Invaliditeit en afwezigheidsattest

[J Lawieck]

Enerzijds heeft iemand het statuut invaliditeit, goedgekeurd door GRI.
Anderzijds moet de huisarts nog steeds regelmatig een afwezigheidsattest (om de 3 maanden/om het jaar ?) geven voor de werkgever.
Wat gebeurt er dan eigenlijk met die invaliditeit als de huisarts afwezig is voor onbepaalde tijd en een andere arts geen afwezigheidsattest meer wil geven voor de werkgever?

 

[Falafel]

Invaliditeit hebben staat los van het in orde zijn bij de werkgever. Het is de verantwoordelijkheid van de werknemer om in orde te zijn met ziekteattesten. Bij blijvende invaliditeit kan je zeker denken over een procedure medische overmacht om het contract te beëindigen, zodat die administratieve rompslomp ook niet meer nodig is, maar toch de rechten te behouden moest er om de één of andere reden een einde komen aan die invaliditeit (vb. opgelegde hervatting door de GRI).
De invaliditeit zal niet stoppen omdat iemand niet in orde is op het werk. Men kan wel bij de werkgever een procedure voor onwettige afwezigheid opstarten en vervolgens dus ontslag geven.

 

[JPV]

Invaliditeit hebben staat los van het in orde zijn bij de werkgever. Het is de verantwoordelijkheid van de werknemer om in orde te zijn met ziekteattesten. Bij blijvende invaliditeit kan je zeker denken over een procedure medische overmacht om het contract te beëindigen, zodat die administratieve rompslomp ook niet meer nodig is, maar toch de rechten te behouden moest er om de één of andere reden een einde komen aan die invaliditeit (vb. opgelegde hervatting door de GRI).
De invaliditeit zal niet stoppen omdat iemand niet in orde is op het werk. Men kan wel bij de werkgever een procedure voor onwettige afwezigheid opstarten en vervolgens dus ontslag geven.

klopt, maar aanvulling bij je 2e zin: je verliest natuurlijk bij een procedure beëindiging van de arbeidsovereenkomst wegens medische overmacht het recht om ooit terug aan het werk te gaan OF ontslagen te worden op de normale manier. Ik had zo iemand die al 20 jaar zien was, maar nooit ontslagen werd of medische overmacht ingeropen had. 20 jaar na zijn laatste werkdag kwam hij bij mij omdat zijn werkgever failliet werd. Hij vertrok met tranen in zijn ogen, nadat hij van mij te horen had dat hij recht had op een sluitingsvergoeding van 30 jaar... (ik dacht een bedrag tussen de 18000 en 20000 euro). Dus nooit zomaar je arbeidsovereenkomst beëindigen als dat niet nodig is...

 

[Falafel]

Niet bij dezelfde werkgever, dat klopt. Elders natuurlijk wel.
De situatie die je schetst is wel een uitzondering, vermoed ik. In mijn ervaring is een medische overmacht vaak voor beide partijen wel positief. De werknemers die ik op deze manier heb zien gaan, soms op eigen initiatief en soms niet, waren ergens ook wel opgelucht om nergens meer aan vast te hangen en van de verplichtingen af te zijn. Maar de insteek zal ook wel wat van de aard van de job/sector afhangen. Tot voor kort werkte ik in de dienstenchequessector, daar zijn het medische overmachten aan de lopende band. Overnames zijn eerder de regel dan faillissementen.

Edit: aanvullend... Momenteel zijn er nog geen sancties wanneer de procedure wordt opgestart en je niet opdaagt bij de arbeidsarts, maar ik durf er donder op zeggen dat dat in de toekomst vroeg of laat wel zal veranderen. Nu is het drie keer niet opdagen en de procedure ligt gewoon stil voor negen maanden. Dat gaat niet blijven duren.

 

[J Lawieck]

Hoelang duurt zo'n procedure medische overmacht door de werkgever ongeveer?
't Is dat die persoon over een kleine 2 jaar op vervroegd pensioen kan. Maar da's wel op voorwaarde dat er genoeg werk-/gelijkgestelde dagen meetellen om vervroegd op pensioen te kunnen gaan.

 

[Falafel]

Het hangt een beetje af van de drukte bij de betreffende arbeidsgeneeskundige dienst, maar er vanuit gaande dat de beslissing effectief genomen wordt dat een terugkeer definitief onmogelijk is, naar mijn ervaring +-2 maanden, inclusief de beroepstermijn.

 

[JPV]

Hoelang duurt zo'n procedure medische overmacht door de werkgever ongeveer?
't Is dat die persoon over een kleine 2 jaar op vervroegd pensioen kan. Maar da's wel op voorwaarde dat er genoeg werk-/gelijkgestelde dagen meetellen om vervroegd op pensioen te kunnen gaan.

Dan zie ik niet direct de noodzaak om die medische overmacht aan te vragen. Overweeg zeker om dat niet te doen, het kan interessanter zijn om tot pensioenleeftijd "actief" te blijven, afhankelijk van de sector.

 

[J Lawieck]

Dan zie ik niet direct de noodzaak om die medische overmacht aan te vragen. Overweeg zeker om dat niet te doen, het kan interessanter zijn om tot pensioenleeftijd "actief" te blijven, afhankelijk van de sector.

Dus terug aan het werk gaan dan?

 

[J Lawieck]

Het hangt een beetje af van de drukte bij de betreffende arbeidsgeneeskundige dienst, maar er vanuit gaande dat de beslissing effectief genomen wordt dat een terugkeer definitief onmogelijk is, naar mijn ervaring +-2 maanden, inclusief de beroepstermijn.

2 Maanden lijkt mij precies toch wat kort.
Als de einddatum op het afwezigheidsattest 31/01/2025 is, is het ontslag rond april rond ?

 

[JPV]

Dus terug aan het werk gaan dan?

Als er natuurlijk een uitspraak is van einde invaliditeit, moet dit. Als er echter enkel geen doktersattest meer is, moet er best even met de werkgever gesproken worden, maar kan een stilzwijgende verlenging van de arbeidsongeschiktheid, zonder attest perfect. De werkgever kan niet zomaar de persoon in verbreking zetten omdat er even geen attest meer komt.

Als er natuurlijk geen sprake meer is van een ziekte, dan moet er idd terug aan het werk gegaan worden.

Best even met een vakbond bespreken, want details kunnen hier veel verschil maken (ook om te weten of alles wel de moeite is).

 

[Falafel]

Tijdens de looptijd van de procedure moet er in principe ook een attest zijn.
JPV, zomaar zeg ik ook niet, maar met een paar aangetekende brieven en tijd om te reageren wel natuurlijk.

Gesprek aangaan met inderdaad vakbond en eventueel werkgever zal inderdaad het beste zijn. Als dat pensioen in zicht is en er is geen sprake van een opgelegde hervatting, noch van interesse in een andere job voor die paar jaar, zou ik het ook niet doen en gewoon voor die tijd nog attesten bezorgen.

 

[Lunatis]

klopt, maar aanvulling bij je 2e zin: je verliest natuurlijk bij een procedure beëindiging van de arbeidsovereenkomst wegens medische overmacht het recht om ooit terug aan het werk te gaan OF ontslagen te worden op de normale manier. Ik had zo iemand die al 20 jaar zien was, maar nooit ontslagen werd of medische overmacht ingeropen had. 20 jaar na zijn laatste werkdag kwam hij bij mij omdat zijn werkgever failliet werd. Hij vertrok met tranen in zijn ogen, nadat hij van mij te horen had dat hij recht had op een sluitingsvergoeding van 30 jaar... (ik dacht een bedrag tussen de 18000 en 20000 euro). Dus nooit zomaar je arbeidsovereenkomst beëindigen als dat niet nodig is...

Dit zou toch nu wel echt excessief zijn of niet?
Al 20 jaar ziek, en dan een sluitingsvergoeding trekken... Veel gekker moet het niet worden imo

 

[JPV]

Dit zou toch nu wel echt excessief zijn of niet?
Al 20 jaar ziek, en dan een sluitingsvergoeding trekken... Veel gekker moet het niet worden imo

Ik ben er mee eens dat in dat geval een beperking mag zijn, maar hij was natuurlijk wel heel blij (en kon zijn ontslagvergoeding ook niet zomaar weigeren, anders ging hij zijn uitkering kwijt zijn en niks in de plaats krijgen)

 

[Slyke]

Edit: aanvullend... Momenteel zijn er nog geen sancties wanneer de procedure wordt opgestart en je niet opdaagt bij de arbeidsarts, maar ik durf er donder op zeggen dat dat in de toekomst vroeg of laat wel zal veranderen. Nu is het drie keer niet opdagen en de procedure ligt gewoon stil voor negen maanden. Dat gaat niet blijven duren.

Is dat zo? Werkgever kan het niet meewerken aan de procedure inroepen als een zware fout en op die manier de arbeidsovereenkomst beëindigen.
De procedure zelf voorziet geen sanctie bij niet-meewerken, maar kan wel, indirect aanleiding geven tot een ontslag zonder de wettelijke verbrekingsvergoeding. Althans zo had ik het begrepen.

 

[Brt]

klopt, maar aanvulling bij je 2e zin: je verliest natuurlijk bij een procedure beëindiging van de arbeidsovereenkomst wegens medische overmacht het recht om ooit terug aan het werk te gaan OF ontslagen te worden op de normale manier. Ik had zo iemand die al 20 jaar zien was, maar nooit ontslagen werd of medische overmacht ingeropen had. 20 jaar na zijn laatste werkdag kwam hij bij mij omdat zijn werkgever failliet werd. Hij vertrok met tranen in zijn ogen, nadat hij van mij te horen had dat hij recht had op een sluitingsvergoeding van 30 jaar... (ik dacht een bedrag tussen de 18000 en 20000 euro). Dus nooit zomaar je arbeidsovereenkomst beëindigen als dat niet nodig is...

20 jaar ziek? Dan zit je toch op de invaliditeit?

 

[JPV]

20 jaar ziek? Dan zit je toch op de invaliditeit?

Ja, en?

 

[Brt]

Ja, en?

Invalide gedurende 20 jaar maar wel een arbeidsovereenkomst? Als je 20 jaar ziek bent dan ben je toch niet meer geschikt voor de arbeidsmarkt. Ik zou zelfs zeggen na 2 jaar. Hoelang kan een burn-out duren
Als je 20 jaar invalide bent dan ben je toch niet geschikt om te werken en aldus geen werknemer meer?

 

[JPV]

Invalide gedurende 20 jaar maar wel een arbeidsovereenkomst? Als je 20 jaar ziek bent dan ben je toch niet meer geschikt voor de arbeidsmarkt. Ik zou zelfs zeggen na 2 jaar. Hoelang kan een burn-out duren

er is meer in de wereld dan een burnout.

Als je 20 jaar invalide bent dan ben je toch niet geschikt om te werken en aldus geen werknemer meer?

je toont precies aan wat er mis is qua gedachtengang in België: je kan immers perfect invalide zijn én werknemer: er zijn voldoende mensen met een zware beperking die toch nog werken, soms zelfs voltijds. En nee dan krijgen ze daarom niet altijd én een uitkering én een loon.

 

[Brt]

er is meer in de wereld dan een burnout.je toont precies aan wat er mis is qua gedachtengang in België: je kan immers perfect invalide zijn én werknemer: er zijn voldoende mensen met een zware beperking die toch nog werken, soms zelfs voltijds. En nee dan krijgen ze daarom niet altijd én een uitkering én een loon.

Hoeveel van die meer dan 500.000 langdurig zieken zijn er die effectief nog werken? Ik denk dat die gedachtengang zeer correct is: 40% vd langdurig zieken thuis omwille van burn-out/depressie. Daar zullen er niet veel van zijn die geen uitkering trekken en nog werken.

 

[JPV]

Hoeveel van die meer dan 500.000 langdurig zieken zijn er die effectief nog werken?

die cijfers heb ik hierboven al gezet. In de huidige situatie, waar progressieve tewerkstelling niet te eisen valt als werknemer (zelfs niet als het kan), zo'n