LaCucaracha
Well-known member
Dat het een bittere en onverwachte pil om slikken was, ben ik volledig akkoord mee. Maar je bent niet gerold.
Hoe regel je jouw financiën met jouw partner?
- Onderwerp starter :unsure:
- Startdatum
ThomasMore
Well-known member
erg volwassenSjakoskes van Chanel zal wel bij 'kleding' gecatalogeerd worden zeker? Haha, je ziet zo de discussies al komen bij die vechtscheidingen
anonymousMF
Well-known member
Wij zijn samen van rond het einde van onze studies.
We zijn beiden in een stad relatief ver van onze ouders gaan wonen (apart gewoond voor de eerste 2 jaar). Doordat ik relatief veel verdiende als starter (equivalent van ~4k bruto + 14 maanden + 7.5% jaar bonus in 'today's money') en zij zeer weinig (eerste ~jaar stage aan ~1000/maand en jaar erna niet veel beter) was ons systeem dat ik voor bijna alles betaalde. Dit was nooit echt besproken, maar we wisten beiden dat het de enige manier is waarop onze situatie kon werken.
Wanneer we 2 jaar later zijn gaan samen wonen vertaalde zich dat in dat ik bv de bills betaalde (ook weer nooit echt besproken, maar geen van ons vond dat problematisch, op dat moment wisten we ook wel dat we uiteindelijk gingen trouwen).
Na onze trouw hebben we een gemeenschappelijke rekening opgezet, maar afspraken hebben we er niet echt over. Ondanks dat ons geld op onze 'eigen' rekening staat beschouwen we alles toch als gemeenschappelijk in the end. Ik hou onze financieren bij in een excel met al onze rekeningen/andere eigendommen, dus ben op de hoogte van wat we nu exact hebben. Ik doe ook de boekhouding van mijn vrouw haar eenmanszaak nu.
Ik zorg er wat voor dat onze prive rekeningen wat in balans blijven (ook al maakt het eigenlijk niet uit, ik heb toch liever dat ik niet enkel het geld van mijn prive rekening zie verdwijnen). Dus ik vraag af en toe als het nodig is dat mijn vrouw bv paar duizend stort op de gemeenschappelijke. Uiteindelijk hebben we nu toch het meeste geld niet meer in cash.
Dat werkt goed voor ons omdat we wat op het zelfde spending niveau zitten. Eigenlijk geven we enkel samen echt geld uit (apart enkel af en toe een goedkoop weekendje apart of is op cafe/resto gaan met vrienden). Niemand heeft een dure shopping, reis of feest/resto habbit. Ik zou het persoonlijk wel moeilijk hebben om mijn financieen te delen met iemand die daar niet op hetzelfde niveau zit. Uiteraard heeft iedereen recht om bijvoorbeeld 500 euro per maand uit te geven aan kleren (het is niet dat het geld er niet is), maar dat maakt niet dat ik het niet als een verspilling zou zien.
Voor ons huis was er een schenking naar mij van mijn ouders, maar daar was de afspraak dat dat uiteindelijk verdwijnt in ons huwelijk. Verwoord als 'als ik zou sterven dan gaat het onopgebruikte geld naar mijn kinderen', maar aangezien we er een huis mee hebben gekocht is dat in effect opgebruikt ? Geen idee, maar ik denk niet dat mijn ouders er lastig over zouden doen, het was meer om in te dekken in een slechte scheiding ofzo in de nabije toekomst.
We zijn beiden in een stad relatief ver van onze ouders gaan wonen (apart gewoond voor de eerste 2 jaar). Doordat ik relatief veel verdiende als starter (equivalent van ~4k bruto + 14 maanden + 7.5% jaar bonus in 'today's money') en zij zeer weinig (eerste ~jaar stage aan ~1000/maand en jaar erna niet veel beter) was ons systeem dat ik voor bijna alles betaalde. Dit was nooit echt besproken, maar we wisten beiden dat het de enige manier is waarop onze situatie kon werken.
Wanneer we 2 jaar later zijn gaan samen wonen vertaalde zich dat in dat ik bv de bills betaalde (ook weer nooit echt besproken, maar geen van ons vond dat problematisch, op dat moment wisten we ook wel dat we uiteindelijk gingen trouwen).
Na onze trouw hebben we een gemeenschappelijke rekening opgezet, maar afspraken hebben we er niet echt over. Ondanks dat ons geld op onze 'eigen' rekening staat beschouwen we alles toch als gemeenschappelijk in the end. Ik hou onze financieren bij in een excel met al onze rekeningen/andere eigendommen, dus ben op de hoogte van wat we nu exact hebben. Ik doe ook de boekhouding van mijn vrouw haar eenmanszaak nu.
Ik zorg er wat voor dat onze prive rekeningen wat in balans blijven (ook al maakt het eigenlijk niet uit, ik heb toch liever dat ik niet enkel het geld van mijn prive rekening zie verdwijnen). Dus ik vraag af en toe als het nodig is dat mijn vrouw bv paar duizend stort op de gemeenschappelijke. Uiteindelijk hebben we nu toch het meeste geld niet meer in cash.
Dat werkt goed voor ons omdat we wat op het zelfde spending niveau zitten. Eigenlijk geven we enkel samen echt geld uit (apart enkel af en toe een goedkoop weekendje apart of is op cafe/resto gaan met vrienden). Niemand heeft een dure shopping, reis of feest/resto habbit. Ik zou het persoonlijk wel moeilijk hebben om mijn financieen te delen met iemand die daar niet op hetzelfde niveau zit. Uiteraard heeft iedereen recht om bijvoorbeeld 500 euro per maand uit te geven aan kleren (het is niet dat het geld er niet is), maar dat maakt niet dat ik het niet als een verspilling zou zien.
Voor ons huis was er een schenking naar mij van mijn ouders, maar daar was de afspraak dat dat uiteindelijk verdwijnt in ons huwelijk. Verwoord als 'als ik zou sterven dan gaat het onopgebruikte geld naar mijn kinderen', maar aangezien we er een huis mee hebben gekocht is dat in effect opgebruikt ? Geen idee, maar ik denk niet dat mijn ouders er lastig over zouden doen, het was meer om in te dekken in een slechte scheiding ofzo in de nabije toekomst.
Laatst bewerkt:
ThomasMore
Well-known member
dat zeg ik niet maar voelde me wel gepluimd. Dat was het punt
Daar zijn dus effectief veel rechtszaken overSjakoskes van Chanel zal wel bij 'kleding' gecatalogeerd worden zeker? Haha, je ziet zo de discussies al komen bij die vechtscheidingen
Discussie is dan of het kledij is of een investering (want die sjakossen stijgen blijkbaar soms zelfs nog in waarde)
Hou er wel rekening mee dat ook rekeningen op 1 naam gemeenschappelijk zijn, tenzij je daar bewijs voor hebt. Dat is natuurlijk wel enkel bij een vechtscheiding van belang
Kennis van mij is advocate bij heel wat scheidingen. Blijkbaar zijn de 50plussers het ergste.Daar zijn dus effectief veel rechtszaken over
Discussie is dan of het kledij is of een investering (want die sjakossen stijgen blijkbaar soms zelfs nog in waarde)
Het gaat heel vaak over toestellen/spullen die 20j oud zijn en niets meer waard zijn waar ze dan ettelijke euro's aan advocaten spenderen.
JanusDR
Well-known member
Ja ik bedoelde het zo, het was niet sarcastisch.Daar zijn dus effectief veel rechtszaken over
Discussie is dan of het kledij is of een investering (want die sjakossen stijgen blijkbaar soms zelfs nog in waarde)
Maar ik heb niet eens extreme voorbeelden moeten gebruiken he. Ik ben rechtstreeks ingegaan op het hele idee dat het logisch zou zijn dat partner X schadevergoeding betaalt aan partner Y wanneer die per ongeluk iets stuk maakt.
Ja, ik vind dat absurd.
Zoals anderen al zeggen: die vennootschap was mss jouw werk, maar betekende dat je geen euro minder werkt in het huishouden? Meer dan waarschijnlijk niet. Dus mag je je gerust gepluimd voelen, zij voelde zich mss ook gepluimd omdat ze niet ging profiteren van het werk dat jij deed.
En ben je van het idee dat je ex minder werkte (combinatie job + huishouden) dan jij en daarom later minder moest krijgen als je uit elkaar ging, dan moet je daar héél duidelijke afspraken over maken. Op voorhand, niet achteraf.
Even een voorbeeld geven waarbij ik duidelijk op voorhand weet dat ik de "minst bevoordeelde" partij ben, maar dat me nu eens geen kloten kan schelen:
Vriendin verdient vanaf 1 september € 1700 (-700 door haar halftijdse job). Ik blijf op € 3200 en heb een groepsverzekering die bij overlijden zo'n 165k oplevert.
We kopen een tweede woning waardoor onze af te betalen kapitaal waarschijnlijk zo'n 350.000 euro bedraagt.
Als nu een van onze 2 overlijdt, dan zal (bij mijn overlijden) mijn vriendin nog 10.000 euro moeten afbetalen na aftrek van groepsverzekering, een peulschil. Ik moet nog altijd 175.000 aflossen. Ooh, oneerlijk!!!
Of wacht nee, m'n vriendin heeft 2 kinderen gebaard, een zwakke gezondheid (wss deels door die zwangerschappen) en kan daardoor slechts halftijds werken. Ik heb het geluk dat ik voltijds kan werken en met mijn opleiding beter betaalde jobs aankan. Kans is ook groot dat ik, bij overlijden van haar, ik deeltijds zal werken, maar dan heb ik nog altijd mijn goeie gezondheid, 165k groepsverzekering (allez, iets minder mss dan door halftijd werken) die er aan zal zitten te komen op 67 jaar en meer kans op een haalbare deeltijdse job.
D
Deleted member 658
Guest
Moest mijn vrouw mijn GSM stuk maken, dan zou ik haar niet eens moeten vragen om een nieuwe te kopen. Ze zou dat vanuit zichzelf doen omdat ze nu eenmaal een eerzaam persoon is.
Als jouw vrouw niet hetzelfde zou doen of je begint er niet over om de discussie uit de weg te gaan, dan kan je maar beter met scheiding van goederen getrouwd zijn. Want een relatie met een eerloos persoon is er eentje uit gemak en opportunisme.
Ik vind het schitterend hoe hier soms zo kort door de bocht gegaan kan worden
Als mijn vrouw mijn GSM kapot maakt, dan verwacht ik niet dat zij er een nieuwe koopt, want ze kent er niets van. Dan koop ik mijzelf gewoon een nieuwe die ik wil zonder dat mijn vrouw in een negatief saldo ten opzichte van de gezinspot of ten opzichte van mij terecht moet komen.
Shit happens. Stuff breaks. Dit zijn geen levensgrote problemen.
Monkytiger
Well-known member
Ik kan ThomasMore zeker volgen, de waarde van een zaak is ook zoveel meer dan wat er effectief van geld is, maar je moet het er wel plots gaan leggen. Dit kan machinepark, voorraden, geld opsparen voor de volgende investering, en zoveel meer zijn.
Niet iedereen is een zelfstandige IT'er die minimale kosten maakt en kiest om geld op eender welke manier er uit te halen of te laten zitten, echte bedrijven zijn zoveel meer dan dat.
Het is niet omdat je een bedrijf hebt die een waarde heeft van 1miljoen dat je daardoor zoveel geld hebt.
Mijn vader heeft hem bijna nooit iets uitgekeerd, bedrijven succesvol maken en groeien/investeren komt niet door uzelf een riant loon uit te keren.
Niet iedereen is een zelfstandige IT'er die minimale kosten maakt en kiest om geld op eender welke manier er uit te halen of te laten zitten, echte bedrijven zijn zoveel meer dan dat.
Het is niet omdat je een bedrijf hebt die een waarde heeft van 1miljoen dat je daardoor zoveel geld hebt.
Mijn vader heeft hem bijna nooit iets uitgekeerd, bedrijven succesvol maken en groeien/investeren komt niet door uzelf een riant loon uit te keren.
Ik zou geen geld durven vragen omdat mijn vrouw een stuk onhandiger is en vlugger iets van mij laat vallen dan ik van haar.
(in de praktijk ben ik de onhandige en heb ik wss zo al in die 15 jaar haar honderden euro's gekost. Langs de andere kant spaarde ik door met cijfers bezig te zijn en daardoor te dagdromen en zaken kapot te maken al tienduizenden euro's uit. Hoe moet ik dat verrekenen?
Achteraf bekeken was er een wijziging aan het huwelijksstelsel nodig, het is op zich een vermijdbaar probleem.
Als je onder het wettelijk stelsel gehuwd blijft kan een rechter bij een echtscheiding ook niet anders meer dan die regels toepassen, ook al voelen die op dat moment oneerlijk aan.
En het feit dat veel mensen in het wettelijk stelsel niet durven veranderen van stelsel is net omdat in de praktijk het niet zo is dat als plots iemand een zelfstandige (of tout court) activiteit uitoefent, de andere zaken die hij doet in het huwelijk gelijk blijven. Anders was de stap zetten om het huwelijkscontract aan te passen veel gemakkelijker, want dan was het gemakkelijker te claimen dat slechts één iemand plots recht had op dat extra geld. In de praktijk is dat niet zo , gewoon al door het feit dat de andere vaak minder gaat werken (gezin/kinderen) of minder ambitieus kan zijn.
Ik heb de laatste jaren 2x een sprong van 400 euro gedaan qua loon bij jobwissel. Telkens hield dat voor m'n vriendin wat extra werk of minder flexibiliteit langs mijn kant in. Claimen dat die 2x400 euro dus 'enkel door mezelf' is, is onzin. En of dat nu via een vennootschap loopt of via loonwerk, dat maakt eigenlijk geen enkel verschil .
ThomasMore
Well-known member
Een huwelijkscontract had dit inderdaad kunnen vermijden. Wat me is overkomen is niet onwettelijk. Wel vind ik het onrechtvaardig. Ik heb zelf bijvoorbeeld geen aanspraak gemaakt op de premies die de werkgever van mijn ex in een groepsverzekering stortte... In mijn ogen was dat compleet onlogisch moest ik daar enige aanspraak op kunnen maken gewoon omdat we gehuwd waren.
Soit, ben erdoor geraakt maar, nogmaals, afhankelijk van je situatie kan je ook in een wettelijks stelsel wel degelijk gepluimd worden.
En we hebben het dan niet over een paar 100 euro meer of minder per maand. En de loonsopslag vergelijken met de omzetstijging van een vennootschap is al helemaal scheef.
Forum ging over hoe de financiën worden geregeld: wel uit ondervinding hebben ik en mijn huidige vriendin dus gekozen voor gescheiden rekeningen met een gemeenschappelijke pot waar we elke maand hetzelfde bedrag naar overschrijven. Alle andere zaken shizzle (woning, auto, meubelen, huisgerief, ...) is apart. Dat betekent dat hier in huis zaken staan die van mij zijn en andere zaken die van haar zijn. In de praktijk maakt dat allemaal niks uit maar moesten we ooit beslissen dat we uit mekaar zouden gaan dan is het gewoon duidelijk wat van wie is.
Tijdens mijn huwelijk had ik dezelfde mening als de meerderheid hier: goh, gemeenschappelijk want je bent toch gehuwd en het maakt dan toch allemaal niet uit op welke rekening het gaat staan.
Een echtscheiding later en mijn mening is 180° graden gedraaid. Ook, voor de liefde maakt het dus blijkbaar niet uit. Mijn huidige vriendin en ik zijn al even samen, alles loopt super en we zijn gewoon content dat we elk ook ons eigen ding hebben om op terug te vallen.
maar kan je even uitleggen waarom je het dan wél logisch vindt dat het loon gemeenschappelijk is? Want ik zie het verschil niet tussen vermogensopbouw groepsverzekering (=uitgesteld loon), vermogensopbouw via vennootschap of vermogensopbouw door loon. Het enige verschil lijkt me de liquiditeit ervan.
het is dan ook niet op basis van je omzet dat de waarde van je bedrijf geschat werd, wel op basis van de huidige waarde van de vennootschap (waar de omzet slechts een deeltje van uitmaakt). Net zoals de huidige waarde van je bankrekening en de huidige waarde van je groepsverzekering genomen werd als bedrag.ThomasMore zei:
D
Deleted member 658
Guest
Ja, zo kan je alles wel plat relativeren. Eer is nooit een levensgroot probleem, wel een principieel/moreel probleem.Ik vind het schitterend hoe hier soms zo kort door de bocht gegaan kan worden
Als mijn vrouw mijn GSM kapot maakt, dan verwacht ik niet dat zij er een nieuwe koopt, want ze kent er niets van. Dan koop ik mijzelf gewoon een nieuwe die ik wil zonder dat mijn vrouw in een negatief saldo ten opzichte van de gezinspot of ten opzichte van mij terecht moet komen.
Shit happens. Stuff breaks. Dit zijn geen levensgrote problemen.
Zoals ik al zei lijkt het minstens even veel te maken hebben met hoe je naar geld kijkt. Een GSM van 300-600 euro is geen kattepis. Ik vind het vanzelfsprekend dat als je iets van een ander kapot maakt, dat dan ook terugbetaalt.
Je kan je solidariteit zo ver drijven als je wil tot persoonlijke verantwoordelijkheid helemaal wegcijfert. Onhandigheid of een huwelijksverbond zijn voor mij geen excuus om als uitgangspunt 'gratie' te hanteren.
Stel nu dat de ene partner om de 5 jaar eens een verkeersboete van 53 euro ontvangt, terwijl de andere partner 10 boetes per jaar sprokkelt. Ik zou het dan ook oneerlijk vinden dat ze die kost van de gezamelijke gezinspot betalen met gelijke inbreng, ongeacht de excuses voor die boetes.
en waarom is mijn vriendin dan niet verantwoordelijk voor het (om het even overdreven te zeggen) haar domheid dat ze geen 30 verschillende scenario's qua leningsvoorstellen (rentevoet, duurtijd, aflossing andere leningen, schuldsaldovoorstellen, ...) met elkaar kan vergelijken?
Als je als koppel je voorzorgen neemt en bvb een auto neemt met cruise-control standaard ingesteld en je partner heeft dan nog 10 keer zoveel boetes, dan kan je je daar effectief vragen bij stellen omdat het dan intentioneel is en niet uit verstrooidheid etc. Maar doe je dat dan door geld van hem/haar te vragen of doe je het door het feit dat hij overdreven rijdt en zo gevaarlijk doet in vraag te stellen?M°°nblade zei:
