Nee, ik vergelijk helemaal niet, ik stel jou de vraag waar jij de grens zou leggen. @MisterV trouwens ook. Die grens vind ik namelijk ontzettend moeilijk. In een eerste post gaf je "een redelijke kans op een gelukkig en liefde vol leven" als reden op. Ik geef dan andere voorbeelden aan die hetzelfde in gevaar brengen.
Van in het begin vraag ik, ook aan Brt, waar dan die grens ligt. Die heeft het over 'marginaliteit' dat zorgt voor minder kansen en een cyclus van marginaliteit. Is dan niet op vakantie kunnen gaan niet al het ontnemen van extra indrukken en dus van de volledige ontplooiing van een kind? Waar ligt de grens van "de volle kansen" geven aan je kind.
Ik zeg trouwens niet dat de ouders niet moeten opgevolgd worden. Integendeel, dat was dus mijn voorstel wel, en waar ik liever op zou inzetten dan een traject met onvrijwillige abortus als gevolg. Ik zei: betere omkadering, kennis meegeven en opvolging. Op die manier zou ik het liever willen voorkomen. Maar als die grens duidelijk is van wat wel en wat niet, dan zou het kunnen dat ik het ermee eens ben, hè. Bijvoorbeeld wat @Général Zantas zegt, daar heb ik dan weer andere problemen mee, maar daar kan ik voor een groot stuk wel in volgen: kindermisbruik, en zeker bij recidieve van zware feiten, daarin snap ik bijvoorbeeld de grens.
Welk criterium hanteer je voor zoiets? Want hier haal je er weer een paar aan, maar ik neem aan dat die niet stuk voor stuk dienen als criterium voor onvrijwillige abortus? Welke wel, dat wil ik graag weten...
. Onze dochter is eveneens een dikke maand, dat je zo’n klein hulpeloos wezentje kan laten omkomen snap ik echt niet. 
