor eventueel een gesprek, wandeling met de hond, potje gamen,bioscoopje of optreden van Niels Destadsbader of whatever, of heb je daar zelf nood aan? Deze thread is een fijne, veilige judgmentfree plek waar je dat kunt uiten en eventueel gelijkgezinden vinden. Als je gewoon even je hart wil luchten of je frustratie van je af schrijven, ook dan is dit een plek waar je dat kan doen.

Of je nu voor of tegen de maatregelen bent, voor of tegen vaccins, Corona is een kutsituatie voor iedereen en we moeten er allemaal op onze eigen manier door, maar dat betekent niet dat we de eenzaamheid en donkere gedachten die gepaard gaan met deze crisis niet voluit in de smoel kunnen meppen en er elkaar door helpen.

Uiteraard zijn ook alle ideeën en suggesties welkom. Remember..positieve vibes en safe space, jongens en meisjes.
 
Laatst bewerkt:
Ik bijt in elk geval de spits af met te zeggen dat ik van de regio Waregem/Kortrijk ben. 37 year old, in de horeca, met een vriendin en plusdochter. Voorlopig mag ik zo lang ik niet gevaccineerd ben nog niet echt buiten spelen ( omdat Covid mij zwaar kan nekken als het mij krijgt), maar sta wel open voor korte wandelingen in de open lucht.

Deze zomer, als ik gevacced en veilig ben en de horeca weer open mag ben ik sowieso locked and loaded om het avondleven in Kortrijk in te duiken en de wijde wereld te verkennen en plan ik een paar maand nauwelijks thuis te zijn. Dus naar gelang mijn werkschema en mijn vriendin het toelaat beschikbaar voor drinkmeets, optredens, musea en bioscoopbezoeken en what not.
 
Op zich veranderde Covid-19 mijn situatie niet thuis bij me. Ben het gewoon om alleen te zijn, gans m'n leven al, wat soms resulteert in ongemakkelijke situaties met de medemens :biglaugh:, maar daar trek ik mezelf al enige tijd niets meer van aan.
Wat er wel op mijn lever ligt is dat mijn moeder - waarmee ik een redelijk goede relatie mee heb - nog nooit is langsgekomen bij me thuis (drie jaar) en ze in 2020 wel op stap ging met andere gezinnen en haar dochter uitnodigde, samen met andere familieleden op BBQ bij haar thuis. Alles moet steeds van haar man komen om me eens uit te nodigen of dergelijke, waarop ik twee keer heb gezondigd afgelopen jaar door akkoord te gaan en even te gaan eten bij hun. Binnenkort - na de zomer - zal ik wel eens alles rustig op tafel gooien en afhankelijk van haar reactie, zal ik daar mijn conclusie uit trekken.

Tweede punt zijn de winkels in stad Antwerpen, waar ik wel eens graag naar toe ga, om LP's of boeken te kopen, maar dat riskeer ik simpelweg niet, met al dat volgzaam volk, dat zaken niet kan uitstellen naar het einde van dit jaar. In de winter zag je zeer weinig mensen in de straten, maar met deze temperaturen... Zegt genoeg over de 'je m'en fou'-instelling.

Autofile in post-zomer 2020: 😡. Jan en alleman dat samenhokt. Als je kinderen hebt, begrijp ik dat nog wel. Thuiszittende jonge kinderen is geen goed huwelijk.

Idem op het werk. Ik pas me aan, maar als je merkt dat er niet echt begrip is voor bepaalde handelingen, die ik uitvoer tegenover botvierende medemensen en ik me weerom moet aanpassen (met risico voor eigen gezondheid), dan steekt zoiets wel. Ik zou kunnen vertrekken, maar 't ding is dat ik het zo graag doe daar. Mijn relatie met dat soort mensen was voor Covid-19 opperbest, maar mijn werkgever op die werkplek vindt het niet oké.

Gelukkig kan ik relatief veel verdragen zonder dit fysiek / verbaal te uiten in situaties waarin anderen zich niet te baas kunnen jegens mezelf of anderen, in tegenstelling tot anderen die afhankelijk van hun sociale status in de maatschappij mogelijk in de wind worden gelaten (en beboet worden).
 
Terug
Bovenaan