En toch werd dat vroeger zonder problemen uitgevoerd door iemand recht uit het middelbaar. Uiteindelijk is dat dan om zaken te doen zoals afspraken vastleggen voor dokters, dus zo diepgaand moet/zal die kennis dat toch ook niet zijn.
Misschien bij de huisdokter om de hoek.. maar, zeker in ziekenhuizen, moeten ze ook verslagen uittypen, patiënten nodige info geven over onderzoeken en begeleiden etc etc. Dat kan je niet enkel met een zevende jaar. Gaat veel verder dan gewoon wat afspraken vastleggen.
 
Een bachelordiploma wordt inderdaad vaak gevraagd om er zeker van te zijn dat iemand een basisintelligentie heeft (en dus dingen kan leren), redelijk zelfstandig kan werken, zich redelijk schriftelijk en mondeling kan uitdrukken, een document van 20 pagina's kan lezen/doorgronden/samenvatten, in staat is om office-toepassingen te gebruiken, ... .

50 jaar geleden had je nog veel mensen die bv. na het 6e jaar Latijn-Grieks gingen werken in een administratieve functie, waar ze hun humaniora-kennis en -vaardigheden ten volle konden inzetten en verder ontwikkelen. Anno 2022 ben je echt al een uitzondering als je niet verderstudeert na het ASO, en beland je wellicht in een job als "ongeschoolde arbeider", puur omdat werkgevers ervan uitgaan dat er wel iets mis zal zijn met de kandidaat zonder hoger diploma.

Ik vind dat de overheid een kortlopende (3 maanden tot 1 jaar), intensieve (full-time) en hoogstaande opleiding zou moeten voorzien om "te bewijzen dat je over een bachelor- of master-denkniveau of -potentieel beschikt". Dit getuigschrift zou dan voldoende moeten zijn om in aanmerking te komen voor overheidsjobs die een (generieke) bachelor of master vereisen. Op die manier zou het ook een kwaliteitslabel worden op de private arbeidsmarkt.

In de IT-sector zie je trouwens al dat bedrijven hun eigen academy inrichten en ook mensen zonder hoger diploma of met een willekeurige bachelor of master aanwerven en opleiden.

Eigenlijk zou dat een 7e jaar moeten zijn é.

Je haalt de IT-sector aan als voorbeeld. Wel iemand die in het middelbaar een informatica richting gedaan heeft en graag programmeur wil worden, dan zou die persoon in principe toch genoeg hebben aan een 7e jaar of een gespecialiseerde opleiding binnen een bedrijf waar de focus voltijds ligt op programmeren (syntax, begrippen, databases, services, ...). Iemand die enkel wil coderen die hoeft toch geen bachelor (of master) te gaan volgen waar hij ook nog alles leert over netwerken, servers, multimedia, ... Voor een support functie op een helpdesk heb je imho ook geen hoger diploma nodig, een 16-jarige kent een OS soms beter van binnen en van buiten dan iemand die een master heeft, bij ICT speelt passie ook een grote rol.

De tijd van de manusjes van alles binnen de IT-sector is trouwens ook al lang voorbij. Het is al lang niet meer zo dat de programmeur daarnaast ook nog eens analist, architect én tester was. Voor bepaalde functies binnen de ICT zoals architect, data analist etc is het natuurlijk wel wenselijk van een hoger diploma te hebben. Maar bij veel developers heb ik de indruk dat die enkel hun syntax kennen en voor de rest gewoon dagelijks hub jobs uitvoeren bovenop de architectuur die door iemand anders uitgetekend is. Het feit dat je in de IT heel veel mensen vindt die uit een totaal andere richting komen om als developer aan de slag te gaan zegt toch al genoeg.
 
Een bachelordiploma wordt inderdaad vaak gevraagd om er zeker van te zijn dat iemand een basisintelligentie heeft (en dus dingen kan leren), redelijk zelfstandig kan werken, zich redelijk schriftelijk en mondeling kan uitdrukken, een document van 20 pagina's kan lezen/doorgronden/samenvatten, in staat is om office-toepassingen te gebruiken, ... .

50 jaar geleden had je nog veel mensen die bv. na het 6e jaar Latijn-Grieks gingen werken in een administratieve functie, waar ze hun humaniora-kennis en -vaardigheden ten volle konden inzetten en verder ontwikkelen. Anno 2022 ben je echt al een uitzondering als je niet verderstudeert na het ASO, en beland je wellicht in een job als "ongeschoolde arbeider", puur omdat werkgevers ervan uitgaan dat er wel iets mis zal zijn met de kandidaat zonder hoger diploma.

Ik vind dat de overheid een kortlopende (3 maanden tot 1 jaar), intensieve (full-time) en hoogstaande opleiding zou moeten voorzien om "te bewijzen dat je over een bachelor- of master-denkniveau of -potentieel beschikt". Dit getuigschrift zou dan voldoende moeten zijn om in aanmerking te komen voor overheidsjobs die een (generieke) bachelor of master vereisen. Op die manier zou het ook een kwaliteitslabel worden op de private arbeidsmarkt.

In de IT-sector zie je trouwens al dat bedrijven hun eigen academy inrichten en ook mensen zonder hoger diploma of met een willekeurige bachelor of master aanwerven en opleiden.

Dus door de diploma-inflatie nog wat extra opleidingen uit de grond stampen? En dus meestappen in die spiraal? Thanks, but no thanks.
Opleidingen uit de privé? Jezus, bespaar ons daarvan. In wat voor amalgaam komen we dan terecht?
 
Misschien bij de huisdokter om de hoek.. maar, zeker in ziekenhuizen, moeten ze ook verslagen uittypen, patiënten nodige info geven over onderzoeken en begeleiden etc etc. Dat kan je niet enkel met een zevende jaar. Gaat veel verder dan gewoon wat afspraken vastleggen.
Ik wil hier geen welles-nietes discussie voeren daarover, maar is dat dan zo hard veranderd tegenover vroeger? Want die mensen werken er nu trouwens nog hé, ook al gaan ze naar hun pensioen. Het lijkt me dat zoals bv. @scriptkiddie aanhaalt inderdaad gewoon een filter te zijn. Het lijkt me echt sterk dat een capabel persoon een bachelor van 3 jaar nodig heeft om een verslag op te maken, patïenten wat algemene info te geven over hun onderzoeken en ze te begeleiden, enz. Die kan dat volgens mij ook terplekke leren. Soit.
 
Die kan dat volgens mij ook terplekke leren. Soit.
Die kan dat zeker! En dat geldt voor VEEL (knelpunt)beroepen.
Maar dat kost tijd, geld en moeite voor zowel de werkgever als diegene die de opleiding moet geven.
En als er al een tekort is aan bepaalde profielen en je moet nog eens 3-6 maand iemand alles in detail aanleren terwijl je zo al niet door het werk raakt, is dat ècht wel miserie. En dan heb ik het niet over medisch secretaresses want dat is geen knelpuntberoep. Maar over pakweg een loodgieter, boekhouder, programmeur,...
 
Ik wil hier geen welles-nietes discussie voeren daarover, maar is dat dan zo hard veranderd tegenover vroeger? Want die mensen werken er nu trouwens nog hé, ook al gaan ze naar hun pensioen. Het lijkt me dat zoals bv. @scriptkiddie aanhaalt inderdaad gewoon een filter te zijn. Het lijkt me echt sterk dat een capabel persoon een bachelor van 3 jaar nodig heeft om een verslag op te maken, patïenten wat algemene info te geven over hun onderzoeken en ze te begeleiden, enz. Die kan dat volgens mij ook terplekke leren. Soit.
Stap eens rond op de administratieve diensten van bijvoorbeeld een ziekenfonds. Bij de 50 plussers zal je er zeer veel vinden die daar dossierbeheerder zijn met enkel een diploma middelbaar, onder de jongere generatie zal je zelf masters vinden. Beiden doen exact hetzelfde werk.
Zeker bij een ziekenfonds moet je je vooral inwerken in de specifieke materie die je niet op school leert, dus buiten wat extra talenkennis en werken met informaticatoepassingen is een bachelor daar enkel nuttig als filter.

@Mulan iemand die minstens drie jaar bezig is aan zijn bachelor kost meer dan een opleiding denk ik, alleen wordt de kost hierbij volledig door de maatschappij gedragen want die persoon draagt gedurende zijn studies ook niets bij.
 
Ik wil hier geen welles-nietes discussie voeren daarover, maar is dat dan zo hard veranderd tegenover vroeger? Want die mensen werken er nu trouwens nog hé, ook al gaan ze naar hun pensioen. Het lijkt me dat zoals bv. @scriptkiddie aanhaalt inderdaad gewoon een filter te zijn. Het lijkt me echt sterk dat een capabel persoon een bachelor van 3 jaar nodig heeft om een verslag op te maken, patïenten wat algemene info te geven over hun onderzoeken en ze te begeleiden, enz. Die kan dat volgens mij ook terplekke leren. Soit.
Ja toch wel. Ze hebben vandaag veel meer verantwoordelijkheid omdat ze de artsen e.d. administratief wat hebben ontlast. Mijn vriendin is dat van opleiding, heeft stages + werk gedaan in die functie in verschillende ziekenhuizen, collega zijn vriendin ook, en wat opviel was dat die "teams" vaak toch erg jong waren, dus weinig "oude garde", en de oude garde die er nog was hield zich doorgaans bezig met eenvoudigere/simpelere taken. Het uitschrijven/opmaken van verslagen voor de arts/chirurg mocht ook niet zomaar door iedereen gedaan worden, omdat je wel een beetje moest weten wat je neerschreef, omdat er anders ook nog kemels in konden kruipen.

Los van de specifieke case, op die manier kan je wel van zéér veel opleidingen zeggen: leer het gewoon on the job. Alsof je voor de rest in die opleidingen niets leer, of dat het niets opbrengt? Voor dit concrete geval gaat het dan ook nog om een keuzetraject binnen "office management". Dus het is niet zozeer dat je er 180ects mee bezig bent ofzo.

Is er diploma inflatie? Ja misschien, maar ik ben er wel rotsvast van overtuigd dat de mensen mét dat diploma duizend keer competenter zijn dan die oude madammekes en meneertjes die vroeger enkel de A2 hebben behaald. Want Jezus Christus die mensen zijn absoluut onmogelijk om mee te werken, en dat gaat niet enkel over harde skills.
 
@Mulan iemand die minstens drie jaar bezig is aan zijn bachelor kost meer dan een opleiding denk ik, alleen wordt de kost hierbij volledig door de maatschappij gedragen want die persoon draagt gedurende zijn studies ook niets bij.
Klopt. Maar dat maakt de werkgever zijn rekening niet.

Daarnaast is maturiteit ook van tel. Niet dat de doorsnee 21-jarige zoveel volwassener is dan de doorsnee 18-jarige maar zoals eerder al gezegd vormt een bachelor of master een mens meer dan enkel op technische vaardigheden.
(Vb omgaan met grote werklast in een beperkt tijd, leren plannen, leren samenwerken in groepstaken, punctualiteit, stage om te proeven of het nu wel of niet iets is voor jou,...)
 
In de IT-sector zie je trouwens al dat bedrijven hun eigen academy inrichten en ook mensen zonder hoger diploma of met een willekeurige bachelor of master aanwerven en opleiden.

Als je van de duivel spreekt ... IT dienst is momenteel aan de slag met installeren software, een vriend van een collega vergezeld hem: 19 jaar, geen diploma, interne opleiding van 6 maand, loon van 2100 € bruto (+1900 € netto door allerhande vergoedingen) + wagen (kleine Volvo) + gsm/laptop en wellicht nog een groepsverzekering.

Vermoedelijk betaald mijn baas 4-500 €/dag voor Junior in de nabije toekomst.
 
De grootste impact van het personeelstekort ondervinden wij in de crèche van onze kleine. Ze vinden gewoon niemand die die job wil doen. Ze zitten nu al met een schandalige 9/1-ratio (kinderen/begeleider) en in de praktijk zitten ze daar nu dus vaak over.

Sinds kort moet de crèche zelfs regelmatig de deuren sluiten op bepaalde dagen. Dan mogen wij als ouder (beiden full-time werkend) in dat gat springen en onze schaarse, felbegeerde verlofdagen gaan opofferen om onze kleine op te vangen.

Sommige ouders kunnen de onderbezetting niet langer aanzien en gaan zelfs vrijwillig 's morgens wat langer blijven om te helpen, 's avonds wat vroeger komen ophalen, etc.

Door de vele vervangingen soms ook bijna-schrijnende toestanden van kinderen die extra zorg nodig hebben en die dit onvoldoende krijgen, terwijl de kinderbegeleidsters hun uiterste best doen.

Echt niet ok.
 
Echt niet ok.
We komen als maatschappij dan ook terecht in een situatie waar zorgberoepen in vergelijking met de werkdruk slecht betaald zijn en weinig populair.

Mijn vrouw werkt in de grootkeuken van een WZC. Dat op zich is al een job waar men weinig mensen voor vindt, de lonen zijn niet zo hoog, maar de uren zijn op zich wel ok. Daar loopt dan ook iemand rond die wegens allerhande stoten al moest ontslagen zijn, maar er toch blijft werken want management lijkt geen zin te hebben in de problematiek van een vervanger te zoeken.

Schrijnender is het gesteld bij de zorgkundigen. In het weekend vooral zijn die zwaar onderbemand, tot op het punt dat de inwoners gewoon niet de nodige aandacht krijgen. Wat mijn vrouw zelf heeft gezien is het bedelen van de maaltijd, er zijn een hoop mensen die hulp nodig hebben bij het eten, en dus eigenlijk moeten gevoed worden. Daar is geen tijd voor, dus dat wordt gewoon op tafel gezet. Zowel mijn vrouw (kok) als de poetsvrouw zijn al opgetrommeld gewoon om de maaltijden uit te delen, omdat de enige zorgkundige per verdiep dat niet kon bolwerken.

Je moet je dan niet echt afvragen hoe het met andere zorg gesteld is op zo'n dagen.

Elke nieuwkomer wordt dan ook aangeraden om zorgkundige te studeren om die grote tekorten aan te vullen.
 
De grootste impact van het personeelstekort ondervinden wij in de crèche van onze kleine. Ze vinden gewoon niemand die die job wil doen. Ze zitten nu al met een schandalige 9/1-ratio (kinderen/begeleider) en in de praktijk zitten ze daar nu dus vaak over.

Sinds kort moet de crèche zelfs regelmatig de deuren sluiten op bepaalde dagen. Dan mogen wij als ouder (beiden full-time werkend) in dat gat springen en onze schaarse, felbegeerde verlofdagen gaan opofferen om onze kleine op te vangen.

Sommige ouders kunnen de onderbezetting niet langer aanzien en gaan zelfs vrijwillig 's morgens wat langer blijven om te helpen, 's avonds wat vroeger komen ophalen, etc.

Door de vele vervangingen soms ook bijna-schrijnende toestanden van kinderen die extra zorg nodig hebben en die dit onvoldoende krijgen, terwijl de kinderbegeleidsters hun uiterste best doen.

Echt niet ok.
Maar hoe pak je dat specifiek aan? Je hebt mensen die zouden zeggen 'werk wat minder en let zelf op uw kind', maar minder werken betekent minder productief en dan komen ze bij de werkgever weer in de problemen. Dat impliceert dan ook dat in de crèche de dagen dat een kind niet gaat op elkaar afgestemd zijn zodat ze daar met geen pieken zitten in de opvang. Dat hele systeem van kinderopvang staat volgens mij echt wel op ontploffen. Vaak zie je dat de verantwoordelijke van zo een crèche (vaak iemand van oudere leeftijd of iemand met een roeping) daar bijna de volledige crèche op zichzelf draagt, jongere kinderverzorgsters geven er vaak na enkele jaren de brui aan (idem in het onderwijs). Wanneer de oudere garde daar binnen vijf à tien jaar volledig afgezwaaid is komen die zwaar in de problemen te zitten, zelfde geldt ook alweer voor het onderwijs.

Ze mogen trouwens ook eens iets doen aan al die voorrangsregels in de crèches. Waarom moeten voltijdse tweeverdieners de hoogste tarieven betalen en komen ze het laatst te staan op de wachtlijsten? Bij de kinderopvang in de straat waar ik vroeger woonde zag je daar 's ochtends de werkende ouders hun kind om 7u droppen om vervolgens compleet overspannen het iets voor sluitingstijd terug op te pikken. De werklozen of anderen die op één of andere manier van sociaal tarief genieten zie je hun kind dan al slenterend rond 10u de crèche binnenduwen.

Vergeet ook niet dat de grootouders van vandaag, niet meer de grootouders zijn van dertig jaar geleden.

@Sylverscythe er zijn zelfs al scholen waar de directie en administratief personeel moeten bijspringen in de naschoolse opvang.
 
We komen als maatschappij dan ook terecht in een situatie waar zorgberoepen in vergelijking met de werkdruk slecht betaald zijn en weinig populair.

Mijn vrouw werkt in de grootkeuken van een WZC. Dat op zich is al een job waar men weinig mensen voor vindt, de lonen zijn niet zo hoog, maar de uren zijn op zich wel ok. Daar loopt dan ook iemand rond die wegens allerhande stoten al moest ontslagen zijn, maar er toch blijft werken want management lijkt geen zin te hebben in de problematiek van een vervanger te zoeken.

Schrijnender is het gesteld bij de zorgkundigen. In het weekend vooral zijn die zwaar onderbemand, tot op het punt dat de inwoners gewoon niet de nodige aandacht krijgen. Wat mijn vrouw zelf heeft gezien is het bedelen van de maaltijd, er zijn een hoop mensen die hulp nodig hebben bij het eten, en dus eigenlijk moeten gevoed worden. Daar is geen tijd voor, dus dat wordt gewoon op tafel gezet. Zowel mijn vrouw (kok) als de poetsvrouw zijn al opgetrommeld gewoon om de maaltijden uit te delen, omdat de enige zorgkundige per verdiep dat niet kon bolwerken.

Je moet je dan niet echt afvragen hoe het met andere zorg gesteld is op zo'n dagen.

Elke nieuwkomer wordt dan ook aangeraden om zorgkundige te studeren om die grote tekorten aan te vullen.

Ik vind dat echt triestig eerlijk gezegd.

De manier hoe wij omgaan met onze meest kwetsbaren, de allerkleinsten en de hulpbehoevende ouderen, is regelrecht schandalig. En dat voor een "rijk" Westers land met een overheidsbeslag van 54%. Waarom krijgt dat niet meer aandacht?

Onze overheid is volledig verdwaasd van de realiteit. Er moet dringend een kerntakendebat komen en zwaar met budgetten geschoven worden.
 
Ik vind dat echt triestig eerlijk gezegd.

De manier hoe wij omgaan met onze meest kwetsbaren, de allerkleinsten en de hulpbehoevende ouderen, is regelrecht schandalig. En dat voor een "rijk" Westers land met een overheidsbeslag van 54%. Waarom krijgt dat niet meer aandacht?

Onze overheid is volledig verdwaasd van de realiteit. Er moet dringend een kerntakendebat komen en zwaar met budgetten geschoven worden.

Dit is voor mij ongeveer de essentie.

Als je kijkt naar wat we afdragen en hoe daarmee wordt omgegaan vraag je je af waarom de Belg niet in opstand komt. Maar misschien is het antwoord op die vraag meteen ook de reden waarom die situatie kan bestaan om mee te beginnen.
 
Ik vind dat echt triestig eerlijk gezegd.

De manier hoe wij omgaan met onze meest kwetsbaren, de allerkleinsten en de hulpbehoevende ouderen, is regelrecht schandalig. En dat voor een "rijk" Westers land met een overheidsbeslag van 54%. Waarom krijgt dat niet meer aandacht?

Onze overheid is volledig verdwaasd van de realiteit. Er moet dringend een kerntakendebat komen en zwaar met budgetten geschoven worden.

Het grootste probleem zit in de zieke Belgische arbeidscultuur en de overheid die deze arbeidscultuur blijft ondersteunen. Ik werkte indertijd van het kinderopvangdecreet nog op de dienst die de kwaliteit van de wetgeving controleerde. Al onze adviezen waren zo goed als negatief betreft het kinderopvangdecreet op basis van international onderzoek en eigen berekeningen. Grootste deel van onze adviezen werden verticaal geklasseerd en het werd politiek erdoor geduwd. Elke keer als ik iets in de media zie over de horrors die gebeuren in een crèche moet ik altijd denken: hadden ze maar naar ons geluisterd. Schrijnend. Gewoon schrijnend en zo is het overal.

De overheid is heel goed in het kijken hoe het Scandinavisch model werkt maar implementeert daarvan nooit iets. Het ligt voor te rapen. Doe er iets mee.
 
Dit is voor mij ongeveer de essentie.

Als je kijkt naar wat we afdragen en hoe daarmee wordt omgegaan vraag je je af waarom de Belg niet in opstand komt. Maar misschien is het antwoord op die vraag meteen ook de reden waarom die situatie kan bestaan om mee te beginnen.
Off-topic, maar specifiek naar ouderen toe is dat ook gewoon omdat daar eerlijk gezegd weinig mensen van wakker liggen. In onze maatschappij wordt je vanaf een bepaalde leeftijd afgeschreven, en wordt je een last. Je moet dan maar niet op zaterdag naar de winkel gaan of rondrijden, want dan loop/rij je in de weg van "werkende mensen". Zie ook de hele discussie tijdens de pandemie waar veel mensen niet snapten dat we zo'n strenge maatregelen troffen voor al die mensen die toch een van de komende jaren het loodje gingen leggen.

Voor onze kinderen, daar kan je nog wat meer verontwaardiging voor horen, maar dan moet er eigenlijk toch ook al ergens een kindje sterven voor er (heel even) een maatschappelijk debat is over de opvang.

En ik vind dat ook ongeloofelijk triestig, maar ik zie geen eenvoudige oplossing. De tijd dat er nog een partner thuisbleef, en dus ook voor de kinderen of de hulpbehoevende grootouder kon gezorgd worden lijkt altijd maar verder van ons te liggen. Ik ben alleszins serieus aan het overwegen om mijn oude dag elders door te brengen dan in dit land.
 
Dit is voor mij ongeveer de essentie.

Als je kijkt naar wat we afdragen en hoe daarmee wordt omgegaan vraag je je af waarom de Belg niet in opstand komt. Maar misschien is het antwoord op die vraag meteen ook de reden waarom die situatie kan bestaan om mee te beginnen.
Omdat de werkende Belg zichzelf heeft vastgereden en bang is om in te boeten aan welvaart. Hoeveel keer dat ik de argumentatie hoor: "Ik ben niet gelukkig op mijn werk maar van job veranderen of minder werken? Ik moet wel mijn hypotheek en de autolening kunnen afbetalen". Het is niet voor niks dat we in Vlaanderen een term hebben zoals "confituurwijk" of "confituurwoning". En dan paar keer per jaar op vakantie gaan om te ontstressen en te ontsnappen aan de drukte tussen duizenden mensen op het strand die hetzelfde denken 🤦‍♂️
 
Laatst bewerkt:
Omdat de werkende Belg zichzelf heeft vastgereden en bang is om in te boeten aan welvaart. Hoeveel keer dat ik de argumentatie hoor: "Ik ben niet gelukkig op mijn werk maar van job veranderen of minder werken? Ik moet wel mijn hypotheek en de autolening kunnen afbetalen". Het is niet voor niks dat we in Vlaanderen een term hebben zoals "confituurwijk" of "confituurwoning". En dan paar keer per jaar op vakantie gaan om te ontstressen en te ontsnappen aan de drukte tussen duizenden mensen op het strand die hetzelfde denken 🤦‍♂️
Wat is het alternatief dan?
 
Je haalt de IT-sector aan als voorbeeld. Wel iemand die in het middelbaar een informatica richting gedaan heeft en graag programmeur wil worden, dan zou die persoon in principe toch genoeg hebben aan een 7e jaar of een gespecialiseerde opleiding binnen een bedrijf waar de focus voltijds ligt op programmeren (syntax, begrippen, databases, services, ...). Iemand die enkel wil coderen die hoeft toch geen bachelor (of master) te gaan volgen waar hij ook nog alles leert over netwerken, servers, multimedia, ...
Hola... Hier ben ik niet helemaal met akkoord eigenlijk.

Vanuit het perspectief van een systeembeheerder is er niets zo rampzalig als een programmeur die enkel zijn syntax en wat API'tjes kent, en voor de rest geen benul heeft van hoe een deftige IT infrastructuur in elkaar zit.
Dit resulteert vaak in in-house producten die compleet wars van enige best practices zijn geschreven, alsook een enorm grote load op de systeembeheerders & infra architects om toch maar te zorgen dat een brak geschreven applicatie correct in de infrastructuur past.

Voor een low level programming drone die enkel zijn functietjes moet schrijven adhv input & output specificaties, allemaal correct beschreven door een (goede) software architect ben ik het misschien wel eens, maar in de praktijk komt dit maar heel zelden voor.
(een goeie software architect op zich is al een zeldzaamheid, imo).

Extra achtergrond info voor een programmeur is imo vrij vitaal.
 
Dit is voor mij ongeveer de essentie.

Als je kijkt naar wat we afdragen en hoe daarmee wordt omgegaan vraag je je af waarom de Belg niet in opstand komt. Maar misschien is het antwoord op die vraag meteen ook de reden waarom die situatie kan bestaan om mee te beginnen.
Ligt daar niet de "onvrede" met alles?
 
Terug
Bovenaan