Hernia's en andere rugproblemen

[Arades]

Ah oké, ik wist niet dat dat maar iets tijdelijk was... Maar misschien wel voldoende om je lichaam de hernia te laten opruimen en je spieren sterker te maken zodat tegen dat de zenuwen terug gegroeid zijn, er geen druk meer opkomt?

Mijn vrouw heeft ooit het voorstel gehad om een zenuw ergens te laten schroeien maar we waren toen allebei zo fel geschrokken daarvan dat dit zeker jaarlijks zou moeten gebeuren dat dit absoluut toen geen optie was voor haar. Uiteindelijk is dat opgelost met medicatie maar dat heeft makkelijk 2 jaar geduurd.

Kweet nu natuurlijk niet in uw geval of dat herhaalt moet worden maar ik vermoed mogelijks van wel, bespreek het allesinds met uw arts zou ik zeggen. Kwil u ook geen info geven die dan achteraf gezien niet moest kloppen, ik ben gene dokter natuurlijk. Ik kan alleen aangeven wat tegen ons toen is verteld voor mijn vrouw haar probleem.

Ik doe nu voorlopig enkel die oefening waarbij je al staand naar achter moet buigen en als het ware de hernia terug naar binnen drukt. Allez, zo legde mijn kinesist het toch uit. Was nog maar de eerste sessie, dus de volgende sessie zal hij waarschijnlijk de andere oefeningen ook aanleren.

Als je zegt dat je 3x per week naar de kine gaat, krijg je dan nog wel iets terugbetaald? Mijn kinesist waarschuwde me al dat hij hoopt dat ik een hospitalisatieverzekering heb want dat het anders duur kan worden door de vele sessies die ik al gehad heb en de verminderde terugbetaling.

Mijn kiné is gedeconventioneerd, hier is nergens in de buurt nog een die dat wel is helaas, en ik heb volgens de neurochirurg met die PLIF recht op 60 beurten bij de kine. Ik ben dit jaar al 66x geweest dus die kost dikt indd wel aan. Mijn hospitalisatie vh werk dekt die extra kosten niet ivm deconventioneerde kinesisten. Moest ik nu een persoonlijke hospitalisatie hebben dan wel. Ik had nu ook nie verwacht dat dit zolang ging duren allemaal. Anders had ik mij wel een persoonlijke hospitalisatie geregeld. Ik heb daar begin vh jaar wel achter gehoord maar de wachttijd was toen 3 maanden en ik dacht dat het tegen dan wel opgelost ging zijn. Daarna niet meer bij stil gestaan eerlijk gezegd.

Elke beurt kost mij 36€ en ik krijg daar 19€ van terug. Nu gaat dat wel allemaal digitaal en staat dat geld er binnen de 2 werkdagen terug op maar begin vh jaar was dat pas als mijn 9 of 18 beurten om waren dat ik met mijn papierke naar de ziekenkas ermee ging. Ik heb toen ik na mijn 2de operatie 30x moest gaan wel gevraagd aan hun om elke 10 beurten een papierke te krijgen. Daarom ook dat ik die rugschool wil gaan doen, die zou ik wel volledig terug betaald krijgen.

Je doet precies ook wel veel op een sessie bij de kine. Bij mij is het altijd 1 ding, dus ofwel massage, ofwel dryneedling, ofwel in zo'n toestel ondersteboven hangen, ...

Gisteren ben ik een 75mins daar geweest alles samen.

 

[Arades]

En hoe is het met de rest vd mensen met klachten ondertss?

Persoonlijk ben ik met de revalidatie gestart net voor het einde jaar. Sommige oefeningen zijn erg moeilijk voor mij. En ook als ik van dat yoga matje moet geraken ziet het er niet uit. Ik heb daar echt veel moeite mee om dan terug recht te geraken en als ik dan terug op mijn 2 benen sta moet ik nog even een momentje hebben vaak om die 1ste stap vooruit te kunnen zetten. Ik hoop dat het iets gaat opleveren op termijn want als ik daar ben geweest dan is de rest van mijn dag naar de zak tot nu toe. Heb daar zo'n grote weerslag van telkens dat het niet echt motiveert. Al elke avond dan met een warmte deken in bed boven gaan liggen om de pijn wat te verminderen. Extra pijnmedicatie neem ik dan ook wel in als ik echt teveel last krijg maar die warmte en rust helpen nog het beste. Ik ben dan fysiek ook helemaal leeg.

Verder ook op controle geweest bij de dokter van het ziekenfonds. Daar zit je dan met een map die uitpuilt van verslagen en ik kon me toen niet vd gedachte ontdoen: "ziet mij hier nu zitten gelijk ne profiteur." Dat is moeilijk uit te leggen waar die gedachten vandaan komen maar ik had ze wel. Heel raar en dan als ik binnen mocht werd ik ook nog bloednerveus bij die dokter. Uiteindelijk was die mevrouw wel begripvol en verstond ze mijn situatie ook.

Dus ik ga dan ook op invaliditeit vallen eerdaags wat ik financieel ook nog is ga voelen. Was toch wel schrikken toen ik het bedrag zag dat ik zou trekken. Als je een goed vast loon gewoon bent en je valt dan plots terug op iets vd helft dan moet je toch wel serieus slikken. In tegenstelling tot anderen kies ik hier niet voor. Had me na de 3de operatie me voorgenomen terug te gaan werken nu in januari maar iedereen zei me toen dat dit niet realistisch was en met die revalidatie moet ik hun wel gelijk geven. Hopelijk zit het vanaf nu wat meer mee terug dit jaar.

 

[Remake]

En hoe is het met de rest vd mensen met klachten ondertss?

Persoonlijk ben ik met de revalidatie gestart net voor het einde jaar. Sommige oefeningen zijn erg moeilijk voor mij. En ook als ik van dat yoga matje moet geraken ziet het er niet uit. Ik heb daar echt veel moeite mee om dan terug recht te geraken en als ik dan terug op mijn 2 benen sta moet ik nog even een momentje hebben vaak om die 1ste stap vooruit te kunnen zetten. Ik hoop dat het iets gaat opleveren op termijn want als ik daar ben geweest dan is de rest van mijn dag naar de zak tot nu toe. Heb daar zo'n grote weerslag van telkens dat het niet echt motiveert. Al elke avond dan met een warmte deken in bed boven gaan liggen om de pijn wat te verminderen. Extra pijnmedicatie neem ik dan ook wel in als ik echt teveel last krijg maar die warmte en rust helpen nog het beste. Ik ben dan fysiek ook helemaal leeg.

Verder ook op controle geweest bij de dokter van het ziekenfonds. Daar zit je dan met een map die uitpuilt van verslagen en ik kon me toen niet vd gedachte ontdoen: "ziet mij hier nu zitten gelijk ne profiteur." Dat is moeilijk uit te leggen waar die gedachten vandaan komen maar ik had ze wel. Heel raar en dan als ik binnen mocht werd ik ook nog bloednerveus bij die dokter. Uiteindelijk was die mevrouw wel begripvol en verstond ze mijn situatie ook.

Dus ik ga dan ook op invaliditeit vallen eerdaags wat ik financieel ook nog is ga voelen. Was toch wel schrikken toen ik het bedrag zag dat ik zou trekken. Als je een goed vast loon gewoon bent en je valt dan plots terug op iets vd helft dan moet je toch wel serieus slikken. In tegenstelling tot anderen kies ik hier niet voor. Had met na de 3de operatie me voorgenomen terug te gaan werken nu in januari maar iedereen zei me toen dat dit niet realistisch was en met die revalidatie moet ik hun wel gelijk geven. Hopelijk zit het vanaf nu wat meer mee terug dit jaar.

Hier 6 maand geleden dus een lumbale fusie ondergaan en ik herken mij in ongeveer alles dus:

- Die oefeningen doe je dus nog maar heel recent, de meeste kan je nu sowieso nog niet goed of zelfs helemaal niet uitvoeren. Rechtkomen gaat nog wel paar weken duren eer het er een beetje normaal uitziet. Ik merkte pas na 4,5-5 maand een echte vooruitgang in die oefeningen, rechtkomen is nog altijd als een plank, maar toch al veel beter dan wat het was.
De eerste drie maand moest ik mij na het middageten ook enkele uren leggen om te rusten of zelfs te slapen, de batterij was dan al volledig plat. Nu rust ik nog een uur elke middag, maar slapen is niet meer nodig. 's Avonds wel nog steeds bekaf.
Dus het levert wel wat op, maar ik had de eerste paar maand ook het idee dat het allemaal voor niets was omdat je zelf weinig vooruitgang merkt, maar dat komt dus wel.

- Hier in november ook controlearts gehad, zelfde als bij u met verslagen en foto's, en ook nerveus terwijl je zelf weet dat je daar niet zit te zeveren. Maar door dat er wel mensen zijn die er van willen profiteren, krijg je schrik dat ze u ook zo gaan bestempelen. Nu, het blijven dokters en met die verslagen (zeker operatieverslagen), gaan ze wel begripvol zijn.

- Hier met die invaliditeit toch ook eens moeten beginnen dingen tellen en uitrekenen, maar uiteindelijk is dat met niet al te veel aanpassingen gelukt, alleen de spaarboek groeit momenteel niet.

Maar ik zou dus nog niet panikeren, het herstel is niet snel, maar je gaat plots verschil beginnen merken. Ik heb ook weer wat terugval nu na de feestdagen (teveel moeten gaan stilzitten aan een tafel tijdens familiefeesten), maar ik ga er van uit dat dat wel terug goed komt.

Veel succes!

 

[utolor.]

Ik kan niet veel feedback geven aan jullie omdat het bij mij (nog?) niet zo erg is en ik dus geen operatie heb gehad, maar alleszins veel sterkte en succes bij revalidatie! Onthoud dat je gedachten veel bepalen, dus het is belangrijk om de moed erin te houden.

Ik ben zelf aan de betere hand in de zin dat ik niet constant pijn meer heb en zelfs de pijntriggers veel minder zijn. Waar ik vorige maand nog rugpijn had na een halve dag rondlopen op een beurs, had ik op het autosalon enkel naar het einde toe (na 3u rondslenteren) wat rugpijn. Wel voel ik bij bepaalde bewegingen of houdingen nog een pijnscheut in m'n been, maar dat is na die beweging of uit die houding gaan onmiddellijk gedaan. Ik weet dus niet of dat dat mijn hersenen zijn die zich die pijn inbeelden/herinneren, of het echt pijn is door zenuwknelling. Kan natuurlijk ook zijn dat ik het effect van mijn infiltraties nog voel en dat het terug erger wordt op termijn.

Ben nu aan het twijfelen wat ik moet doen. Door de infiltraties trek ik van mijn hospitalisatieverzekering tot midden maart alle kosten terug die te maken hebben met mijn rug, dus ook kine. Ik ben nog een voorschrift gaan halen voor 18 kinesessies, maar ik twijfel om ze te gebruiken. Kwaad zal het niet kunnen, maar ik moet er wel tijd voor maken en ga ik er nog echt voordeel uit halen? Wil ook wel niet te vroeg stoppen om dan binnenkort een herval te hebben.

Heb binnenkort ook nog een follow up consultatie bij de neurochirurg, maar hij zei me van af te bellen als ik geen pijn meer moest hebben. Next step zou voor hem het wegschroeien van zenuwen zijn, maar dat lijkt me momenteel niet echt nodig in mijn geval? Zou dan liever nog een derde infiltratie hebben om die pijnscheuten en rugpijn na lange tijd rondlopen nog weg te krijgen, maar de neurochirurg leek daar niet voor open te staan de laatste keer en ik heb ook geen idee of dat nog kan helpen tegen die laatste pijn. Ben dus ook aan het twijfelen of ik die consultatie af moet bellen of niet, aangezien ik niet meer echt de alarmerende pijn heb van weleer.

Ik vraag me dus eigenlijk af wanneer je stopt met (para)medische hulp te vragen en je probeert op je eigen benen de pijn weg te krijgen/houden. De kinesist zei me een tijd terug dat veel mensen met hernia's heel hun leven onderhoudsessies blijven doen bij hen. Dus misschien moet ik dat ook maar gewoon doen (en nu ik het nog terugbetaald krijg van mijn verzekering de voorgeschreven kinesessie nog opgebruiken) om de kans op herval tot een minimum te beperken. Herval voorkomen is altijd beter dan het te genezen. Al voelt het vreemd om, nu ik eigenlijk niet veel last meer heb, er nog zo veel tijd in te steken, maar dat kan ook een valstrik zijn natuurlijk.

 

[Enj0i^]

Hier blijft de chronische nekpijn aanhouden waardoor ik dagelijks (spannings)hoofdpijn heb.
Ik heb al ontelbare kinesisten & chiropractors bezocht, het geeft wel tijdelijk een verlichting maar na 1-2 dagen is de pijn er volledig terug.

Ik heb hopen oefeningen meegekregen die ik thuis moet doen (ook vanuit de rugschool) maar het probleem is dat die oefeningen steeds pijn uitlokken, hoe voorzichtig ik ze ook doe ... waardoor ik ze niet consistent genoeg doe.

Ergens weet ik wel dat het misschien zal verbeteren na een tijd en dat ik eerst door die pijn moet, maar het is moeilijk gemotiveerd te blijven als de hoofdpijn erger is.

Ik ga nu toch eens vragen bij de dokter in het ziekenhuis of we niet eens botox kunnen proberen in die spieren die mij de spanningshoofdpijn bezorgen. Van mijn nek zelf blijf ik liever af met botox, daar heb ik al teveel slechte ervaringen van gelezen. Maar in de slaap en voorhoofd lijkt me geen kwaad te kunnen aangezien dit door 10000'en mensen gebruikt wordt voor cosmetische redenen.

 

[Arades]

Ik vraag me dus eigenlijk af wanneer je stopt met (para)medische hulp te vragen en je probeert op je eigen benen de pijn weg te krijgen/houden. De kinesist zei me een tijd terug dat veel mensen met hernia's heel hun leven onderhoudsessies blijven doen bij hen. Dus misschien moet ik dat ook maar gewoon doen (en nu ik het nog terugbetaald krijg van mijn verzekering de voorgeschreven kinesessie nog opgebruiken) om de kans op herval tot een minimum te beperken. Herval voorkomen is altijd beter dan het te genezen. Al voelt het vreemd om, nu ik eigenlijk niet veel last meer heb, er nog zo veel tijd in te steken, maar dat kan ook een valstrik zijn natuurlijk.

Denk dat je het zelf een beetje moet aanvoelen of het doenbaar is en of je verbetering merkt. Afbellen kan je altijd nog maar ik zou dat precies nog niet doen en toch nog is gaan naar dieje Neurochirurg. Kan geen kwaad denk ik. Mss ergens een andere mening vragen voor uw probleem? Tis al veel dat het gebeterd is natuurlijk maar tis in mijn ogen pas opgelost als het weg is en weg blijft. Kan nog lang duren, dat is tegen mij nu ook al ontelbare keren gezegd en motiverend is dat niet maarja... In een hoekje gaan zitten en daar blijven zitten gaat het ook niet oplossen denk ik dan.

Hier blijft de chronische nekpijn aanhouden waardoor ik dagelijks (spannings)hoofdpijn heb.
Ik heb al ontelbare kinesisten & chiropractors bezocht, het geeft wel tijdelijk een verlichting maar na 1-2 dagen is de pijn er volledig terug.

Ik heb, wel al jaren geleden, ook veel last gehad van spanningshoofdpijnen en ook veel kine gedaan toen zonder dat dit echt oplossingen bood en daarna bij een dokter in Diest terecht gekomen die me na het onderzoek zei dat ik een overgevoeligheid van de achterhoofdzenuw had waardoor ik zoveel hoofdpijnen had. Kheb toen een jaar medicatie genomen en dat is toen wel over gegaan. Wel geen idee meer hoe die medicatie noemt.

Maar ik zou dus nog niet panikeren, het herstel is niet snel, maar je gaat plots verschil beginnen merken.

Ik heb de gisteren ff met de ergotherapeute gesproken die me begeleidde en ze raadde me aan om met bij de psychiater een sessie leven met pijn te volgen. Mss moet ik daar maar is bij horen. Panikeren doe ik (nog) niet maar merk te weinig vooruitgang in alles en nu met die invaliditeit onzin er nog bij is dat nog is kopzorgen extra. Niet dat het onoverkomelijk is maar ideaal vind ik het ook niet.

 

[Remake]

Door een post van @makila in algemeen ook eens geprobeerd hoe vaak ik kan rechtstaan en terug zitten zonder ondersteuning binnen een halve minuut. Ik zat dus gewoon 30 seconden voor mij uit te staren.
Vandaag dan eens op basis daarvan met mijn kine beginnen oefenen, ik kom nu aan 1x rechtstaan zonder ondersteuning, maar wel meer dan een halve minuut nodig.
Dus weer een mini-stapje vooruit, maar nog een lange weg te gaan. Nooit gedacht dat onze eigen makila daar iets mee te maken zou hebben.

 

[Sneeuwstorm]

De laatste tijd heb ik ook veel last van mijn nek. Ik heb mijn scherm wat lager gezet in de hoop dat dat helpt. Als het blijft duren toch eens naar laten uitkijken.

 

[KingNine]

Ik heb enorme platvoeten en draag reeds heel m'n leven steunzolen. Ik heb m'n dagelijkse beweging qua stappen en fietsen, en voor het werk afwisselend rechtstaan en neerzitten. Helaas sinds een aantal maanden beginnen er meer en meer rugklachten te komen, vanuit de onderrug, deze zijn voornamelijk te danken aan het feit dat mijn voeten zo doorzakken. Knieen ook reeds aan geopereerd. Eind deze maand naar een specialist om te zien wat we kunnen doen om meer klachten te vermijden.

 

[utolor.]

Deze keer zag de neurochirurg er geen probleem in om mij een derde infiltratie voor te schrijven. Vorige keer was het geen optie en was de volgende stap zenuwen verbranden. Hij zal vorige keer een slechte dag gehad hebben zeker... Ben alleszins blij dat ik voor de derde (en hopelijk laatste) infiltratie kan gaan. Heb toch nog wel last van m'n been (vooral 's morgens als ik opsta), niet heel erg maar zo'n licht zeurende pijn. Ik hoop dat die laatste infiltratie net dat beetje is dat mijn hernia nog nodig heeft om verder te herstellen.

Ik moet deze keer wel pas binnen in de namiddag voor de infiltratie. Krijg je dan ook een werkonbekwaamheidsattest voor de hele dag of enkel voor de namiddag? Het meest logische lijkt mij enkel de namiddag, maar de briefjes die ik vorige keer kreeg stond enkel een datum op en geen uur.

Heb wel wat schrik voor de dokter die ik ga krijgen. Vorige keer was het 2x op hetzelfde uur en dezelfde dag in andere week en zo had ik dezelfde dokter die dat heel goed deed. Weinig last gehad van de behandeling. Als ik nu een andere dokter krijg die bruter is, kan het mogelijk opeens toch een pijnlijke ingreep worden. Een dokter kiezen voor de behandeling is niet mogelijk waar ik ga.

 

[Arades]

Ik moet deze keer wel pas binnen in de namiddag voor de infiltratie. Krijg je dan ook een werkonbekwaamheidsattest voor de hele dag of enkel voor de namiddag? Het meest logische lijkt mij enkel de namiddag, maar de briefjes die ik vorige keer kreeg stond enkel een datum op en geen uur.

Heb wel wat schrik voor de dokter die ik ga krijgen. Vorige keer was het 2x op hetzelfde uur en dezelfde dag in andere week en zo had ik dezelfde dokter die dat heel goed deed. Weinig last gehad van de behandeling. Als ik nu een andere dokter krijg die bruter is, kan het mogelijk opeens toch een pijnlijke ingreep worden. Een dokter kiezen voor de behandeling is niet mogelijk waar ik ga.

Normaal is een doktersattest altijd geldig voor de hele dag.

Die mensen (dokter en verpleging) weten ook wel dat daar 90% binnen komt met schrik en veel stress. Ik heb persoonlijk gemerkt dat die daar een pak zachter zijn naar patiënten toe als op ander afdelingen. Ik heb ook 3 verschillende dokters gehad bij mijn inspuitingen. Die waren allemaal even vriendelijk en geduldig. Ik hoop voor u dat het daar ook het geval is waar je gaat.

 

[Arades]

Vandaag op controle geweest bij de Neurochirurg en ik ben zelden zo gefrustreerd ergens buiten gegaan. Ik heb heel veel moeite met alles wat fysiek is sinds ik die 3de keer ben geopereerd. Terug veel meer pijn en uitstralingen sinds de revalidatie. De oefeningen op de mat zijn het zwaarst voor mij. Ik kan ook nog altijd maar zeer moeilijk recht en ervaar daar enorm veel stijfheid en pijn dan. De dag zelf vd revalidatie ben ik dan ook een wrak als ik thuis kom en soms de dag erna ook nog. Sinds enkele weken ook terug een scherpe pijn in mijn onderrug als ik ga zitten of een beweging doe er bovenop. Het uitlokken is moeilijk dus ik kan het niet voorspellen hoe en wat. Gelukkig is het niet heel vaak maar het gebeurd wel dat ik dat af en toe terug heb.

Bij de revalidatie was ik al op tussentijdse controle geweest en daar dit ook gemeld. Mijn mobiliteit was er wel op vooruit gegaan maar qua kracht vd rug zit ik nog steeds ver onder het gemiddelde wat ik moet zitten. Zijn advies was pijnstilling nemen, wat ik al lang terug doe. Anders is nog pijnlijker voor mij zonder. En ik neem al niet graag pijnmedicatie in waar ik suf van word dus ik doe het dik tegen mijn goesting maar ik doe het wel. En nog een mri te laten maken om te kijken hoe het er nu uitziet maar hij ging dat aan de neurochirurg laten om te beslissen.

Dus, vandaag afspraak en ik had gehoopt hier een zinnige uitleg te krijgen. Niks daarvan. "Goh ja dat is raar. Weet je, Je bent geopereerd om de pijn in uw been te laten verminderen" Als ik dan aanhaalde dat hoe meer rugpijn ik heb, hoe meer beenpijn ik ervaar kreeg ik alleen stilte terug en staarde hij wat naar zijn scherm. Zaterdag was ik met mijn zoon naar het jeugdvoetbal mee gegaan en ik kreeg daar toen plots enorme rugpijn en steken in mijn been. Ik wist even niet waar ik het had daar langs de kant. Ik was niet gaan leunen op de railing want ik weet dat dit pijn uitlokt omdat ik gebogen sta met mijn rug. Heeft een dikke 20 minuten geduurd. Ben een beetje gaan wandelen om te hopen dat dit zou beteren. Had mijn vrouw ook gebeld maar zij was al met de andere zoon vertrokken dus kon mij niet aflossen. Dus ik vertelde dit en weer dat antwoord: "Ja, je bent geopereerd om minder beenpijnen te hebben. Toch vind ik het raar dat je nog zoveel last heb want je bent volgens de revalidatie arts wel vooruit gegaan" Ja, qua mobiliteit wel maar kracht 0,0 en ik heb soms echt wel veel pijn. Ik kan nog steeds heel moeilijk rechtstaan. Liggen en daarna rechtstaan is bijzonder pijnlijk en erg moeilijk. Als ik dan zei van die scan of dat nut had had hij zijn twijfels bij maar ik moest het toch maar doen. Leek me eerder een antwoord om mij te paaien op dat moment. Hij heeft me zelfs niet fysiek onderzocht of niks. Ben zelden zo gefrustreerd ergens buiten gewandeld.

Ik had gehoopt dat ik nu, 5 maanden na de operatie, toch een pak verder zou staan. Dat ik niet 100% zou zijn dat wist ik maar ik had toch meer gehoopt. Ik zou graag terug is een beetje normaal willen functioneren in het leven. Ik moet nog altijd veel hulp vragen en veel dingen die mij de ogen uitsteken moet ik nu laten want dat lukt mij toch niet. Laat staan werken, ik had gehoopt om nu begin maart terug aan de slag te gaan aan 50% maar ik zie niet in hoe ik dit moet doen. Laat staan dat ik nog weet hoe dit uit te leggen aan mijn werkgever. Donderdag heb ik een afspraak bij zowel de bedrijfsarts als mijn supervisor en iemand vd HR. Ik pieker mij al 2 weken kapot hoe ik dit moet uitleggen. Mijn voorlopig contract loopt af op 1 juni en ik weet het niet meer of ik nog op tijd daar ga geraken. Dat gaan die mensen niet willen horen natuurlijk want dan gaan die ook zeggen dat we er beter helemaal een kruis over maken. Het weegt allemaal heel erg op mijn gemoed. Heb vaak hoofdpijn vh piekeren en kan het heel moeilijk loslaten allemaal. Sorry voor de rant.

 

[Remake]

Ale, ook nog eens posten. Vorig jaar in juli een ALIF gehad voor L5-S1 en de revalidatie is begint eindelijk te werken, maar vorige week een luide kraak gehad iets hoger in de rug en sindsdien zeer pijnlijke uitstraling in het dijbeen vooraan. Zou overeen komen met L3-L4, maar daar had ik tot nu toe geen probleem. L4-L5 moest nog geopereerd worden na de huidige revalidatie, dus ik hoop dat het daarvan komt, maar de uitstraling klopt dan wel niet. Nog een niveau er bij dat plots er uit gaat klopt wel met mijn ziektebeeld, maar niet in mijn hoofd.
Morgen toch eens naar de dokter er voor, hopelijk weer gaan maanden wachten op een MR/CT.

 

[Carrion]

Al enkele weken enorm veel pijn in mijn schouders en bovenrug. Als ik 's nachts wakker werd was het gedaan met slapen door de pijn, ook gewoon 's avonds in de zetel liggen en rechtstaan is een hel. Zelfs een trui uitdoen of mijn jas aandoen gaat niet zonder dat m'n gezicht grimast van de pijn. Door de huisdokter (niet die van mij want die werkt al een jaar niet meer precies) naar de kinesist gestuurd want "trapeziusspier is gespannen", maar ik had toen al door dat dit niet de oorzaak was. Door de misserie van 5 jaar geleden aan mijn rug kan ik vrij goed het onderscheid maken tussen spierpijn en uitstralingspijn. Naar de kinesist geweest maar na 5 beurten 0,0 verbetering (zelfs nog meer last) ook gestopt en naar een andere huisdokter geweest (waar mijn ouders gaan) en daar direct een doorverwijzing voor een MRI gekregen.

Vandaag het resultaat, en het is weer van dat. Beginnende hernia in de nek (C5-C6) met milde discartrose. Maar drukt wel tegen het ruggenmerg waardoor het zenuwkanaal smaller wordt, wat de uitstralingspijn verklaart. Gebeld voor een afspraak bij de specialist in het ziekenhuis, maar daarvoor is het nog wachten tot 13/05. En dan nog waarschijnlijk een week tot de eerste infiltratie.

Dus ik kan weer volledig stoppen met sporten. Na mijn voetbalschoenen aan de haak te moeten slaan na de operatie aan mijn rug zal het fitnessen nu ook wel gedaan zijn. Niet dat ik nog veel zware gewichten deed ofzo. Dus enkel lopen blijft nog over (als mijn heup ooit deftig hersteld). Maar ik ben het allemaal zo beu. Ik ben het beu om al 5 jaar lang elke dag wel met pijn rond te lopen. Ik ben het beu dat ik wel gezond wil leven en wil sporten maar dat mijn lichaam dat op alle mogelijke manieren probeert te saboteren.

Maar nu is het dus wachten op de afspraak bij de specialist en de infiltraties. Dus dat wordt nog minstens 2 maanden continu pijn hebben en mijn nek niet kunnen draaien.

 

[Arades]

@Carrion Heb je iets van pijnmedicatie? Ik zou mss toch is rond luisteren of je niet ergens sneller een afspraak kan krijgen. En als het echt niet moest gaan kan je mss nog naar spoed. Klinkt mss overdreven maar zo heb ik toen sneller een afspraak kunnen krijgen.

 

[Falafel]

Zwemmen?

Ja die wachttijden zijn vreselijk...

 

[utolor.]

Vorige week mijn 3de infiltratie gehad. Waar de vorige 2 amper te voelen waren, deed deze toch geen deugd. Het voelde alsof mijn lichaam onder stroom gezet werd. Had zoals gevreesd een andere dokter dan die van de eerste 2x. Deze zat waarschijnlijk dichter tegen de zenuw dan de eerste chirurg. Ik heb al gehoord dat hoe pijnlijker de behandeling is, hoe meer effect ze zal hebben. Als dat waar is, ben ik hopelijk genezen na deze infiltratie.

Ik had voornamelijk nog last van mijn bil en soms nog licht in m'n kuit (en natuurlijk de rug), als deze laatste infiltratie ervoor zorgt dat de pijn enkel nog in de rug te voelen is na inspanningen/lang zitten is het voor mij voldoende. Totaal geen pijn meer is nog beter natuurlijk, maar dat is luidop dromen volgens mij.

 

[jvc]

Al enkele weken enorm veel pijn in mijn schouders en bovenrug. Als ik 's nachts wakker werd was het gedaan met slapen door de pijn, ook gewoon 's avonds in de zetel liggen en rechtstaan is een hel. Zelfs een trui uitdoen of mijn jas aandoen gaat niet zonder dat m'n gezicht grimast van de pijn. Door de huisdokter (niet die van mij want die werkt al een jaar niet meer precies) naar de kinesist gestuurd want "trapeziusspier is gespannen", maar ik had toen al door dat dit niet de oorzaak was. Door de misserie van 5 jaar geleden aan mijn rug kan ik vrij goed het onderscheid maken tussen spierpijn en uitstralingspijn. Naar de kinesist geweest maar na 5 beurten 0,0 verbetering (zelfs nog meer last) ook gestopt en naar een andere huisdokter geweest (waar mijn ouders gaan) en daar direct een doorverwijzing voor een MRI gekregen.

Vandaag het resultaat, en het is weer van dat. Beginnende hernia in de nek (C5-C6) met milde discartrose. Maar drukt wel tegen het ruggenmerg waardoor het zenuwkanaal smaller wordt, wat de uitstralingspijn verklaart. Gebeld voor een afspraak bij de specialist in het ziekenhuis, maar daarvoor is het nog wachten tot 13/05. En dan nog waarschijnlijk een week tot de eerste infiltratie.

Dus ik kan weer volledig stoppen met sporten. Na mijn voetbalschoenen aan de haak te moeten slaan na de operatie aan mijn rug zal het fitnessen nu ook wel gedaan zijn. Niet dat ik nog veel zware gewichten deed ofzo. Dus enkel lopen blijft nog over (als mijn heup ooit deftig hersteld). Maar ik ben het allemaal zo beu. Ik ben het beu om al 5 jaar lang elke dag wel met pijn rond te lopen. Ik ben het beu dat ik wel gezond wil leven en wil sporten maar dat mijn lichaam dat op alle mogelijke manieren probeert te saboteren.

Maar nu is het dus wachten op de afspraak bij de specialist en de infiltraties. Dus dat wordt nog minstens 2 maanden continu pijn hebben en mijn nek niet kunnen draaien.

Hier had ik na bellen een week later een afspraak bij de specialist en nog eens een week erna kon ik al gaan voor een infiltratie. Is wel een kleiner ziekenhuis met veel concurrentie van een groter ziekenhuis niet zo heel ver ervan.

Sinds een jaar heb ik last van tintelingen/gevoelloosheid in mijn onderbeen en voet bij bepaalde houdingen (voornamelijk fietsen waardoor ik eerder dacht dat het aan mijn zadel lag). De NMR scan toonde een discus bulging in mijn onderrug die dus de oorzaak was. Vorige week donderdag dan uiteindelijk een infiltratie laten doen, 1 infiltratie zou moeten voldoende zijn om het probleem op te lossen. Na 1 week merk ik nog geen beterschap maar zal wel nog te vroeg zijn.

 

[Remake]

Ale, ook nog eens posten. Vorig jaar in juli een ALIF gehad voor L5-S1 en de revalidatie is begint eindelijk te werken, maar vorige week een luide kraak gehad iets hoger in de rug en sindsdien zeer pijnlijke uitstraling in het dijbeen vooraan. Zou overeen komen met L3-L4, maar daar had ik tot nu toe geen probleem. L4-L5 moest nog geopereerd worden na de huidige revalidatie, dus ik hoop dat het daarvan komt, maar de uitstraling klopt dan wel niet. Nog een niveau er bij dat plots er uit gaat klopt wel met mijn ziektebeeld, maar niet in mijn hoofd.
Morgen toch eens naar de dokter er voor, hopelijk weer gaan maanden wachten op een MR/CT.

MRI en controle gehad dus deze week, buiten wat extra artrose geen letsels op te merken in de rug, alles van metaal zit nog schoon vast, dus da's al een zorg minder, maar de uitstraling die ik heb komt niet van de rug, maar van de heup die blijkbaar ook op zijn retour is.
Dat moeten ze nu dus eerst oplossen voor ze aan het probleem waarmee alles begon, namelijk nek/schouders, kunnen beginnen. Lange, lange weg te gaan, maar dat die zotte ingreep voor de rug aanpakt is wel een grote motivatie om verder te zetten.

 

[Carrion]

Binnen 2 weken staat er ook nog een MRI van de onderrug op de agenda. Ik heb al enkele weken enorm veel pijn in mijn hamstrings. Bukken om veters te binden bv lukt amper, als ik buk voelt het alsof mijn hamstrings op springen staan. Ik heb ergens rond L5 nog een hernia rechts zitten (De linkse is operatief weggehaald in 2022).

Ik moet ook naar de orthopedist aangezien ik blijkbaar te veel druk op de binnenkant van mijn linkervoet zet waardoor mijn spieren te hard moeten werken om te corrigeren. Dus ik hoop dat het hamstring probleem opgelost kan worden met steunzolen. Maar aangezien ik toch nog 2 maanden moet wachten voor de consultatie met de specialist heb ik gevraagd om ook een nieuwe scan te maken van mijn rug. Kwestie van zeker te zijn dat die hernia niet erger is geworden sinds de laatste scan vorig jaar.

@Carrion Heb je iets van pijnmedicatie? Ik zou mss toch is rond luisteren of je niet ergens sneller een afspraak kan krijgen. En als het echt niet moest gaan kan je mss nog naar spoed. Klinkt mss overdreven maar zo heb ik toen sneller een afspraak kunnen krijgen.

Ik heb een paar dagen Neurofen Fastcaps ingenomen en nu heb ik Voltaren Retard voorgeschreven gekregen. Al zal dat meer voor de spierpijn die ik al 4 weken heb in mijn hamstrings Uiteindelijk zijn er niet echt pijnstillers (buiten infiltraties) die echt helpen bij zenuwpijn. Ik heb nog niet rondgebeld, dit is nu bij dezelfde neurospecialist die ook mijn rug geopereerd heeft enkele jaren geleden.

Zwemmen?

Ja die wachttijden zijn vreselijk...

Zwemmen is momenteel onmogelijk (en gewoon baantjes zwemmen doe ik niet graag ) aangezien al die bewegingen last geven aan mijn schouder. Ik hoop volgende week wel terug rustig 2-3 x per week te kunnen lopen.

Hier had ik na bellen een week later een afspraak bij de specialist en nog eens een week erna kon ik al gaan voor een infiltratie. Is wel een kleiner ziekenhuis met veel concurrentie van een groter ziekenhuis niet zo heel ver ervan.

Sinds een jaar heb ik last van tintelingen/gevoelloosheid in mijn onderbeen en voet bij bepaalde houdingen (voornamelijk fietsen waardoor ik eerder dacht dat het aan mijn zadel lag). De NMR scan toonde een discus bulging in mijn onderrug die dus de oorzaak was. Vorige week donderdag dan uiteindelijk een infiltratie laten doen, 1 infiltratie zou moeten voldoende zijn om het probleem op te lossen. Na 1 week merk ik nog geen beterschap maar zal wel nog te vroeg zijn.

Ik had misschien beter mijn afspraak via mijn huisarts laten maken ipv zelf te bellen. Meestal hebben ze dan wel wat vroege slots vrij, maar bon het is wat het is nu.