Ik heb nog maar vier optredens bijgewoond.
Bij Lily Allen in 2009 weet ik niet meer hoe dat ging, maar goed, ik was een kind en op zich maakte plaats daar weinig uit.
yeule vorig jaar was helemaal vooraan. Ik was ook al eerste of tweede binnen omdat ik niet goed wist langs waar ik moest gaan dus ik dacht van dat ik iemand anders moest volgen, maar die wist het dus ook niet, en zo zijn we via de nooduitgang binnengaan en hebben we de wachtrij vermeden (al was er op dat moment wellicht ook nog geen). Ik denk dat ik gewoon ook één van de eersten daar was. Maar het is wel erg elektronische muziek (hyperpop, ambient pop, glitch pop), en ik ga eigenlijk zelden uit.
Dit jaar stond ik eerder in het midden.
Voor Ichiko Aoba was de zaal zo goed als vol, maar ik heb nog een zitplekje gevonden die goed was. En voor de laatste twee nummers dichter bij het podium omdat ik dacht dat het gedaan was, en dus al rechtstond voor naar huis te gaan, bleek dat het blijkbaar gebruikelijk is om zo tijdens uw concert te doen alsof het gedaan is en dan terug te komen. Maar dat is ook wel rustige muziek, dus op zich was dat op elke plaats wel genieten behalve voor wie niet goed binnenraakte. Zaal was ook muisstil. Het contrast met de actieve muziek van yeule kan eigenlijk niet groter zijn, want iedereen zit bij Ichiko Aoba en iedereen staat recht voor yeule, en het is letterlijk dezelfde zaal. Zelfs qua audience was het gewoon compleet anders. Bij yeule was ik wellicht één van de oudsten in de zaal, ik heb niemand gezien die ik ouder inschat dan mezelf (dit jaar). Bij Ichiko Aoba niemand gezien die ik jonger inschat dan mij, meesten waren volwassenen (30-40 jaar zoiets), en ik hoorde ook veel meer nederlands. Bij de eerste keer yeule kwamen ze zelfs vanuit Berlijn naar Brussel. De enkele mensen die ik aansprak waren grotendeels uit Duitsland, anderen spraken dan Frans (Wallonië, Brussel, Fr.). Het zijn unieke en leuke ervaringen.