Grensoverschrijdend gedrag Plopsaland

Eerlijk gezegd heb ik nog maar weinig positieve reviews gelezen op Glassdoor.

Ook daar geldt dat mensen sneller een account zullen maken om te klagen dan om aan te prijzen.
Maar reviews van een jaar en ouder die hetzelfde aanhalen als wat nu boven water komt doet het zaakje wel stinken.

Dat valt moeilijk onder de mat te borstelen als natrappen van één ex-werknemer.
 
Pesterijen en scheldpartijen.

Probeer maar eens te bewijzen.

“Hij gooide papieren naar mij en zei dat ik niks waard was”, hoor ik hier net op het vtm-nieuws.

Zal elders ook nog wel gebeuren zeker?

Denk ook niet dat er veel van gaat komen. Tenzij er straks heel wat mensen thuis zitten met mentale problemen ofzo.
Het voorbeeld van op VTM was ook niet zo sterk.
Roepen is onaangenaam en hoort niet in een bedrijf maar is imo geen mentale terreur ofzo.
Als er als volwassenen iemand tegen u roept moet je je conclusies trekken. Of je trekt het je niet aan of je bolt het af.
 
Lijkt het inderdaad op:





“Die mensen zijn verplicht om foto’s te sturen naar Steve. Maar soms sluiten ze een akkoord, om hem alleen de minst compromitterende beelden toe te sturen. Van de minst vuile tafels bijvoorbeeld. Op voorwaarde dat de ander dat ook doet.”

Zegt ook wel wat over dat volk, sorry.

Dus uw werk niet doen, verbaasd zijn dat er dan controle komt en als oplossing ipv te werken, het op een onderling akkoordje gooien om alleen de minst vuile tafels te tonen.
En ondertussen andere collega’s onder druk zetten eraan mee te doen.

Elk verhaal heeft twee kanten.
 
“Die mensen zijn verplicht om foto’s te sturen naar Steve. Maar soms sluiten ze een akkoord, om hem alleen de minst compromitterende beelden toe te sturen. Van de minst vuile tafels bijvoorbeeld. Op voorwaarde dat de ander dat ook doet.”

Zegt ook wel wat over dat volk, sorry.

Dus uw werk niet doen, verbaasd zijn dat er dan controle komt en als oplossing ipv te werken, het op een onderling akkoordje gooien om alleen de minst vuile tafels te tonen.
En ondertussen andere collega’s onder druk zetten eraan mee te doen.

Elk verhaal heeft twee kanten.
"Uw werk niet doen". Je bedoelt dat bij een enorme drukte je personeel dat je niet 7/7 en 11 uur per dag (de werkuren in de zomer) niet alle tafels opgeruimd krijgt en dat je "punten" scoort als je van de tegenstander, al dan niet 5 seconden nadat een familie met 10 kinderen een tafel verlaat, een foto trekt?

Elk verhaal heeft twee kanten, maar elke kant kan nog altijd bezoedeld worden door één persoon.
 
Ik ken nog zo een bedrijf met dergelijke cultuur. Een bedrijf gelegen in een gemeente vlak bij Brugge. Hoe ging het daar:

*2brulapen als zaakvoerders, die plots konden uitvliegen, van stilte naar een brullende leeuw.

* Bv iemand ging om 17u nr huis: zaakvoerder begint te burrelen dat het geen hier geenclub med is. Dame volledig in tranen.

* Ergens een fout op werf, die werfleider ( een beer van een vent) wordt publiek voor schut gezet in de bureau tot tranen toe.

* Op vrijdag bier voor de volgers, op 1u tijd 7 pinten uitkegelen, de volgers gaan naar huis met een gevoel dat ze een goede baas hebben



Doorgaans heeft brullen op 99% van de mensen een mentale weerslag, zeker in publieke situaties, of situaties wanneer er anderen bij zijn. Bovendien wekt dit soms ook leedvermaak op bij de andere mensen, waardoor je een dubbel psychologisch effect hebt. Het is natuurlijk moeilijk te controleren, bovendien kan je het moeilijk bewijzen.

Zelf kan ik hier ook niet met omgaan, ik klap ook toe in dergelijke situaties, tenzij ik mezelf vooraf kan opladen en weerwoord klaar heb zitten in mijn achterhoofd. Het merendeel van de mensen is zeer gevoelig aan wat anderen tegen hen zeggen en op welke manier dat gebeurt. Het merendeel van de mensen heeft geen weerwoord klaar, of het komt er op dat moment niet uit.
 
Laatst bewerkt:
Uit de standaard:

Die groep zou maandag in een paginagrote advertentie in Het Laatste Nieuws haar steun voor de belaagde bedrijfsleider geuit hebben. Volgens de tarievenkaart van uitgever DPG kost zo’n pagina 56.000 euro. ‘Dat is een initiatief van het personeel en is ook door hen betaald, niet door Plopsa’, verzekert Sofie Loy, woordvoerder van Plopsa. Dat personeel had in het park ook een groot professioneel spandoek met steun aan Van den Kerkhof opgehangen. ‘Dat is wel vreemd’, zegt Poppe van het ACV. ‘Zo’n spandoek laten wij als vakbond ook soms maken door een gespecialiseerd bedrijf. Maar zij maken dat niet op een halve dag, zeker niet op een zaterdag.’
 
Uit de standaard:
Ik kan mij niet inbeelden dat ik mijn baas zo graag zie dat ik een paar honderd euro uit mijn eigen zak ga betalen (afgaande op het aantal genoemde steunbetuigers) om mijn baas te gaan verdedigen. Ben wel benieuwd naar wat het onderzoek gaat aangeven, want dit is toch wel allemaal heel verdacht.
 
Ik ken persoonlijk 5 mensen los van elkaar die nog in Plopsaland De panne gewerkt hebben. Gaande van vakantiejob tot redelijk hoge manager functie. 4 van de 5 binnen de 4 maanden terug vertrokken door pestgedrag of te hoge eisen van de job en hatelijke collega's/oversten. Als vakantiejob moet je blijkbaar uitchecken als je wil gaan plassen in sommige restaurants (hangt veel af van welke manager je hebt per dienst).
1 persoon zit er al 2 jaar maar als je dan hoort aan welke voorwaarden versta je gewoon niet dat je dit volhoudt.
En dit gaat niet over enkel het laatste jaar maar jaren.
 
“Als er ‘manager’ of ‘directeur’ op je naamkaartje staat, moet je tegen een ministootje kunnen”

Ben ik nu overgevoelig aan details in communicatie of is dit bewust de feiten, voordat ze bekend raken, minimaliseren om zo het grote publiek zo een beetje psychologisch proberen te manipuleren?

Ik krijg het in ieder geval op m'n seskes van die mens zijn communiqués. Direct in de verdediging, en zever over "veiligheid primeert". Het gaat helemaal niet over veiligheid, noch over jou, pipo.
Goede communicatie is moeilijk, maar ik zou toch denken dat mensen die CEO school gevolgd hebben daar iets beter zouden mee kunnen omgaan. Hun job bestaat letterlijk uit PR; naar hun aandeelhouders, naar hun werknemers, naar hun klanten en naar hun raad van bestuur.
 
“Die mensen zijn verplicht om foto’s te sturen naar Steve. Maar soms sluiten ze een akkoord, om hem alleen de minst compromitterende beelden toe te sturen. Van de minst vuile tafels bijvoorbeeld. Op voorwaarde dat de ander dat ook doet.”

Zegt ook wel wat over dat volk, sorry.

Dus uw werk niet doen, verbaasd zijn dat er dan controle komt en als oplossing ipv te werken, het op een onderling akkoordje gooien om alleen de minst vuile tafels te tonen.
En ondertussen andere collega’s onder druk zetten eraan mee te doen.

Elk verhaal heeft twee kanten.
Je pikt er één dingetje uit, minimaliseert dat, vergeet dat dan en pikt er weer het volgende uit om te minimaliseren. En dan ga je doen alsof elk verhaal twee kanten heeft, en jij het objectieve beeld geeft?

Als je dit een gezonde bedrijfscultuur vindt, dan zou ik niet graag bij of voor jou werken. Meer is dat ook niet, een ongezonde bedrijfscultuur. Als je dat allemaal op een hoopje gooit, en ziet wat er allemààl voor ongezonde bedrijfscultuur leeft daar, naast waar die manager allemaal mee wegkomt, dan is het gewoon grensoverschrijdend gedrag, toch?

Niemand die vindt dat ze hem ondersteboven moeten ophangen, stropen en het alfabet achterstevoren moeten laten opzeggen. Maar veroordelen voor wat hij misdoet is nu ook weer niet zo raar, toch.
 
Uit de standaard:
Op de vraag of Plopsa de advertentie meefinancierde, bleef de woordvoerder het antwoord schuldig.

Duidelijk. Interessante analyse ook in HBVL:

“Het zou me niet verbazen, moest die brief deel uitmaken van een doordachte mediastrategie”, zegt Robbert Meulemeester van PM, een bedrijf gespecialiseerd in crisiscommunicatie en -management. Volgens hem hebben veel mensen – terecht – twijfels bij de authenticiteit van de open brief. “Maar dan nog: je moet de mensen zover krijgen om mee te tekenen.” Maar zelfs als de brief authentiek zou zijn, dan nog deed die volgens Ralf Caers, professor personeelsbeleid aan de KU Leuven, meer kwaad dan goed. “Wie zich identificeert met een bedrijf en daar nare dingen over leest of hoort, die ervaart oprechte pijn. Dat die dan wil reageren, is niet onlogisch. Maar het probleem is dat zo’n brief mogelijke slachtoffers eigenlijk weer in de kast duwt. De ondertekenaars bedoelen het mogelijk wel goed, maar zo’n reactie getuigt niet van empathie met meer dan vijftig mensen die zich slachtoffer voelen van de bedrijfscultuur in Plopsa. De reactie van de CEO en deze brief zet hun ervaring weg als onwaar, zever, leugens.”

Het was – ondanks de eerste vakantiedag – relatief rustig in Plopsaland De Panne, maar niet ongewoon kalm, aldus enkele werknemers die we spraken. Of het onfraaie beeld geschetst in de media er voor iets tussenzit? Die vraag leidde meermaals tot zenuwachtigheid. “Daar wil ik het liever niet over hebben”, zegt een personeelslid dat een eetkraampje bemant. Of ze die open brief mee ondertekende? “Daar weet ik niets van.” De vraag maakte haar zichtbaar ongemakkelijk. Nog een tiental andere werknemers die we in het park aangesproken hebben – winkelbediendes, kuispersoneel, diensters… – zeiden niet op de hoogte te zijn van de brief. “De brief is vooral het initiatief van Plopsa Studio, dat zijn de mensen die op de bureaus werken", zegt woordvoerder Sofie Loy. Mogelijk is de open brief minder grass roots dan de ondertekenaars willen laten uitschijnen.
 
Duidelijk. Interessante analyse ook in HBVL:
Dat is ook gewoon heel onvlaams. Wij steken ons het liefst weg en willen onze handen van alles afhouden wat ook maar een beetje richting conflict neigt. Een normale reactie is dat de meeste mensen gewoon niet willen reageren. En zeker geen honderden euro's willen uitgeven.

Moest zoiets in mijn organisatie gebeuren dan wacht ik heel stilletjes en wil ik mij eerst heel goed informeren over wat er mogelijk gebeurd is voor ik zelfs nog maar iets van een positie wil innemen. Mijn reactie is dan toch niet direct naar de krant lopen en krantenruimte kopen voor honderden euro's met mijn medecollega's. Er van uit gaande dat er medecollega's zouden zijn die dat dan ook zouden willen doen.
 
Ik ken persoonlijk 5 mensen los van elkaar die nog in Plopsaland De panne gewerkt hebben. Gaande van vakantiejob tot redelijk hoge manager functie. 4 van de 5 binnen de 4 maanden terug vertrokken door pestgedrag of te hoge eisen van de job en hatelijke collega's/oversten. Als vakantiejob moet je blijkbaar uitchecken als je wil gaan plassen in sommige restaurants (hangt veel af van welke manager je hebt per dienst).
1 persoon zit er al 2 jaar maar als je dan hoort aan welke voorwaarden versta je gewoon niet dat je dit volhoudt.
En dit gaat niet over enkel het laatste jaar maar jaren.

Slechte werkomstandigheden of te hoge eisen zijn niet hetzelfde als 'grensoverschrijdend gedrag'.

Maar uiteraard faciliteert een toxische cultuur wel grensoverschrijdend gedrag. In de zin van een individu (of groepje) dat iets doet dat grensoverschrijdend is, zonder dat er gevolg aan gegeven wordt van hogerop. Als de CEO zelf een tiran is, dan sijpelt die ingesteldheid uiteraard door naar lager management. Kwestie van het slechte voorbeeld te geven.

De definitie van 'grensoverschrijdend' is ook iets dat altijd op komt in dit soort zaken. Zoiets zou eigenlijk op papier moeten staan binnen een organisatie (letterlijk definiëren wat als 'niet OK' wordt beschouwd, en dat regelmatig communiceren), geen idee of dat hier het geval was. Als leidinggevende roepen/schelden op uw personeel is bv. voor mij al grensoverschrijdend, zeker als dat systematisch gebeurt. En een teken van zwak leiderschap natuurlijk.

Maar bon, iedereen is hier uiteraard aan het discussiëren zonder veel achtergrondkennis over deze zaak. Even afwachten dus.
Wat ik wel gek vind, is dat De Tijd dit naar buiten heeft gebracht. Gewoon onverwacht voor die krant :p
 
Het werd grondig tijd dat de sociale inspectie deze stal eens ging onder het vergrootglas nemen.
Er waren toch al genoeg signalen en verhalen die opdoken, vreemd maar toch blij dat er eindelijk eens iets in gang is geschoten.

Pagina kost 56000 en is ondertekend door 150 werknemers. Die zouden dan elk 373 euro op tafel hebben gelegd en dat op een dag geregeld hebben gekregen? Straf.
Zeer ongeloofwaardig. Ik zou daar die factuur eens willen van zien.

Uit ervaring, ja zit zelf in boekhouding, denk ik dat dit een factuurtje wordt op BTW nr van plopsaland, en inboeken onder rekening "publiciteit 613520". En lekker aftrekken van de belastingen...

Al zou het wel hééél straf zijn, met de FOD WASO (en misschien op volgend: sociale inspectie) die op de loer liggen, dat ze die zouden durven zo inboeken.
 
"Dat spandoek lag al weken klaar" stond er 2 dagen geleden in de krant :crazy: Ik ben precies eerder geneigd dat te geloven. Zaakje stinkt alleszins serieus.
Wat mij ook op valt.... Als je die vent (CEO) eens op FB opzoekt...
Is afgestudeerd, en slechts 2 jaar later is hij al CEO van een park als plopsaland? Moet toch wel een hele straffe kerel zijn....
 
De definitie van 'grensoverschrijdend' is ook iets dat altijd op komt in dit soort zaken. Zoiets zou eigenlijk op papier moeten staan binnen een organisatie (letterlijk definiëren wat als 'niet OK' wordt beschouwd, en dat regelmatig communiceren), geen idee of dat hier het geval was. Als leidinggevende roepen/schelden op uw personeel is bv. voor mij al grensoverschrijdend, zeker als dat systematisch gebeurt. En een teken van zwak leiderschap natuurlijk.
Grensoverschrijdend gedragingen lijken mij gewoon feiten te zijn die je wettelijk gezien niet mag doen, maar dan binnen een professionele context waar het vaak moeilijker is om tegen op te treden omwille van uw job/uw goede naam in het professionele veld. Hetzelfde een beetje zoals bij huiselijk geweld, waar het voor mannen en vrouwen moeilijker is om hieruit weg te geraken omdat ze bij het indienen van klachten vaak veel dreigen te verliezen. Maar evengoed is wat er bij huiselijk geweld plaatsvindt (verbaal en fysiek geweld, verkrachting,...) strafbaar op andere momenten en in andere contexten)

Je mag mensen niet beginnen pesten of vernederen. Dat valt onder belaging/laster en eerroof en mogelijks nog wat andere wetgeving.

Ik vind het in elk geval zeer jammer dat we blijkbaar kranten nodig hebben, alvorens er opgetreden wordt tegen zo een zaken. Ik ken ook zo nog wat smeulende zaakjes van andere mensen in andere bedrijven/organisaties en verbaas mij erover dat die zo lang toegedekt kunnen blijven.
 
Laatst bewerkt:
Wat mij ook op valt.... Als je die vent (CEO) eens op FB opzoekt...
Is afgestudeerd, en slechts 2 jaar later is hij al CEO van een park als plopsaland? Moet toch wel een hele straffe kerel zijn....
Op een periode van anderhalf jaar na, toen hij als kersvers licentiaat Handelswetenschappen als auditor aan de slag was bij consultingbedrijf Arthur Andersen, werkt Steve Van den Kerkhof al zijn hele carrière voor Plopsa, de pretparkdivisie van Studio 100. In 2000 werd de geboren Turnhoutenaar er financieel directeur, twee jaar later werd hij CEO.
 
Slechte werkomstandigheden of te hoge eisen zijn niet hetzelfde als 'grensoverschrijdend gedrag'.

Maar uiteraard faciliteert een toxische cultuur wel grensoverschrijdend gedrag. In de zin van een individu (of groepje) dat iets doet dat grensoverschrijdend is, zonder dat er gevolg aan gegeven wordt van hogerop. Als de CEO zelf een tiran is, dan sijpelt die ingesteldheid uiteraard door naar lager management. Kwestie van het slechte voorbeeld te geven.

De definitie van 'grensoverschrijdend' is ook iets dat altijd op komt in dit soort zaken. Zoiets zou eigenlijk op papier moeten staan binnen een organisatie (letterlijk definiëren wat als 'niet OK' wordt beschouwd, en dat regelmatig communiceren), geen idee of dat hier het geval was. Als leidinggevende roepen/schelden op uw personeel is bv. voor mij al grensoverschrijdend, zeker als dat systematisch gebeurt. En een teken van zwak leiderschap natuurlijk.

Maar bon, iedereen is hier uiteraard aan het discussiëren zonder veel achtergrondkennis over deze zaak. Even afwachten dus.
Wat ik wel gek vind, is dat De Tijd dit naar buiten heeft gebracht. Gewoon onverwacht voor die krant :p

Grensoverschrijdend gedragingen lijken mij gewoon feiten te zijn die je wettelijk gezien niet mag doen, maar dan binnen een professionele context waar het vaak moeilijker is om tegen op te treden omwille van uw job/uw goede naam in het professionele veld. Hetzelfde een beetje zoals bij huiselijk geweld, waar het voor mannen en vrouwen moeilijker is om hieruit weg te geraken omdat ze bij het indienen van klachten vaak veel dreigen te verliezen. Maar evengoed is wat er bij huiselijk geweld plaatsvindt (verbaal en fysiek geweld, verkrachting,...) strafbaar op andere momenten en in andere contexten)

Je mag mensen niet beginnen pesten of vernederen. Dat valt onder belaging/laster en eerroof en mogelijks nog wat andere wetgeving.

Ik vind het in elk geval zeer jammer dat we blijkbaar kranten nodig hebben, alvorens er opgetreden wordt tegen zo een zaken. Ik ken ook zo nog wat smeulende zaakjes van andere mensen in andere bedrijven/organisaties en verbaas mij erover dat die zo lang toegedekt kunnen blijven.

De VUB definieert het als: Onder grensoverschrijdend gedrag vallen alle vormen van ongewenst gedrag die je op de campus, de werkvloer en in de studieomgeving kan tegenkomen. Vaak gaat het over een vorm van verbaal of fysiek geweld, pestgedrag, ongewenste seksuele handelingen, intimidatie, racisme of discriminatie.

Grensoverschrijdend gedrag is geen juridische term, en daar kan van alles onder vallen, gaande van juridische feiten tot gewoon ongewenst gedrag. Slechte werkomstandigheden of te hoge eisen kunnen zeker grensoverschrijdend gedrag zijn. Ik vind ook niet dat zoiets op papier moet staan binnen de organisatie. Alle mogelijke grensoverschrijdende situaties opsommen, en iemand bedenkt nog een andere manier, en dan kun je zeggen "het stond niet op je papier".

Maar je kunt natuurlijk wel systemen hebben om dat grensoverschrijdende gedrag tegen te gaan, zoals een vertrouwenspersoon of een preventieadviseur. En die zijn, dacht ik, verplicht. Dat het hier niet goed heeft gewerkt, is wel duidelijk als de aantijgingen kloppen. Maar dat betekent niet dat het nooit goed werkt. Misbruik zal er altijd zijn, en dan zal dat hopelijk aangekaart worden zoals nu.
 
Terug
Bovenaan