Je ergernissen van vandaag - Deel 2

Ik voel me al ruim een week extreem moe en futloos. En het wordt precies met de dag erger. Ik heb ook precies al een tijd ook last van een licht verhoogde hartslag. En met momenten voel ik mijn hart precies harder kloppen in m'n borstkast. (Dat gevoel herken ik van enkele jaren geleden, hoorde toen bij m'n paniekaanvallen)

Gamen lukt me totaal niet meer, zelfs Euro Truck Simulator, of Age Of Empires op het gemakkelijkste niveau is me al te veel gevraagd.
Rechtstaan vanuit de zetel of m'n bureaustoel om naar het toilet te gaan of een fles water te gaan halen voelt alsof ik een halve marathon gelopen heb.

Daarnet heb ik 2 dozen (Kerstboom en versiering) naar de zolder gedragen. Toen ik terug beneden kwam voelde ik me draaiering en zelfs na 10 minuten was m'n hartslag nog 110.


Misschien toch maar eens een afspraakje bij de huisarts maken.
eugh, misschien 'als in nu, meteen'?
 
Ik voel me al ruim een week extreem moe en futloos. En het wordt precies met de dag erger. Ik heb ook precies al een tijd ook last van een licht verhoogde hartslag. En met momenten voel ik mijn hart precies harder kloppen in m'n borstkast. (Dat gevoel herken ik van enkele jaren geleden, hoorde toen bij m'n paniekaanvallen)

Gamen lukt me totaal niet meer, zelfs Euro Truck Simulator, of Age Of Empires op het gemakkelijkste niveau is me al te veel gevraagd.
Rechtstaan vanuit de zetel of m'n bureaustoel om naar het toilet te gaan of een fles water te gaan halen voelt alsof ik een halve marathon gelopen heb.

Daarnet heb ik 2 dozen (Kerstboom en versiering) naar de zolder gedragen. Toen ik terug beneden kwam voelde ik me draaiering en zelfs na 10 minuten was m'n hartslag nog 110.


Misschien toch maar eens een afspraakje bij de huisarts maken.

Wat Tonerider zegt. Geen 'misschien', maar gewoon vandaag nog bellen naar de huisartspost of dokter van wacht en benadrukken dat je last hebt van draaierigheid , extreme vermoeidheid en een verhoogde hartslag in rust. Het kan goed zijn dat het iets klein is als een infectie of bloedarmoede..hopelijk is het iook ets miniem, maar alles wat je beschrijft zijn de symptomen die ook gepaard gaan met hartfalen.
 
Mijn Easee laadbox kan niet langer verbinden met het internet.

Het leukste aan problemen is het pinpointen van wat er juist mis is. :D

- Lukt het opladen van mijn wagen? - Ja
- Kan ik mijn laadbox vinden via de app en online? - Ja maar wél als 'Offline'
- Werkt de ingebouwde wifi van de laadbox? - Ik krijg heel af en toe verbinding met het (vrij zwakke) mobiele 4G netwerk dus Ja
- Kan ik mijn powerline router vinden als ik deze zoek via mijn laptop of een ander toestel? - Ja maar verbinden met WIFI mislukt
- Branden alle lichtjes van de laadbox en powerline adapter A (in de garage)? - Ja
- Als ik naar de powerline adapter B ga die naast mijn modem staat: Werkt deze adapter? - De stroommeter zegt: Ja er zit nog stroom op
- OK maar wat ivm de wifi? Brandt het lichtje aan mijn proximus modem die verbonden is met de powerline? - NEE
- Als ik die kabel in een ander toestel steek, brandt het lichtje dan wel? - Ja

Het is dus duidelijk: De powerline is kaput. :cry:

Powerline (routers) gaan blijkbaar maar 3-5 jaar mee en deze staat hier al 3 jaar en 1 maand aldus ...
 
Laatst bewerkt:
FVOI0FO.jpeg


Alles tijdens daguren, 't is niet dat ik hier feestjes geef. Meeste van de opsommingen is van toepassing op de kinderen waarvoor ik aansprakelijk ben.

Vind het vooral zeer bizar dat ik zelf niet uitgenodigd was voor de zaak en dus nooit enig bewijs heb kunnen aanschouwen.

Maar bon, diegene die klacht indiende is reeds 30 jaar advocaat in deze stad, dus veel zal beroep indienen niet uitmaken.
Ik ken de wet in Polen niet maar ik vind dit bizar. Ik zou er toch eens achter gaan horen, ik zou mij niet op mijn gemak voelen als ik jou was. Ik vind het vreemd dat je u nergens hebt kunnen verdedigen. Het lijkt wel alsof hij misbruik maakt van zijn job als advocaat waarbij je in theorie wel bent uitgenodigd maar je bij verstek bent veroordeeld.

Wat is het volgende anders? Over 3 maand ne nieuwe brief waarin staat dat je in herhaling valt en de straf nu hoger is?
Straks een effectieve celstraf zonder dat je enige inspraak had?
 
Ik ken de wet in Polen niet maar ik vind dit bizar. Ik zou er toch eens achter gaan horen, ik zou mij niet op mijn gemak voelen als ik jou was. Ik vind het vreemd dat je u nergens hebt kunnen verdedigen. Het lijkt wel alsof hij misbruik maakt van zijn job als advocaat waarbij je in theorie wel bent uitgenodigd maar je bij verstek bent veroordeeld.

Wat is het volgende anders? Over 3 maand ne nieuwe brief waarin staat dat je in herhaling valt en de straf nu hoger is?
Straks een effectieve celstraf zonder dat je enige inspraak had?

Ik moest afgelopen zomer naar politiebureau om een verklaring af te leggen op basis van de klacht van de buurman. Ik heb toen meegedeeld dat de overgrote meerderheid van die geluiden deel uitmaken van normale bewoning van een flat, dat er nooit opzet in het spel was of dat de nachtrust verstoord hebben, en dat ik hier twee mensen thuis heb die omwille van psychische redenen vaker schreeuwen/roepen dan normaal geacht (de dochter heeft sensorische overgevoeligheid).
Dat hebben ze dan mee opgeschreven in de klacht en doorgestuurd naar de rechter, die mij (en mijn vrouw apart) veroordeeld heeft voor geluidsoverlast.

Mijn grootste zorg is dat als ik zonder morren aanvaard, ik mijn schuld beken en in de toekomst zwaarder veroordeeld kan worden voor hetzelfde feit. Want de datum in de aanklacht is tot 30 Mei 2025, wanneer hij de klacht heeft ingediend. Maar 't is niet dat er sindsdien minder lawaai is gemaakt. Er wordt hier nog altijd met stoelen geschoven om aan tafel te zitten, of zonder pantoffels rondgelopen, etc. Dus die zou na het ontvangen van het vonnis kunnen besluiten om gewoon weer een klacht in te dienen voor hetzelfde.

We blijven hier gelukkig niet al te lang meer wonen, maar waarschijnlijk toch nog altijd 3-6 maanden...
 
Is daar dan bewijs van ofzo? Zelfs moesten er opnames zijn kan je toch nog altijd niet aantonen dat het geluid uit een specifiek appartement komt. Kan evengoed van de buurman zijn niet? Dien zelf een klacht in wegens geluidsoverlast van hen.
 
Is daar dan bewijs van ofzo? Zelfs moesten er opnames zijn kan je toch nog altijd niet aantonen dat het geluid uit een specifiek appartement komt. Kan evengoed van de buurman zijn niet? Dien zelf een klacht in wegens geluidsoverlast van hen.

Hij heeft inderdaad opnames gemaakt, volgens het politiedocument, maar ik heb die zelf nooit mogen aanhoren. Dat is enkel door politie en rechter gebeurd. Volgens een Pool op reddit doet de rechter in zulke zaken overigens niet veel moeite, die volgen gewoon de aanbeveling van de politie. En aangezien we na 2 weken in deze flat in 2024 reeds een bevriende politieagent van hem over de vloer kregen met de boodschap dat heel het gebouw over ons geklaagd heeft (en toen we achteraf gaan aanbellen zijn bij iedereen wist niemand van iets, behalve de onderbuurman) en dat we stil moeten zijn, vermoed ik dat die bevriende politieman dat in gang gezet heeft.

Ik blijf het vreemd vinden dat ik veroordeeld word op basis van opnames die ik niet zelf mag beluisteren, maar bon. C'est la vie. Ik ga niet zelf klacht indienen want valselijk klacht indienen zal waarschijnlijk ook wel strafbaar zijn, net zoals zijn bedrijf reviewbomben, of nen emmer pis over zijn auto leegkappen, of wat dan ook.

Zal wel de boete betalen en zo snel mogelijk iets anders zoeken.
 
Waarde BG vriendjes,
Mocht dit bericht ooit het daglicht zien, weet dan dat hij geschreven werd in de rij van de supermarkt, alwaar de tijd stilstaat, de hoop verdampt en de band tergend langzaam piept als een stervende muis.
Ik sta hier nu al zó lang dat ik intussen een emotionele band heb opgebouwd met de vrouw voor mij, FFS we hebben ondertussen zodanig veel tijd met elkaar doorgebracht in de fucking file en elkaar zo goed leren kennen dat we een sexdate geregeld hebben. Ik ken zelfs haar levensverhaal. Ze heeft drie katten, een meniscusprobleem en twijfels over magere yoghurt. Achter mij staat een man die ondertussen zijn volledige jeugdtrauma heeft verwerkt door passief-agressief te zuchten.
De oorzaak van deze file is niet één reden, neen, het is een symfonie van rampspoed.
Ten eerste:
De kassierster is nieuw. Dat is niet erg. Iedereen was ooit nieuw. Maar deze leert het vak via live filosofische reflectie. Elke barcode wordt bekeken alsof het een raadsel van de Sfinx is. Piep. Stilte. Blik omhoog. “Is dit… broccoli?” Fucking teef, het IS broccoli. Het schreeuwt broccoli. Het ruikt broccoli.
Ten tweede:
De man helemaal vooraan wil met exact gepast geld betalen. Hij heeft het. Hij weet het. Maar het zit verspreid over vier broekzakken, een jaszak, een portefeuille uit 1998 en — waarom niet — zijn sok. Elke munt wordt afzonderlijk gewogen, bewonderd en terug in omloop gebracht. Intussen is Europa overgestapt op een nieuwe munt, maar hij weigert principieel. Sterf en maak plaats voor jongere mensen ouwe fosiel van mijn harige dikke zak!
Ten derde:
Een prijsverschil. Op het schap stond 2,39 euro. Aan de kassa 2,41. TWEE CENT. Dit wordt juridisch uitgevochten. Er wordt iemand geroepen. Dan nog iemand. Er ontstaat een comité. De winkelmanager komt, die er ook niets van snapt maar wel ernstig knikt met een blik op oneindig. Ik voel hoe mijn ziel langzaam de winkel verlaat richting parking.
Ten vierde:
Een kind begint te huilen. Ik ook, maar innerlijk.
Ten vijfde (en dit breekt mij):
Er is een kortingsbon. Een digitale kortingsbon. De gsm blijkt plat te zijn. De klant zoekt een stopcontact. Iemand stelt voor om het toestel aan de defibrillator te hangen. We wachten. De gsm leeft weer. De app crasht.
Ten zesde:
De band stopt. Niemand weet waarom. Er wordt op geklopt. Er wordt op geblazen. Iemand zegt: “Hij doet dat soms.” SOMS?! Deze band heeft duidelijk existentiële problemen en weigert vandaag nog mee te draaien in dit kapitalistisch toneelstuk.
Beste lezer,
Ik ben hier nu zo lang dat mijn ijs aan het smelten is en mijn diepvriespizza intussen een lasagne geworden is. Mijn boodschappenlijst is irrelevant geworden. Mijn leven vóór deze rij voelt als een mythe.
Mocht ik hier ooit uit geraken, weet dan:
ik zal nederig zijn.
ik zal geduldig zijn.
ik zal nooit meer zeggen “ik spring snel even binnen om daarna weer mijn homeworking te hervatten”.
Met kloppend hart en verkrampte kuit,
Befferke
Gestrand tussen kauwgom en wanhoop,
Kassa 3, rij links, ergens in de eeuwigheid.FML
 
Ik sta hier in de winkel achter een of andere spast die continue op zijn gsm bezig is, ondertussen heeft een man al gepast betaald, een andere voorgestoken en een betalingsgeschil geregeld, nog een andere zijn telefoon opgeladen om een kortingsbon te tonen, een technieker langs gekomen om de band te herstellen en nog altijd heeft die niet door dat het aan hem is. Ik snap echt niet wat er aan hem mankeert,
Ondertussen ben ik al van kassa gewisseld en nog staat die daar wat debiel op zijn telefoon te tokkelen.
 
Waarde BG vriendjes,
Mocht dit bericht ooit het daglicht zien, weet dan dat hij geschreven werd in de rij van de supermarkt, alwaar de tijd stilstaat, de hoop verdampt en de band tergend langzaam piept als een stervende muis.
Ik sta hier nu al zó lang dat ik intussen een emotionele band heb opgebouwd met de vrouw voor mij, FFS we hebben ondertussen zodanig veel tijd met elkaar doorgebracht in de fucking file en elkaar zo goed leren kennen dat we een sexdate geregeld hebben. Ik ken zelfs haar levensverhaal. Ze heeft drie katten, een meniscusprobleem en twijfels over magere yoghurt. Achter mij staat een man die ondertussen zijn volledige jeugdtrauma heeft verwerkt door passief-agressief te zuchten.
De oorzaak van deze file is niet één reden, neen, het is een symfonie van rampspoed.
Ten eerste:
De kassierster is nieuw. Dat is niet erg. Iedereen was ooit nieuw. Maar deze leert het vak via live filosofische reflectie. Elke barcode wordt bekeken alsof het een raadsel van de Sfinx is. Piep. Stilte. Blik omhoog. “Is dit… broccoli?” Fucking teef, het IS broccoli. Het schreeuwt broccoli. Het ruikt broccoli.
Ten tweede:
De man helemaal vooraan wil met exact gepast geld betalen. Hij heeft het. Hij weet het. Maar het zit verspreid over vier broekzakken, een jaszak, een portefeuille uit 1998 en — waarom niet — zijn sok. Elke munt wordt afzonderlijk gewogen, bewonderd en terug in omloop gebracht. Intussen is Europa overgestapt op een nieuwe munt, maar hij weigert principieel. Sterf en maak plaats voor jongere mensen ouwe fosiel van mijn harige dikke zak!
Ten derde:
Een prijsverschil. Op het schap stond 2,39 euro. Aan de kassa 2,41. TWEE CENT. Dit wordt juridisch uitgevochten. Er wordt iemand geroepen. Dan nog iemand. Er ontstaat een comité. De winkelmanager komt, die er ook niets van snapt maar wel ernstig knikt met een blik op oneindig. Ik voel hoe mijn ziel langzaam de winkel verlaat richting parking.
Ten vierde:
Een kind begint te huilen. Ik ook, maar innerlijk.
Ten vijfde (en dit breekt mij):
Er is een kortingsbon. Een digitale kortingsbon. De gsm blijkt plat te zijn. De klant zoekt een stopcontact. Iemand stelt voor om het toestel aan de defibrillator te hangen. We wachten. De gsm leeft weer. De app crasht.
Ten zesde:
De band stopt. Niemand weet waarom. Er wordt op geklopt. Er wordt op geblazen. Iemand zegt: “Hij doet dat soms.” SOMS?! Deze band heeft duidelijk existentiële problemen en weigert vandaag nog mee te draaien in dit kapitalistisch toneelstuk.
Beste lezer,
Ik ben hier nu zo lang dat mijn ijs aan het smelten is en mijn diepvriespizza intussen een lasagne geworden is. Mijn boodschappenlijst is irrelevant geworden. Mijn leven vóór deze rij voelt als een mythe.
Mocht ik hier ooit uit geraken, weet dan:
ik zal nederig zijn.
ik zal geduldig zijn.
ik zal nooit meer zeggen “ik spring snel even binnen om daarna weer mijn homeworking te hervatten”.
Met kloppend hart en verkrampte kuit,
Befferke
Gestrand tussen kauwgom en wanhoop,
Kassa 3, rij links, ergens in de eeuwigheid.FML
Waarom twijfelt ze over magere yoghurt
 
Nu al 2-3 weken dat het onophoudelijk vriest, met temperaturen 's nachts tot -15 graden, sta ik deze ochtend op om te constateren dat er geen water is in ons appartementsgebouw. Ook de buren hebben het vlaggen.
En aangezien in ons gebouw de verwarming via water gebeurt, hebben we dus ook geen verwarming...
 
Belt ge de watermaatschappij, krijgt ge te horen "ja, contacteert de gebouwadministrator, die kan u alles uitleggen!"
Belt ge de gebouwadministrator: "oh, ik weet van niks. Kijk uit uw raam om te zien of ze reeds aan't werken zijn aan de waterleiding en ga het hun vragen."

Lekkerrrrr.
 
Nu al 2-3 weken dat het onophoudelijk vriest, met temperaturen 's nachts tot -15 graden, sta ik deze ochtend op om te constateren dat er geen water is in ons appartementsgebouw. Ook de buren hebben het vlaggen.
En aangezien in ons gebouw de verwarming via water gebeurt, hebben we dus ook geen verwarming...
Nu voel je ook eventjes wat de mensen in Oekraïne mee maken hé. Die mensen hebben de helft van heel de winter geen water en verwarming bij -15 graden. (vooral in Kiev)

But I feel your pain. Het is absoluut niet leuk.
 
Laatst bewerkt:
Waarde BG vriendjes,
Mocht dit bericht ooit het daglicht zien, weet dan dat hij geschreven werd in de rij van de supermarkt, alwaar de tijd stilstaat, de hoop verdampt en de band tergend langzaam piept als een stervende muis.
Ik sta hier nu al zó lang dat ik intussen een emotionele band heb opgebouwd met de vrouw voor mij, FFS we hebben ondertussen zodanig veel tijd met elkaar doorgebracht in de fucking file en elkaar zo goed leren kennen dat we een sexdate geregeld hebben. Ik ken zelfs haar levensverhaal. Ze heeft drie katten, een meniscusprobleem en twijfels over magere yoghurt. Achter mij staat een man die ondertussen zijn volledige jeugdtrauma heeft verwerkt door passief-agressief te zuchten.
De oorzaak van deze file is niet één reden, neen, het is een symfonie van rampspoed.
Ten eerste:
De kassierster is nieuw. Dat is niet erg. Iedereen was ooit nieuw. Maar deze leert het vak via live filosofische reflectie. Elke barcode wordt bekeken alsof het een raadsel van de Sfinx is. Piep. Stilte. Blik omhoog. “Is dit… broccoli?” Fucking teef, het IS broccoli. Het schreeuwt broccoli. Het ruikt broccoli.
Ten tweede:
De man helemaal vooraan wil met exact gepast geld betalen. Hij heeft het. Hij weet het. Maar het zit verspreid over vier broekzakken, een jaszak, een portefeuille uit 1998 en — waarom niet — zijn sok. Elke munt wordt afzonderlijk gewogen, bewonderd en terug in omloop gebracht. Intussen is Europa overgestapt op een nieuwe munt, maar hij weigert principieel. Sterf en maak plaats voor jongere mensen ouwe fosiel van mijn harige dikke zak!
Ten derde:
Een prijsverschil. Op het schap stond 2,39 euro. Aan de kassa 2,41. TWEE CENT. Dit wordt juridisch uitgevochten. Er wordt iemand geroepen. Dan nog iemand. Er ontstaat een comité. De winkelmanager komt, die er ook niets van snapt maar wel ernstig knikt met een blik op oneindig. Ik voel hoe mijn ziel langzaam de winkel verlaat richting parking.
Ten vierde:
Een kind begint te huilen. Ik ook, maar innerlijk.
Ten vijfde (en dit breekt mij):
Er is een kortingsbon. Een digitale kortingsbon. De gsm blijkt plat te zijn. De klant zoekt een stopcontact. Iemand stelt voor om het toestel aan de defibrillator te hangen. We wachten. De gsm leeft weer. De app crasht.
Ten zesde:
De band stopt. Niemand weet waarom. Er wordt op geklopt. Er wordt op geblazen. Iemand zegt: “Hij doet dat soms.” SOMS?! Deze band heeft duidelijk existentiële problemen en weigert vandaag nog mee te draaien in dit kapitalistisch toneelstuk.
Beste lezer,
Ik ben hier nu zo lang dat mijn ijs aan het smelten is en mijn diepvriespizza intussen een lasagne geworden is. Mijn boodschappenlijst is irrelevant geworden. Mijn leven vóór deze rij voelt als een mythe.
Mocht ik hier ooit uit geraken, weet dan:
ik zal nederig zijn.
ik zal geduldig zijn.
ik zal nooit meer zeggen “ik spring snel even binnen om daarna weer mijn homeworking te hervatten”.
Met kloppend hart en verkrampte kuit,
Befferke
Gestrand tussen kauwgom en wanhoop,
Kassa 3, rij links, ergens in de eeuwigheid.FML
Selfscan broeder, selfscan
 
Ik heb zo'n slechte dag en 't is nog maar 9u.

Mij moeten sleuren uit bed. Ik geraak maar niet uitgerust. Mensen die op 't voetpad parkeren waardoor mijn dochter met haar stepke de baan op moet om door te kunnen. Iemand die voorrang van rechts negeert aan 60 km/u in een schoolomgeving. Mijn wagen die weer vreemd lawaai maakt nadat ik er vorige maand +2000 euro kosten aan gehad heb. Toekomen op 't werk en enkele collega's die overdreven enthousiast GOEIEMORGEN in uw gezicht schreeuwen alsof ze de lotto gewonnen hebben en morgen niet meer moeten komen. En dan direct daarna de incompetentie van de andere collega's.

Ik zal uitvliegen vandaag, ik voel het.
 
FVOI0FO.jpeg


Alles tijdens daguren, 't is niet dat ik hier feestjes geef. Meeste van de opsommingen is van toepassing op de kinderen waarvoor ik aansprakelijk ben.

Vind het vooral zeer bizar dat ik zelf niet uitgenodigd was voor de zaak en dus nooit enig bewijs heb kunnen aanschouwen.

Maar bon, diegene die klacht indiende is reeds 30 jaar advocaat in deze stad, dus veel zal beroep indienen niet uitmaken.
Gewoon uit nieuwsgierigheid; kan je je overheidscommunicatie in Polen standaard in het Engels krijgen?
 
Ik heb zo'n slechte dag en 't is nog maar 9u.

Mij moeten sleuren uit bed. Ik geraak maar niet uitgerust. Mensen die op 't voetpad parkeren waardoor mijn dochter met haar stepke de baan op moet om door te kunnen. Iemand die voorrang van rechts negeert aan 60 km/u in een schoolomgeving. Mijn wagen die weer vreemd lawaai maakt nadat ik er vorige maand +2000 euro kosten aan gehad heb. Toekomen op 't werk en enkele collega's die overdreven enthousiast GOEIEMORGEN in uw gezicht schreeuwen alsof ze de lotto gewonnen hebben en morgen niet meer moeten komen. En dan direct daarna de incompetentie van de andere collega's.

Ik zal uitvliegen vandaag, ik voel het.
Slaagt u bokszak eens goe naar de kloten deze avond bro :hug:
 
Terug
Bovenaan