Hoe regel je jouw financiën met jouw partner?

[ThomasMore]

Je kan aan beide kanten extreme voorbeelden vinden die de andere zijn 'logica' onderuit halen. Het hangt puur af van de voorbeelden en hun gegeven context.
Mij lijkt het minstens even veel te maken hebben met hoe je naar geld kijkt, als hoe je naar een huwelijk kijkt. En sommigen partners zijn nu eenmaal in alles een dikke sloef.

Ook levenservaring speelt daarin een rol. Je hoeft maar 1x serieus gerold geweest te zijn in een vorige relatie om je 'logica' over hoe belangrijk dat jezelf verzekeren is, 180° te doen omslaan.

Inderdaad, concreet wat ik heb meegemaakt:

- Gehuwd, wettelijk stelsel. Op dat moment jong en niet veel bezittingen.
- We hebben allebei altijd gewerkt, lonen lagen in dezelfde grootorde en ons spaargeld was dus gemeenschappelijk
- Van een deel van dat spaargeld richt ik op een bepaald moment een vennootschap op. Deel van de aandelen op haar naam en ander op mijn naam.

Fast forward enkele jaren:

- Echtscheiding: ik dacht dus de vennootschap te behouden door de helft van het oprichtingskapitaal terug te betalen (was gemeenschappelijk geld dus inderdaad voor de helft van haar) en nog een vergoeding om de aandelen (zij had een minderheid) van haar over te kopen. Haar clevere advocaat wees er echter op dat ze de helft van de waardering van de vennootschap kon eisen. Aldus geschiedde... Dit terwijl zij nooit maar één seconde arbeid in die vennootschap heeft gestoken, terwijl ik altijd inkomsten uit de vennootschap heb gehaald die in het gemeenschappelijk vermogen kwamen en dus ook verdeeld werden. En toch.

Dat was een harde les. Never again!

 

[zarathustra]

Inderdaad, concreet wat ik heb meegemaakt:

- Gehuwd, wettelijk stelsel. Op dat moment jong en niet veel bezittingen.
- We hebben allebei altijd gewerkt, lonen lagen in dezelfde grootorde en ons spaargeld was dus gemeenschappelijk
- Van een deel van dat spaargeld richt ik op een bepaald moment een vennootschap op. Deel van de aandelen op haar naam en ander op mijn naam.

Fast forward enkele jaren:

- Echtscheiding: ik dacht dus de vennootschap te behouden door de helft van het oprichtingskapitaal terug te betalen (was gemeenschappelijk geld dus inderdaad voor de helft van haar) en nog een vergoeding om de aandelen (zij had een minderheid) van haar over te kopen. Haar clevere advocaat wees er echter op dat ze de helft van de waardering van de vennootschap kon eisen. Aldus geschiedde... Dit terwijl zij nooit maar één seconde arbeid in die vennootschap heeft gestoken, terwijl ik altijd inkomsten uit de vennootschap heb gehaald die in het gemeenschappelijk vermogen kwamen en dus ook verdeeld werden. En toch.

Dat was een harde les. Never again!

Ik zie niet hoe je hier gerold bent? Moet iemand die investeert in een vennootschap effectief werken in die vennootschap of mee te profiteren van de stijgende waarde?

 

[ThomasMore]

ja is maar normaal toch ook?
In dat voorbeeld wordt verwezen naar een 'aarzelende start' en het feit dat hij met hart en ziel constant bezig is met het bedrijf en dat een tol heeft op relationeel vlak.

Die dame in dat voorbeeld heeft dus ook een enorme opgeving moeten doen omdat meneer ondernemer wou worden.

Aan de andere kant heeft die kerel ook genoten van het loon van zijn vrouw. Als zij CEO had geworden van een bedrijf zou hij dus ook 50% recht genoten hebben van haar loon, bonussen en dergelijke?

Sorry maar dit is je reinste bullshit.

Als je altijd inkomsten uit de vennootschap hebt gehaald en in het huwelijksvermogen hebt gestopt dan is er op financieel vlak geen enkele tol die de partner zou hebben betaald. En toch kan de partner aanspraak maken op de helft van een vennootschap zonder daar ook maar enige arbeid of risico in te hebben gestoken. Dat is een klassieke valkuil voor veel zelfstandigen en eentje die echt niet logisch in elkaar zit hoor.

In veel gevallen zal de partner van de zelfstandige ook genoten hebben van alles wat de vennootschap tijdens het huwelijk heeft gefaciliteerd: internet, restaurant, vliegtickets, het fiscaal gunstige fruitabonnement en alle andere trucjes.

Als partner 1 een vennootschap opricht en jaren alles daarin oppot zonder enige bijdrage aan het huwelijksvermogen (dat dus enkel gevoed wordt door partner 2) dan is het billijk om bij scheiding een vereffening te maken... Echter omdat je ooit 's het startkapitaal uit gemeenschappelijk vermogen hebt genomen kan je partner bij scheiding aanspraak maken op de helft van de huidige waarde van je vennootschap (zelfs zonder aandelen ervan te bezitten). Dat kan buitenproportioneel zijn (zowel positief als negatief indien de vennootschap richting failliet gaat). Eerlijker lijkt me dat partner 1 de helft van het startkapitaal (plus een intrest) terug zou betalen aan partner 2.

 

[beryl]

Inderdaad, concreet wat ik heb meegemaakt:

- Gehuwd, wettelijk stelsel. Op dat moment jong en niet veel bezittingen.
- We hebben allebei altijd gewerkt, lonen lagen in dezelfde grootorde en ons spaargeld was dus gemeenschappelijk
- Van een deel van dat spaargeld richt ik op een bepaald moment een vennootschap op. Deel van de aandelen op haar naam en ander op mijn naam.

Fast forward enkele jaren:

- Echtscheiding: ik dacht dus de vennootschap te behouden door de helft van het oprichtingskapitaal terug te betalen (was gemeenschappelijk geld dus inderdaad voor de helft van haar) en nog een vergoeding om de aandelen (zij had een minderheid) van haar over te kopen. Haar clevere advocaat wees er echter op dat ze de helft van de waardering van de vennootschap kon eisen. Aldus geschiedde... Dit terwijl zij nooit maar één seconde arbeid in die vennootschap heeft gestoken, terwijl ik altijd inkomsten uit de vennootschap heb gehaald die in het gemeenschappelijk vermogen kwamen en dus ook verdeeld werden. En toch.

Dat was een harde les. Never again!

Anders had zij wel het geld uit haar job deels moeten afstaan aan jou terwijl jij alles zou kunnen houden. Daar moet je geen clevere advocaat voor zijn, da's gewoon de logische manier van alles verdelen.

Het omgekeerde waarbij jij je vennootschaps met privé geld zou oprichten en er zo zou voor zorgen dat jij jou inkomen kan behouden terwijl je bij een scheiding wel recht zou hebben op de helft van het hare zou een lepe juridische truc zijn.

 

[ThomasMore]

Ik zie niet hoe je hier gerold bent? Moet iemand die investeert in een vennootschap effectief werken in die vennootschap of mee te profiteren van de stijgende waarde?

Ik ben gerold omdat ik de helft van de waardering van een vennootschap moest ophoesten. Dit terwijl mijn ex de minderheid van de aandelen had.

Eerlijke verdeling: de helft van het oprichtingskapitaal en waarde van haar deel van de aandelen.

 

[zarathustra]

Sorry maar dit is je reinste bullshit.

Als je altijd inkomsten uit de vennootschap hebt gehaald en in het huwelijksvermogen hebt gestopt dan is er op financieel vlak geen enkele tol die de partner zou hebben betaald. En toch kan de partner aanspraak maken op de helft van een vennootschap zonder daar ook maar enige arbeid of risico in te hebben gestoken. Dat is een klassieke valkuil voor veel zelfstandigen en eentje die echt niet logisch in elkaar zit hoor.

In veel gevallen zal de partner van de zelfstandige ook genoten hebben van alles wat de vennootschap tijdens het huwelijk heeft gefaciliteerd: internet, restaurant, vliegtickets, het fiscaal gunstige fruitabonnement en alle andere trucjes.

Als partner 1 een vennootschap opricht en jaren alles daarin oppot zonder enige bijdrage aan het huwelijksvermogen (dat dus enkel gevoed wordt door partner 2) dan is het billijk om bij scheiding een vereffening te maken... Echter omdat je ooit 's het startkapitaal uit gemeenschappelijk vermogen hebt genomen kan je partner bij scheiding aanspraak maken op de helft van de huidige waarde van je vennootschap (zelfs zonder aandelen ervan te bezitten). Dat kan buitenproportioneel zijn (zowel positief als negatief indien de vennootschap richting failliet gaat). Eerlijker lijkt me dat partner 1 de helft van het startkapitaal (plus een intrest) terug zou betalen aan partner 2.

Dat is toch absoluut niet logisch. Als je samen iets koopt ( of in dit geval opricht) dan heb je toch beide recht op de waardestijging?

 

[ThomasMore]

Anders had zij wel het geld uit haar job deels moeten afstaan aan jou terwijl jij alles zou kunnen houden. Daar moet je geen clevere advocaat voor zijn, da's gewoon de logische manier van alles verdelen.

Het omgekeerde waarbij jij je vennootschaps met privé geld zou oprichten en er zo zou voor zorgen dat jij jou inkomen kan behouden terwijl je bij een scheiding wel recht zou hebben op de helft van het hare zou een lepe juridische truc zijn.

Sorry dit snap ik niet. Welk geld afstaan?

Huwelijk wettelijk stelsel
Partner 1: inkomsten door loon bij een werkgever
Partner 2: inkomsten uit een vennootschap (combinatie van loon, dividend en huur)

De inkomsten gaan naar het huwelijksvermogen. Bij scheiding wordt dat vermogen verdeeld. Wat bedoel je dan met alles houden en enkel geld van mijn ex krijgen? Of met het tweede deel van je post? Het gaat toch niet over inkomen uit het huwelijksvermogen houden. De waardering van een vennootschap heeft niets met inkomen te maken he.

Het pluimen gaat niet over de inkomsten uit een vennootschap he... Die zijn onderdeel van het huwelijksvermogen, geen twijfel over en ook geen discussie.

Het gaat over de waarde van de onderneming op het moment van echtscheiding. Daar kan je ex partner dus voor de helft aanspraak op maken als je niet kan bewijzen dat het startkapitaal niet tot het huwelijksvermogen behoorde.

 

[ThomasMore]

Dat is toch absoluut niet logisch. Als je samen iets koopt ( of in dit geval opricht) dan heb je toch beide recht op de waardestijging?

Maar enfin, dat is toch niet waar het over gaat.

Ander voorbeeld: je koopt als cadeau voor je partner een kunstwerk met de gemeenschappelijke pot. Bij echtscheiding zal dat dus beschouwd worden als een cadeau en toegewezen worden aan je partner. Als blijkt dat dit kunstwerk echter in waarde is gestegen zal je kunnen fluiten naar de meerwaarde... Meer nog, je kan zelfs geen aanspraak maken op de helft van de aankoopwaarde.

Wel, bij de vennootschap waar maar één partner in heeft gewerkt of waarde in heeft gecreëerd kan dat dus wel.

Soit, de reden waarom in mijn huidige relatie onze vermogens gesplitst zijn en we enkel een gemeenschappelijke pot aanhouden voor dagdagelijkse zaken.

Heb het zelf ook maar ondervonden... Voordien was mijn redenering net als die van jullie.

 

[beryl]

Sorry dit snap ik niet. Welk geld afstaan?

Huwelijk wettelijk stelsel
Partner 1: inkomsten door loon bij een werkgever
Partner 2: inkomsten uit een vennootschap (combinatie van loon, dividend en huur)

De inkomsten gaan naar het huwelijksvermogen. Bij scheiding wordt dat vermogen verdeeld. Wat bedoel je dan met alles houden en enkel geld van mijn ex krijgen? Of met het tweede deel van je post? Het gaat toch niet over inkomen uit het huwelijksvermogen houden. De waardering van een vennootschap heeft niets met inkomen te maken he.

Het pluimen gaat niet over de inkomsten uit een vennootschap he... Die zijn onderdeel van het huwelijksvermogen, geen twijfel over en ook geen discussie.

Het gaat over de waarde van de onderneming op het moment van echtscheiding. Daar kan je ex partner dus voor de helft aanspraak op maken als je niet kan bewijzen dat het startkapitaal niet tot het huwelijksvermogen behoorde.

Partner 1: Al haar inkomen uit arbeid in de gemeenschappelijke pot
Partner 2: Enkel het inkomen uit arbeid dat uit de vennootschap gehaald wordt gaat naar de gemeenschappelijke pot

In die vennootschap zitten gewoon allerlei zaken die geld waard zijn door jouw arbeid: cash, vaste activa, cliënteel, alleen zijn ze nog niet allemaal te gelde gemaakt. Maar waarom zou dat een rechtvaardig onderscheid zijn tussen wat wel en niet verdeeld zou moeten worden, het loutere feit of het al dan niet uit de vennootschap gehaald is?

 

[ThomasMore]

Partner 1: Al haar inkomen uit arbeid in de gemeenschappelijke pot
Partner 2: Enkel het inkomen uit arbeid dat uit de vennootschap gehaald wordt gaat naar de gemeenschappelijke pot

In die vennootschap zitten gewoon allerlei zaken die geld waard zijn door jouw arbeid, cash, vaste activa, cliënteel, alleen zijn ze nog niet allemaal te gelde gemaakt. Maar waarom zou dat een rechtvaardig onderscheid zijn tussen wat wel en niet verdeeld zou moeten worden, het loutere feit of het al dan niet uit de vennootschap gehaald is?

Omdat dat werkingsmiddelen van die vennootschap zijn, misschien haal je die nooit uit de vennootschap... Waarom zou je die uit de vennootschap moeten halen louter omdat je gaat scheiden of de helft van de waarde ervan aan je ex partner moeten schenken? Niet enkel het inkomen uit arbeid ging in mijn geval naar de gemeenschappelijke pot, ook het inkomen uit winst. Dat terzijde.

Als je op het moment van echtscheiding de cash in je vennootschap die je bijeen gespaard hebt om een nieuwe voorraad aan te leggen mee in de te verdelen pot ziet belanden dan ga je echt niet lachen hoor. Wat er dan meestal gebeurt: wil partner met de vennootschap niet teveel miserie dan is het voorstel dat het het huwelijksvermogen niet evenredig verdeeld zal worden. Vervolgens een koehandel: 90/10, 60/40, 70/30 ...

De partner met de vennootschap verliest omdat hij zijn werk probeert te behouden.

De Verhulsten en Couckes die zullen dat ook wel anders geregeld hebben... Denk niet dat diene Verhuls in het geval van echtscheiding de helft van zijn stuk in Studio100 zal kwijtspelen.

In mijn - bescheiden - geval was het een zeer bittere pil om te slikken.

 

[beryl]

Omdat dat werkingsmiddelen van die vennootschap zijn, misschien haal je die nooit uit de vennootschap... Waarom zou je die uit de vennootschap moeten halen louter omdat je gaat scheiden of de helft van de waarde ervan aan je ex partner moeten schenken? Niet enkel het inkomen uit arbeid ging in mijn geval naar de gemeenschappelijke pot, ook het inkomen uit winst. Dat terzijde.

Als je op het moment van echtscheiding de cash in je vennootschap die je bijeen gespaard hebt om een nieuwe voorraad aan te leggen mee in de te verdelen pot ziet belanden dan ga je echt niet lachen hoor. Wat er dan meestal gebeurt: wil partner met de vennootschap niet teveel miserie dan is het voorstel dat het het huwelijksvermogen niet evenredig verdeeld zal worden. Vervolgens een koehandel: 90/10, 60/40, 70/30 ...

De partner met de vennootschap verliest omdat hij zijn werk probeert te behouden.

De Verhulsten en Couckes die zullen dat ook wel anders geregeld hebben... Denk niet dat diene Verhuls in het geval van echtscheiding de helft van zijn stuk in Studio100 zal kwijtspelen.

In mijn - bescheiden - geval was het een zeer bittere pil om te slikken.

Winst is inkomen uit arbeid en/of kapitaal en dat inkomen uit kapitaal moet al helemaal zeker 50/50 verdeeld worden in jouw voorbeeld.

En dat kan wel zijn dat die vennootschap geld nodig heeft om te blijven werken, maar dat betekent toch niet dat je partner dat geld zou moeten afgeven aan jou? Er is ook geen uitzondering voor bvb de auto of een deel van het huis omdat je partner dat zou nodig hebben om haar job te doen.

Je kan het inderdaad anders regelen door je inkomen volledig te scheiden, maar als je kiest voor gemeenschappelijk vermogen snap ik niet waarom je het onrechtvaardig vindt dat er geen uitzondering gemaakt wordt voor het vermogen dat vertegenwoordigd wordt door een vennootschap. Ik snap dat je liever ook een deel van het geld van je ex naar jezelf had zien vloeien, maar je moet toch ook wel inzien dat de manier waarop dit verdeeld wordt, gezien jullie keuze, de enige correcte manier is om die verdeling te doen.

 

[ThomasMore]

Winst is inkomen uit arbeid en/of kapitaal en dat inkomen uit kapitaal moet al helemaal zeker 50/50 verdeeld worden in jouw voorbeeld.

En dat kan wel zijn dat die vennootschap geld nodig heeft om te blijven werken, maar dat betekent toch niet dat je partner dat geld zou moeten afgeven aan jou? Er is ook geen uitzondering voor bvb de auto of een deel van het huis omdat je partner dat zou nodig hebben om haar job te doen.

Je kan het inderdaad anders regelen door je inkomen volledig te scheiden, maar als je kiest voor gemeenschappelijk vermogen snap ik niet waarom je het onrechtvaardig vindt dat er geen uitzondering gemaakt wordt voor het vermogen dat vertegenwoordigd wordt door een vennootschap. Ik snap dat je liever ook een deel van het geld van je ex naar jezelf had zien vloeien, maar je moet toch ook wel inzien dat de manier waarop dit verdeeld wordt, gezien jullie keuze, de enige correcte manier is om die verdeling te doen.

Mijn mening: het startkapitaal moet inderdaad verdeeld worden, met een interest voor de periode dat dit aan het huwelijksvermogen is onttrokken.

Alle inkomsten uit de vennootschap zijn naar het huwelijksvermogen gegaan dus ook daar: een 50/50 verdeling.

De meerwaarde gecreëerd door de vennootschap blijft van de aandeelhouder(s) en al helemaal als de partner nooit enige bijdrage heeft geleverd tot die meerwaarde.

In jouw redenering kan ik stellen dat de ex in loondienst ook meerwaarde heeft gecreëerd in de vennootschap waar ze werkt. Daar kan ik toch ook geen aanspraak op maken omdat ik toevallig met haar gehuwd ben. Ok, het is kort door de bocht maar toch vind ik dit een zeer oneerlijke regeling.

Daarom: never again! Maar als jullie dat vlotjes willen delen. Be my guest

En ik wou absoluut geen deel van het vermogen van mijn ex naar mij zien vloeien. Ik begrijp niet hoe dat kan blijken uit mijn posts?

Zo zag ik het:
- Alles wat voor het huwelijk werd verworven blijft gewoon van wie het is
- Gift die mijn ex had gekregen van haar ouders tijdens huwelijk: blijft integraal van haar
- Het spaargeld dat we hadden verzameld: 50/50. We hadden daar allebei min of meer hetzelfde aan bijgedragen
- De inboedel: 50/50 behalve voor de stukken die één van ons gekregen had of reeds in bezit had voor het huwelijk
- Persoonlijke spullen: no prob, elk pakt wat van hem/haar is (in haar geval dus ook de dure Chanel handtassen die ik had gekocht en in waarde waren gestegen)
- De woning: uitkopen of verkopen maar in elk geval verdelen 50/50 met verrekening van de individuele inbreng bij aanschaf (zei had toen meer geld neergelegd voor de registratierechten dus dat stuk moet zij dan kunnen recupereren).
- De beleggingsportefeuille: 50/50 want gestart met gemeenschappelijk geld en dus een investering van ons beiden
- De vennootschap: de helft van het startkapitaal + intrest terugbetalen aan ex. Dat startkapitaal kwam toen immers van onze gemeenschappelijke rekening.
- De aandelen van de vennootschap: ik koop haar aandelen (was 20%) over aan de waardering op moment van echtscheiding

Ze was met alles akkoord tot haar advocaat aanhaalde dat ze meer uit die vennootschap kon halen. Waarom 20% als je de helft kan claimen? En daar is het pluimen begonnen. Allemaal wettelijk maar daarom is het pluimen niet minder.. De middelen verzameld in de vennootschap voelen niet aan alsof ze voor helft van mijn ex waren. Zij had daar immers geen enkele verdienste aan en bovendien zijn die middelen niet alleen de cash die er op de rekening staat. De vennootschap is mijn werk, ex had een andere job. Ik kan toch ook geen aanspraak maken op de meerwaarde die zij in haar job creëert. Haar aandelen en een regeling voor het startkapitaal liggen anders: daar vond ik het uiteraard wel logisch dat ik dat moest vergoeden. Maar zeggen: hey, hier staat een bureau en de boekwaarde is nog 10 euro, da's dan 5 euro die je aan je ex (en niet in de rol als aandeelhouder) mag geven. Sorry maar dat slaagt in mijn ogen nergens op.

Ik deed dit verhaal nav een post die stelde dat je onder het wettelijk stelsel toch niet gepluimd kan worden. Wel bij mij voelt het wel aan alsof ik gepluimd ben. Het is niet omdat het de wet is dat het daarom ook rechtvaardig is.

 

[JanusDR]

Als je altijd inkomsten uit de vennootschap hebt gehaald en in het huwelijksvermogen hebt gestopt dan is er op financieel vlak geen enkele tol die de partner zou hebben betaald. En toch kan de partner aanspraak maken op de helft van een vennootschap zonder daar ook maar enige arbeid of risico in te hebben gestoken. Dat is een klassieke valkuil voor veel zelfstandigen en eentje die echt niet logisch in elkaar zit hoor.

Ik begrijp dat het oneerlijk aanvoelt, maar als jullie een huwelijksstelsel met gemeenschap van aanwinsten hadden, dan is het wel de enige logische manier.
Je zegt zelf dat de vennootschap opgericht werd met gemeenschappelijk kapitaal.

Het is alsof je samen een huis koopt als investering en verhuurt, en jij werkt er heel veel in om meerwaarde te creëren.
Ook al heb je de huurinkomsten integraal op de gemeenschappelijke rekening gestort, dan nog is de integrale meerwaarde van dat huis gemeenschappelijk. Ook al heeft jouw vrouw daar nooit een voet binnengezet en heb jij daar jaren hard renovatielabeur in verricht.

Zowel de opbrengst als meerwaarde van gemeenschappelijke goederen zijn immers gemeenschappelijk.
Anders had je die vennootschap met bewezen eigen gelden moeten oprichten (geld van voor het huwelijk, geld uit erfenis/schenking).
Van eigen goederen zijn immers enkel de inkomsten gemeenschappelijk, niet de meerwaarde. (tenzij je te weinig uitkeert, dan wordt zelfs dan een stuk van de meerwaarde van uw vennootschap als gemeenschappelijk beschouwd!).

Kort samengevat: het is allemaal louter het gevolg van jullie keuze voor het huwelijksstelsel met gemeenschap van aanwinsten.

Bij het stelsel van zuivere scheiding van goederen had je dit probleem niet gehad. Had de notaris dit niet vermeld?
Of had je je daar geen vragen bij gesteld bij de oprichting van de vennootschap?

 

[ThomasMore]

Ik begrijp dat het oneerlijk aanvoelt, maar als jullie een huwelijksstelsel met gemeenschap van aanwinsten hadden, dan is het wel de enige logische manier.
Je zegt zelf dat de vennootschap opgericht werd met gemeenschappelijk kapitaal.

Het is alsof je samen een huis koopt als investering en verhuurt, en jij werkt er heel veel in om meerwaarde te creëren.
Ook al heb je de huurinkomsten integraal op de gemeenschappelijke rekening gestort, dan nog is de integrale meerwaarde van dat huis gemeenschappelijk. Ook al heeft jouw vrouw daar nooit een voet binnengezet en heb jij daar jaren hard renovatielabeur in verricht.

Dat laatste durf ik te betwijfelen. Ik ken iemand waarbij voor de afwikkeling van de echtscheiding de tijd die hij in een verbouwing had gestoken wel mee in rekening werd genomen bij de verdeling van dat huis.

Het mag dan nog juridisch logisch zijn (geen discussie over) maar voelde toch heel oneerlijk aan, vandaar nooit meer huwen onder dat stelsel. Hoe groot de liefde ook is. En zo logisch is het nu ook weer niet want bijvoorbeeld cadeau's blijven gewoon van degene die ze heeft gekregen ook al hebben ze een waanzinnige meerwaarde.

Dus daarom ook: onder het wettelijk stelsel kan je wel degelijk gepluimd worden. Alles hangt een beetje van je situatie af.

 

[ugar]

Ik deed dit verhaal nav een post die stelde dat je onder het wettelijk stelsel toch niet gepluimd kan worden. Wel bij mij voelt het wel aan alsof ik gepluimd ben. Het is niet omdat het de wet is dat het daarom ook rechtvaardig is.

Die post was van mij. Wat je beschrijft is perfect rechtvaardig volgens het contract dat jullie hadden afgesloten.

 

[JanusDR]

Dat laatste durf ik te betwijfelen. Ik ken iemand waarbij voor de afwikkeling van de echtscheiding de tijd die hij in een verbouwing had gestoken wel mee in rekening werd genomen bij de verdeling van dat huis.

Dat zou kunnen, als zijn labeur (dat als gemeenschappelijk beschouwd wordt) ten dienste stond van een eigen goed van haar, en hij kan dat bewijzen.
Of bij zuivere scheiding van goederen als hij zijn labeur (dat eigen beschouwd wordt) aanwendt voor gemeenschappelijke goederen.

Wist je dat, als je getrouwd bent met gemeenschap van aanwinsten: als je werkt aan jouw EIGEN huis (bv. dat uit een erfenis komt), dat je daarvoor een vergoeding schuldig bent (in de vorm van een deel van de meerwaarde) bij scheiding?
Aangezien je jouw arbeidskracht (die gemeenschappelijk is) hebt aangewend voor een eigen goed

Maar dat is niet van toepassing bij jou. Je hebt jouw arbeidskracht (gemeenschappelijk door jouw huwelijksstelsel) aangewend bij een gemeenschappelijk goed (de vennootschap die opgericht werd tijdens het huwelijk met gemeenschappelijke gelden), dus daar moet niets verrekend worden. Zowel de inkomsten als meerwaarden zijn gewoon 50/50 gemeenschappelijk.

 

[Xeo]

Dat laatste durf ik te betwijfelen. Ik ken iemand waarbij voor de afwikkeling van de echtscheiding de tijd die hij in een verbouwing had gestoken wel mee in rekening werd genomen bij de verdeling van dat huis.

Het mag dan nog juridisch logisch zijn (geen discussie over) maar voelde toch heel oneerlijk aan, vandaar nooit meer huwen onder dat stelsel. Hoe groot de liefde ook is. En zo logisch is het nu ook weer niet want bijvoorbeeld cadeau's blijven gewoon van degene die ze heeft gekregen ook al hebben ze een waanzinnige meerwaarde.

Dus daarom ook: onder het wettelijk stelsel kan je wel degelijk gepluimd worden. Alles hangt een beetje van je situatie af.

Cadeaus blijven niet van diegene die ze gekregen heeft tenzij het om persoonlijke voorwerpen, kledij, juwelen, etc. gaat. Als je een iphone koopt met gemeenschappelijk geld en dat aan je vrouw geeft, is dat een gemeenschappelijk goed waar je elk de helft van krijgt.

 

[LaCucaracha]

Sorry maar dit is je reinste bullshit.

Als je altijd inkomsten uit de vennootschap hebt gehaald en in het huwelijksvermogen hebt gestopt dan is er op financieel vlak geen enkele tol die de partner zou hebben betaald. En toch kan de partner aanspraak maken op de helft van een vennootschap zonder daar ook maar enige arbeid of risico in te hebben gestoken. Dat is een klassieke valkuil voor veel zelfstandigen en eentje die echt niet logisch in elkaar zit hoor.

In veel gevallen zal de partner van de zelfstandige ook genoten hebben van alles wat de vennootschap tijdens het huwelijk heeft gefaciliteerd: internet, restaurant, vliegtickets, het fiscaal gunstige fruitabonnement en alle andere trucjes.

Als partner 1 een vennootschap opricht en jaren alles daarin oppot zonder enige bijdrage aan het huwelijksvermogen (dat dus enkel gevoed wordt door partner 2) dan is het billijk om bij scheiding een vereffening te maken... Echter omdat je ooit 's het startkapitaal uit gemeenschappelijk vermogen hebt genomen kan je partner bij scheiding aanspraak maken op de helft van de huidige waarde van je vennootschap (zelfs zonder aandelen ervan te bezitten). Dat kan buitenproportioneel zijn (zowel positief als negatief indien de vennootschap richting failliet gaat). Eerlijker lijkt me dat partner 1 de helft van het startkapitaal (plus een intrest) terug zou betalen aan partner 2.

Dus als ik jouw redenering goed begrijp zeg je:

Vennootschap 1 en 2 realiseren over een periode van 20 jaar exact dezelfde economische (niet boekhoudkundige) winst/cash flows.

Vennootschap 1 keert aan zaakvoerder 45k bezoldiging uit en pot voor de rest alle resterende winst op (dus geen liquidatiereseve, geen VAA, geen leningen aan privé etc) --> ok voor jou om al het opgepotte op moment van echtscheiding te verdelen

Vennootschap 2 keer aan zaakvoerder 150k bezoldiging uit, elke 5 maximale liquidatiereserve --> moord en brand als je het opgepotte ook nog zou verdelen! De echtgenote (die 50% van de aandleen bezit) krijgt enkel haar inleg terug

Dat slaat toch werkelijk op niets?!


Uiteindelijk is een vennootschap gewoon een vehikel om je professioneel te organiseren, niet meer, niet minder. Dat heeft niets te maken heeft met het huwelijksvermogensrechtelij karakter van beroepsinkomsten, en die zijn in het wettelijk stelsel altijd gemeenschappelijk en da's logisch ook.

Of je van de gecreeëerde winst in je vennootschap onmiddellijk "geniet" in het huwelijk (uitgekeerd loon, uitgekeerde liquidatiereserve/dividenden, VAA) dan wel dit gewoon in de vennootschap oppot, dan wel via een IPT oppot, dat ontneemt aan die inkomsten niet de kwalificatie van gemeenschappelijke inkomsten?

Uiteindelijk is de vennootschap slechts een middel om je professioneel te organiseren ( en daarbij te genieten van fiscale optimalisatie) maar dat zorgt er niet plots voor dat je partner - die per hypothese de helft van de aandelen heeft- bij een scheiding enkel haar "inleg" terugkrijgt. Daar is niets oneerlijks aan, das gewoon de logica zelve.

Als je via je vennootschap aanzienlijk meer kan verdienen dan als loontrekkende, heeft dat vaak weinig te maken met het feit dat je via vennootschap werkt, maar meer met het feit dat je zelfstandige wordt én naar alle waarschijnlijkheid ook harder werkt (toegegeven, het is fiscaal wat interessanter, waardoor je netto meer overhoudt) , dus dat wil zeggen dat je vrouw meer in het huishouden moet doen, dat ze minder vrije tijd met jou heeft etc etc.

 

[JanusDR]

Cadeaus blijven niet van diegene die ze gekregen heeft tenzij het om persoonlijke voorwerpen, kledij, juwelen, etc. gaat. Als je een iphone koopt met gemeenschappelijk geld en dat aan je vrouw geeft, is dat een gemeenschappelijk goed waar je elk de helft van krijgt.

Sjakoskes van Chanel zal wel bij 'kleding' gecatalogeerd worden zeker? Haha, je ziet zo de discussies al komen bij die vechtscheidingen

 

[LaCucaracha]

Sorry dit snap ik niet. Welk geld afstaan?

Huwelijk wettelijk stelsel
Partner 1: inkomsten door loon bij een werkgever
Partner 2: inkomsten uit een vennootschap (combinatie van loon, dividend en huur)

De inkomsten gaan naar het huwelijksvermogen. Bij scheiding wordt dat vermogen verdeeld. Wat bedoel je dan met alles houden en enkel geld van mijn ex krijgen? Of met het tweede deel van je post? Het gaat toch niet over inkomen uit het huwelijksvermogen houden. De waardering van een vennootschap heeft niets met inkomen te maken he.

Het pluimen gaat niet over de inkomsten uit een vennootschap he... Die zijn onderdeel van het huwelijksvermogen, geen twijfel over en ook geen discussie.

Het gaat over de waarde van de onderneming op het moment van echtscheiding. Daar kan je ex partner dus voor de helft aanspraak op maken als je niet kan bewijzen dat het startkapitaal niet tot het huwelijksvermogen behoorde.

De waarde van de vennootschap wordt toch gecreëerd door de inkomsten (of die nu privé worden door uitkering bezoldiging, huur aan jezelf betalen, liquidatieresrve dan wel in de vennootschap blijven) die je met de vennootschap vergaart??
Je maakt een onderscheid tussen waarde van de onderneming op moment van echtscheiding en inkomsten uit een vennootschap dat gewoon geen relevant onderscheid is in het kader van het het huwelijksvermogensrecht.

winst van vennootschap in jaar X van 100 --> je pot 100 op --> eigen vermogen (en dus waarde) van je vennootschap stijgt met 100
winst van vennootschap in jaar X van 100 --> je keert 100 uit --> eigen vermogen blijft gelijk, maar privé inkomsten nemen toe met 100 (minder wegens fiscale afhoudingen, maar is om het punt te maken)

Ik zie echt niet in waarom je vrouw in het eerste geval alle 100 voor jou kan houden, terwijl dat in het tweede geval niet zo zou zijn??