Ik heb wel even 5 minuten liggen nadenken van: Hoe pak ik dit aan.
Maar nadien kon ik er toch goed mee rijden. Dat wende hier toch vrij snel.
Mijn lichaam vergeet bepaalde automatismen van vroeger blijkbaar niet snel. Zo ging ik vorig jaar voor het eerst in ruim 30 jaar (letterlijk) nog eens en ik kon asap zonder nadenken, al meteen weer aan een stevig tempo op de rode (wel maar één keer want daarna waren al mijn beenspieren de sjaak
)
Ik had meer last toen ik onlangs met ons moeder wilde rijden. Als ik duw op minder dan 1 sec knal ik er door. ons moeder reageert de eerste 5 sec niet eens (gene zever).
