Heb je voldoende financiële buffer?

Heb je volgens Nibud voldoende financiële buffer?

  • Ja

    Stemmen: 160 76,2%
  • Nee

    Stemmen: 50 23,8%

  • Totaal aantal stemmers
    210
dat heeft toch alles te maken met de rentevoeten?

Zelf al heb je 500k buffer, het is in veel gevallen gewoon goedkoper om te lenen (want dat geld kan je dan elders investeren). Autoleningen zijn (waren?) vaak aan een JKP van 0%, dan ben je gewoon een idioot om niet te lenen.

Het probleem is echter dat dit toelaat om boven uw stand te gaan leven. Dus dat je door die aflossing eigenlijk een wagen koopt (of leent) die je niet kan betalen. Bij lump sum... kan je die sum gewoon niet leggen, dus ga je dat niet doen.
Dit. Dat is hier al zo vaak de revue gepasseerd (onlangs nog in een topic over zonnepanelen)...
Maar idd: enkel lenen wat je ook gewoon kan terugbetalen.
 
"allez dat kan toch niet ge moet die kinderen toch iets gunnen".
:laugh: die past zo in het rijtje met uitspraken genre "al die kinderen zien er tegenwoordig zo goed uit", als excuus om honderden euro's uit te geven aan merkkledij die kwa kwaliteit niet beter is dat wat je voor een fractie koopt bij The Sailor zoals een vriendin van ons dat noemt :tongue:

Wat mensen allemaal doen onder het mom "voor de kinderen". Een kind van 10 merkt 0 verschil tussen een strand dat met de auto bereikbaar is of eentje waarvoor je duizenden euro's uitgeeft aan vliegtickets. Het merkt ook 0 verschil tussen een berg in Oostenrijk of eentje in de Rocky Mountains...
 
:laugh: die past zo in het rijtje met uitspraken genre "al die kinderen zien er tegenwoordig zo goed uit", als excuus om honderden euro's uit te geven aan merkkledij die kwa kwaliteit niet beter is dat wat je voor een fractie koopt bij The Sailor zoals een vriendin van ons dat noemt :tongue:

Wat mensen allemaal doen onder het mom "voor de kinderen". Een kind van 10 merkt 0 verschil tussen een strand dat met de auto bereikbaar is of eentje waarvoor je duizenden euro's uitgeeft aan vliegtickets. Het merkt ook 0 verschil tussen een berg in Oostenrijk of eentje in de Rocky Mountains...
Wat vakantie betreft doe je dat niet enkel voor de kinderen, maar ook voor jezelf en je vrouw of man. Dus als je het kan betalen, waarom dan niet op het vliegtuig? Waarom niet naar een Mediterraans strand in plaats van Bredene?

Wat die kledij betreft ... ik ken ook iemand met drie kinderen die ze telkens dezelfde kleren aandoet (6 - 8 - 10 jaar) en dat zijn zelden goedkope kleren. Ieder zijn budget, zeker?
 
:laugh: die past zo in het rijtje met uitspraken genre "al die kinderen zien er tegenwoordig zo goed uit", als excuus om honderden euro's uit te geven aan merkkledij die kwa kwaliteit niet beter is dat wat je voor een fractie koopt bij The Sailor zoals een vriendin van ons dat noemt :tongue:

Wat mensen allemaal doen onder het mom "voor de kinderen". Een kind van 10 merkt 0 verschil tussen een strand dat met de auto bereikbaar is of eentje waarvoor je duizenden euro's uitgeeft aan vliegtickets. Het merkt ook 0 verschil tussen een berg in Oostenrijk of eentje in de Rocky Mountains...
In mijn geval is het nu wel het verschil tussen zich thuis zelf bezig houden en "wat dan ook".
 
Ik weet dat sommigen hier dat op hoongelach onthalen, maar je moet zeker de "groepsdruk" of de reacties uit uw omgeving niet onderschatten in de impact dat dat heeft op hoe mensen zich gedragen.

Nu met kerstmis ook nog, ik was dus in Belgie en die vlucht is betaald met geld van mijn ouders ( omdat ze iets aan mijn zus gaven voor haar trouw en het moet altijd aan iedereen gelijk zijn, dus kreeg de rest dat ook) en ik zei iets in de trend van "chance anders was ik hier niet geweest". --> "Dat kan niet eh, ge moet naar hier komen voor de feestdagen. Dat is een probleem dat ge u zelf hebt aangedaan".

Of "al plannen voor het verlof volgend jaar", waarop ik dan zei dat vakanties niet meer voor mij zullen zijn de komende 10+ jaar. --> "allez dat kan toch niet ge moet die kinderen toch iets gunnen". ( Vorig jaar ook maar 8 dagen verlof gepakt, want verlof is uiteindelijk toch maar een reden om uit te geven)

Ik ben nu relatief koppig en een moeilijke mens, maar ik kan me voorstellen dat bij velen het niet simpel is om te aanvaarden dat het game over is begin de 40. En zich dan in de problemen steken en 10 jaar later volledig onder water zitten.

Uitspraken zoals je hebt dat uzelf aangedaan is ronduit disgusting :)
Fijne familie. (no offence)

Die groepsdruk heb ik dan weer persoonlijk geen last van. In tegendeel. Ik doe het goed en heb zware aversie voor bijvoorbeeld dure merkkledij. 10 paar kousen in de zeeman voor 11 euro. Word ik altijd blij van. :laugh:
Als ik iemand zie lopen met een sweater van balenciaga die 800 euro kost omdat er in zeefdruk de letters BALENCIAGA op zijn gezet kan ik alleen maar lachen en denken ''wat een sucker zeg''. Mensen die daar op kicken compenseren wat mij betreft eerder onderzekerheid en zoeken erkenning. U niet laten vangen aan dat soort groepsdruk gezever.

Dit. Dat is hier al zo vaak de revue gepasseerd (onlangs nog in een topic over zonnepanelen)...
Maar idd: enkel lenen wat je ook gewoon kan terugbetalen.

Hier ben ik het dus ook niet helemaal mee eens. Ja, in theorie is het in bepaalde situaties financieel rendabeler om te lenen, echter gaat iedereen toch altijd maar los over het feit dat je gewoon extra liability toevoegt. Er is niks mis met een aversie te hebben tegen schuldopbouw. Als je het kan zonder te lenen, hoeft het verre van de foute keuze te zijn om er voor te kiezen om net geen extra schuld toe te voegen. Er zijn tal van factoren die ervoor kunnen zorgen dat dit in je gezicht ontploft. Ziekte, zonder werk vallen, het verliezen/kapot maken van de aankoop en aan de lening nog vasthangen, etc...
 
Er is weinig mis met niet enkel een puur functionele uitgave te doen. Het probleem is dat men ook, laat het ons status noemen, wil kopen. An sich, fine, echter steken sommigen zich financieel een strop rond hun nek. Iedereen mag kopen voor status, plezier of gelijk welke reden die niet functioneel is maar je moet het wel kunnen betalen.

Het is altijd maar ‘dalende koopkracht’ maar iedereen wil wel een gsm van 1000 euro, meer dan 1 keer op reis, dit en dat. Grote veralgemening maar daar zie je toch wel een mentaliteitsverschil tegenover 20 jaar geleden. Voor elke persoon die het oprecht niet makkelijk heeft financieel, staan er ongetwijfeld meer naast die het zelf veroorzaakt hebben.
Ik weet niet of het een mentaliteitsverschil is of eerder de manier waarop producten en diensten worden vermarkt. Is het omdat wij meer zaken willen of willen we meer zaken omdat ze door marketing technieken beschikbaar, gewenst, toegankelijk, ... worden gemaakt? Mensen zijn emotionele wezens he.
 
Wat vakantie betreft doe je dat niet enkel voor de kinderen, maar ook voor jezelf en je vrouw of man. Dus als je het kan betalen, waarom dan niet op het vliegtuig? Waarom niet naar een Mediterraans strand in plaats van Bredene?
Sure, als je het kan betalen... by all means. Maar benoem het dan zo en verpak het niet als "ik wil mijn kinderen de wereld laten zien". Als ze 14-15+ worden kan ik daar wel de meerwaarde van inzien maar niet voor een kind in de lagere school.
 
Sure, als je het kan betalen... by all means. Maar benoem het dan zo en verpak het niet als "ik wil mijn kinderen de wereld laten zien". Als ze 14-15+ worden kan ik daar wel de meerwaarde van inzien maar niet voor een kind in de lagere school.
Bwa, ik denk dat een 10-jarige daar al wel veel aan heeft hoor.
 
Laatst bewerkt:
Sure, als je het kan betalen... by all means. Maar benoem het dan zo en verpak het niet als "ik wil mijn kinderen de wereld laten zien". Als ze 14-15+ worden kan ik daar wel de meerwaarde van inzien maar niet voor een kind in de lagere school.

Als je het kan betalen, correct. Dat is de voorwaarde maar met de overige statement ben ik het niet echt eens.
Hoe ouder ze zijn hoe beter uiteraard maar het is nu niet dat een kind van 8 jaar geen geweldige herinneringen of geluk zou ervaren als je er mee op safari zou gaan. Deels akkoord dus met je stelling maar deels voelt dat aan als afgunst. Waarom zou je iemand iets niet gunnen als het kan? Heb dat nooit begrepen dat soort van kritiek.
 
Die groepsdruk heb ik dan weer persoonlijk geen last van. In tegendeel. Ik doe het goed en heb zware aversie voor bijvoorbeeld dure merkkledij. 10 paar kousen in de zeeman voor 11 euro. Word ik altijd blij van. :laugh:

ik spreek mij niet uit over Balenciaga, want daar volg ik jou volledig. Maar een T-shirt van H&M is na 3 keer wassen letterlijk vierkant, die krimpen enkel in de lengte waardoor goedkoop ook echt duurkoop is op termijn.

Ik heb basic t-shirts van Diesel (toen ik daar iets meer om gaf dan nu) van toen ik 22 jaar was, meer dan 15j geleden. Die ik minstens, zonder overdrijven 200 keer gedragen en gewassen heb en die zien er nog exact hetzelfde uit.

Met schoeisel is dat nog veel extremer: ik heb één paar cordovan wingtips van Church, en met wat zorg en eventueel een resole om de 5 jaar kan ik die aan mijn kleinkinderen geven. Dan is €1000 voor een paar schoenen echt niet veel geld meer. Dat geldt natuurlijk enkel voor tijdloze items.

En er bestaan uitzonderingen, voor mij is dat Suitsupply: niet duur (+/- €500 voor de meeste suits) en kwalitatief veel beter dan de andere confectiemerken kuch *boss* kuch. En voor hemden is dat Charles Tyrwhitt, die kosten minder dan €50 en gaan jaren mee. Maar in veel andere gevallen moet je voor kwaliteit ook gewoon een premium betalen en die kan weldegelijk lonen op termijn. En los van kwaliteit is er ook daar een factor comfort en uitstraling. Een cashmere trui is gewoon veel leuker om te dragen dan één in katoen of merino. Elk zijn prioriteiten.
 
Mijn vader had wel een goede richtlijn die hij vaak herhaalde tegen mij: nooit meer geld aan een auto geven dan je op een jaar verdient.
Eigenlijk is dat nog best veel geld, afhankelijk van hoe je het bekijkt. Als tweeverdieners met bv een vrij gewoon loon van netto 2600 per persoon is het gezamenlijk jaarinkomen incl vakantiegeld en eindejaarspremie zo'n 70000 euro.

Als je dan maar één auto nodig hebt...
En zelfs voor twee auto's zou ik dat best veel geld vinden voor dat inkomen, er dan van uitgaande dat er een grotere gezinswagen is en een kleiner tweede autootje. 50K + 20K bv is dan nog altijd best veel.
 
ik spreek mij niet uit over Balenciaga, want daar volg ik jou volledig. Maar een T-shirt van H&M is na 3 keer wassen letterlijk vierkant, die krimpen enkel in de lengte waardoor goedkoop ook echt duurkoop is op termijn.

Ik heb basic t-shirts van Diesel (toen ik daar iets meer om gaf dan nu) van toen ik 22 jaar was, meer dan 15j geleden. Die ik minstens, zonder overdrijven 200 keer gedragen en gewassen heb en die zien er nog exact hetzelfde uit.

Met schoeisel is dat nog veel extremer: ik heb één paar cordovan wingtips van Church, en met wat zorg en eventueel een resole om de 5 jaar kan ik die aan mijn kleinkinderen geven. Dan is €1000 voor een paar schoenen echt niet veel geld meer. Dat geldt natuurlijk enkel voor tijdloze items.

En er bestaan uitzonderingen, voor mij is dat Suitsupply: niet duur (+/- €500 voor de meeste suits) en kwalitatief veel beter dan de andere confectiemerken kuch *boss* kuch. En voor hemden is dat Charles Tyrwhitt, die kosten minder dan €50 en gaan jaren mee. Maar in veel andere gevallen moet je voor kwaliteit ook gewoon een premium betalen en die kan weldegelijk lonen op termijn. En los van kwaliteit is er ook daar een factor comfort en uitstraling. Een cashmere trui is gewoon veel leuker om te dragen dan één in katoen of merino. Elk zijn prioriteiten.
Als je eens uitgebreid wil shoppen heb je met een shoppingbudget van €200 ofwel héél veel kleren ofwel een handvol t-shirts. En dan moet je ook nog voor de kinderen iets kopen. Ik volg je wel: goedkoop is duurkoop en dat geldt voor heel wat zaken die je in huis wil halen. Alleen is het niet evident om een gigantische som neer te leggen voor kwaliteitskledij. Dan is zo'n t-shirt van €5 bij Zeeman wel een gemakkelijke keuze. Ik heb daar witte en zwarte van en die doen het relatief goed, maar ik verwacht niet dat ik daar 15 jaar mee kan rondlopen maar wel een paar jaar voor die pasvorm niet meer goed zit.
 
Als je het kan betalen, correct. Dat is de voorwaarde maar met de overige statement ben ik het niet echt eens.
Hoe ouder ze zijn hoe beter uiteraard maar het is nu niet dat een kind van 8 jaar geen geweldige herinneringen of geluk zou ervaren als je er mee op safari zou gaan. Deels akkoord dus met je stelling maar deels voelt dat aan als afgunst. Waarom zou je iemand iets niet gunnen als het kan? Heb dat nooit begrepen dat soort van kritiek.
Maar Safari is nog iets anders, dat kan je niet echt repliceren dichter bij huis. Alle, je kan altijd naar de Beekse Bergen als een echte safari budgettair niet lukt maar das niet hetzelfde natuurlijk :tongue: . Maar er worden veel verre reizen gedaan die je perfect veel dichter bij huis kan doen voor veel minder geld. Ik wil alleen maar zeggen dat kinderen (en eerlijk gezegd veel volwassenen ook) perfect gelijkwaardige fantastische herinneringen kunnen creëren aan reizen die daarom niet naar de andere kant van de wereld hoeven te leiden. Er is ergens een aflevering van The Dairy of a CEO (ik denk met Morgan Housel, maar ik vind het fragment niet direct) waarin iets in de trend gezegd wordt van: "It's not about the destination, it's about uninterrupted family time".

Nogmaals, als je je het kan veroorloven, geef €100k uit aan een vakantie for all I care. Good for you. Wat ik gewoon schrijnend vind is dat mensen vakanties doen half de wereld over, die ze perfect kunnen repliceren met een autorit van 10u voor de helft van het geld, om dan bij Kamal te gaan vragen waarom ze op het eind van de maand niks over houden... als je niet tot die categorie behoort hoef je je niet aangesproken te voelen door wat ik eerder zei :tongue:
 
Uiteindelijk zijn zaken als comfort, uitstraling, pasvorm etc niet echt relevant als je met een budget zit.

Maar dat past in de algemene trend dat alles leuk moet zijn. "Goed genoeg" is niet meer goed.
 
Uiteindelijk zijn zaken als comfort, uitstraling, pasvorm etc niet echt relevant als je met een budget zit.

Maar dat past in de algemene trend dat alles leuk moet zijn. "Goed genoeg" is niet meer goed.
Binnen je budget heb je doorgaans nog wel meerdere opties die je tegen elkaar moet afwegen hé.
 
Hmm dure kleren. Altijd leuk om eens een nieuw hemd te doen, ergens te gaan lunchen en tomatensaus of wat olie te smossen.
 
Een kind van 10 merkt 0 verschil tussen een strand dat met de auto bereikbaar is of eentje waarvoor je duizenden euro's uitgeeft aan vliegtickets. Het merkt ook 0 verschil tussen een berg in Oostenrijk of eentje in de Rocky Mountains...

Mwoah, op 10 onthouden ze wel al. En zelfs al onthouden ze niet, comfort (voor iedereen) is ook wel wat waard. Meerdere keren haar met de kids op het vliegtuig gezet richting Italië met de boodschap "ik pik jullie ginder op". Bespaarde hen xx uur rijden, en mij xx uur rijden waarbij ik met hen ook rekening moet houden :).

That being said: als je het geld er niet voor hebt, dan doe je dat niet, uiteraard.
 
Als je eens uitgebreid wil shoppen heb je met een shoppingbudget van €200 ofwel héél veel kleren ofwel een handvol t-shirts. En dan moet je ook nog voor de kinderen iets kopen. Ik volg je wel: goedkoop is duurkoop en dat geldt voor heel wat zaken die je in huis wil halen. Alleen is het niet evident om een gigantische som neer te leggen voor kwaliteitskledij. Dan is zo'n t-shirt van €5 bij Zeeman wel een gemakkelijke keuze. Ik heb daar witte en zwarte van en die doen het relatief goed, maar ik verwacht niet dat ik daar 15 jaar mee kan rondlopen maar wel een paar jaar voor die pasvorm niet meer goed zit.

ik koop jaarlijks of om de twee jaar in grote hoeveelheden t shirts van fruit of the loom. Meestal is dat dan per 10 of 12 van dezelfde kleur. Kost niks.


Ik draag deze meestal onder hemden of truien, of in de zomer ook gewoon zo (als ik gewoon thuis ben).

wit, zwart, grijs, blauw, groen,... ik heb ze zowat in alle mogelijke kleuren (gehad). Ik heb deze ook aan om te werken in de tuin bv. Die geraken dan zo vuil dat ik ze eens om de zoveel tijd allemaal weg gooi en een nieuwe lading koop.
 
Toch allemaal gek he. De generatie van mijn vader (1939) deden ze in zijn kindertijd hun goei kleren aan als ze eens naar het Stad (A'pen) gingen, want dat was een hele belevenis. (15km afstand). En zijn tante was al bejaard als ze de eerste keer de zee zag. Nu is de andere kant van de wereld de gewoonste zaak en soms zelfs maar een weekendje weg. (Post is geen shaming, gewoon een vaststelling).
 
Terug
Bovenaan