Je glimlach van vandaag

7 km omrijden ipv 2 minuten door dat stom paaltje. Ik snap dat mensen geïrriteerd zijn.

Die mens zegt in het begin trouwens "een goede ziel". Verdacht :laugh:
Mocht ik de persoon zijn die dat paaltje telkens steelt zou ik ook de persoon zijn die publiekelijk klaagt over dat paaltje die telkens gestolen wordt 🥸
 
Was dat dat overpriced ding dat je enkel met een grijpkraan, koevoet of snijbrander kon open krijgen?
En waarbij er -hoe kan het ook anders- nog een kwestie van smeergeld was?

yep yep, met Delcroix die de kinderbeveiliging niet openkreeg, of er geld voor kreeg, of zoiets.
 
Garage heeft gebeld, occasie die ik heb gekocht is intussen gekeurd en na het regelen van de inschrijving mag ik hem hopelijk gaan oppikken. Eindelijk automatisch rijden en alle toeters en bellen waardoor ik hopelijk met iets meer comfort en gemak in de wagen ga zitten. Kijk er naar uit. 🥳
 
Mocht ik de persoon zijn die dat paaltje telkens steelt zou ik ook de persoon zijn die publiekelijk klaagt over dat paaltje die telkens gestolen wordt 🥸

De stenengooier van Kortrijk had ook die taktiek!
 
4 daagjes Lapland geboekt in de paasvakantie onder ons twee met 400€ korting p.p. en daarbovenop nog eens 5% extra korting dankzij een vriendelijk juffrouwtje van NZ vakanties
 
Opgestaan met het gefluit van de vogeltjes. :love:
Rotbeesten... :eviltongue:

Dat “vrolijke gefluit van vogeltjes” die tomski hier omschrijft is hier geen Disney-soundtrack maar een voltallige vakbondsvergadering van kauwen in de beukenboom. Een stuk of honderdvijftig, netjes evenredig met de leeftijd van die boom, allemaal tegelijk aan ’t kakelen ....
Tomski hoort zogezegd “alleen gefluit”. Ja, tof voor hem. Ik krijg elke keer opnieuw de collectieve darminhoud van de volledige kauwenpopulatie op mijn terras. Zodra die beesten hier weer eens en masse besluiten te schijten, kan ik mijn terras gebruiken als biologisch experiment.
 
Rotbeesten... :eviltongue:

Dat “vrolijke gefluit van vogeltjes” die tomski hier omschrijft is hier geen Disney-soundtrack maar een voltallige vakbondsvergadering van kauwen in de beukenboom. Een stuk of honderdvijftig, netjes evenredig met de leeftijd van die boom, allemaal tegelijk aan ’t kakelen ....
Tomski hoort zogezegd “alleen gefluit”. Ja, tof voor hem. Ik krijg elke keer opnieuw de collectieve darminhoud van de volledige kauwenpopulatie op mijn terras. Zodra die beesten hier weer eens en masse besluiten te schijten, kan ik mijn terras gebruiken als biologisch experiment.

En dan nu de hamvraag:
Mag de darminhoud van kauwen in de GFT-bak?
 
Rotbeesten... :eviltongue:

Dat “vrolijke gefluit van vogeltjes” die tomski hier omschrijft is hier geen Disney-soundtrack maar een voltallige vakbondsvergadering van kauwen in de beukenboom. Een stuk of honderdvijftig, netjes evenredig met de leeftijd van die boom, allemaal tegelijk aan ’t kakelen ....
Tomski hoort zogezegd “alleen gefluit”. Ja, tof voor hem. Ik krijg elke keer opnieuw de collectieve darminhoud van de volledige kauwenpopulatie op mijn terras. Zodra die beesten hier weer eens en masse besluiten te schijten, kan ik mijn terras gebruiken als biologisch experiment.

Het waren niet de kauwen waar ik het over het had maar de merels en mussen.
 
Gisteren met mujn vriendin, mn zus haar gezin en mn ouders iets gaan eten in ons favoriete restaurant. Iets wat we eigenlijk als familie weinig doen.

Op een bepaald moment had mijn pa mijn petekind op de schoot en was mijn ma er ook mee aan het spelen.
Ik zag dat voor me en ik wist onmiddellijk dat ik dat beeld voor me voor de rest van mijn leven zou meedragen, alles klopte gewoon: de mensen, de sfeer van die middag, de muziek op de achtergrond, de plaats,...

Het was echt een ongelofelijk mooi moment dat ik voor de volle 100% meemaakte met daarbij ook het gedacht dat er ooit mensen aan die tafel gaan ontbreken. En net daarom maakte het dat op één of andere manier nog mooier omdat ik wist
Om daar met mijn familie op die dag, op die plaats te mogen zijn. Daar kan echt zeer weinig tegen op.
 
2025 was een absoluut klotejaar. In het begin afscheid genomen van 100 collega's wegens een reorganisatie, om in oktober te horen dat we gaan sluiten vanaf 1 maart. Daarnaast hebben ze bij mijn moeder slokdarmkanker vastgesteld, gevolgd door bestralingen, chemo en een zware operatie. Die weg was ook alles behalve vlekkeloos. En wij die graag een tweede kindje wouden, maar lang leek dat het niet meer mogelijk was.

Nu zitten we pas in de eerste maand van het nieuwe jaar en onze zoon is geboren. In dezelfde week heb ik een akkoord met mijne nieuwe werkgever om er te beginnen binnenkort en uit de onderzoeken bleek dat ze geen kankercellen meer gevonden hebben bij ma, zowel in haar lichaam als op het gedeelte dat ze hebben weggehaald.

Ik post hier praktisch nooit, maar dit wou ik toch even neerpennen.
 
Terug
Bovenaan