(On)geoorloofde ziektebriefjes? (Tandarts, medische controle, ziek kind, ...)

Ik moet de eerste dokter nog tegenkomen die geen briefje schrijft voor een volledige of halve dag als het om iets met een ziekenhuis te maken heeft. Toen de madam zwanger was en naar de echo ging, was dat de standaard vraag van alle gynaecologen die we gezien hebben "moet meneer een briefje hebben" (en dat waren 3 verschillende ziekenhuizen en telkens een andere gynaecoloog)... En dat was wel degelijk een ziekte attest.

Ik ken er anders wel. Dan krijgt ge gewoon een briefje mee dat je aanwezig was op consultatie, niet dat je arbeidsongeschikt zijt. Ik weet niet of iedereen dat verschil altijd goed ziet want die briefjes zien er vrij gelijkaardig uit, enkel de verwoording is anders, tenzij ge een speciaal ziekteattest hebt (bij ambtenaren moet het zo'n formulier van medex zijn bv).
Als mensen zo'n aanwezigheidsattest binnengeven op hun werk en het werk aanvaard dat, dan is dat het probleem van het werk.

Beetje empathie mag idd maar anderzijds zijn er ook dokters die de mama of de papa (valselijk) ziek schrijven omdat het kind weekje ziek is.
Naar ik hoor een eerder courante praktijk.

Wat is een doktersattest waard? Vodje papier.

De dokter moet u een attest schrijven waarvoor ge onbetaald verlof kunt krijgen (zorgverlof of verlof door overmacht). Afhankelijk van uw werkgever zijn daar mogelijks een paar dagen van wel betaald (ik heb er 4 of 5). Ook hier heb ik nog nooit een ziektebriefje gekregen, tenzij ik zelf toen ook toevallig mee ziek was.


Er zullen ongetwijfeld oneerlijke praktijken gebeuren, maar tis misschien toevallig dat dat in mijn beurt dan niet schering en inslag is. Ik zal betere dokters moeten zoeken


Ja, familiaal verlof, maar dat heeft een maximum (10 dagen dacht ik). Ik denk dat veel mensen met jonge kinderen blij zouden zijn als hun kind maar 10 werkdagen ziek is per jaar.

tussen mij en mijn man zijn wij altijd toegekomen met het (voor ons) betaalde deel van die dagen (8 per jaar). Maar je hebt er dus 20 op een jaar met 2 werkende partners. Dat lijkt mij toch niet weinig gemiddeld gezien (het is moeilijk om elke situatie te gaan vergelijken, als uw kind veel ziek is tot in het ziekenhuis toe komt ge er uiteraard nooit)
 
tussen mij en mijn man zijn wij altijd toegekomen met het (voor ons) betaalde deel van die dagen (8 per jaar). Maar je hebt er dus 20 op een jaar met 2 werkende partners. Dat lijkt mij toch niet weinig gemiddeld gezien (het is moeilijk om elke situatie te gaan vergelijken, als uw kind veel ziek is tot in het ziekenhuis toe komt ge er uiteraard nooit)
Wij kwamen tot hiertoe ook altijd toe hoor. Wat hier sterk helpt is dat mijn vrouw 4/5de werkt met weekends, wat vrije weekdagen geeft, en dus ook wel mits wat goede wil van de planning en collega's dagen kan wisselen.

Maar niet iedereen is met twee natuurlijk, als je dan pakweg twee jonge kinderen hebt kan dat volgens mij toch snel oplopen. Ik wil fraude niet goedpraten, maar ik denk nu wel dat er heel wat situaties zijn waarin dokters ouders thuiszetten als "ziek" omdat er weinig alternatieven beschikbaar zijn.
 
Maar niet iedereen is met twee natuurlijk, als je dan pakweg twee jonge kinderen hebt kan dat volgens mij toch snel oplopen. Ik wil fraude niet goedpraten, maar ik denk nu wel dat er heel wat situaties zijn waarin dokters ouders thuiszetten als "ziek" omdat er weinig alternatieven beschikbaar zijn.
Ik ga mij daar ook niet over uitspreken, een dokter beslist dat in eer en geweten. Een ziekte-attest wordt ook uitgeschreven om ervoor te zorgen dat mensen niet blijven ploeteren met alle ballen in de lucht in een (tijdelijke) situatie waar ze mentaal aant onderdoorgaan zijn. (en ik denk dat dàt al wel eens van toepassing is voor elke ouder met jonge kinderen)
 
Ik ga mij daar ook niet over uitspreken, een dokter beslist dat in eer en geweten. Een ziekte-attest wordt ook uitgeschreven om ervoor te zorgen dat mensen niet blijven ploeteren met alle ballen in de lucht in een (tijdelijke) situatie waar ze mentaal aant onderdoorgaan zijn. (en ik denk dat dàt al wel eens van toepassing is voor elke ouder met jonge kinderen)
Daar doelde ik ook deels op. Voor mensen die dat vanaf de zijlijn zien is dat dan ongehoord want die mens is toch niet ziek, terwijl dat misschien net grotere problemen kan vermijden die later zouden opduiken. Dat is voor mij ook wel de menselijkheid die noodzakelijk is.

Natuurlijk is dat door de aard van een dokter die dat moet beslissen op basis van een inschatting ook wel wat fraudegevoelig.
 
@iamhollywood daar bestaat verlof voor of onbetaald verlof.

u ziek laten schrijven door de dokter omdat uw eigen kind ook ziek is: not done (imo).


Ik zie niet in waarom "Joske is bezopen en knalt met zijn velo tegen de boorduur en breekt arm" --> 10d ziekteverlof wel geoorloofd is (op het werk is er bij ons 1 die waarschijnlijk al 10x zo thuis gezeten heeft voorbije 10y en "baby A is heel de nacht schijten en kotsen en moeder/vader is na 3d s nachts opdraven uitgeput, gaan naar de spoed voor checkup kind" --> 2d ziekteverlof niet geoorloofd is...
 
Ik zie niet in waarom "Joske is bezopen en knalt met zijn velo tegen de boorduur en breekt arm" --> 10d ziekteverlof wel geoorloofd is (op het werk is er bij ons 1 die waarschijnlijk al 10x zo thuis gezeten heeft voorbije 10y en "baby A is heel de nacht schijten en kotsen en moeder/vader is na 3d s nachts opdraven uitgeput, gaan naar de spoed voor checkup kind" --> 2d ziekteverlof niet geoorloofd is...

Het is beiden niet geoorloofd.
In een ideale wereld zou de regel zijn: niet gewerkt is geen loon.
Ongeacht de reden.
 
Het is beiden niet geoorloofd.
In een ideale wereld zou de regel zijn: niet gewerkt is geen loon.
Ongeacht de reden.

That's really just an opinion...

We betalen ons blauw aan sociale zekerheidsbijdragen... Voor mij goed hoor om geen RSZ en taxen te betalen en de weinige dagen dat ik thuis ben geweest geen loon te krijgen...
 
Het is beiden niet geoorloofd.
In een ideale wereld zou de regel zijn: niet gewerkt is geen loon.
Ongeacht de reden.
Vind jij. Daartegenover zet ik: mijn werkgever heeft het voordeel van mij te hebben wanneer ik op m'n meest opbreng. Dan heeft hij me ook maar te hebben wanneer ik op m'n minst opbreng. En dan kan hij dat zien als een investering voor wanneer ik weer top presteer. Nog los van het feit dat ik vast beter presteer, flexibeler ben of loyaler ben als ik ook op een beetje flexibiliteit en loyaliteit kan rekenen in de andere richting.
 
Nu zijn we toch een beetje aan het doordraaien... Je hebt in België 10 dagen familiaal verlof dat je kan nemen voor de opvang van een ziek kind. Nemen de mensen die het hier OK vinden om een ziektebriefje te nemen omdat je kind ziek is dat dan op? Neen allicht... Want dat wordt niet betaald.

Wijzelf hebben in de situatie gezeten dat onze kinderen naar de crèche gingen en we zelf voltijds werkten. Langs de kant van mijn vrouw moesten we niet op de schoonouders rekenen gezien zij in NL wonen, langs mijn kant werkten mijn beide ouders nog en was het dus ook noppes. Was het kind ziek, dan was het oftewel thuiswerken, oftewel bij vrienden informeren, oftewel congé pakken, met andere woorden => Plan trekken.

Maar om het vanzelfsprekend te vinden dat de werkgever dat maar moet blijven betalen dat de werknemer niet werkt en ondertussen voor het zieke kind moet zorgen... Neen.

Ter verduidelijking, dit volledig buiten wat "zou moeten zijn" hé... Ik spreek me niet uit over wat menselijk is of wat empathisch genoeg is, maar wat de effectieve regeling is. Ik vind het wel frappant dat mensen hier droogjes komen uitleggen wanneer het ok is om fraude te plegen met doktersbriefjes.
 
Gohja, voor mij is het tegenwoordig sowieso al nauwelijks mogelijk om achter een doktersbriefje te geraken.
Mijn 'huisdokter' is al jaaaaren in pensioen & geen enkele andere praktijk in 't stad wil patiënten bij pakken.

Dus die ene keer dat ik een dokter nodig had de voorbije jaren (Corona, denk vorig jaar ergens, alleszins lang na de lockdown toestanden), moest ik heel 't stad afbellen om hopelijk 1 te vinden die mij wou ontvangen zodat ik een wettiging kon krijgen voor m'n werk (ik was doodziek dus werken zat er ni in).
Ze vragen zelfs uw adres & als het toevallig een kilometer te ver is, dan zit je 'buiten hun zone' & 'moet je maar bellen naar een praktijk die dichter zit'. Maar die dichtere praktijken hebben ook allemaal een patiëntenstop.

So yeah, elke keer dat ik een dokter nodig heb is dat een leidensweg op zichzelf. En tegen dat ik er eindelijk eentje vond die iemand 'er tussen wou pakken' die niet op hun boeken stond, was het 2d op voorhand te 'boeken'.
En uiteindelijk is dat dan gewoon voor nog geen 10 minuten binnen & buiten.
 
Ter info: die 10 dagen zijn enkel gerechtvaardigd als het onverwachts en dringend is. Dat kan nooit meer dan 1 dag zijn per keer.
 
Nu zijn we toch een beetje aan het doordraaien... Je hebt in België 10 dagen familiaal verlof dat je kan nemen voor de opvang van een ziek kind. Nemen de mensen die het hier OK vinden om een ziektebriefje te nemen omdat je kind ziek is dat dan op? Neen allicht... Want dat wordt niet betaald.

Wijzelf hebben in de situatie gezeten dat onze kinderen naar de crèche gingen en we zelf voltijds werkten. Langs de kant van mijn vrouw moesten we niet op de schoonouders rekenen gezien zij in NL wonen, langs mijn kant werkten mijn beide ouders nog en was het dus ook noppes. Was het kind ziek, dan was het oftewel thuiswerken, oftewel bij vrienden informeren, oftewel congé pakken, met andere woorden => Plan trekken.

Maar om het vanzelfsprekend te vinden dat de werkgever dat maar moet blijven betalen dat de werknemer niet werkt en ondertussen voor het zieke kind moet zorgen... Neen.

Ter verduidelijking, dit volledig buiten wat "zou moeten zijn" hé... Ik spreek me niet uit over wat menselijk is of wat empathisch genoeg is, maar wat de effectieve regeling is. Ik vind het wel frappant dat mensen hier droogjes komen uitleggen wanneer het ok is om fraude te plegen met doktersbriefjes.
Wij zijn beide zelfstandig en vallen dus op geen enkele regeling terug. Partner zijn ouders wonen 80 km van ons (en zijn drukbezet met hun zaak), mijn moeder is fysiek na een ongeval niet in staat om op een ziek kind te passen. Bij ons is het eveneens plantrekkerij, in het ergste geval effectief langdurig zonder inkomen thuiszitten in geval van een langdurige ziekenhuisopname ofzo.
Dat neemt niet weg dat ik geen empathie zou kunnen opbrengen dat mensen soms wel een ziektebriefje nodig hebben want ja ik kan mij inbeelden dat familiaal verlof snel op is en niet elke werkgever zomaar onverwacht lastminute vakantie toestaat. Wat zijn 10 dagen per jaar als je 2 of meerder kleine kinderen hebt? Ze moeten maar eens beiden afzonderlijk RSV hebben en 1 van de 2 partners is al 10 dagen kwijt. Ieder kind is imo anders en iedere ouder zijn/haar immuniteit tegenover ziektes van kindlief is anders. De ene gaat continu zwaar ziek zijn, sukkelen met oorbuisjes of gaan de ouders continu naar specialisten moeten lopen om één of andere aandoening en de andere gaat een kind hebben dat louter af en toe met een snotneus rondloopt :).
 
Wij zijn beide zelfstandig en vallen dus op geen enkele regeling terug. Partner zijn ouders wonen 80 km van ons (en zijn drukbezet met hun zaak), mijn moeder is fysiek na een ongeval niet in staat om op een ziek kind te passen. Bij ons is het eveneens plantrekkerij, in het ergste geval effectief langdurig zonder inkomen thuiszitten in geval van een langdurige ziekenhuisopname ofzo.
Dat neemt niet weg dat ik geen empathie zou kunnen opbrengen dat mensen soms wel een ziektebriefje nodig hebben want ja ik kan mij inbeelden dat familiaal verlof snel op is en niet elke werkgever zomaar onverwacht lastminute vakantie toestaat. Wat zijn 10 dagen per jaar als je 2 of meerder kleine kinderen hebt? Ze moeten maar eens beiden afzonderlijk RSV hebben en 1 van de 2 partners is al 10 dagen kwijt. Ieder kind is imo anders en iedere ouder zijn/haar immuniteit tegenover ziektes van kindlief is anders. De ene gaat continu zwaar ziek zijn, sukkelen met oorbuisjes of gaan de ouders continu naar specialisten moeten lopen om één of andere aandoening en de andere gaat een kind hebben dat louter af en toe met een snotneus rondloopt :).
Empathie dat mensen soms een ziektebriefje nodig hebben als ze niet ziek zijn maar omdat hun kind ziek is?

Dat heeft niets met empathie te maken maar alles met de regelgeving niet te snappen. Ik herhaal, fraude met ziektebriefjes (want dat is het eigenlijk, een ziektebriefje krijgen wanneer je niet ziek bent) valt gewoon niet goed te praten. Wat in jouw winkel zou passen zou zijn dat de werkgever kiest om de werknemer te blijven betalen, ook al moet deze eigenlijk niet betaald worden (komt in de praktijk zo wat op hetzelfde neer met het grote onderscheid dat hier geen fraude gepleegd wordt). Ik moet eerlijk zijn, ik zou als werkgever zijnde al geneigd zijn om te doen, maar....

Dan ga je daar heel goede spelregels in moeten definiëren en ga je een dilemma krijgen van zodra je voelt "shit, die is daar misbruik van aan't maken". Dan kan het echter zijn dat je met de gebakken peren zit doordat je empathisch was. Is de werknemer nl. aan het profiteren dan zal dat niet gemakkelijk zijn om dat te bewijzen, probeer je toch in te grijpen, dan ben je de eikel van een werkgever die de werknemer aanpakt die voor het zieke kind wil zorgen.

Dat niet elke werkgever verlof toestaat last minute is een ander probleem, dat valt wel onder categorie volledig niet empathisch kunnen zijn met je werknemer (in dat geval dat die voor een ziek kind moet zorgen). Maar dat de oplossing dan is om zelf een ziektebriefje te krijgen terwijl je niet ziek bent.... Fout hé?!
 
Empathie dat mensen soms een ziektebriefje nodig hebben als ze niet ziek zijn maar omdat hun kind ziek is?

Dat heeft niets met empathie te maken maar alles met de regelgeving niet te snappen. Ik herhaal, fraude met ziektebriefjes (want dat is het eigenlijk, een ziektebriefje krijgen wanneer je niet ziek bent) valt gewoon niet goed te praten. Wat in jouw winkel zou passen zou zijn dat de werkgever kiest om de werknemer te blijven betalen, ook al moet deze eigenlijk niet betaald worden (komt in de praktijk zo wat op hetzelfde neer met het grote onderscheid dat hier geen fraude gepleegd wordt). Ik moet eerlijk zijn, ik zou als werkgever zijnde al geneigd zijn om te doen, maar....

Dan ga je daar heel goede spelregels in moeten definiëren en ga je een dilemma krijgen van zodra je voelt "shit, die is daar misbruik van aan't maken". Dan kan het echter zijn dat je met de gebakken peren zit doordat je empathisch was. Is de werknemer nl. aan het profiteren dan zal dat niet gemakkelijk zijn om dat te bewijzen, probeer je toch in te grijpen, dan ben je de eikel van een werkgever die de werknemer aanpakt die voor het zieke kind wil zorgen.

Dat niet elke werkgever verlof toestaat last minute is een ander probleem, dat valt wel onder categorie volledig niet empathisch kunnen zijn met je werknemer (in dat geval dat die voor een ziek kind moet zorgen). Maar dat de oplossing dan is om zelf een ziektebriefje te krijgen terwijl je niet ziek bent.... Fout hé?!
Als je er zelf onderdoor zit? Wat is het verschil met iemand die een ziektebriefje krijgt omwille van stresssymptomen/beginnende burnoutklachten?
Dat is net voorkomen dat die persoon langdurig uitvalt.
 
Als je er zelf onderdoor zit? Wat is het verschil met iemand die een ziektebriefje krijgt omwille van stresssymptomen/beginnende burnoutklachten?
Dat is net voorkomen dat die persoon langdurig uitvalt.

Tegenwoordig worden de termen stress en beginnende burn-out nogal makkelijk in de mond genomen.
Maar we hebben het dan weer over het niet goed organiseren van het privé-leven en de werkgever mag er voor opdraaien. Zoiets?
Stress van de privé, burn-out van het kindje: maar we gaan het afwentelen op het werk én de collega’s.
 
Nu zijn we toch een beetje aan het doordraaien... Je hebt in België 10 dagen familiaal verlof dat je kan nemen voor de opvang van een ziek kind. Nemen de mensen die het hier OK vinden om een ziektebriefje te nemen omdat je kind ziek is dat dan op? Neen allicht... Want dat wordt niet betaald.

Wijzelf hebben in de situatie gezeten dat onze kinderen naar de crèche gingen en we zelf voltijds werkten. Langs de kant van mijn vrouw moesten we niet op de schoonouders rekenen gezien zij in NL wonen, langs mijn kant werkten mijn beide ouders nog en was het dus ook noppes. Was het kind ziek, dan was het oftewel thuiswerken, oftewel bij vrienden informeren, oftewel congé pakken, met andere woorden => Plan trekken.

Maar om het vanzelfsprekend te vinden dat de werkgever dat maar moet blijven betalen dat de werknemer niet werkt en ondertussen voor het zieke kind moet zorgen... Neen.

Ter verduidelijking, dit volledig buiten wat "zou moeten zijn" hé... Ik spreek me niet uit over wat menselijk is of wat empathisch genoeg is, maar wat de effectieve regeling is. Ik vind het wel frappant dat mensen hier droogjes komen uitleggen wanneer het ok is om fraude te plegen met doktersbriefjes.
Ik zeg nergens dat fraude ok is hoor. Het is trouwens niet omdat een dokter iemand thuiszet en die volgens een leek niet ziek is, dat het sowieso fraude is. Maar ik denk niet dat iedereen alles opgelost krijgt met familiaal verlof en dan betaald of onbetaald verlof. En uiteraard is misbruik zoals dat doen om betaald te blijven worden enkel maar af te keuren.

Veel zaken die jij als oplossingen ziet vind ik nogal hard je eigen situatie veralgemenen. Verlof nemen, betaald of onbetaald, dat moet toch goedgekeurd worden? En het eerste is beperkt en het 2de een gunst dacht ik. En dan thuiswerken, ik wil zo iemand eens een normale werkdag van 8u zien presteren, door thuiswerk op te nemen voor een ziek kind. Ook enkel maar mogelijk voor bepaalde bureaujobs.
 
@Sylverscythe is het ook gewoon niet omdat we als WN, door de krapte op de arbeidsmarkt, onze privé-issues willen afwentelen op de WG?

Men wil kinderen , men wil ‘‘s avonds een sociaal leven, men wil drukke en gevulde weekends, men wil op reis gaan, men kiest er zelf voor om diverse ballen in de lucht te houden.
En dan wordt het allemaal wat veel en dan schermt men met termen als burn-out. Burn-out van? Van het werk? Neen, van de al te drukke privé kalender, maar we wentelen het af op het werk.

Wil je op kort tijd bouwen én kinderen krijgen én ‘s avonds vanalles doen? Allemaal goed, maar wees realistisch en mss moeten mensen privé maar eens meer knippen in hun agenda.

Werk is tegenwoordig bijzaak precies. Het is echter wel met de centen/loon dat je uw privé betaalt.
Velen vergeten dat.

Het gaat te goed economisch en dan vergeten mensen dat wel eens…
 
Het gaat te goed economisch en dan vergeten mensen dat wel eens…

Reality check: als het slecht gaat economisch dan dankt een werkgever je gewoon af. Geen enkel bedrijf houdt werknemers aan boord ‘uit sympathie’.

Lopen je werknemers er de kantjes vanaf: zoek er andere. Vind je geen betere werknemers aan dezelfde arbeidsvoorwaarden: dan zit er iets fout bij de verwachtingen van de werkgever.

Zowel werkgever als werknemer speelt z’n kaarten uit. Gaat het economisch goed dan heeft de werknemer leverage, gaat het slecht dan heeft de werkgever leverage. Al de rest is naïeve kumbaya-quatsch.
 
@Sylverscythe is het ook gewoon niet omdat we als WN, door de krapte op de arbeidsmarkt, onze privé-issues willen afwentelen op de WG?

Men wil kinderen , men wil ‘‘s avonds een sociaal leven, men wil drukke en gevulde weekends, men wil op reis gaan, men kiest er zelf voor om diverse ballen in de lucht te houden.
En dan wordt het allemaal wat veel en dan schermt men met termen als burn-out. Burn-out van? Van het werk? Neen, van de al te drukke privé kalender, maar we wentelen het af op het werk.

Wil je op kort tijd bouwen én kinderen krijgen én ‘s avonds vanalles doen? Allemaal goed, maar wees realistisch en mss moeten mensen privé maar eens meer knippen in hun agenda.

Werk is tegenwoordig bijzaak precies. Het is echter wel met de centen/loon dat je uw privé betaalt.
Velen vergeten dat.

Het gaat te goed economisch en dan vergeten mensen dat wel eens…
Persoonlijk heb ik vooral de indruk dat alles moeten combineren iets is dat mensen wordt aangepraat en dat de overheid dit ook stimuleert. Als je ziet hoe in de aanloop van de vorige verkiezingen er plots problemen werden gemaakt van ouders die thuisblijven voor de kinderen en/of het huwelijksquotiënt, want iedereen moet werken en stuur kinderen maar naar de crèche waar een slecht betaalde twintiger voor 8 tegelijk zal zorgen.

Wij hebben echt niet zo'n geweldige regelingen voor ouders vergeleken met buurlanden.

Ondertussen is de gemiddelde werkvloer ingewikkelder dan vroeger, werken meestal beide ouders, en hebben mensen meer dan vroeger door dat de werkgever hun vriend niet is. Ik zou fraude eerder als een teken zien dat zoiets niet optimaal is maar goed.
 
Het is beiden niet geoorloofd.
In een ideale wereld zou de regel zijn: niet gewerkt is geen loon.
Ongeacht de reden.
Dit is toch echt een absurd idee.
"Ongeacht de reden". Goed, even het imo extreemste probleem er uit halen met deze uitspraak: Werknemer X krijgt een arbeidsongeval door fout van werknemer Y en kan een maand niet meer werken. Volgens u heeft X dan geen enkel recht op (gewaarborgd) loon? Vreemd, heel vreemd.
 
Terug
Bovenaan