Mooi staaltje van oorzaak en gevolg omdraaien lijkt me.
En daar verschillen wij van mening. Ik geloof niet dat als de belastingen lager zouden geweest zijn en er een legale mogelijkheid is om minder te betalen. Dat mensen defacto gaan zeggen... awel dat gaan wij dus niet doen want de belasting die ik nu betaal is fair voor hetgeen er tegenover gezet wordt.
Ik geloof dat ook al zouden we op 15/25/35% belastingen zitten dat er dan nog altijd de opmerking gaat komen dat de belastingen te hoog zijn. En dat mensen effectief datzelfde gevolg zouden koppelen.
Om die reden koppel ik oorzaak en gevolg dat er in uw ogen lijkt te zijn ervan los. En is de oplossing in mijn ogen dan ook dat die aparte behandeling er gewoon niet moet zijn zodanig dat het gevolg er ook niet kan zijn.
Aah, het magische woord "fair"... Ideale maar inhoudsloze, lege term waarmee in elk debat over fiscaliteit gesmeten wordt...
We betrekken nu eenmaal emotie in een beoordeling. Zoals uw uitlating : idioot hoge onder dezelfde categorie valt.
Fair voor wie? Fair vanuit wiens standpunt?
Tot hoever is iets fair en vanaf wanneer is het pas fair?
Fair vanuit het standpunt van de meerderheid natuurlijk is hetgeen dat telt. Omdat dat nu eenmaal het gevolg is in een democratie. Het maakt niet uit wat ik of jij denk. Het maakt uit wat de meerderheid denkt. En wat de meerderheid vindt.
Waarbij de meerderheid er kan langs zitten. Maar dan zitten we ook maar op de blaren van de beslissing.
Als ik echter spreek draait dit op basis van mijn insteek van wat fair is. En jij argumenteert op basis van hoe jij dit inkleurt. Uiteindelijk bepaalt de meerderheid echter de invulling en kunnen jij en ik discussiëren dat we het er niet mee eens zijn maar we moeten wel de versie ondergaan die de meerderheid heeft afgesloten.
En vooral, hoe denk je "fair" te gebruiken om net die mensen die je nadelig gaat behandelen, er toch maar van te overtuigen dat ze zich niet mogen verzetten tegen die fairness, laat staan dat ze die mogen gaan ontwijken?
Zoals iedereen overtuigd wordt om de regels te volgen in een maatschappij? Het is niet omdat sommige mensen de overheid roverheid noemen (want volgens diezelfde gedachte gelegaliseerde diefstal) dat dit hen toestaat om de regels van de maatschappij niet te volgen.
Het moment dat de pensioenen van de ambtenaren verlaagd worden dan gaan de pensioenen van de ambtenaren ook gewoon zakken ongeacht of dat die ambtenaren dit niet fair vinden of vinden dat ze nadelig behandeld worden.
Zie boven; als je dat als een basis axiomatisch gegeven aanneemt, dan stelt zich per direct de vraag hoe je die toplaag gemotiveerd gaat houden om met graagte veel te veel te blijven bijdragen, voor veel te weinig return. Je kan dat trachten onder de mat te vegen onder de moniker "fair", maar de gepikeerdheid waarmee er (hier) gereageerd wordt op iedereen die begint te optimaliseren, toont aan dat dat geen lang leven beschoren is.
En waarom zou die toplaag meer gemotiveerd zijn om bij te dragen aan het systeem als ze 5-10% minder belastingen zouden betalen ? Ik geloof daar niet in.
De Stasi en co hadden voeger uiteraard wel wat manieren om die "motivatie" hoog te houden, maar ik vermoed niet dat dat is wat je voorstaat?
In mijn ogen is het rijk worden, of een goede baan hebben, uw ei kwijt kunnen in uw baan, of een deftig leven kunnen leiden via arbeid voor uzelf en uw kinderen nog altijd de beste manier om mensen te shoehornen in de richting van die motivatie hoog te houden.
Om die reden is het voor mij ook zo belangrijk om ervoor te zorgen dat alle vormen van inkomsten belast worden. En dat onze begroting dan ook langs alle kanten bijdragen. En dat we tegelijkertijd ervoor zorgen dat onze belastingsschijven uitgerokken worden zodanig dat de incentive, dewelke het kapitalisme heeft geïntroduceerd om mensen te motiveren om all you can be te zijn, bestaande is. In plaats dat de moeite die er tegenover staat het de miserie niet waard maakt.
Maar om dat mogelijk te maken heb je nu eenmaal een zo breed mogelijke belastingsbasis nodig. Maar heb je ook nood aan een hervorming van de systemen zodanig dat alle brede schouders meebetalen aan het systeem. En niet enkel de brede schouders die minder of niet de mogelijkheid hebben van een abberatief systeem te gebruiken.
Maar ik ben dan ook eerder een voorstander van simplificatie en het aantal uitzonderingen (zoals betaald worden in wagens, bonnen, cheques, vergoedingen, verlofdagen, etc...) allemaal te schrappen en terug te gaan naar loon.
Zolang dat echter niet gebeurd en voordat we de sterke schouders die toch al veel belastingen betalen nog zwaarder gaan belasten om die 30 miljard te zoeken en te vinden lijkt het mij een goed idee dat we huishouden in dat systeem van vennootschappen zodanig dat die ook deftig bijdragen aan het systeem. Zeker als ze dan ook nog eens voor een stuk gesubsidieerd worden met overheidsgeld.
Waarbij het opvallend is dat je er voor kiest het in de slechtste richting gelijk te trekken ipv in de beste richting. Dat is in de eerste plaats waarom je de voorgaande reactie kreeg. De rest: zie eerder over "fair".
Ik kies om in de slechtste richting gelijk te trekken omdat we 30 miljard zoeken.
Als jij echter zegt van kijk ik heb hier een triumviraat van rijken die bereid zijn om al de kosten te dekken voor het gelijk te trekken in de beste richting als het resultaat tegen valt. Doen zou ik dan zeggen. Maar zolang dat er niet is. Lijkt het mij persoonlijk gewoon logischer en rationeler om het voorzichtigheidsprincipe toe te passen. Het is nu niet alsof we budgettaire ruimte hebben.
Maximumlonen zijn idd weinig meer dan een utopisch denkbeeld zonder enige merit. Hoogstens goed om de maatschappij die dat invoert in het meest optimistische scenario te laten stilvallen.
Ik ben daar aan 1 kant het mee eens. Voor mij is dat ook 1 van de belangrijke zaken die het communisme de mensheid heeft geleerd. Namelijk dat mensen nood hebben aan dat kunnen streven naar meer... en de erkentelijkheid die er daarbij hoort. Dat ego dat belangrijk is.
Wat in een kapitalistisch systeem dan ook zo gecultiveerd wordt. Maar waar we uit het kapitalisme hebben geleerd dat een ongebreideld kapitalisme leuk is voor individuen maar veel minder leuk voor het geheel van de maatschappij.
Al moeten we eerlijk zijn dat het principe van maximumlonen eigenlijk al wel bestaat. Ook binnen bedrijven worden er barema's en loonbanden gebruikt. Desondanks vind ik niet dat een overheid dit moet opleggen. Voor mij is dat stuk van het kapitalisme en de vrijheid voor werkgevers nog te belangrijk en te oorzakelijk verbonden aan de welvaart van onze maatschappij.
En dat is juist de clue waar het ideologische ferm in de weg gaat zitten eh; "het gaan halen op de plaatsen waar kan op een zo gelijk mogelijke wijze", is in de Belgische context weinig meer dan nog maar eens meer te gaan halen bij exact dezelfde groep waar het vandaag al gehaald wordt, terwijl je de rest wijs tracht te maken dat het weinige dat ze zelf afdragen nog steeds disproportioneel veel is en dat de oplossing bij de "anderen" ligt.
Ja en neen. Als je een maatregel neemt om het te gaan halen bij degenen die het ontwijken dan haal je het niet bij degenen waar het vandaag al gehaald wordt.
Maar haal je het enkel bij degenen die de dans nu, om redenen, nog ontspringen. Maar leg je het wel gelijk met degenen die het niet ontwijken (omdat hun sector dit niet toestaat,...). Wat dan voor een meerderheid van de bevolking de stempel fair krijgt.
Voor de rest vind ik niet dat de zwakkeren disproportioneel veel afdragen. Als dat uw boodschap is of was. Wat ik echter wel vind is dat ook zij het recht hebben op een menswaardig leven. Ik vind dan niet dat die mensen dan maar 3 jobs moeten combineren om rond te komen. En om die reden vind ik het niet meer dan normaal dat ze weinig afdragen aan het systeem. En hoop ik dat we ook in de toekomst dit systeem kunnen laten draaien.
Dus ja, dan gaan "types als ik" (ook uit een gescheiden achtergrond, alleenstaande moeder, 0,0 startkapitaal... geen idee waarom je achtergrond plots een argument zou horen te zijn...) maximaal optimaliseren en die gaan dat regardless hoeveel routes er afgesneden worden, blijven doen. Niet in het minst omdat holle termen als "fair" gebruikt worden, zonder die "fairness" concreet in te vullen naar "reasons to believe"...
Die achtergrond was geen argument. Maar was gewoon een voorbeeld van het effect van de herverdeling. Waarom het voor mij belangrijk is dat dit systeem ook in de toekomst er moet zijn. Ik weet niet of ik hetzelfde had kunnen doen als het systeem van herverdeling toen niet bestond.
Mensen gebruiken die routes omdat ze er zijn. Niet omdat er geen invulling is aan fairness of dit niet concreet vermeld staat. Voor mij komt de justifiëring in de meeste gevallen voort uit het "ik" en niet uit wat goed is voor de maatschappij. En voor mij snijden we die routes dan ook maar af.
Komen er dan weer nieuwe routes, dan snijden we die ook maar af.
. Ziedaar de samenvatting waarom datgene waar jij van droomt, niet werkt...
