Mr.Anderson
Well-known member
Idem. Ze was er heel content mee.Ik heb gewoon eentje zelf gekocht en trouwringen uiteraard samen. Ik ken haar smaak wel ongeveer.
Hoe heb jij jouw vriend(in) ten huwelijk gevraagd?
- Onderwerp starter TitaTovenaar
- Startdatum
Wij gaan veel wandelen, en hier ook de opmerking gekregen dat in het openbaar een absolute no-go was, dus 1+1=2. Leuke wandeling uitgezocht die ergens bij een meer stopte. Gezellige plaats gezocht en daar iets gepicknickt en op de knie gegaan.
Het leuke was dat we een redelijk zware nacht met de kleine hadden gehad en we effe gingen wandelen om het hoofd wat leeg te maken terwijl de kleine man bij mijn schoonmama was, dus ze had het totaal niet zien aankomen. Als man vond ik dat toch ook wel leuk dat het wel gelukt was om haar echt te verrassen.
Het leuke was dat we een redelijk zware nacht met de kleine hadden gehad en we effe gingen wandelen om het hoofd wat leeg te maken terwijl de kleine man bij mijn schoonmama was, dus ze had het totaal niet zien aankomen. Als man vond ik dat toch ook wel leuk dat het wel gelukt was om haar echt te verrassen.
We waren al een paar keer naar Parijs geweest en vinden dat allebei een geweldige stad, ik verras ze sowieso al wel eens met een weekendje weg of zo'n dingen, dus ik had toen we 9 jaar samen waren ze ook verrast met een nachtje Parijs. Daar dan gewoon zoals altijd wat rondgewandeld, iets gaan eten, ... en 's avonds naar de Eifeltoren (toen kon je er gelukkig nog gewoon onderdoor wandelen) en dan op m'n knie gegaan. Een jaar later (10 jaar samen) getrouwd en nog steeds zéér gelukkig samen 
.
Achteraf zei ze me wel dat ze het door had, vrouwen voelen zoiets aan zeker?
.Achteraf zei ze me wel dat ze het door had, vrouwen voelen zoiets aan zeker?
Gewoon in een restaurant zonder veel poeha.
Had ook pas in de autorit erheen het idee gekregen van “fuck it, nu gaat het gewoon gebeuren”.
Had ook pas in de autorit erheen het idee gekregen van “fuck it, nu gaat het gewoon gebeuren”.
D
Deleted member 451
Guest
mijn eerste vrouw op de seine (bootje) met de eifel toren op de achtergrond.
(was wel maar een boedhistisch huwelijk, stelde niet veel voor. Trouwen voor een gemeentehuis ben ik nog niet meteen voor te vinden)
(was wel maar een boedhistisch huwelijk, stelde niet veel voor. Trouwen voor een gemeentehuis ben ik nog niet meteen voor te vinden)
Mulan
Well-known member
Da's echt of wat? Ik dacht dat je zeverde aangezien jullie door de katten niet kunnen samenwonen?
Trouwringen obv samen (laten maken, niet van een merk ofzo).
Ik had een verlovingsring gekozen (moest titanium zijn wegens allergieën, niet gigantisch veel keuze in) en dan met de juwelier afgesproken dat ze deze mocht inruilen naar iets dat ze zelf graag wou. Zo heb je én een ring voor de dag zelf, én eentje die ze nadien ook nog kan/wil dragen
.Imo is een ring ook iets zoals schoenen, dat kan je pas beslissen eens je hem aan hebt. De kans dat je random een goeie keuze maakt, lijkt me vrij klein
Eentje woont inmiddels bij haar. En het gaat steeds beter met de allergie (of ze heeft momenteel te veel last van de hooikoorts om iets van de katten te merken
).
In Valletta, na eerst ergens lekker gegeten te hebben een avondwandeling langs het water gedaan en dan ergens aan de Lower Barrakka op de knie gegaan, terwijl er aan de overkant van het water vuurwerk werd afgeschoten.
Lang genoeg gewacht dat ze eigenlijk geen aanzoek meer verwachtte, zelf weken met gigantische stress rond gelopen, zeker met die ring ook. Die ik dan ook nog eens moest zien mee te smokkelen op reis. En dan de avond zelf die ring ongezien mee zien te smokkelen, en tijdens de wandeling heel de tijd zoekend naar het beste plekje. Mooi uitzicht, mooie omgeving, en niet te veel kijklustigen.
Lang genoeg gewacht dat ze eigenlijk geen aanzoek meer verwachtte, zelf weken met gigantische stress rond gelopen, zeker met die ring ook. Die ik dan ook nog eens moest zien mee te smokkelen op reis
. En dan de avond zelf die ring ongezien mee zien te smokkelen, en tijdens de wandeling heel de tijd zoekend naar het beste plekje. Mooi uitzicht, mooie omgeving, en niet te veel kijklustigen. 
Ik was ook wel zenuwachtig, maar hier was dat eerder om het feit dat ik dat eigenlijk zo cringe vind.
"Wil jij met mij trouwen?", van die zin alleen al krimp ik in mekaar van schaamte (of hoe ik het ook moet verwoorden).
Maar ik wou mijn vrouw wel tot mijn vrouw maken, dus moest het wel zeggen.
Om nu te zeggen dat ik genoten heb van dat moment, absoluut niet. Kon niet snel genoeg van de baan zijn tbh.
Ik denk wel dat mijn vrouw erdoor ontroerd was, dat is wat telt.
"Wil jij met mij trouwen?", van die zin alleen al krimp ik in mekaar van schaamte (of hoe ik het ook moet verwoorden).
Maar ik wou mijn vrouw wel tot mijn vrouw maken, dus moest het wel zeggen.
Om nu te zeggen dat ik genoten heb van dat moment, absoluut niet. Kon niet snel genoeg van de baan zijn tbh.
Ik denk wel dat mijn vrouw erdoor ontroerd was, dat is wat telt.
Haha ja, de kans dat ze neen zou zeggen was echt onbestaande, maar toch al die stressIk vond dat eigenlijk frappant. Ik was heel zeker van ons, het was duidelijk dat we eens gingen trouwen en dat er kinderen gingen komen en een huis was al gekocht. En toch was ik die dag ZO zenuwachtig
. Maar ook gewoon om die ring te gaan kopen, die verborgen te houden en mijzelf nergens te verspreken. Ik kan héél moeilijk verrassingen geheim houden voor mijn vrouw, dus ik denk dat ik daar nog het meeste stress voor had 
Muscleduck
Well-known member
"Oei de woonbonus wordt afgeschaft, we gaan moeten trouwen"
Het was dan nog mijn vrouw die het zei, dus technisch heeft zij mij gevraagd
Het was dan nog mijn vrouw die het zei, dus technisch heeft zij mij gevraagd
Hier mijn vriendin in februari begin dit jaar na een dikke 10j samen ten huwelijk gevraagd.
Een maand eerder (januari) waren we gaan eten met twee omdat we toen 10 jaar samen waren. Tijdens het etentje toch even het onderwerp trouwen aangesneden, om haar te vragen of ze verwacht had dat ik haar die dag tijdens dat etentje ten huwelijk zou vragen. Zij antwoordt (zoals ik had verwacht) dat ze dat wel heel tof had gevonden, ik leg uit dat voor mij de timing nog niet helemaal juist was (zij studeerde namelijk nog). Ze begreep het ook wel, dus haar hoofd stond er niet meer naar en ze was ervan overtuigd dat dit ging komen eens ze afgestudeerd was.
Een maand later, ergens in februari zijn we een weekendje weg geweest naar een klein hotelletje in Wallonië, iets dat ik al enkele maanden geleden had geboekt, met het idee er een wellness weekendje van te maken. Bij aankomst daar sauna, hot tub etc gedaan. 'S avonds gaan eten, maar ik had haar verteld dat ik nog een persoonlijk cadeau had voor haar (fotoboek), en dat ik dit liever niet op restaurant wou geven. Voorgesteld om een aperitief te bestellen en nadien ons even af te zonderen in de tuin van het hotel. De tuin was heel mooi verzorgd, en vlak aan een vijvertje was er een kleine pergola waar we even gingen zitten.
De cadeau gegeven, zij deze opengedaan en dan samen door het fotoboek gebladerd. De fotoboek was chronologisch, dus wanneer we in het jaar 2024 komen was er een leeg blad met onderaan de tekst "verloofd" of iets in die aard. Zij heel verward, snapte het eerst niet, en op die moment heb ik de ring boven gehaald en haar ten huwelijk gevraagd.
Achteraf aan haar uitgelegd dat ik eind januari tijdens ons etentje bewust ons gesprek in die richting had geduwd om haar een beetje op het verkeerde been te zetten, omdat ze het anders zeker ging verwachten. Ik had het plan vd aperitief etc ook met de eigenaars van het hotel afgesproken. Een van de eigenaars is, wanneer wij de aperitief hadden besteld, snel achterom naar de tuin gelopen om zeker te zijn dat er niemand van de andere gasten (er waren max 4 koppels in het hotel gelukkig) op de plek zat.
Uiteindelijk was het beter uitgedraaid dan gepland eigenlijk, mede dankzij het weer en de fantastische mensen van het hotel. Ik wou bewust iets privé en zonder enige "versiering" of decoratie, maar tegelijkertijd wel iets memorabel en toch ook dat verrassingseffect.
Toch ook wel echt wat stress gehad op het moment zelf, ook al wist ik het antwoord ook wel...
Een maand eerder (januari) waren we gaan eten met twee omdat we toen 10 jaar samen waren. Tijdens het etentje toch even het onderwerp trouwen aangesneden, om haar te vragen of ze verwacht had dat ik haar die dag tijdens dat etentje ten huwelijk zou vragen. Zij antwoordt (zoals ik had verwacht) dat ze dat wel heel tof had gevonden, ik leg uit dat voor mij de timing nog niet helemaal juist was (zij studeerde namelijk nog). Ze begreep het ook wel, dus haar hoofd stond er niet meer naar en ze was ervan overtuigd dat dit ging komen eens ze afgestudeerd was.
Een maand later, ergens in februari zijn we een weekendje weg geweest naar een klein hotelletje in Wallonië, iets dat ik al enkele maanden geleden had geboekt, met het idee er een wellness weekendje van te maken. Bij aankomst daar sauna, hot tub etc gedaan. 'S avonds gaan eten, maar ik had haar verteld dat ik nog een persoonlijk cadeau had voor haar (fotoboek), en dat ik dit liever niet op restaurant wou geven. Voorgesteld om een aperitief te bestellen en nadien ons even af te zonderen in de tuin van het hotel. De tuin was heel mooi verzorgd, en vlak aan een vijvertje was er een kleine pergola waar we even gingen zitten.
De cadeau gegeven, zij deze opengedaan en dan samen door het fotoboek gebladerd. De fotoboek was chronologisch, dus wanneer we in het jaar 2024 komen was er een leeg blad met onderaan de tekst "verloofd" of iets in die aard. Zij heel verward, snapte het eerst niet, en op die moment heb ik de ring boven gehaald en haar ten huwelijk gevraagd.
Achteraf aan haar uitgelegd dat ik eind januari tijdens ons etentje bewust ons gesprek in die richting had geduwd om haar een beetje op het verkeerde been te zetten, omdat ze het anders zeker ging verwachten. Ik had het plan vd aperitief etc ook met de eigenaars van het hotel afgesproken. Een van de eigenaars is, wanneer wij de aperitief hadden besteld, snel achterom naar de tuin gelopen om zeker te zijn dat er niemand van de andere gasten (er waren max 4 koppels in het hotel gelukkig) op de plek zat.
Uiteindelijk was het beter uitgedraaid dan gepland eigenlijk, mede dankzij het weer en de fantastische mensen van het hotel. Ik wou bewust iets privé en zonder enige "versiering" of decoratie, maar tegelijkertijd wel iets memorabel en toch ook dat verrassingseffect.
Toch ook wel echt wat stress gehad op het moment zelf, ook al wist ik het antwoord ook wel...
Vergelijkbare onderwerpen
