Dat was vroeger echt niet anders hoor. Indertijd kreeg je klop van een bende als je aanpapte met een meiske van een dorp verder ("dat is ene van ons"). Als dat nu gebeurt wordt dat breed uitgesmeerd in het nationaal nieuws met commentaren eronder dat de jeugd aan het ontsporen is.
Was niet naar u gericht, en ik kon niet ruiken dat het over facebook ging bvb. 60 plussers die op facebook zagen over 'de jeugd vantegenwoordig'... ja daar zie ik de relevantie wel van in.
Kinderen willen zich al eens anders gedragen bij "vreemden" dan bij de ouders, waar ze zich op hun gemak voelen en het uithangen. Ik vind het dan ook altijd weinig zeggen wanneer mensen aan zo'n zaken een of andere conclusie hangen rond opvoeding. En dat staat los van deze situatie waarin ik ook gewoon vind dat kinderen alles moeten leren eten en dat veel mensen nogal snel "iets niet lusten" als een soort natuurwet zien.Kijk, het is met het opvoeden van kinderen al een hele stap als je consequent bent !
Daar hoeven geen rammelingen of kolenkot opsluitingen aan te pas komen.
Voorbeeld : (zonder hotel deze keer).
Kids van mijn broer kwamen, toen ze kleiner waren, in de zomer bij ons thuis logeren...
Thuis was dat van, dat lust ik niet en dat ook niet en we eten alleen wat we graag eten, pizza, pasta en frieten, iets in die strekking.
De eerste keer dat ze kwamen werd me dat door mijn broer op het hart gedrukt met de afsluiter dat ik toch niet zou willen dat ze met honger zouden gaan slapen.
Ontbijt en middagmaal normaal met boterhammen en dan het 1 ste avondmaal
Op het menu stonden witloof sla, kropsla met tomaten en komkommer, puree en steak geen voorgerecht en dessert wat ze wilden uit de ijskast... op voorwaarde dat.
Mijn vrouw heeft hun bord genomen en uitgeschept met de vermelding: ik bedien je, als de portie voldoende is zeg je dank u.
De jongste (zogezegd de moeilijkste eter) dacht dat hij met dank u na de schep puree er vanaf kwam, mijn echtgenote heeft van alles een gezonde portie ingeschept en wij gingen eten alsof het de normaalste (wat het ook is) van de wereld was.
De jongste heeft 5 minuten wat zitten rondstaren en heeft gewoon zijn bord leeggegeten...(witloofsla en kropsla komt thuis niet op tafel want dat mogen ze niet, yeah sure)...
Ik vraag niet aan die gasten : wat willen jullie eten want dan weet ik het antwoord, we eten wat de pot schaft.
Nooit problemen gehad met welk gerecht dan ook bijv: vis....
Maar dan ben je helemaal niet consequent. Die kinderen hebben bepaalde regels over het eten thuis die ze al jaar en dag gewoon zijn, en jij geeft die ineens heel andere regels. Het is net door niet consequent te zijn dat jij die kinderen gezond laat eten.
Ge beseft toch dat niet alle kinderen hetzelfde zijn en er geen regeltje bestaat die op alle kinderen gaan werken? Onze dochter is bijna 2 en die krijgt ook alleen wat de pot schaft. Die zit nu in een moeilijke periode en die eet dan soms niet. We bieden ook geen alternatief aan en toch eet ze niet als ze niet wilt. Dan gaat ze idd met honger naar bed (alleen nog een fles zoals altijd voor het slapen gaan). Het is niet dat die de volgende dag dan wel beter gaat eten. Als het allemaal zo makkelijk was als jij hier probeert voor te stellen, was het nogal fijn en gemakkelijk geweest.Kijk, het is met het opvoeden van kinderen al een hele stap als je consequent bent !
Daar hoeven geen rammelingen of kolenkot opsluitingen aan te pas komen.
Voorbeeld : (zonder hotel deze keer).
Kids van mijn broer kwamen, toen ze kleiner waren, in de zomer bij ons thuis logeren...
Thuis was dat van, dat lust ik niet en dat ook niet en we eten alleen wat we graag eten, pizza, pasta en frieten, iets in die strekking.
De eerste keer dat ze kwamen werd me dat door mijn broer op het hart gedrukt met de afsluiter dat ik toch niet zou willen dat ze met honger zouden gaan slapen.
Ontbijt en middagmaal normaal met boterhammen en dan het 1 ste avondmaal
Op het menu stonden witloof sla, kropsla met tomaten en komkommer, puree en steak geen voorgerecht en dessert wat ze wilden uit de ijskast... op voorwaarde dat.
Mijn vrouw heeft hun bord genomen en uitgeschept met de vermelding: ik bedien je, als de portie voldoende is zeg je dank u.
De jongste (zogezegd de moeilijkste eter) dacht dat hij met dank u na de schep puree er vanaf kwam, mijn echtgenote heeft van alles een gezonde portie ingeschept en wij gingen eten alsof het de normaalste (wat het ook is) van de wereld was.
De jongste heeft 5 minuten wat zitten rondstaren en heeft gewoon zijn bord leeggegeten...(witloofsla en kropsla komt thuis niet op tafel want dat mogen ze niet, yeah sure)...
Ik vraag niet aan die gasten : wat willen jullie eten want dan weet ik het antwoord, we eten wat de pot schaft.
Nooit problemen gehad met welk gerecht dan ook bijv: vis....
Dus, je zegt dat het kind de portie mag kiezen. Hij zegt dan dat hij genoeg heeft met enkel de purree en dan scheppen jullie er toch nog bij?Kijk, het is met het opvoeden van kinderen al een hele stap als je consequent bent !
Daar hoeven geen rammelingen of kolenkot opsluitingen aan te pas komen.
Voorbeeld : (zonder hotel deze keer).
Kids van mijn broer kwamen, toen ze kleiner waren, in de zomer bij ons thuis logeren...
Thuis was dat van, dat lust ik niet en dat ook niet en we eten alleen wat we graag eten, pizza, pasta en frieten, iets in die strekking.
De eerste keer dat ze kwamen werd me dat door mijn broer op het hart gedrukt met de afsluiter dat ik toch niet zou willen dat ze met honger zouden gaan slapen.
Ontbijt en middagmaal normaal met boterhammen en dan het 1 ste avondmaal
Op het menu stonden witloof sla, kropsla met tomaten en komkommer, puree en steak geen voorgerecht en dessert wat ze wilden uit de ijskast... op voorwaarde dat.
Mijn vrouw heeft hun bord genomen en uitgeschept met de vermelding: ik bedien je, als de portie voldoende is zeg je dank u.
De jongste (zogezegd de moeilijkste eter) dacht dat hij met dank u na de schep puree er vanaf kwam, mijn echtgenote heeft van alles een gezonde portie ingeschept en wij gingen eten alsof het de normaalste (wat het ook is) van de wereld was.
De jongste heeft 5 minuten wat zitten rondstaren en heeft gewoon zijn bord leeggegeten...(witloofsla en kropsla komt thuis niet op tafel want dat mogen ze niet, yeah sure)...
Ik vraag niet aan die gasten : wat willen jullie eten want dan weet ik het antwoord, we eten wat de pot schaft.
Nooit problemen gehad met welk gerecht dan ook bijv: vis....
Hier ga ik volledig mee akkoord. Ik denk ook wel dat het echt een kleine minderheid is die kinderen helemaal "vrij" opvoedt en altijd met hen in dialoog gaat voor alles hoor. Volgens mij is dat ook wel gewoon zo'n cliché dat wordt bovengehaald om lastig gedrag bij andere kinderen te kaderen en onszelf wijs te maken dat het hier anders zal zijn. Kinderen blijven kinderen, en soms doen die eens lastig. Dat kunnen relativeren, zonder het daarom allemaal maar toe te laten, lijkt me belangrijk.
Ja, ik denk persoonlijk dat onze generatie de balans tussen "vriend" en "autoritaire meester" wel iets beter weet te vinden, of dat hoop ik toch.
1 van de belangrijkste dingen uit die boeken is ook gewoon om geen idiote grenzen te maken. Een paar typische voorbeelden:
Mee eens. Vorig jaar heeft onze dochter een moeilijk moment op de vlieger gehad en dat is zeer frustrerend als ouder. Begrijpelijk dat mensen zich daaraan kunnen storen, maar er mag ook wel wat begrip zijn. (Wij hebben niks negatiefs gemerkt voor de duidelijkheid op die vlucht)
Nooit aan gedacht dat kinderen zich op een ander anders gedragen? Ik at als kind ook altijd alles op op een ander, zelfs als ik het goor vond. Kinderen kunnen dit doen uit beleefdheid, omdat ze zich geïntimideerd voelen of schrik hebben. Zo een random verhaaltje van aan tafel slaat echt op niets inzake kinderen opvoeden.Kijk, het is met het opvoeden van kinderen al een hele stap als je consequent bent !
Daar hoeven geen rammelingen of kolenkot opsluitingen aan te pas komen.
Voorbeeld : (zonder hotel deze keer).
Kids van mijn broer kwamen, toen ze kleiner waren, in de zomer bij ons thuis logeren...
Thuis was dat van, dat lust ik niet en dat ook niet en we eten alleen wat we graag eten, pizza, pasta en frieten, iets in die strekking.
De eerste keer dat ze kwamen werd me dat door mijn broer op het hart gedrukt met de afsluiter dat ik toch niet zou willen dat ze met honger zouden gaan slapen.
Ontbijt en middagmaal normaal met boterhammen en dan het 1 ste avondmaal
Op het menu stonden witloof sla, kropsla met tomaten en komkommer, puree en steak geen voorgerecht en dessert wat ze wilden uit de ijskast... op voorwaarde dat.
Mijn vrouw heeft hun bord genomen en uitgeschept met de vermelding: ik bedien je, als de portie voldoende is zeg je dank u.
De jongste (zogezegd de moeilijkste eter) dacht dat hij met dank u na de schep puree er vanaf kwam, mijn echtgenote heeft van alles een gezonde portie ingeschept en wij gingen eten alsof het de normaalste (wat het ook is) van de wereld was.
De jongste heeft 5 minuten wat zitten rondstaren en heeft gewoon zijn bord leeggegeten...(witloofsla en kropsla komt thuis niet op tafel want dat mogen ze niet, yeah sure)...
Ik vraag niet aan die gasten : wat willen jullie eten want dan weet ik het antwoord, we eten wat de pot schaft.
Nooit problemen gehad met welk gerecht dan ook bijv: vis....
Is dat niet wat overdreven? 'Idiote grenzen'.1 van de belangrijkste dingen uit die boeken is ook gewoon om geen idiote grenzen te maken. Een paar typische voorbeelden:
"Doe uw jas aan voor ge buiten gaat!" -> Ze zullen het wel voelen als het koud is.
"Zwijgen als de grote mensen praten" -> Waarom zijn grote mensen prioritair tov wat een kind wil zeggen?
"Uw bord leegeten!" -> Een kind kan onmogelijk inschatten of hij de juiste hoeveelheid opschept. En al helemaal niet als er iemand anders opschept.
Leg realistisch grenzen (geen geweld, hand geven naast drukke straat, ...) en laat voor de rest uw kind een kind zijn.
Also "30 jaar geleden was het beter". Ik ben 36 en mijn ouders zeiden onlangs dat ze toch 2 goede zonen hebben opgevoed "want we zijn ze toch nooit opt politiekantoor moeten gaan halen". Dat was dus de maatstaf 30 jaar geleden he